Η νέα μόδα που εξαπλώθηκε στο διαδίκτυο σχετικά με την αλλαγή της εμφάνισης μέσα σε μια δεκαετία, βρήκε, αμέσως, υποστηρικτές. Πράγματι, έχει ενδιαφέρον να είσαι σε θέση να ελέγξεις μια κατάσταση σε μια χρονική περίοδο δέκα χρόνων και να συγκρίνεις το πριν και το μετά.

Άλλαξε κάτι, όμως, πέρα από τα προφανή; 

Οι προφανείς αλλαγές που σκεφτόμαστε πως μπορούν να συμβούν στη ζωή ενός ανθρώπου κατά τη διάρκεια δέκα ετών αφορούν, κυρίως, την εμφάνισή του.

Γιατί η εμφάνιση ενός ατόμου είναι κάτι που μπορεί να μετρηθεί και ν’ αξιολογηθεί. Είναι κάτι που μπορεί να παρουσιαστεί, να εξετασθεί και να συγκριθεί με στοιχεία που είναι απτά. Που υπάρχουν και φαίνονται.

Σε μια δεκαετία, ένα άτομο μπορεί να έχει ψηλώσει, να έχει παχύνει ή αδυνατίσει, να έχει βάψει τα μαλλιά του ή να τα έχει χάσει, να έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό του από κάποιο ατύχημα ή να έχει βελτιωθεί με κάποια επέμβαση.

Με λίγα λόγια, για τις αλλαγές στην εμφάνιση υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, γι’ αυτό και είναι προφανείς.

Ωστόσο, υπάρχει άλλο ένα σημείο που αφορά ένα άτομο και μπορεί να εξεταστεί στο βάθος μιας δεκαετίας, όμως, τα στοιχεία του δεν είναι τόσο προφανή όσο αυτά της εμφάνισης. Κι αυτό είναι η Νοοτροπία του.

Η Νοοτροπία αλλάζει πιο δύσκολα, διότι είναι κάτι που δεν φαίνεται. Δεν μετριέται.

Στην εποχή μας έχουμε μάθει να ενδιαφερόμαστε μόνο για το αποτέλεσμα και να αδιαφορούμε για τη διαδικασία.

Ειδικά η γενιά μας, οι σημερινοί ‘90άρηδες, έχουμε συνηθίσει να επικεντρωνόμαστε σε ό,τι φαίνεται. Έχουμε μάθει να εστιάζουμε την προσοχή μας σ’ αυτά που αντιλαμβανόμαστε με μια ματιά. Στα μετρήσιμα αποτελέσματα, για τα οποία υπάρχουν αποδείξεις και δεν χρειάζεται να μπεις στον κόπο να σκεφτείς.

Έχουμε μάθει ν’ αναζητάμε το αποτέλεσμα, αλλά όχι τη διαδικασία.

Κάποιοι άνθρωποι μεγαλώνουν, αλλά δεν ωριμάζουν. Το σώμα τους μεγαλώνει σύμφωνα με τη φύση, ενώ το πνεύμα τους παραμένει στο ίδιο σημείο εδώ και δέκα χρόνια.

Γνωρίζουμε, όμως, ότι κάθε άτομο είναι υπεύθυνο για την ανανέωση κι επέκταση του πνεύματος του. Κι ότι για την αλλαγή και την υιοθεσία μιας νέας Νοοτροπίας απαιτείται μια διαδικασία.

Τι καλύτερο, λοιπόν, από το να αξιοποιήσεις αυτόν τον παλμό της δεκαετούς πρόκλησης προς όφελός σου;

Δες το αντίστροφα.

Κάνε μια προβολή στο μέλλον και προσκάλεσε τον εαυτό σου σ’ ένα ταξίδι εξερεύνησης του μελλοντικού σου εαυτού.

Σκέψου πως κρατάς μια φωτογραφία του εαυτού σου, όπως αυτός απεικονίζεται δέκα χρόνια μετά κι όχι δέκα χρόνια πριν.

Τι δείχνει η φωτογραφία; Πως είναι αυτός; Που είναι; Που εργάζεται; Τι του αρέσει να κάνει; Τι φοράει; Γιατί κάνει ό,τι κάνει;

Και το κυριότερο… πως σκέφτεται πλέον;

Είναι δέκα χρόνια μεγαλύτερος από σήμερα.

Ποια ζητήματα παίρνει σοβαρά στη ζωή του και σε ποια έχει επενδύσει; Τι γνώμη έχει για τον κόσμο; Ποια αρνητικά στοιχεία του απέβαλλε αυτά τα χρόνια; Ποιες καταστάσεις άφησε πίσω του, για να γίνει αυτό που είναι; Πόσο καλύτερα έμαθε να φροντίζει τον εαυτό του; Αξίζει να είναι στο σημείο που βρίσκεται ή δεν βρίσκεται ακόμα στο σημείο που του αξίζει;

Πέτυχε ή κυνηγάει τους στόχους του; Είναι ευγνώμων για όσα απέκτησε; Πως βλέπει τώρα τη ζωή του; Είναι ικανοποιημένος από τον εαυτό του; Έχει όρεξη να προσπαθήσει ή κουράστηκε; Γνώρισε τους ανθρώπους που ήθελε; Επικοινώνησε τις ιδέες του; Έζησε μια δεκαετία που τον γέμισε; Ή παρέμεινε «μικρός» σε σκέψεις, εμπειρία και νοοτροπία;

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ’ ένα άτομο είναι να πιστέψει ότι η φύση θα «ωριμάσει» το πνεύμα του, όπως ακριβώς κάνει με το σώμα του.

Η φύση δεν θ’ ασχοληθεί με το μυαλό σου. Η ανάπτυξη του μυαλού και της προσωπικότητάς σου είναι δική σου δουλειά.

Όπως πέρασαν τα δέκα προηγούμενα χρόνια, έτσι θα περάσουν και τα επόμενα. Και είναι διαφορετικό να προσθέτεις αξία και ουσία στα χρόνια που ζεις και διαφορετικό να περάσουν και να νιώθεις ότι «δεν σ’ ακούμπησαν». Ότι δεν τα «έζησες».

Δεν υπάρχει πιο λυπηρή λέξη από τη λέξη χαμένος. Χαμένος χρόνος, χαμένες μέρες, χαμένα χρόνια. Σίγουρα δε θες να περάσουν χαμένα χρόνια από τη ζωή σου.

Θες, όμως, να περάσουν χρόνια ανάπτυξης, ουσίας, ευχαρίστησης, ζωντάνιας, παραγωγικότητας, ενθουσιασμού.

«Μην εύχεσαι να ήταν ευκολότερο· να εύχεσαι να ήσουν καλύτερος. Μην εύχεσαι να είχες λιγότερα προβλήματα· να εύχεσαι να είχες περισσότερες ικανότητες. Μην εύχεσαι να είχες λιγότερες προκλήσεις· να εύχεσαι να είχες περισσότερη σοφία.»

Jim Rohn

Χρησιμοποίησε τις ερωτήσεις που ξεκινούν με «Τι;» και «Πως;» Τι θέλω να πετύχω στη ζωή μου; Τι πρέπει να κάνω; Πως πρέπει να ενεργήσω; Πως θ’ αναπτυχθώ; Πως θα βελτιωθώ; Πως θα εμπλουτίσω την προσωπικότητά μου;

Ανάπτυξε τον εαυτό σου με νέες γνώσεις, νέες ικανότητες και δεξιότητες. Ενίσχυσε την προσωπικότητά σου με χαρισματικά στοιχεία όπως ο σεβασμός και η ευγένεια, η ενσυναίσθηση και η πρωτοβουλία. Δείξε ένα γνήσιο ενδιαφέρον προς τους άλλους ανθρώπους και ακεραιότητα.

Αντικατάστησε την αντίληψη άρνησης, μιζέριας και απαισιοδοξίας που σε διακατέχει με μια συγκρατημένη αισιοδοξία και πεποίθηση ότι θα καταφέρεις στη ζωή σου να κάνεις πραγματικότητα όσα σκέφτεσαι.

Υιοθέτησε μια Νοοτροπία ανάπτυξης και αφθονίας που θα σε βοηθήσει να εξαλείψεις όποιες πεποιθήσεις σε περιορίζουν και σε κρατούν παγιδευμένο σε σκέψεις έλλειψης.

Φράσεις του τύπου: «Δεν νομίζω ότι μπορώ…» ή «Δεν έχω τη δύναμη να…» ή «Δεν ξέρω πως…» σε περιορίζουν αυτόματα σ’ ένα περιβάλλον αδυναμίας. Ένα «Δεν νομίζω ότι μπορώ…» πηγάζει από ένα ουσιαστικότερο «Δεν νομίζω ότι είμαι…». Απόβαλλε το από τη ζωή σου.

Αντιθέτως, φράσεις που ξεκινούν με: «Είμαι» ή «Μπορώ» σε ενδυναμώνουν. Σε ενεργοποιούν και σε  ωθούν ν’ αναπτυχθείς.

Εξερεύνησε το δυναμικό που κρύβεις μέσα σου ως άνθρωπος. Είσαι ικανός για σπουδαία πράγματα. Ικανός να αλλάξεις τα πάντα. Ικανός να πετύχεις τα πάντα.

Μα, πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι. Η ποιότητα της νοοτροπίας σου θα καθορίσει την ποιότητα της ζωής σου.

Δες τον εαυτό σου δέκα χρόνια μετά και σκέψου πως θα φτάσεις εκεί που θες.

 Εξέτασε, όχι μόνο οπτικά την εικόνα που έχεις φτιάξει με τη Φαντασία σου, αλλά και πνευματικά, για να δώσεις την απαραίτητη σημασία και προσοχή σε αυτά που δε φαίνονται.

Γιατί αυτά είναι που κάνουν τη διαφορά στη ζωή σου.

Αυτά της δίνουν ουσία.

Αυτά είναι η πραγματική πρόκληση.

Ωστόσο, πολλές φορές δεν γνωρίζουμε τον τρόπο που απαιτείται για να αλλάξουμε τον εαυτό μας προς το καλύτερο ή  μερικές καταστάσεις υπέρ μας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να προσπαθούμε με έναν – δύο τρόπους να αλλάξουμε και, εάν αυτοί δεν έχουν αποτέλεσμα, σταματάμε την προσπάθεια αλλαγής.

Ακόμα χειρότερο είναι το σενάριο, όπου έχουμε ήδη διακόψει την διαδικασία αλλαγής μετά τις πρώτες ανεπιτυχείς προσπάθειες και επανερχόμαστε μετά από καιρό κάνοντας ακριβώς τις ίδιες προσπάθειες και τα ίδια πράγματα που είχαν αποτύχει στο παρελθόν. Αυτό αποτελεί αδυναμία σκέψης, φαντασίας και οργάνωσης. Και ναι,όλοι το έχουμε κάνει. Γιατί, όμως, να το ξανακάνουμε;

Η διαδικασία της αλλαγής κάποιου ατόμου απαρτίζεται από στάδια που καθορίζουν την πορεία της αλλαγής του. Θα βρεθεί αντιμέτωπος με τον εαυτό του, τις σκέψεις, τις συνήθειές του και κυρίως αυτά που πιστεύει για τον εαυτό του και τον κόσμο.

Η όλη διαδικασία αποτελείται από έξι στάδια: 

1. Συνειδητοποίηση

Ένα άτομο που επιχειρεί να κάνει κάποια αλλαγή στη ζωή του, έχει φτάσει στο σημείο να συνειδητοποιήσει ότι πραγματικά χρειάζεται την αλλαγή. Ότι πραγματικά θα το βοηθήσει να γίνει «καλύτερο» σε κάποιον τομέα, ακόμα και αν αυτός ο τομέας βρίσκεται βαθιά στον εσωτερικό κόσμο του ατόμου.

Τα γεγονότα που έχουν συμβεί στη ζωή του τον ωθούν να σκεφτεί πως όσο μια κατάσταση μένει ίδια σε έναν τομέα της ζωής του, τον πλήττει.

Ίσως, πρόκειται για μια αλλαγή στην εξωτερική εμφάνιση, ίσως σε μια σχέση, ίσως στον εργασιακό τομέα ή απλά στον τρόπο σκέψης. Πάντως, κάτι φαίνεται να μην «λειτουργεί» με τον τρόπο που το άτομο επιθυμεί και πλέον το συνειδητοποιεί.

Συνήθως,οι φράσεις (εσωτερικός μονόλογος) που έχουν προηγηθεί στο μυαλό του ατόμου που συνειδητοποίησε πως χρειάζεται αλλαγή στη ζωή του είναι πχ.«Βαρέθηκα», «Κουράστηκα», «Μπούχτισα», «Ως εδώ», «Τέλος». Μια ξένη φράση στο άκουσμα της οποίας γέλασα, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινή είναι αυτή: «I’m sick and tired of being sick and tired» που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει: «Έχω βαρεθεί την κατάστασή μου», «Έχω κουραστεί να απαυδώ».

Με την συνειδητοποίηση έρχεται η αναγνώριση μιας κατάστασης και αυτό αποτελεί το πρώτο βήμα στη διαδικασία της αλλαγής.

2. Αποδοχή

Το στάδιο της αποδοχής είναι συνήθως το πιο δύσκολο και αυτό γιατί χωρίζεται σε δύο μέρη. Το άτομο που επιθυμεί να αλλάξει, αφού πρώτα συνειδητοποιήσει την ανάγκη του για αλλαγή, θα πρέπει να αποδεχτεί τον μέχρι πρότινος εαυτό του και το παρελθόν του.

Είναι υγιής η σκέψη – διαπίστωση ότι ο εαυτός μας είχε στοιχεία που δεν μας βοηθούσαν να αναπτυχθούμε, ότι κατ’ επέκταση ήταν αυτά που μας οδήγησαν σε πράξεις που έκριναν το παρελθόν μας και ότι ήρθε η ώρα να τα αλλάξουμε προς όφελός μας.

Είναι μη υγιής μια σκέψη που προσανατολίζεται μόνο στα αρνητικά στοιχεία, αποδίδοντας ευθύνη στον εαυτό και να εμμένει σ’ αυτά, δίχως αυτή η σκέψη να προχωράει στην αναζήτηση τρόπων βελτίωσης. Το άτομο σε αυτό το στάδιο πρέπει να αποδεχτεί τον εαυτό του όπως ήταν και το παρελθόν του ως συνέπεια του ποιος ήταν. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να κάνει το άλμα προς την αλλαγή.

Το μυστικό της κάθε αλλαγής είναι να επικεντρώνεις όλη σου την ενέργεια, όχι στην καταπολέμηση του παλιού, αλλά στο χτίσιμο του νέου.

Σωκράτης

3. Απόφαση

Για τη δύναμη της απόφασης αναφερθήκαμε λεπτομερώς σε προηγούμενο άρθρο. Αυτό που έχει σημασία να γνωρίζουμε στο ξεκίνημα είναι ότι από την πρώτη στιγμή που ξυπνάμε παίρνουμε αποφάσεις που ούτε καν αντιλαμβανόμαστε ότι το κάνουμε (πχ. να πατήσουμε αναβολή στο ξυπνητήρι, να φορέσουμε συγκεκριμένα ρούχα, να φάμε πρόχειρο φαγητό, να μην κάνουμε γυμναστική).

Με λίγα λόγια, τη ζωή μας καθορίζουν αποφάσεις που παίρνουμε υποσυνείδητα. Ο νους μας «αποφασίζει» για μας σύμφωνα με ό,τι του έχουμε μάθει να κάνει και με όσα έχει συνηθίσει να κάνει ως τώρα. Αυτό συμβαίνει, διότι έχουμε σταματήσει να σκεφτόμαστε τι θέλουμε να κάνουμε κάθε στιγμή συνειδητά.

Η Απόφαση κρύβει τη δύναμή της στη συνειδητή επιλογή της. Ένα άτομο που είναι αποφασισμένο, έχει απεριόριστη δύναμη, ενέργεια, επιμονή και υπομονή μέσα του να εκπληρώσει το στόχο του. Επομένως, σε αυτό το βήμα οφείλουμε να πάρουμε απόφαση ότι θα βάλουμε ένα τέλος σε κάποια σημεία του παλιού εαυτού μας, διότι συνειδητά και αποφασιστικά θα αλλάξουμε προς το καλύτερο.

4. Στόχοι

Σε συνέχεια της Απόφασης έρχεται η Στοχοθεσία. Συνειδητοποιώντας τους τομείς που χρειάζεται να γίνει αλλαγή, αποδεχόμενοι πλήρως τον εαυτό και το παρελθόν μας, αποφασίσαμε να «τραβήξουμε» γραμμή σε ό,τι δεν μας αναπτύσσει.

Αυτό είναι το μισό μέρος της διαδικασίας, καθώς το άλλο μισό είναι να θέσουμε ξεκάθαρους Στόχους. Είναι το στάδιο που αναλαμβάνεις ενεργητικά τα «ηνία» της ζωής σου, δημιουργώντας νέες προοπτικές για τον εαυτό σου, αφού ορίζεις στόχους που θα σε βοηθήσουν να γίνεις καλύτερος.

 Απόκτησε ένα όραμα για τη νέα ζωή σου, για το νέο εαυτό σου και σκέψου πως ακριβώς θες να είσαι. Για καλύτερα αποτελέσματα, μη σκεφτείς μόνο, αλλά σημείωσε σε ένα χαρτί τους στόχους σου. Καθόρισε μικρούς στόχους που όσο τους πετυχαίνεις, τόσο πιο κοντά θα είσαι στην αλλαγή.

5. Οργάνωση

Σημαντικότατος παράγοντας κάθε επιτυχημένης ενέργειας είναι η Οργάνωση. Καμία επιχείρηση δεν είναι επιτυχημένη χωρίς να έχει Οργάνωση, κανένας σπουδαστής δεν είναι επιμελής χωρίς Οργάνωση, όπως και καμία αλλαγή δεν μπορεί να επέλθει χωρίς αυτή.

Φυσικά, αναφερόμαστε στην Οργάνωση που θα οδηγήσει από την Στοχοθεσία στην Στοχεπίτευξη. Δηλαδή, αποτελεί το πλάνο μας μέσω του οποίου θα υλοποιήσουμε τους στόχους μας.Το «σχεδιάγραμμα» που απεικονίζει πώς να κινηθούμε · ο «χάρτης» που μας δείχνει το δρόμο. Είναι τα «παρακλάδια» ενός Στόχου, οι υποσημειώσεις κάτω από τον τίτλο του, το «πως» θα φτάσω εκεί που επιθυμώ.

6. Πίστη

Τίποτα στο οποίο δεν πιστεύουμε, δεν μπορεί να επέλθει και να είναι αυθεντικό. Ο νέος μας εαυτός ξεκινάει μια προσπάθεια αλλαγής και πρώτα απ’ όλους πρέπει εμείς να τον στηρίξουμε. Οφείλουμε να πιστέψουμε ότι θα πετύχουμε αυτά που έχουμε ορίσει ως Στόχους.

Είναι αναγκαίο να ενδυναμώσουμε την πίστη στον εαυτό μας ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, γιατί το θέλουμε και το αξίζουμε.  Η πίστη είναι καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία κάθε νέου εγχειρήματος. Αν εμείς δεν πιστέψουμε ότι μπορούμε να πετύχουμε τον Στόχο μας, τότε κανείς δε θα πιστέψει. Ίσως περάσει κάποιο χρονικό διάστημα που το μόνο άτομο που θα πιστεύει σε μας να είμαστε εμείς!

Και αυτό είναι που πρέπει να ενισχύσει ακόμα περισσότερο την πίστη μας ότι θα καταφέρουμε αυτό που επιθυμούμε. Είμαστε ό,τι πιστεύουμε ότι είμαστε και οι άλλοι μας βλέπουν σαν αυτό που πιστεύουμε εμείς πως είμαστε. Συγκράτησε αυτή τη φράση όποτε η δυσπιστία, η ανασφάλεια και η αμφιβολία σου χτυπάει την πόρτα.

Μικρές και εύκολες οδηγίες για μια μεγάλη και επιτυχημένη αλλαγή στη ζωή μας. Έκταση στην ευκολία και τη δυσκολία δίνουμε εμείς στη ζωή μας, αναλόγως πως χειριζόμαστε μια κατάσταση.

Άρα, είναι εύκολο να ακολουθήσουμε τα παραπάνω στάδια και είναι, επίσης, εύκολο να μην το κάνουμε. Μα, αν τα στάδια αυτά ακολουθηθούν πιστά, η επιτυχημένη αλλαγή είναι δεδομένη.

Συνειδητοποίησε τις καταστάσεις που χρήζουν αλλαγής στη ζωή σου…

Αποφάσισε να αλλάξεις ορίζοντας στόχους που θα σε κάνουν καλύτερο…

Και πίστεψε ότι μπορείς να δημιουργήσεις ένα ομορφότερο μέλλον για τον εαυτό σου…