Κι αυτό συμβαίνει, γιατί στην πρώτη περίπτωση τα χαρακτηριστικά είναι εμφανή, ενώ στη δεύτερη όχι.

Πως θα καταφέρουμε να ανακαλύψουμε ή να επιδείξουμε κάποια χαρακτηριστικά που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι;

Ζούμε σε μια κοινωνία που έχει επικεντρώσει την προσοχή της σε όσα υπάρχουν και φαίνονται. Σ’ αυτά που μπορούν να μετρηθούν και ν’ αξιολογηθούν. Σ’ αυτά που μπορούν να εξεταστούν, να συγκριθούν και να παρουσιάσουν άμεσα, απτά και «χωρίς πολλή σκέψη», αποτελέσματα.

Ωστόσο, προσηλωμένοι πολλές φορές στ’ αποτελέσματα, λησμονούμε τη σημασία της διαδικασίας μέσω της οποίας επέρχονται τ’ αποτελέσματα.

Αυτό που κάνει ξεχωριστή τη ζωή των ανθρώπων είναι η ύπαρξη μη μετρήσιμων πραγμάτων. Βαθύτερων πραγμάτων. Άυλων πραγμάτων. Όπως οι αξίες ενός ατόμου που μετατρέπουν μια ζωή από τυπική σε εξαιρετική. Και κοινό χαρακτηριστικό των άυλων πραγμάτων είναι η εστίαση στη διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα.

Η αγάπη μιας μητέρας για το παιδί της δεν είναι ένα αποτέλεσμα που μπορεί π.χ. να μετρηθεί ή να ζυγιστεί, αλλά αποτελεί διαδικασία.

Η φιλία ανάμεσα σε δύο άτομα δεν είναι αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Ο σεβασμός που καλλιεργείται ανάμεσα σ’ έναν μαθητή και το δάσκαλο του δεν είναι αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Η δημιουργικότητα ενός καλλιτέχνη δεν είναι αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Η ανάπτυξη αξιών, όπως, η εμπιστοσύνη, το θάρρος, η ειλικρίνεια, η εντιμότητα, η υπευθυνότητα, η πειθαρχία δεν είναι, απλώς, ένα αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Η Ηγεσία δεν είναι ένα αποτέλεσμα, αλλά μία διαδικασία.

Κι όπως συμβαίνει σε όλες τις διαδικασίες, υπάρχουν τα «πάνω» και τα «κάτω», οι καλές και οι κακές εποχές, οι εύκολες και οι δύσκολες συνθήκες.

Κάθε δύσκολη στιγμή έρχεται για να περάσει. Είναι στο χέρι του ατόμου που θέλει να ηγηθεί πόσο θ’ αφήσει τις συνθήκες να επηρεάσουν τη σκέψη, την ηρεμία, την ηγεσία του.

Άλλωστε η Ηγεσία του εαυτού μας, πρώτα, είναι το σημαντικότερο στοιχείο που μπορούμε ν’ αναπτύξουμε.

Ένα άτομο που επιθυμεί να ηγείται, γνωρίζει ότι μια δύσκολη περίοδος αποτελεί μέρος μιας διαδικασίας που θα τον ωριμάσει και θα τον κάνει πραγματικό Ηγέτη. Ξέρει, ότι σε μια δύσκολη φάση πρέπει να παλέψει πιο δυνατά. Να πει «όχι» σε ό,τι του λέει «όχι». Να κυνηγήσει ό,τι τον καθυστερεί.

Κατανοεί ότι ένας δύσκολος μήνας που έτυχε, θα περάσει όπως οι υπόλοιποι και δεν επιτρέπει στον εαυτό του να μείνει «κολλημένος» στη δυσκολία. Απεναντίας, αφοσιώνεται στη διαδικασία και επικεντρώνεται στο να αποκομίσει όσο το δυνατό περισσότερα οφέλη, τα οποία θα τον βοηθήσουν στα χρόνια που ακολουθούν.

Η Ηγεσία «χτίζεται» διαχρονικά.

Δεν υπάρχει μια μαγική στιγμή, μετά το πέρας της οποίας να χρίζεται κάποιος «Ηγέτης». Δεν υπάρχει ένα στάδιο που όταν ένα άτομο το περάσει,  να θεωρείται αυτόματα πως είναι «Ηγέτης». Και, φυσικά, δεν υπάρχει κάποιος τίτλος πανεπιστημίου, τίτλος πιστοποίησης ή τίτλος εργασίας που να καθορίζει πως με την απόκτησή τους, κάποιος είναι πλέον «Ηγέτης».

Αντιθέτως, η Ηγεσία που θα αναπτύξει ένα άτομο καθορίζεται από τη δράση του σ’ ένα πλαίσιο συνθηκών και την απόκτηση ενός συνόλου εμπειριών. Το σημαντικότερο όλων, όμως, είναι η πίστη του ατόμου, ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία, θα μάθει να ηγείται καλύτερα.

Μ’ ένα απλό παράδειγμα, ο Simon Sinek, συγγραφέας που ειδικεύεται σε θέματα Ηγεσίας, παρομοιάζει τη διαδικασία μέσω της οποίας αναπτύσσεται η Ηγεσία με τη διαδικασία κατά την οποία κάποιος ξεκινάει τη γυμναστική.

«Είναι σαν το γυμναστήριο. Προπονείσαι την πρώτη μέρα και γυρνάς στο σπίτι για να δεις τ’ αποτελέσματα στον καθρέφτη. Και τι βλέπεις; Τίποτα. Προπονείσαι τη δεύτερη μέρα και πάλι ψάχνεις τ’ αποτελέσματα στον καθρέφτη. Και τι βλέπεις; Τίποτα. Το ίδιο συμβαίνει και την τρίτη μέρα. Τότε, έρχεται το κομβικό σημείο που σε ωθεί να τα παρατήσεις. Αλλά, αν γνωρίζεις ότι κάνεις το σωστό κι αν ξέρεις ότι ακολουθείς τη σωστή διαδικασία, σε τρεις μήνες, σε έξι μήνες, σε δύο χρόνια, θα έχεις απτά αποτελέσματα.»

Simon Sinek

Κατά τη διαδικασία σίγουρα θα προκύψουν και λάθη. Λάθη στις δράσεις, τις επιλογές και τις εκτιμήσεις ενός ατόμου. Ημέρες που ξεκίνησαν ή τελείωσαν στραβά. Ημέρες που δεν έχει πολλή όρεξη ή που δεν ανέλαβε με υπευθυνότητα μια σημαντική υποχρέωση.

Αυτά συμβαίνουν, όπως ακριβώς μία μέρα που κάποιος δεν θέλει να πάει στο γυμναστήριο ή που θέλει να χαλάσει τη διατροφή του τρώγοντας κάτι «βρώμικο».

Ωστόσο, το θέμα είναι τι κάνει κάποιος μετά από αυτές τις μέρες. Θα παραμείνει συνεπής στη διαδικασία ή θα προτιμήσει την ασυνέπεια;

Πολλοί ισχυρίζονται ότι για να είναι κάποιος Ηγέτης, χρειάζεται ένα πράγμα μόνο. Να έχει ακόλουθους.

Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτό που κάνει ένα άτομο Ηγέτη είναι η συνέπεια.

Συνέπεια στη διαδικασία, συνέπεια στους στόχους του, συνέπεια στο πρόγραμμά του, συνέπεια σε αυτό που πιστεύει, συνέπεια στις υποσχέσεις του, συνέπεια στις πράξεις του, συνέπεια στη θέληση του, συνέπεια στο ενδιαφέρον του, συνέπεια στο χρόνο που επενδύει, συνέπεια στη βελτίωση αντί για στασιμότητα, συνέπεια στην ιδέα της δημιουργίας ενός καλύτερου μέλλοντος.

Η συνέπεια αποτελεί το σεβασμό προς τον εαυτό μας, τις αρχές και τα όνειρά μας. Η ασυνέπεια αποτελεί την αδιαφορία μας για όλα τα προηγούμενα.

Όταν ένα άτομο παραμένει συνεπής στα μικρά πράγματα, γνωρίζει πως αυτό είναι η προετοιμασία για πιο σπουδαία πράγματα. Ξέρει ότι «χτίζει» το μέλλον σε γερές βάσεις, οι οποίες είναι έτοιμες να στηρίξουν και να υποδεχτούν ακόμη καλύτερες καταστάσεις.

Ένα συνεπές με το λόγο, τις υποσχέσεις και τις υποχρεώσεις του, άτομο παραμένει σε κατάσταση συναισθηματικής ηρεμίας και πληρότητας, ανεξάρτητα από τις συνθήκες που επικρατούν στο εξωτερικό περιβάλλον του. Κι ένα ήρεμο άτομο μπορεί να μεταδώσει και να επιβάλλει την ηρεμία του στο χώρο που βρίσκεται.

Επιστρέφοντας στο εισαγωγικό παράδειγμα του άρθρου, ο Ηγέτης χρησιμοποιεί τη συνέπεια ως το δικό του χαρακτηριστικό· ως τη δική του «κόκκινη μπλούζα». Η συνέπεια αποτελεί το «όπλο» του, για να δείξει στον κόσμο ποιος είναι και τι πρεσβεύει.

Με τη συνεπή συμπεριφορά του είναι σαν να εκφράζει στους υπόλοιπους τη σκέψη: «Φοράω την κόκκινη μπλούζα που ψάχνετε», χωρίς ν’ αναφέρεται καθόλου σ’ αυτό.

Με τον τρόπο αυτό, μπορεί ν’ αυξήσει την επιρροή του και να ωθήσει τα άτομα να τον εμπιστευτούν και να τον ακολουθήσουν.

Δεν υπάρχει ένα μεμονωμένο πράγμα που να μπορεί να κάνει κάποιος για να θεωρηθεί Ηγέτης και μέσω του οποίου οι άνθρωποι να τον εμπιστεύονται αυτόματα.

Όμως, η πίστη ότι ακολουθεί κάποιος τη σωστή διαδικασία και η συσσώρευση συγκεκριμένων πράξεων που καθημερινά επαναλαμβάνονται με συνέπεια μπορούν να διαμορφώσουν σταδιακά ένα άτομο σε Ηγέτη.

Ενισχυτικά άρθρα:

Υπευθυνότητα: Το «άλμα» της ανάληψης ευθύνης

Αυτοπειθαρχία: Η δεξιότητα που οδηγεί στην καταξίωση

Μόνο που μεγαλώνοντας, μάθαμε πως το να κάνει κάποιος «ό,τι θέλει» συντροφεύεται από την ευθύνη που αναλογεί στις πράξεις του.

Ζώντας σε μια κοινωνία που αναφορικά με την ανάληψη ευθύνης έχει ως κυρίαρχη, την αντίληψη «φταίει ο άλλος», μάθαμε περισσότερο να «ρίχνουμε» τις ευθύνες σε άλλους, παρά ν’ αποδεχόμαστε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί.

Έχουμε συνηθίσει να μας «φταίει» η κυβέρνηση, η οικονομία, η κρίση, η σχολή, ο καιρός, το αφεντικό, ο προϊστάμενος, η κίνηση… και η ευθύνη του εαυτού μας παραμένει κάτι που εξετάζεται επιφανειακά.

Αναλογίστηκες ποτέ ότι έχεις την κυρίαρχη ευθύνη για τη ζωή σου;

Η Ευθύνη αποτελεί την υποχρέωση κάποιου να λογοδοτήσει για τις πράξεις που έκανε, ενώ η Υπευθυνότητα αποτελεί το αίσθημα ευθύνης, δηλαδή, την απόλυτη επίγνωση των υποχρεώσεων που έχει κάποιος.

Όταν «ρίχνεις» την ευθύνη σε τρίτους και όχι στον εαυτό σου, αφήνεις την «ανεπάρκεια» να εισχωρήσει στη ζωή σου και να σε κάνει να πιστέψεις ότι δεν έχεις ευθύνη για ό,τι συμβαίνει στη ζωή σου.

Κι όμως, είναι χρέος σου να εντοπίσεις την ευθύνη που έχεις να προσφέρεις το δικό σου αποτύπωμα στον κόσμο!

Υπευθυνότητα σημαίνει ότι είσαι ο καπετάνιος του «πλοίου» της ζωής σου κι ότι αναλαμβάνεις την απόλυτη ευθύνη για τον προορισμό.

Καθώς, λοιπόν, βρίσκεσαι στο «τιμόνι» της ζωής σου, σταματάς να θεωρείς τον εαυτό σου ως θύμα των περιστάσεων. Δεν αποδέχεσαι τα πάντα ως έχουν ,αλλά ως Επικεφαλής της ζωής σου γνωρίζεις ότι με τις πράξεις σου μπορείς να επηρεάσεις τις καταστάσεις.

Με την Υπευθυνότητα διεκδικείς ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό σου. Κι αυτό, διότι, όταν στο παρόν, σχεδιάζεις τη ζωή σου έχοντας πλήρη επίγνωση των ευθυνών και των υποχρεώσεών σου, θέτεις τις κατάλληλες βάσεις για την πραγματοποίηση των μελλοντικών σου ονείρων!

Η ανάληψη ευθυνών αποτελεί το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό Ηγεσίας

 Δεν θα μπορέσεις ποτέ να γίνεις Ηγέτης ενός οργανισμού, μιας ομάδας ή της οικογένειας σου, αν πρώτα δεν αναλάβεις τις ευθύνες που σου αναλογούν σε ατομικό επίπεδο.

Ανάληψη ευθύνης σημαίνει ότι δεν εθελοτυφλείς. Δεν κλείνεις τα μάτια σε αυτό που συμβαίνει μπροστά σου. Δεν οπισθοχωρείς ούτε κρύβεσαι πίσω από αυτό που συμβαίνει, ευχόμενος να «μην σε πάρει η μπάλα».

Αντιθέτως, φωνάζεις «ΕΓΩ». Με την παρουσία σου, τις ενέργειές σου, τη στάση σου, τη φωνή σου, τις πράξεις σου. Φωνάζεις «ΕΓΩ», γιατί γνωρίζεις ότι, αναλαμβάνοντας την ευθύνη, μπορείς να επηρεάσεις την εξέλιξη των γεγονότων της ζωής σου.

Όλοι θέλουν την ευθύνη όταν το έδαφος είναι «στρωμένο» και η επιτυχία διαφαινόμενη. Όλοι αποζητούν την ευθύνη, όταν πρόκειται να εισπράξουν τα εύσημα, μα, σπάνια κάποιος θ’ αναλάβει το κόστος μιας αποτυχίας ή ενός λάθους. Εκεί, κάνεις τη διαφορά. Εκεί, γίνεσαι Ηγέτης.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι δε θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης»

Σίγκμουντ Φρόυντ

Οφείλεις ν’ αποδεχτείς όσα έγιναν και να επικεντρωθείς σ’ αυτά που μπορούν να γίνουν. Δηλώνεις ΠΑΡΩΝ σε ό,τι τώρα συμβαίνει γύρω σου.

Το πόσο υπεύθυνος είσαι και πόσο υπεύθυνος μπορείς να γίνεις εξαρτάται αποκλειστικά από σένα. Η υπευθυνότητα είναι κάτι που μαθαίνεται, καλλιεργείται και αποκτιέται. Δεν είναι κάτι που χαρίζεται.

«Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι’ αυτό που κάνουμε, αλλά και για αυτό που δεν κάνουμε»

Μολιέρος

Είναι πολύ εύκολο και βολικό να παριστάνει κάποιος το θύμα και να ρημάζει στην απραξία, την αβουλία και την ανευθυνότητα.

Οι δικαιολογίες για την ασυνέπεια ή την αθέτηση υποσχέσεων αποτελούν το χόμπι ενός τέτοιου ατόμου και είναι αυτές που κρατούν το άτομο παγιδευμένο σε αντιλήψεις και καταστάσεις που δεν επιτρέπουν ν’ αναλάβει να ηγηθεί της ζωής του.

Όμως, αλήθεια, γνωρίζεις να επιτεύχθηκε ποτέ κάτι σπουδαίο, χωρίς να έχουν αναλάβει τα άτομα που το πέτυχαν, ήδη από πριν, την ευθύνη που τους αναλογεί;

Πάρε τη γιγαντιαία απόφαση να δεις σοβαρά και υπεύθυνα τη ζωή σου. Ανάλαβε την ευθύνη να ηγηθείς και να ορίσεις τη ζωή σου όπως επιθυμείς.

Θα πρέπει ν’ αναπτύξεις ένα ειδικό σθένος, ένα σπουδαίο θάρρος για να μάθεις να αναλαμβάνεις και να αντέχεις το «βάρος» της ευθύνης. Η απλή γενναιότητα δε θα βοηθήσει, γιατί αυτή συνήθως αναφέρεται στο «σωματικό» θάρρος.

Αυτό που απαιτείται από σένα, ως Ηγέτη της ζωής σου, είναι ν’ αναπτύξεις «πνευματικό» θάρρος.

Θα πρέπει να καλλιεργήσεις έναν τρόπο σκέψης σύμφωνα με τον οποίο να ορίζεις τον εαυτό σου Επικεφαλής των πραγμάτων. Έναν τρόπο σκέψης που να λέει: «Εγώ πρέπει να το κάνω», «Εγώ, μπορώ», «Το’ χω», «Έχω ευθύνη για τη ζωή που φτιάχνω», «Θα το χειριστώ», «Θα δείξω στους άλλους πώς να το κάνουν», «Εγώ ορίζω το δρόμο που θα ακολουθήσω», «Είμαι αρμόδιος για το εγχείρημα», «Είμαι κατάλληλος να το αναλάβω», «Εγώ είμαι εδώ», «Ορίστε με υπεύθυνο, θα τα καταφέρω»

Το επίπεδο της υπευθυνότητας σου θα πρέπει να ξεπερνάει το συνηθισμένο μέσο όρο και αυτό θα πρέπει να το ενσωματώσεις στη Νοοτροπία σου.

Αυτό σημαίνει ότι, αν σήμερα το πρωί σε τράκαρε ένα ταξί που παραβίασε «STOP», θα πρέπει να σκεφτείς ότι η ευθύνη βαραίνει ΕΣΕΝΑ που δεν ξεκίνησες πέντε λεπτά νωρίτερα.

Κάνε το άλμα προς την υπευθυνότητα!

Ανάλαβε την ευθύνη να μετατρέψεις τη ζωή σου από απλή σε σπουδαία, την επιχείρησή σου από συνηθισμένη σε πρωτότυπη, τη σχέση σου από τυπική σε ουσιώδη, την ομάδα σου από κοινότυπη σε ενδιαφέρουσα.

Ήρθε η ώρα ν’ αποφασίσεις αν θ’ αποδεχτείς τις περιστάσεις, όπως αυτές υπάρχουν ή αν θ’ αποδεχτείς την ευθύνη να τις αλλάξεις.

Αν επιλέξεις να πάρεις την ευθύνη, θα βρεις όλες τις πόρτες ανοιχτές και θα ζήσεις μια εντελώς διαφορετική ζωή, βασισμένη στις επιθυμίες και τις επιλογές σου.

Ένας αληθινός Ηγέτης αναλαμβάνει την ευθύνη να δώσει λύσεις κι όχι να γίνει μέρος του προβλήματος.

Κλείνοντας, ένας απ’ τους κορυφαίους εθνικούς συγγραφείς μας προτρέπει  με τα πανέμορφα λόγια του ν’ αντιληφθούμε την ιδιαίτερη σημασία που έχει η ανάληψη της ευθύνης για τη ζωή μας.

«Ν’ αγαπάς την ευθύνη

Να λες ΕΓΩ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο.

Αν χαθεί, θα φταίω εγώ»

Νίκος Καζαντζάκης

Ενισχυτικά άρθρα:

Νοοτροπία Ανάπτυξης vs Σταθερή Νοοτροπία – Που ανήκεις;

Πρωτοβουλία: Κάνε την κίνηση μόνος σου

Σ’ ένα σπουδαίο πείραμα του περασμένου αιώνα, μικρά παιδιά κάθονταν σ’ ένα κλειστό δωμάτιο δίπλα σ’ ένα τραπεζάκι, πάνω στο οποίο βρισκόταν ένα γλυκό. Οι οδηγίες που είχαν λάβει τα παιδιά ήταν, ότι αν έκαναν υπομονή για ορισμένη ώρα και δεν έτρωγαν αμέσως το πρώτο γλυκό, η ανταμοιβή τους θα ήταν να τους σερβιριστεί ένα δεύτερο γλύκισμα. (The Marshmallow Test)

Οι ερευνητές του πειράματος είχαν ως στόχο να κατανοήσουν σε ποια ηλικία γινόμαστε ικανοί ν’ αντισταθούμε σε παρορμήσεις και στιγμιαίες απολαύσεις.

Το πείραμα συνεχίστηκε για χρόνια και οι ερευνητές παρακολούθησαν την εξέλιξη των παιδιών που έλαβαν μέρος στο πείραμα. Αυτό που ανακάλυψαν ήταν ότι τα παιδιά που είχαν επιδείξει Αυτοπειθαρχία ήδη από την παιδική τους ηλικία, ήταν πιο Επιτυχημένα σε σχέση με τα παιδιά που στο παραπάνω πείραμα έφαγαν αμέσως το πρώτο γλυκό.

Με λίγα λόγια,

η Αυτοπειθαρχία αποδείχτηκε πως είναι κορυφαίος παράγοντας για την Επιτυχία ενός ατόμου και ότι σίγουρα παίζει μεγαλύτερο ρόλο από το δείκτη ΙQ ή τους βαθμούς ενός παιδιού στο σχολείο.

Αν υπάρχει μία δεξιότητα που μπορεί να λειτουργήσει πλήρως παραγωγικά και υποστηρικτικά ως προς τη ζωή που θες να ζήσεις, αυτή είναι η Αυτοπειθαρχία. Είναι μια μοναδική δεξιότητα που αν εξασκηθεί κι αποκτηθεί, γίνεται ταυτόχρονα σύμμαχος για την απόκτηση οποιασδήποτε άλλης δεξιότητας.

Ίσως το δυσκολότερο κομμάτι της ανάπτυξής σου ως άτομο είναι να παραμείνεις πειθαρχημένος στους κανόνες που εσύ έχεις ορίσει. Ειδικότερα, σε περιόδους που εργάζεσαι σκληρά ή διαβάζεις εντατικά, είναι πολύ εύκολο να τα παρατήσεις.

Ωστόσο, όλοι οι Επιτυχημένοι άνθρωποι δεν τα παράτησαν ποτέ.

Αυτοπειθαρχία είναι η τήρηση της υπόσχεσης που έδωσες σε σένα.

Είναι η κατανόηση της σημασίας που έχει η κάθε σου πράξη, προκειμένου να πετύχεις το στόχο που έχεις θέσει, αλλά και η δύναμη να παραμείνεις προσηλωμένος στους κανόνες επιτυχίας που εσύ θέσπισες.

Η πειθαρχία είναι ένα μονοπάτι προς την Επιτυχία. Ένα πράγμα στο οποίο σίγουρα σε ενισχύει η πειθαρχία, είναι ότι σε βοηθάει να περαιώσεις τις δουλειές σου κι όταν φέρνεις εις πέρας τις υποχρεώσεις σου, τότε είναι που έχεις περισσότερη Επιτυχία.

Σημαντικό μέρος της Επιτυχίας είναι να κάνεις αυτά που πρέπει να κάνεις, στην ώρα που πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει. Στο κομμάτι αυτό η πειθαρχία στηρίζει με τον καλύτερο τρόπο τις προσπάθειές σου.

Τι κι αν δεν νιώθεις καλά κάθε μέρα;

Οφείλεις να εμφανίζεσαι καθημερινά και να εκτελείς τις υποχρεώσεις σου, δίνοντας τον καλύτερό σου εαυτό.

Αυτό αποτελεί το πλεονέκτημα της πειθαρχίας: σε ωθεί να πράξεις αυτό που πρέπει, ακόμα κι αν δεν το θέλεις.

Η πειθαρχία διαχωρίζει τους Επιτυχημένους από αυτούς που δεν είναι επιτυχημένοι. Δεν υπάρχει άτομο που να είναι Επιτυχημένο και να μη «φέρει» ένα τεράστιο κομμάτι Αυτοπειθαρχίας μέσα του.

Υπήρξε ποτέ ένας τομέας της ζωής σου που να ήσουν Επιτυχημένος, δίχως τη βοήθεια της Αυτοπειθαρχίας;

Ένα πειθαρχημένο άτομο προσελκύει τον κόσμο γύρω του, διότι οι άνθρωποι θαυμάζουν τα χαρακτηριστικά της πειθαρχημένης προσωπικότητας αυτών των ατόμων.

Αυτός είναι ο λόγος που βλέπουμε π.χ. αθλητικούς αγώνες και θαυμάζουμε τους σούπερ-σταρ αθλητές. Κάτω από το επιφανειακό θέαμα, αυτό που θαυμάζουμε είναι η Αυτοπειθαρχία των επιτυχημένων και καταξιωμένων αθλητών.

Επίσης, ένα άτομο με Αυτοπειθαρχία, δημιουργεί άμεσα ένα αίσθημα εμπιστοσύνης προς τους άλλους. Οι άνθρωποι τείνουν να εμπιστεύονται ευκολότερα ένα πειθαρχημένο άτομο.

Γι’ αυτό βλέπουμε τους σούπερ-σταρ αθλητές να επιλέγονται για διαφημίσεις. Οι διαφημιστές εκμεταλλεύονται την Αυτοπειθαρχία ενός καταξιωμένου αθλητή. Δεν πωλούν τη φήμη, αλλά την πειθαρχία ενός αθλητή, μέσω της οποίας ήρθε η καταξίωση. Απλούστερα, αυτό που συμβαίνει στην ουσία είναι ότι «αγοράζουμε» την πειθαρχία, με την οποία ο αθλητής πραγματοποίησε τις σπουδαίες επιδόσεις του.

Παρότι είναι φανερό ότι η «πειθαρχία των άλλων» εκτιμάται ιδιαίτερα από τους ανθρώπους, σχετικά με τη «δική τους πειθαρχία», οι άνθρωποι δεν τρέφουν την ίδια εκτίμηση.

Πολλοί φοβούνται την πειθαρχία. Θεωρούν πως είναι κάτι το κακό, κάτι που θα τους περιορίσει, κάτι που θα τους πονέσει και κάτι που δεν θα τους αφήσει να ζήσουν «ελεύθεροι».

Όμως, η πειθαρχία σημαίνει «ελευθερία».

Καταρχάς, χτίζοντας ο ίδιος πειθαρχία αποκτάς περισσότερη ελευθερία ως άτομο, διότι βάζεις κανόνες και πειθαρχείς στον εαυτό σου. Κάνεις αυτό που θες, όταν πρέπει, όπως πρέπει, για όσο πρέπει, αν πρέπει κι επειδή πρέπει.

Σε αντίθεση με τους περισσότερους που πιστεύουν ότι η πειθαρχία είναι σκλαβιά και ότι σε κρατά μακριά από τις χαρές της ζωής, ένα πειθαρχημένο άτομο γνωρίζει ότι δεν έχουν την ίδια δύναμη οι γενικές χαρές της ζωής σε σχέση με την ειδική χαρά που νιώθει κάποιος όταν είναι ικανοποιημένος με το ότι έφερε εις πέρας μια δύσκολη εργασία ή ότι πέτυχε, μέσω σκληρής και συστηματικής δουλειάς, έναν πολυπόθητο στόχο.

Στην πραγματικότητα, αποκτάς ελευθερία, επειδή έχεις πειθαρχία. Αποκτάς οικονομική ελευθερία, επειδή έχεις οικονομική πειθαρχία. Αποκτάς περισσότερο ελεύθερο χρόνο, επειδή π.χ. έχεις την πειθαρχία να ξυπνήσεις νωρίτερα από την ώρα που ξυπνούν συνήθως οι υπόλοιποι άνθρωποι, για να εκτελέσεις τις υποχρεώσεις σου και γιατί όχι, να κάνεις το κάτι παραπάνω, αν χρειαστεί.

Για να πετύχεις τους στόχους σου, πρέπει να φτιάξεις το χαρακτήρα που φέρνει τα πράγματα εις πέρας και σε αυτό βοηθάει η συνειδητή πειθαρχία του εαυτού σου. Είναι πολύ δύσκολο να σηκωθείς μια μέρα και να αλλάξεις όλη τη ζωή σου, όμως, είναι εύκολο να σηκωθείς και να αρχίσεις να τηρείς τις «μικρές πειθαρχίες» που θα επιφέρουν μεγάλες αλλαγές στη ζωή σου.

Κανένα όνειρό σου δεν μπορεί να εκπληρωθεί, αν δεν το στηρίξεις με  Αυτοπειθαρχία.

Η Αυτοπειθαρχία δεν είναι τιμωρία. Είναι η αίσθηση ότι εγκαταλείπεις την άμεση απόλαυση, στοχεύοντας για αντάλλαγμα σ ένα μακροπρόθεσμο αυτοσεβασμό.

«Δεν μπορείς να κερδίσεις τον πόλεμο εναντίον του κόσμου, εάν πρώτα δεν κερδίσεις τον πόλεμο μέσα στο μυαλό σου»

Will Smith

Με την Αυτοπειθαρχία δείχνεις την αγάπη και την προστασία του εαυτού σου. Είναι όταν μονολογείς στο μυαλό σου: «Εαυτέ, σε αγαπώ τόσο πολύ, για να σε αφήσω να πιείς ένα ακόμη ποτό που είναι άχρηστο και βλαβερό για την υγεία σου» ή «Εαυτέ, σε αγαπώ τόσο πολύ, για να σε αφήσω να διασκεδάσεις απόψε, ενώ αύριο δίνεις εξετάσεις που είναι σημαντικές για σένα και πρέπει να διαβάσεις» ή «Εαυτέ, σε αγαπώ τόσο πολύ, για να σε βλέπω να περνάς τη μέρα σου αδιάφορα και να αναλώνεσαι σε ανούσιες πληροφορίες, περιττές σχέσεις και ανθυγιεινές τροφές.»

Αν θες να είσαι χαρούμενος στη ζωή σου, οφείλεις ν’ αγαπάς τον εαυτό σου και αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να πειθαρχήσεις τη συμπεριφορά σου για να το κάνεις αυτό.

Δεν θα μπορέσει να γίνει ποτέ κάποιος Ηγέτης, αν δεν είναι καλά με τον ίδιο του τον εαυτό και δεν θα είναι καλά με τον εαυτό του αν δεν αποκτήσει Αυτοπειθαρχία.

Πως αποκτάς Αυτοπειθαρχία;

Α. Ορίζεις νέα ταυτότητα

Θεωρείς τον εαυτό σου ένα ανανεωμένο και πειθαρχημένο άτομο. Ακολουθείς την καινούρια σου ταυτότητα σε κάθε σκέψη και πράξη που κάνεις. Όσο περισσότερο χρόνο σκέψης αφιερώνεις στην πειθαρχία σου, τόσο περισσότερο αυτή θα αναλάβει «ενεργό» ρόλο στη ζωή σου.

Αποφασίζεις πως από εδώ και πέρα θα είσαι ένα πειθαρχημένο και παραγωγικό άτομο που είναι ικανό να τηρήσει τις υποσχέσεις που δίνει στον εαυτό του και κάνει καθημερινά το καλύτερο για τον ίδιο και για τον κόσμο.

Β. Πρόσθεσε πόνο στην απειθαρχία

Οι άνθρωποι λειτουργούμε με βάση δύο κυρίαρχα συναισθήματα. Τον πόνο και τη ευχαρίστηση. Πρόσθεσε πόνο π.χ. στη μη εκπλήρωση ενός στόχου ή στη μη απόκτηση ενός τίτλου ή στη μη υλοποίηση ενός ονείρου.

Σκέψου πόσο άσχημα θα αισθανθείς, εάν όλα όσα θες να πετύχεις, αποτύχουν. Έπειτα, «χτίσε» πάνω σε αυτόν τον πόνο την απαραίτητη πειθαρχία που απαιτείται για να οδηγηθείς στην ευχαρίστηση και να πετύχεις όσα επιθυμείς.

Γ. Προγραμμάτισε την ημέρα σου

Με το να ξεκινάς να προγραμματίζεις τη μέρα σου από την ώρα που ξυπνάς ή ακόμα καλύτερα από το προηγούμενο βράδυ, είναι σαν να έχεις έναν «χάρτη οδηγιών» για τη μέρα που ακολουθεί.

Όταν έχεις φτιάξει ήδη ένα πρόγραμμα, είναι πολύ πιο πιθανό να το τηρήσεις κιόλας. Κι αν η τήρηση του δικού σου προγράμματος συμβαίνει συστηματικά, τότε ενισχύεις την αυτοπειθαρχία σου.

Το κομμάτι της Αυτοπειθαρχίας είναι κάτι με το οποίο όλοι μας έχουμε αναμετρηθεί. Κι αυτό, γιατί η πειθαρχία αποτελεί τη διαφορά μεταξύ επιθυμίας και πραγματοποίησης.

Είναι η βάση πάνω στην οποία θα χτίσεις το χαρακτήρα σου,

το όραμά σου,

τη ζωή σου…

Ενισχυτικά άρθρα:

Ηγείσαι της ζωής σου ή γίνεσαι ακόλουθος;

Ενσυναίσθηση και Όραμα: Δύο συστατικά επιτυχημένης Ηγεσίας και ζωής

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει όλοι να γίνουν Ηγέτες ή ότι όλοι θέλουν να γίνουν Ηγέτες, όπως ακριβώς δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να γίνουν γονείς ή ότι όλοι θέλουν να γίνουν γονείς.

Ωστόσο, ενώ ενσυνείδητα και μετά βεβαιότητας γνωρίζουμε πως ως άνθρωποι μπορούμε να γίνουμε γονείς, σχετικά με την Ηγεσία που εν δυνάμει κατέχουμε, δεν έχουμε την ίδια γνώση και πεποίθηση.

Πιστεύουμε πως είναι κάτι «έξω» από εμάς· όχι κάτι που είναι «μέσα» μας.

Όταν ρωτήσεις ένα άτομο αν πιστεύει πως είναι Ηγέτης, θα απαντήσει εύκολα «όχι». Αν ρωτήσεις το ίδιο άτομο, αν έχει τύχει στη ζωή του να επηρεάσει κάποιο άλλο άτομο ή αν πήρε κάποτε μια πολύ σημαντική απόφαση για τη ζωή του, θα απαντήσει, αμέσως, «ναι».

Με όσα έχουμε διδαχτεί από μικροί, έχουμε συνηθίσει να ταυτίζουμε την Ηγεσία με άτομα που πραγματικά κατόρθωσαν πολύ σπουδαία πράγματα, ενώ ποτέ δε μάθαμε ν’ αναγνωρίζουμε την ηγετική αξία που έχουν πράξεις μικρότερου βεληνεκούς.

Έχουμε στο νου μας ότι η Ηγεσία είναι θέμα τίτλου, γραφείου ή βαθμού, γιατί δεν μάθαμε να εστιάζουμε στην προσωπικότητα ενός Ηγέτη, παρά μόνο στο αποτέλεσμα.

Αδιαμφισβήτητα, ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Ηγέτης, ο Κολοκοτρώνης ήταν Ηγέτης, ο Ναπολέων ήταν Ηγέτης. Κατόρθωσαν σπουδαία επιτεύγματα και έμειναν στην ιστορία.

Όμως, η Ηγεσία λαμβάνει χώρα και σε στενότερους κύκλους και αυτοί είναι που έχουμε ανάγκη αυτή την εποχή περισσότερο από ποτέ.

Οι γονείς μας δεν είναι Ηγέτες;

Ένας δάσκαλος που εξασκεί το επάγγελμά του ως λειτούργημα, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας επιχειρηματίας που πασχίζει να στήσει, να σταθεροποιήσει και να επεκτείνει την επιχείρησή του και γι’ αυτό εργάζεται 18 ώρες τη μέρα, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας μαθητής/φοιτητής που είναι προσηλωμένος στο διάβασμα, το πρόγραμμα και το στόχο του, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας αθλητής που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην προετοιμασία για τους αγώνες του, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας σωστός οικογενειάρχης που μοχθεί για την ευημερία της οικογένειάς του, δεν είναι Ηγέτης;

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι Ηγέτες στο χώρο τους.

Είναι μπροστάρηδες.

Γνωρίζουν ποιοι είναι, τι έχουν, τι θέλουν να πετύχουν και το κάνουν με όλη τους την ψυχή. Ακόμα και οι πιο τρανοί Ηγέτες, ξεκίνησαν, αρχικά, ως μπροστάρηδες του μικρόκοσμού τους.

Μόνο που κανείς δεν μας έμαθε να δίνουμε προσοχή σε αυτά. Να αντλούμε μικρά παραδείγματα από τον κύκλο μας και να αναπτύξουμε τον Ηγέτη μέσα μας.

Έχουμε μάθει να είμαστε «μικροί». Να ψάχνουμε εργοδότη, προϊστάμενο ή αφεντικό. Να ψάχνουμε Ηγέτη.

Με αυτόν τον τρόπο φτάνουμε στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα, όπου οι άνθρωποι δεν ηγούνται της ζωής τους, αλλά, απλά, την αποδέχονται. Δεν κάνουν κάτι για να την αλλάξουν, αλλά γίνονται ακόλουθοι της καθημερινότητας, της εποχής και της μάζας.

Όλοι έχουμε περάσει από αυτό το στάδιο. Και φυσικά σε όλους αρέσει η ευκολία και η βολή. Όμως, κάποια στιγμή αντιλαμβάνεσαι ότι πρέπει να σταματήσεις να κοιτάς τη ζωή να περνάει απλά και να κάνεις κάτι για να περνάει καλύτερα, ομορφότερα και ποιοτικά.

Η νοοτροπία της μάζας σήμερα περιορίζεται στο «να βγει η βδομάδα…», «να περάσει ο μήνας…» και «ελπίζω πως κάποια στιγμή θα….».

Αποδέχονται αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή και δεν κάνουν την παραμικρή κίνηση να αλλάξουν την κατάσταση της ζωής τους.

Έχουν βολευτεί σε μια κατάσταση ακόλουθου, σε μια κατάσταση παθητικής παρακολούθησης της ζωής τους να περνά και σε μια κατάσταση αναμονής, μήπως και τύχει να αλλάξουν τα πράγματα. Μέχρι τότε, θα ζουν όπως ζει ο διπλανός τους, θα κάνουν τα ίδια με το διπλανό τους και θα σκέφτονται το ίδιο με το διπλανό τους.

Και με αυτόν τον τρόπο παγιώνεται η νοοτροπία που θέλει τον εαυτό να παραμένει σε κατάσταση ακόλουθου.

Σε τι ποσοστό ηγείσαι στη ζωή σου;

Γνωρίζεις τι να φορέσεις, σε ποιο μαγαζί να βγεις, που να πας διακοπές, ποιο αυτοκίνητο σου αρέσει, αλλά αυτά τα γνωρίζουν και οι ακόλουθοι.

Βαθύτερα, πως ηγείσαι στις καταστάσεις που συμβαίνουν στη ζωή σου;

Πως ηγείσαι όταν έχεις βαρεθεί τον εαυτό σου να ζει όπως ζει; Όταν στην καθημερινότητά σου απασχολείσαι διαρκώς με τα ίδια; Όταν τα πράγματα στην οικογένεια, τη δουλειά ή τη σχέση δεν πάνε καλά; Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι σ’ ενοχλεί και χρειάζεται αλλαγή;

Πως ενεργείς όταν γνωρίζεις πως με δικές σου πράξεις μπορείς να καλυτερεύσεις τις ζωές των γύρω σου, αλλά και τη δική σου;

Νιώθεις ότι έχεις τον έλεγχο της ζωής σου; Των πράξεών σου; Των συναισθημάτων σου; Συμβαίνουν αυτά που θες να συμβούν; Ή νιώθεις τη ζωή σαν ένα κύμα που σε παρασέρνει και σε πάει όπου θέλει; 

Όλοι γνωρίζουν τι τους ενοχλεί στη ζωή τους. Τι θα ήθελαν να ήταν διαφορετικό. Ωστόσο, λίγοι είναι αυτοί που προχωρούν σε πράξεις και αυτοί είναι οι Ηγέτες.

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη νοοτροπία ενός Ηγέτη και ενός ακόλουθου, είναι ότι ο Ηγέτης αντιλαμβάνεται την ευθύνη που έχει απέναντι στον εαυτό του και τους, να μεταβάλλει μια κατάσταση που δεν  εξυπηρετεί την «ανάπτυξη» είτε τη δική του είτε του κύκλου του και κάνει το βήμα να την αλλάξει.

Δεν παραμένει αμέτοχος να ελπίζει σ’ ένα τυχαίο γεγονός. Πράττει και ενεργεί με βούληση και σκοπό.

Αναλαμβάνει να ζήσει τη ζωή του, σύμφωνα με το δικό του τρόπο και δρα χωρίς να δίνει σημασία στην τάση της εποχής για αντιπερισπασμό από την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου, σκεπτόμενου και ευτυχισμένου εαυτού.

Οι Ηγέτες αντιλαμβάνονται και αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους.

Έχουν πάρει διαζύγιο από τη μάζα.

Εσύ;

Ενισχυτικά άρθρα:

Ενσυναίσθηση και Όραμα: Δύο συστατικά επιτυχημένης Ηγεσίας και ζωής

Επιτυχία: Αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Ένας Ηγέτης που έχει αυτοπεποίθηση και πραγματικά γνωρίζει ότι μπορεί να βοηθήσει άλλους ανθρώπους · γνωρίζει ότι μπορεί να προσφέρει με το έργο του αξία σε αυτούς ·  γνωρίζει ότι μπορεί να κοιτάξει την ομάδα ή τον άνθρωπο απέναντί του  στα μάτια και να τους πει: «Εμπιστευτείτε με», «Εγώ είμαι εδώ», «Το ελέγχω», είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι μπορεί να «αλλάξει» το επίπεδο όσων διαδραματίζονται μπροστά του και να φέρει ουσιαστικές λύσεις.

Στα περισσότερα βιβλία Ηγεσίας που περιγράφονται οι αρετές του Ηγέτη, υπάρχει μια συγκεκριμένη έκφραση που μου έχει εντυπωθεί τόσο ανεξίτηλα στο νου κι όποτε έρχεται η ώρα να αντιμετωπίσω μια κατάσταση τη χρησιμοποιώ, είναι η εξής: «Be the Game Changer»

Ένας Ηγέτης γνωρίζει ότι μπορεί να μεταβάλει το παιχνίδι «υπέρ» του. Γνωρίζει, επίσης, ότι έχει την ικανότητα να προσφέρει και να παρουσιάσει ένα νέο επίπεδο ζωής σ’ αυτούς με τους οποίους συνεργάζεται και εν γένει επικοινωνεί. Ακόμα, και σ’ αυτούς που του ζητούν κάποια συμβουλή ή βοήθεια.

Και όταν το προσωπικό, η ομάδα ή ένας άνθρωπος που σου ζητάει βοήθεια, δει το κομμάτι της αυτοπεποίθησης ανεπτυγμένο σε σένα, μάντεψε… Σ’ εμπιστεύεται!

Επειδή, το χτίσιμο της αυτοπεποίθησης, πρώτα ως άτομο, έπειτα ως Ηγέτη το έχουμε καταγράψει σε άλλο άρθρο, θα εστιάσουμε στους παράγοντες που «εξοντώνουν» την αυτοπεποίθηση ενός Ηγέτη.

1. Χαμηλή αυτοεκτίμηση – αυτοεικόνα

Αρχικά,  η φράση: «Δεν νομίζω ότι μπορώ» πηγάζει από το βαθύτερο «Δεν νομίζω ότι είμαι».

Και εκεί είναι που ξεκινάει το πρόβλημα. Αν δεν εκτιμήσεις ΕΣΥ τον εαυτό σου ποιος θα το κάνει για σένα;

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση οδηγεί σ’ ένα αίσθημα έλλειψης και ανασφάλειας ως προς τον πλήρη εαυτό σου. Επιφέρει μείωση της θέλησης, της διαπραγμάτευσης, της ικανότητας για λήψη αποφάσεων.

Με λίγα λόγια, όσο χαμηλότερη αυτοεκτίμηση έχεις, τόσο ευκολότερα θα παραιτηθείς από όλα σου τα όνειρα, στόχους ή βλέψεις. Παρατήρησέ το στα άτομα γύρω σου. Όταν δεις ένα άτομο που τα παρατάει αμέσως, τότε να γνωρίζεις ότι πλήττεται από έλλειψη αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης.

2. Φόβος

Ο φόβος είναι ένα ακόμα στοιχείο που «σκοτώνει» την αυτοπεποίθηση. Η αυτοπεποίθηση δεν έρχεται πάντοτε με το να είσαι σε όλα σωστός, αλλά με το να μην φοβάσαι την περίπτωση που είσαι λάθος.

Τα άτομα που συνεχώς σκέφτονται τι θα συμβεί εάν μια απόφαση που πήραν αποδειχθεί λανθασμένη ή φοβούνται πριν καν πάρουν αυτή την απόφαση, δεν μπορούν να γίνουν Ηγέτες. Εκτός κι αν αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους, τον οποίο λογικά δεν θα αλλάξουν, διότι φοβούνται και γι’ αυτό.

Η αυτοπεποίθηση σε απελευθερώνει από το ρίσκο. Εάν λάβεις μια απόφαση με αυτοπεποίθηση, δεν θα αμφιταλαντεύεσαι όλη μέρα και όλη νύχτα, εάν έπραξες το σωστό. Γνωρίζεις ότι έπραξες το σωστό. Και προτού επέλθει το αποτέλεσμα, γνωρίζεις ότι έκανες το καλύτερο που μπορούσες, στρέφοντας πλέον την προσοχή σου σε λύσεις άλλων προβλημάτων.

Εάν λάβεις μια απόφαση, δίχως την απαιτούμενη σιγουριά που σου προσδίδει η αυτοπεποίθηση σχετικά με τις πράξεις σου, τότε, ρισκάρεις. Τζογάρεις. Σκέφτεσαι συνεχώς την απόφαση που πήρες και έχεις στραμμένη την προσοχή σου στο αποτέλεσμα, το οποίο ευελπιστείς να σε δικαιώσει.

3. Εγωισμός

Η δύναμη του εγωισμού είναι πανίσχυρη και υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή που διαχωρίζει τον παραγωγικό εγωισμό από τον καταστροφικό.

Τη στιγμή που θα ηγηθείς, πρέπει να γνωρίζεις ότι η Ηγεσία δεν είναι για σένα, αλλά για τους άλλους. Όλα όσα κάνεις, αφορούν τους άλλους και όχι εσένα. Εάν βοηθήσεις τους ανθρώπους να πάρουν πρώτα αυτό που θέλουν, τότε θα σε βοηθήσουν να αποκτήσεις αυτό που επιθυμείς και εσύ.

Αντίθετα, οι περισσότεροι που βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, ενδιαφέρονται περισσότερο για τον εαυτό τους παρά για τους άλλους. Το αποτέλεσμα είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης των ατόμων προς το άτομο που προΐσταται, γεγονός που ο τελευταίος νιώθει και, λόγω εγωισμού, γεμίζει με αρνητικά συναισθήματα το -Εγώ- του, πλήττοντας παράλληλα την αυτοπεποίθησή του.

Έτσι, αν δεν έχει την αντίληψη ν’ αφουγκραστεί και να βελτιώσει το «κλίμα» που ο ίδιος δημιουργεί στον εαυτό του και τους άλλους, θα οδηγείται σε ενέργειες περισσότερο ηγεμονικές παρά ηγετικές.

4. Η γνώμη των άλλων

Τεράστιο κεφάλαιο πρέπει να ανοιχτεί γι’ αυτή τη μορφή καταστροφής της αυτοπεποίθησης. Και αυτό γιατί; Γιατί, ενώ στις πρώτες τρεις μορφές κάνεις ο ίδιος κακό στον εαυτό σου, σε αυτή τη μορφή επιτρέπεις σε άλλους να  μολύνουν τις σκέψεις σου.

Εάν ανησυχείς για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα, είναι γιατί έχεις περισσότερη εκτίμηση στις απόψεις άλλων, παρά στις δικές σου.

Ακούμε καθημερινά ανθρώπους να λένε: «τι θα πουν οι άλλοι;» «τι θα σκεφτούν;» Να σου απαντήσω εγώ;

Ποιος νοιάζεται;

Ποιος νομίζεις ότι νοιάζεται; Ή μήπως νομίζεις πως όταν όλοι πέφτουν στο κρεβάτι για ύπνο και συλλογίζονται (όσοι το κάνουν), σπαταλάνε έστω και μία σκέψη σε σένα; Γιατί εσύ να σπαταλήσεις σκέψη, ενέργεια, χρόνο και διάθεση για τη γνώμη των άλλων;

Από πότε νιώθεις τόσο χαμηλά ως «εαυτός», ώστε να υπολογίζεις τόσο πολύ τις απόψεις των άλλων, ώστε ν’ αφήνεις να τσαλαπατούν οι δικές τους απόψεις τις δικές σου;

Κανείς δεν έχει κανένα δικαίωμα να στο κάνει αυτό.

Η αυτοπεποίθηση είναι ένα σημαντικό προσόν για έναν Ηγέτη. Αναγκαίο και κρίσιμο.

Όταν έχεις αυτοπεποίθηση δε γίνεσαι το θύμα των απόψεων άλλων προσώπων, αλλά επιδιώκεις μέσα από ταπεινότητα και πίστη στον εαυτό σου να μοιραστείς το όραμά σου και να υλοποιήσεις τις ιδέες σου για έναν καλύτερο κόσμο.

Ενισχυτικά άρθρα:

Αυτοπεποίθηση – Μάθε την σαν προπαίδεια

Η ανάπτυξη της Ηγεσίας ξεκινάει από μέσα σου

Και τα δύο αυτά ζώα είναι κυρίαρχα στο περιβάλλον τους · το λιοντάρι κυριαρχεί στη γη, ενώ ο αετός στον αέρα.

Αν το λιοντάρι επιδεικνύει τις Ηγετικές ικανότητές του ακολουθώντας το ένστικτό του στο κυνήγι, ο αετός αποτελεί την πηγή έμπνευσης της Ηγετικής συμπεριφοράς και στάσης καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.

Σύμφωνα με τον Dr. Myles Monroe, ο οποίος μελετά τον τομέα της ανθρώπινης Ηγεσίας και τον συσχετίζει με Ηγετικές συμπεριφορές των ζώων, αναλύει επτά αρχές της Ηγετικής στάσης του αετού, ως ακολούθως:

1. O αετός πετάει μόνος του σε πολύ υψηλό ύψος και όχι στο ύψος των σπουργιτιών, ούτε αναμιγνύεται με άλλα είδη πτηνών, όπως οι χήνες.  Αυτά είναι πουλιά που πετούν σε σμήνη. Κανένα άλλο πουλί δεν μπορεί να φτάσει το ύψος που πετάει ένας αετός. Ένας αετός πετάει με αετούς. Ποτέ σε σμήνος.

Μείνε μακριά από τα σπουργίτια, τα κοράκια και εν γένει τις ζωές που «πετούν» σε χαμηλό ύψος. Οι αετοί πετούν με τους αετούς.

2. Οι αετοί έχουν πολύ δυνατή όραση, κάτι που τους επιτρέπει να εστιάσουν σε κάτι και από απόσταση πέντε χλμ. Όταν ο αετός εντοπίσει θήραμα, ακόμα κι αν βρίσκεται πολύ μακριά, κρατά εστιασμένη την προσοχή του στο στόχο, πλησιάζει και επιτίθεται. Ανεξάρτητα από τα εμπόδια που βρίσκονται στο δρόμο του, ο αετός δεν αποσπά την προσοχή του από το στόχο, μέχρι εν τέλει να τον κατακτήσει.

Έχε ένα ισχυρό όραμα και παρέμεινε συγκεντρωμένος σε αυτό, όποια εμπόδια και αν υπάρξουν στη διαδρομή. Έτσι, θα πετύχεις.

3. Οι αετοί δεν τρώνε νεκρά θηράματα. Τρέφονται αποκλειστικά με φρέσκια λεία. Τα όρνεα τρώνε νεκρά ζώα. Οι αετοί ποτέ.

Μείνε μακριά από την ξεπερασμένη και παλαιά πληροφόρηση. Κάνει κακό τόσο εντός όσο και εκτός σου. Κάνε τη δική σου –καλή- έρευνα.

4. Ο αετός είναι το μοναδικό πουλί που αγαπά την καταιγίδα. Όταν τα σύννεφα μαζεύονται στον ουρανό, ο αετός ενθουσιάζεται. O αετός χρησιμοποιεί τον άνεμο της καταιγίδας για να πετάξει ακόμα υψηλότερα. Όταν βρεθεί στο κατάλληλο σημείο, σταματά να φτερουγίζει και χρησιμοποιεί την πίεση της οργισμένης καταιγίδας προκειμένου να πετάξει – γλιστρήσει ανάμεσα στα σύννεφα. Αυτό του δίνει την ευκαιρία να ξεκουράσει τα φτερά του, ενώ στο μεταξύ όλα τα υπόλοιπα πουλιά κρύβονται κάτω από κλαδιά και φυλλωσιές δέντρων.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις καταιγίδες της ζωής μας (κακοτυχίες, εμπόδια, αποτυχίες) προκειμένου να πετάξουμε σε υψηλότερα ύψη.

Αυτοί που κατορθώνουν σπουδαία πράγματα είναι αυτοί που καλωσορίζουν τις δυσκολίες και τις χρησιμοποιούν κατάλληλα.

5. Όταν οι αετοί βρίσκονται σε περίοδο ζευγαρώματος, το θηλυκό πετάει με ορμή προς το έδαφος και ενώ το αρσενικό την καταδιώκει, πιάνει ένα κλαδάκι και έπειτα επανέρχεται  πετώντας σε υψηλό επίπεδο. Όταν φτάσει σε ορισμένο επίπεδο, αφήνει το κλαδάκι να πέσει και παρακολουθεί την πορεία του. Το αρσενικό ρίχνεται σε μια μάχη με τo χρόνο και τον εαυτό του για να το πιάσει πριν πέσει στο έδαφος και αφού τα καταφέρει, επιστρέφει το κλαδάκι στο θηλυκό. Τότε, το θηλυκό αρπάζει το κλαδάκι και πετάει σε υψηλότερο επίπεδο από πριν, με το αρσενικό να την ακολουθεί. Όταν θεωρήσει το ύψος κατάλληλο, πετάει ξανά το κλαδάκι προς το έδαφος για να το κυνηγήσει το αρσενικό.  Αυτό συνεχίζεται για ώρες και από κυμαινόμενα ύψη, μέχρι το θηλυκό να πειστεί για τις ικανότητες πτήσης και αφοσίωσης του αρσενικού και, αφού πειστεί, αφήνει το αρσενικό να ζευγαρώσει μαζί της.

Είτε πρόκειται για την ιδιωτική ζωή είτε για τις εξωτερικές συναναστροφές, πάντοτε να εξετάζεις την αφοσίωση των ανθρώπων που σκοπεύεις να συμμαχήσεις. Πάντοτε εξέταζε την εμπιστοσύνη τους.

6. Όταν το θηλυκό είναι έτοιμο να γεννήσει, αρσενικό και θηλυκό εντοπίζουν ένα σημείο για το χτίσιμο της φωλιάς τους που να μην είναι ανιχνεύσιμο ή προσβάσιμο σε εισβολείς. Έπειτα, το αρσενικό πετάει προς το έδαφος βρίσκοντας κλαδάκια και γρασίδι και τα μεταφέρει στο σημείο, όπου μαζί με το θηλυκό φτιάχνουν τη φωλιά. Συμμετέχουν και οι δύο στη διαδικασία της δημιουργίας της φωλιάς και στην ανατροφή της οικογένειας. Το θηλυκό κλώθει τα αυγά και τα προστατεύει, το αρσενικό χτίζει περιμετρικά τη φωλιά κάνοντας την ασφαλέστερη και κυνηγάει.

Επίσης, άξια αναφοράς είναι η εκπαίδευση των νεοσσών από τους γονείς. Για να πετάξουν πρώτη φορά, το θηλυκό σπρώχνει έξω από τη φωλιά τα μικρά, τα οποία τρομάζουν και γυρνούν στο ασφαλές σημείο. Στη συνέχεια, η μητέρα αφαιρεί το γρασίδι από τη φωλιά και ξανασπρώχνει τα μικρά έξω από αυτή. Τα μικρά και πάλι φοβούνται και επιστρέφουν στη φωλιά, αλλά τραυματίζονται, καθώς πατάνε πλέον σε γυμνά ξύλα. Αφού γνωρίζουν πλέον ότι δεν μπορούν να προστατευτούν στη φωλιά, τα μικρά μένουν στην άκρη και οι γονείς τα σπρώχνουν με δύναμη, όχι μόνο πέρα από τη φωλιά, αλλά και πέρα από τον γκρεμό, με σκοπό να βρεθούν να βυθίζονται στο κενό. Οι γονείς τα προλαβαίνουν πριν προσκρούσουν στο έδαφος και τα επαναφέρουν στο αρχικό σημείο. Στις επόμενες φορές που γίνεται αυτή η διαδικασία, οι γονείς μαθαίνουν σταδιακά στα μικρά τους να πετούν μόνα τους.

Να είσαι προετοιμασμένος, πάντοτε! Η προετοιμασία της φωλιάς μας δείχνει ότι πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για αλλαγές στη ζωή· η προετοιμασία της φωλιάς και από τους δύο γονείς δείχνει ότι η συνεργασία με κοινό σκοπό οδηγεί στην επιτυχία· το χτύπημα στα κλαδιά και ο τραυματισμός δείχνουν ότι θα υπάρξουν στιγμές στη ζωή μας που θα νιώσουμε ότι χάνουμε την ασφάλειά μας, αλλά και ότι θα πρέπει να μεγαλώσουμε και να ωριμάσουμε για να μην τραυματιστούμε ξανά στο μέλλον και τέλος, το διώξιμο από τη φωλιά δείχνει, προφανώς, ότι πρέπει να αφήσουμε τη σιγουριά και να ζήσουμε τη δική μας ζωή.

7. Ως τελευταία αρχή, o Dr. Myles Monroe παραθέτει έναν μύθο, σύμφωνα με τον οποίο, ένα είδος αετού, ο Φαλακραετός, μπορεί να ζήσει ακόμα και ως τα 70 έτη. Για να φτάσει σε αυτό το σημείο, όμως, πρέπει να πάρει πολύ δύσκολες αποφάσεις στη ζωή του. Μετά την ηλικία των 40 το ράμφος του αρχίζει να κάμπτεται και τον δυσκολεύει στην τροφή. Τα ηλικιωμένα φτερά του πλέον είναι βαρύτερα και τον δυσκολεύουν να πετάξει. Τότε, ο αετός βρίσκεται στο σταυροδρόμι δύο επιλογών: να πεθάνει ή να μπει σε μια διαδικασία επίπονης αλλαγής που διαρκεί 150 ημέρες.

Η διαδικασία απαιτεί από τον αετό να πετάξει στην κορυφή ενός βουνού και να καθίσει στη φωλιά του. Εκεί, ο αετός χτυπάει με μανία το ράμφος του στο βράχο, ώστε αυτό να σπάσει και να φύγει εντελώς. Παραμένει στη φωλιά του μέχρι να βγει νέο ράμφος. Όταν βγει νέο ράμφος, ο αετός τραβάει τα νύχια του που έχουν κυρτώσει και δεν τον βοηθούν πλέον, ώστε να τα ξεριζώσει και έπειτα να βγουν άλλα, πιο γερά. Στη συνέχεια, όταν τα νέα νύχια βγουν, αρχίζει να τραβάει κάθε παλιό φτερό από πάνω του, μέχρι να μείνει εντελώς γυμνός από φτερά, ώστε να βγουν νέα, δυνατότερα φτερά. Και μετά από αυτή τη διαδικασία διάρκειας πέντε μηνών, ο αετός επιδίδεται στη λεγόμενη πτήση «Αναγέννησης» και ζει για άλλα 30 χρόνια.

-Αλλαγή και Αναγέννηση –

Μερικές φορές έρχεται η στιγμή που για να προοδεύσεις, θα πρέπει να ξεκινήσεις μια διαδικασία αλλαγής.

Ν’ αναλάβεις την ευθύνη των πράξεών σου, ν’ αποδεχτείς το παρελθόν σου και να εξυψώσεις τον εαυτό σου στο επίπεδο που του αναλογεί. Να θέσεις στόχο, όχι μόνο να επιβιώσεις, αλλά να ευημερήσεις.

Να γίνεις Ηγέτης του εαυτού σου!

Θα πρέπει να αποχωριστούμε παλιές συνήθειες και πράξεις που δεν μας οδηγούσαν πουθενά και έδιναν μηδενική αξία στη ζωή μας.

Μόνο όταν είμαστε απελευθερωμένοι από τα βαριά «φορτία» του παρελθόντος, μπορούμε να ατενίσουμε ένα καλύτερο μέλλον.

Τότε, μπορούμε να ηγηθούμε πραγματικά της ζωής μας.

Τότε, είναι που «πετάμε» υψηλότερα!

Τότε, είναι που γινόμαστε αετοί!

Ενισχυτικά άρθρα:

Ηγέτης και Στάση Ζωής

Πρωτοβουλία: Κάνε την κίνηση μόνος σου

Συγκεκριμένα, εάν κάνεις έναν απλό έλεγχο στο τρόπο που διεξάγεται μια συζήτηση μεταξύ δύο ανθρώπων, θα διαπιστώσεις πολύ γρήγορα πως δεν υπάρχει ουσιώδης επικοινωνία, αλλά μια προσπάθεια να πει η κάθε πλευρά αυτά που θέλει να πει, δίχως να ακούει τι ισχυρίζεται η άλλη πλευρά.

Αυτό το είδος παθητικής – μη υγιούς επικοινωνίας υπάρχει και στο χώρο εργασίας. Ειδικότερα, όσο περισσότερο ανεβαίνει η κλίμακα των βαθμίδων και των τίτλων, αυτοί που τους φέρουν σπάνια ακούνε το προσωπικό.

Ένα σημαντικό στοιχείο στη τέχνη της ακοής είναι το εξής: να ακούς ενεργά την ώρα που το άτομο μιλάει προσεκτικά, ώστε να καταλαβαίνεις αυτό που λέει, δίχως να σκέφτεσαι από πριν πιθανές απαντήσεις.

Το να σωπάσεις τις σκέψεις σου και πραγματικά να ακούσεις το συνομιλητή σου με απόλυτα καθαρό μυαλό χρειάζεται μια μικρή συνειδητή προσπάθεια από μέρους σου.

Ενεργό κομμάτι της αποτελεσματικής Ηγεσίας είναι η αποτελεσματική Ακοή.

Για να γίνεις ένας αποτελεσματικός Ηγέτης, θα πρέπει πρώτα να γίνεις ένας ενεργός ακροατής.

Αυτό σημαίνει να είσαι συνειδητά παρών στην κουβέντα με τον συνομιλητή σου, έτσι ώστε να ακούσεις κάθε λέξη που θα σου πει. Ύστερα, έχοντας ακούσει πλήρως όσα ειπώθηκαν, μπορείς να απαντήσεις και να πράξεις ουσιαστικότερα.

Επιπλέον,το να προσποιείσαι ότι ακούς, ενώ στην πραγματικότητα από το ένα αυτί σου μπαίνουν και βγαίνουν απ’ το άλλο, είναι χειρότερο ακόμα κι από το να μην ακούς καθόλου.

Άκουσε πραγματικά και ενεργά όσους έχεις γύρω σου τόσο στη ζωή όσο και στην εργασία σου. Μόνο κερδισμένος θα βγεις.

Δείξε ενδιαφέρον, όχι ενδιαφέρων.

Μια αγαστή συνεργασία απαιτεί σωστή επικοινωνία.

Θεμέλιο της σωστής επικοινωνίας είναι να δείχνεις ενδιαφέρον σε όσα λέγονται · όχι να δείχνεις ενδιαφέρων άνθρωπος.

Στην εποχή μας, οι περισσότεροι άνθρωποι εκλαμβάνουν και παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως ένα ενδιαφέρον άτομο. Αναφέρουν τι σπουδαίο κάνουν, σε ποιο σπουδαίο εστιατόριο έφαγαν, ποιο σπουδαίο νησί επισκέφτηκαν, τι σπουδαίο πράγμα αγόρασαν. Δεν ρωτούν ποτέ για τον άλλο και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πρεσβεύσουν τον εαυτό τους.

Γίνε διαφορετικός.

Άφησε να φανεί πόσο ενδιαφέρων άνθρωπος είσαι με το να κάνεις τα άτομα γύρω σου να αισθάνονται ενδιαφέροντα. Ρώτησέ τους πως είναι αυτή την περίοδο, τι έκαναν το σαββατοκύριακο, που θα πάνε διακοπές – πρότεινε ένα μέρος, πως είναι η οικογένεια τους.

Για την ακρίβεια, ΑΚΟΥΣΕ τους πρώτα και, έπειτα, μίλησε.

Η επίμονη εξάσκηση της τέχνης της Ακοής, θα σε οδηγεί ολοένα σε καλύτερα στάδια επικοινωνίας και κατ’ επέκταση Ηγεσίας.

Το να είσαι καλός ακροατής, είναι μόνο το ένα μέρος της εξίσωσης.

Ως πραγματικός Ηγέτης θα πρέπει να έχεις αρκετή αυτοπεποίθηση, ώστε να απασχολείς άτομα που δεν θα φοβούνται να εκφράσουν τη γνώμη τους.

«Με δύο αυτιά και ένα στόμα θα πρέπει να ακούμε περισσότερο απ’ όσο μιλάμε»

Jim Rohn

Απόφυγε να απασχολείς άτομα που έχουν τη νοοτροπία «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ». Θες δίπλα σου στελέχη με δυνατές προσωπικότητες, με αυτονομία έκφρασης και φυσικά παρρησία λόγου. Έτσι, θα μπορέσεις και εσύ να αναμετρήσεις τις ιδέες σου με εκείνες των συνεργατών σου και να επιλέξεις αυτή που θα βοηθήσει την ομάδα ή τους στόχους σου περισσότερο.

Ακόμα περισσότερο, ενίσχυσε τους συνεργάτες σου ή αυτούς που έχεις υπό την επίβλεψή σου να επιχειρηματολογήσουν σχετικά με την ιδέα σου ή την ιδέα τους. Δείξε τους ότι το να διαφωνήσουν σε μια ιδέα είναι παραγωγικό και κομμάτι της εξέλιξης μιας ιδέας.

Κάνε περισσότερες ερωτήσεις και άκουσε ξανά προσεκτικά τις απαντήσεις.

Μια μικρή δόση ευγενικής και καλοπροαίρετης περιέργειας θα σε ωφελήσει σε όλες τις διαπροσωπικές σου σχέσεις.

Η ενεργητική ακρόαση θα σε βοηθήσει να κάνεις την κατάλληλη ερώτηση.

Η κατάλληλη ερώτηση θα οδηγήσει σε μια πανέμορφη επικοινωνία, μέσω της οποίας τα άτομα αρχίζουν να γνωρίζονται.

Κι όταν τα άτομα γνωρίζονται και βρουν κοινά εδάφη… τότε ξεκινούν τα θαύματα. Τότε ξεκινά μια ουσιαστική συνεργασία, τότε ξεκινά μια όμορφη σχέση, τότε ξεκινά το όραμα να γίνεται πραγματικότητα.

Ένα από τα χειρότερα στάδια σε μια συζήτηση είναι αυτό της απάθειας. Αποτελεί, σχεδόν,αρρώστια η περίπτωση που εισάγεται ένα θέμα προς συζήτηση και επικρατεί η απόλυτη σιωπή, λόγω απάθειας.

Τέλος, προσπάθησε να υιοθετήσεις τη νοοτροπία να παίρνεις τις διαφορετικές απαντήσεις, όχι ως προκλήσεις ή ασέβεια, αλλά ως σημαντική αξίωση μιας ηγετικής στρατηγικής.

Με τον τρόπο αυτό, οι πληροφορίες που θα λάβεις, οι νέες ιδέες που θα ακούσεις, ο διαφορετικός τρόπος σκέψης που θα αφουγκραστείς και τα πορίσματα που θα εξαχθούν,θα σε βοηθήσουν να έχεις καλύτερη επίγνωση της κατάστασης και των ατόμων.

Αν η επικοινωνία αποτελεί το -Α- και το -Ω- στις ανθρώπινες σχέσεις, τότε η ακρόαση αποτελεί το -Α- και το -Ω- της επικοινωνίας.

Αφουγκράσου την άλλη πλευρά…

Δείξε της το ενδιαφέρον που της αξίζει…

Και άσε την επικοινωνία να αναδείξει την Ηγεσία σου…

Εμπειρίες και γεγονότα του παρελθόντος που συνέβησαν στη ζωή ενός ατόμου που αυτή τη στιγμή ηγείται, μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατάλληλα από το ίδιο για να βελτιώσει την ποιότητα της Ηγεσίας του.

Για παράδειγμα, εάν οι γονείς ενός παιδιού εφάρμοζαν πρώτα με πράξεις όσα συμβούλευαν το ίδιο να κάνει, τότε είναι πολύ πιθανόν, όταν το παιδί ενηλικιωθεί και βρεθεί σε Ηγετική θέση, να συμπεριλάβει αυτή τη μέθοδο διδασκαλίας μέσω παραδείγματος που έμαθε από την οικογένειά του και να τη χρησιμοποιήσει για να διδάξει τους υπόλοιπους, θέτοντας τον εαυτό του ως παράδειγμα.

Αντίστοιχα, υιοθετώντας κάποιος μερικές αρχές Ηγεσίας στην προσωπική του ζωή, μπορεί να τη βελτιώσει σημαντικά και σε πολλούς τομείς.

Για παράδειγμα, μπορεί να μεταφέρει στοιχεία Ηγεσίας, όπως η ανάληψη ευθύνης, η πρωτοβουλία και  η αποφασιστικότητα στην προσωπική του ζωή και, συγκεκριμένα, σε τομείς που μέχρι τώρα δεν είχε ασχοληθεί.

Το ομορφότερο κοινό χαρακτηριστικό της Ηγεσίας με τη ζωή είναι ότι έχουν να κάνουν με ανθρώπινες σχέσεις.

Η Ηγεσία εκφράζεται όπως όλες οι ανθρώπινες σχέσεις.

Ωριμάζει σταδιακά. Απαιτείται  χρόνος, αφοσίωση, θέληση, προσπάθεια, δουλειά, κατανόηση. Όπως ακριβώς στις ανθρώπινες σχέσεις.

Και αυτό συμβαίνει, διότι στηρίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις.

Υπάρχει μια συνεχόμενη ροή αλληλεπιδράσεων ανάμεσα σε έμψυχα όντα που ανταμώνουν σε ένα κοινό σημείο, όπως η εργασία και είναι γεμάτα ιδέες, συναισθήματα, πάθη, ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα, αλλά και μια υπόλοιπη ζωή να τους περιμένει έξω από το κοινό σημείο. 

Για όλα αυτά, ο Ηγέτης θα πρέπει να έχει αναπτύξει την ικανότητα της Ενσυναίσθησης, δηλαδή, της αρετής μέσω της οποίας μπορείς να ταυτίζεσαι συναισθηματικά με την ψυχική κατάσταση ενός ατόμου, αλλά και να κατανοείς τη συμπεριφορά και τα κίνητρά του.

Ουσιαστικά, η Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να μοιράζεσαι και να βιώνεις σε πρώτο πρόσωπο τα συναισθήματα ενός τρίτου προσώπου.

Μερικά από τα χαρακτηριστικά των ατόμων με Ενσυναίσθηση είναι ότι έχουν ανεπτυγμένο ένστικτο, μπορούν να νιώσουν τον πόνο του άλλου, όπως και να καταλάβουν το ψέμα, νοιάζονται πραγματικά για τους άλλους και οι άνθρωποι νιώθουν ότι μπορούν να τους εμπιστευτούν και να απευθυνθούν σε αυτούς όταν έχουν ένα σημαντικό πρόβλημα.

Η Ενσυναίσθηση είναι η πιο μαγική μορφή επικοινωνίας.

Δεν υπάρχει συγκλονιστικότερη μορφή επικοινωνίας από την απόλυτη κατανόηση μεταξύ δύο ανθρώπων, δίχως να ειπωθεί καμία λέξη.

Με την Ενσυναίσθηση  έρχεσαι κοντά στον άλλον. Δίπλα του. Τον «αγγίζεις». Εισχωρείς στο προσωπικό του βίωμα και μπαίνεις στη θέση του. Τον νιώθεις πραγματικά.

Και με μια κουβέντα, ένα χαμόγελο, ένα ελαφρύ χτύπημα στον ώμο, μπορείς να τον παρηγορήσεις, να του συμπαρασταθείς, να του αλλάξεις διάθεση, να τον επαινέσεις, να τον κάνεις να μοιραστεί την άποψη και τις ιδέες του, να του δείξεις ότι τον εμπιστεύεσαι, να του εξυψώσεις την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση.

Γιατί η Ηγεσία στηρίζεται στις ανθρώπινες σχέσεις. Και η Ενσυναίσθηση βοηθάει στο να τις χτίσεις.

Όταν υπάρχουν υγιείς ανθρώπινες σχέσεις σε μια οικογένεια, σε μια επιχείρηση, σε μια ομάδα, σε έναν οργανισμό μπορούν να επιτευχθούν σπουδαία πράγματα.

Ο Ηγέτης οφείλει να διασφαλίζει την «υγεία» των ανθρώπινων σχέσεων στο χώρο του. Μόνο έτσι θα μπορέσει να δώσει «σάρκα και οστά» στο Όραμα του.

Η σωστή Ηγεσία θα πρέπει να συντροφεύεται από ένα Όραμα. Όχι μόνο για την επόμενη μέρα, αλλά για τον επόμενο μήνα ή και τον επόμενο χρόνο.

Το Όραμα ξεκινά στο μυαλό ενός ατόμου, όμως η επίτευξή του απαιτεί περισσότερα.

Ένας Ηγέτης με Όραμα χρειάζεται ανθρώπους δίπλα του που θα βοηθήσουν να μετατραπεί το Όραμα σε πραγματικότητα.

Κι αν η Ενσυναίσθηση αποτελεί μια αρετή με την οποία ο Ηγέτης «δένεται» με τους ανθρώπους του, αυτό δεν αρκεί για να εκπληρώσει το σκοπό του Οράματος. Είναι το ένα μέρος της διαδικασίας.

Το άλλο μέρος είναι η ύπαρξη και η αναγγελία του Οράματος.

Το Όραμα αποτελεί την ταυτότητα του Ηγέτη. Η ύπαρξή του δίνει ευκαιρία στους ανθρώπους να γνωρίσουν τον Ηγέτη καλύτερα. Να ταυτιστούν μαζί του και να τον ακολουθήσουν σε αυτό που θέλει να κάνει.

Άνθρωποι που πιστεύουν σε έναν κοινό σκοπό και συνεργάζονται γι’ αυτό, τείνουν να πετυχαίνουν αυτό το σκοπό.

Δεν υπάρχει καλύτερο είδος Ηγεσίας από αυτήν που οι άνθρωποι πιστεύουν στο Όραμα με την ίδια δύναμη που το κάνει και ο Ηγέτης.

Όπως, επίσης, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος διαχείρισης της ζωής από τη δημιουργία ενός οράματος στο μυαλό σου για καλύτερες συνθήκες για σένα.

Ως Ηγέτης της ζωής σου, οφείλεις να έχεις ένα Όραμα για τον εαυτό σου και για το πώς επιθυμείς να είναι σε λίγα χρόνια.

Ένα Όραμα που θα βγάλει στην επιφάνεια την καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.

Ένα Όραμα για τη ζωή σου που όταν κατορθώσεις να το επιτύχεις, θα σε κάνει να νιώσεις ένας υπερήφανος Ηγέτης.

Συγκεκριμένα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι περιμένουν ΚΑΠΟΙΟΝ να τους πει ΚΑΤΙ για να κάνουν ΚΑΤΙ.

Ένα κακό της γενιάς των ’90ρηδων είναι ότι μάθαμε να έχουμε αρκετά πράγματα εύκολα είτε γιατί οι γονείς είχαν τη δυνατότητα να τα προσφέρουν είτε γιατί η προσέγγιση και απόκτησή τους έγινε ευκολότερη για όλη την κοινωνία σε σχέση με τα παλαιότερα χρόνια.

Το αποτέλεσμα αυτού είναι να μην έχουμε μάθει να κινούμαστε προς αυτό που επιθυμούμε, γιατί πάντα το φρόντιζε κάποιος πριν από εμάς, για εμάς.

Κι όταν φτάνει η στιγμή που θέλουμε να ενεργήσουμε με το δικό μας τρόπο, δεν γνωρίζουμε πώς να το πράξουμε.

Ακόμα χειρότερο είναι όταν έχουμε σκεφτεί έναν – δυο τρόπους δράσης, ωστόσο τους αναβάλλουμε ή φοβόμαστε ή τους σκεφτόμαστε λίγο ακόμα και δεν πράττουμε τίποτα.

Η ζωή σε θέλει να κινείσαι. Θέλει δράση. Θέλει Πρωτοβουλία.

Τι είναι η Πρωτοβουλία;

Είναι η ικανότητα να είσαι επινοητικός και να κάνεις αυτό που πρέπει, χωρίς να στο πουν. Πριν σου ζητηθεί.

Είναι η ιδιότητα που ωθεί ένα άτομο να κάνει από μόνο του αυτό που πρέπει να κάνει, χωρίς να περιμένει κάποιον να του πει τι και πως.

Αυτή η ιδιότητα καλλιεργείται. Είναι κάτι που κυνηγάς και αποκτάς κάνοντας συνεχώς εξάσκηση. Ποτέ δε θα έρθει να σε βρει στον ύπνο σου.

Απαιτείται ενδιαφέρον και αποφασιστικότητα. Οι άνθρωποι που παίρνουν Πρωτοβουλία αποδεικνύουν ότι είναι ικανοί να σκεφτούν για τον εαυτό τους και να αναλάβουν δράση όποτε χρειαστεί. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιείς το μυαλό σου σωστά για να πετύχεις.

Η Πρωτοβουλία είναι μια αυτοδιαχειρίσιμη ιδιότητα. Εξαρτάται αποκλειστικά από σένα κατά πόσο θα την αναπτύξεις. Κανείς δεν θα σου επιβάλλει να αποκτήσεις αυτό το χαρακτηριστικό. Είναι στο χέρι σου να δραστηριοποιηθείς κατάλληλα και να την εντάξεις στην προσωπικότητά σου.

Είναι η αναγνώριση της ευθύνης σου να ενεργήσεις.

 Όταν παίρνεις Πρωτοβουλία, κάνεις πράγματα χωρίς να σου τα πουν, λύνεις προβλήματα που άλλοι μπορεί να μην είχαν προσέξει πως χρήζουν επίλυσης και κινείσαι συνεχώς σε νέα μονοπάτια μάθησης και ωρίμανσης, διότι εσύ τα αναζητάς.

Δηλαδή, μπορείς να κάνεις περισσότερη έρευνα για κάτι, να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις, να κάνεις περισσότερες ερωτήσεις, αλλά και να ζητήσεις βοήθεια εάν χρειάζεται.

 Πρωτοβουλία, επίσης, λαμβάνεται και όταν κάνουμε πράγματα για τους άλλους. Αυτό επιδεικνύει την προθυμία να πας τον εαυτό σου πέρα από τα συνηθισμένα όρια της επικέντρωσης του ενδιαφέροντος στο άτομο σου.

Το να πάρεις Πρωτοβουλία είναι κάτι πιο εύκολο απ’ όσο πιστεύεις. Ξεκινώντας με μικρές, απλές πράξεις αναπτύσσεται ραγδαία.

Για παράδειγμα, το άδειασμα των σκουπιδιών  από το καλάθι των αχρήστων μιας αίθουσας που έχει πλέον γεμίσει και κανείς δεν το αδειάζει είναι μια κίνηση που προέρχεται από την Πρωτοβουλία κάποιου ατόμου να το κάνει.

Με το ίδιο σκεπτικό, όταν σηκώνεσαι για να παραχωρήσεις τη θέση σου σε έναν ηλικιωμένο ή μια έγκυο είναι μια κίνηση Πρωτοβουλίας με στοιχεία ευγένειας.

Γιατί η Πρωτοβουλία είναι τόσο σημαντική στη ζωή μας;

Αυτό που κάνει την Πρωτοβουλία μια ξεχωριστή ιδιότητα είναι ότι μέσω αυτής αλλάζεις επίπεδο στην κατάσταση που υπάρχει. Εισχωρείς με την παρουσία σου στα μέχρι τώρα δεδομένα. Επιδράς στην πραγματικότητα με την πράξη σου και προσφέρεις στην κατάσταση μια διαφορετική εκδοχή, η οποία μπορεί να ωφελήσει τόσο εσένα όσο και τους υπόλοιπους.

Ακόμα, παίρνοντας Πρωτοβουλία σε κάνει έναν πολύ επιθυμητό υποψήφιο για την οποιαδήποτε εργασία και σου χαρίζει πολλές ακόμα ευκαιρίες, διότι δείχνεις ότι μπορείς να σκεφτείς για τον εαυτό σου, αλλά και, επίσης, ότι μπορείς να αναπτύσσεσαι και να εξελίσσεσαι ήδη από τη θέση ή τη βαθμίδα που βρίσκεσαι.

Η Πρωτοβουλία θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τον ανταγωνισμό, καθώς θα είσαι ένα βήμα πιο μπροστά. Ένα βήμα πιο κοντά στην Επιτυχία.

Πρωτοβουλία είναι να κάνεις το σωστό, χωρίς να σου το πούνε

                                      Βίκτωρ Ουγκώ

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι με την Πρωτοβουλία μαθαίνεις ο ίδιος στον εαυτό σου να είναι υπεύθυνος για την πορεία της ζωής του, αρμόδιος για την εξέλιξή του και Ηγέτης των ενεργειών του.

Αν θεωρείς ότι η Ηγεσία παίζει καθοριστικό ρόλο για την επίτευξη της Επιτυχίας, μάθε, τότε, ότι η Πρωτοβουλία αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία χτίζεται η Ηγεσία. Είναι το κορυφαίο χαρακτηριστικό της.

Με λίγα λόγια, αν η Ηγεσία ήταν ζωτικός οργανισμός, η Πρωτοβουλία θα ήταν το αναγκαίο για την ύπαρξή της, νερό.

Το γοητευτικότερο χαρακτηριστικό της Ηγεσίας είναι ότι συναντάται μόνο σε όσους ανέπτυξαν την ιδιότητα της Πρωτοβουλίας.

Δεν θα βρεις ποτέ κανέναν Ηγέτη που να μην είχε ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την Πρωτοβουλία στις κινήσεις του.

Η αναφορά στους Ηγέτες γίνεται εξ ολοκλήρου από τη σκοπιά που έχουμε ορίσει στην επεξήγηση της κατηγορίας Ηγεσία,  σύμφωνα με την οποία όλοι μπορούμε να αναπτύξουμε χαρακτηριστικά Ηγεσίας που θα μας επιτρέψουν ν’ αναλάβουμε τα ηνία της διαχείρισης της ζωής μας.

Οι καλύτεροι Ηγέτες είναι προνοητικοί. Δεν περιμένουν κανέναν άλλο να τους πει τι να κάνουν. Αναλαμβάνουν Πρωτοβουλία για να βρουν και να λύσουν προβλήματα, αλλά και να συναντήσουν και να υπερνικήσουν τις προκλήσεις.

Επιπλέον, οι καλύτεροι Ηγέτες αναλαμβάνουν την ευθύνη να μάθουν περισσότερα, να γίνουν περισσότερα, να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους, να ενισχύσουν την προσωπικότητά τους. Επιδιώκουν να βρουν ευκαιρίες ανάπτυξης αυτών και των γύρω τους και ακόμα κι αν οι συνθήκες δεν ευνοούν, θα βρουν τρόπο να κερδίσουν σε εμπειρία ή εκπαίδευση.

Είσαι ο Ηγέτης της ζωής σου;

Παίρνεις Πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής σου;

Είναι η δική σου ζωή, η δική σου υγεία, η δική σου εκπαίδευση, η δική σου καριέρα, η δική σου προσωπικότητα, η δική σου οικογένεια, η δική σου εργασία, η δική σου σχέση, η δική σου επιχείρηση, η δική σου επιλογή.

Ανάπτυξε την Πρωτοβουλία…

Αναγνώρισε την ευθύνη σου να ενεργείς…

Και δες ποια μορφή δίνει η κίνησή σου στην πραγματικότητα…

Όσο πιο σίγουρος είσαι για τον εαυτό σου, τόσο πιο εύκολα θα φέρεις την κατάσταση στα μέτρα σου

Με την παρούσα πολυπλοκότητα της εποχής και τα προβλήματα που δημιουργούνται σε προσωπικό, κοινωνικό και εργασιακό επίπεδο, γίνεται πλέον εμφανές ότι το κάθε άτομο ξεχωριστά θα πρέπει να είναι ικανό να προσαρμοστεί και, γιατί όχι, να κατευθύνει το ίδιο μια κατάσταση που χρήζει απαιτητικού χειρισμού.

Πλέον, η ευθύνη για την ανάπτυξη ενός οράματος ή στρατηγικής δεν μπορεί να επωμιστεί από ένα μεμονωμένο άτομο. Δεν μπορεί κάποιος να τα περιμένει όλα από το αφεντικό, τον προϊστάμενο ή τον διοικητή του.  Αυτό αφορά τη γενικότερη ευθύνη περί λήψης αποφάσεων.

Με λίγα λόγια, το κάθε άτομο είναι υπεύθυνο να αναπτύξει κάποια χαρακτηριστικά Ηγεσίας που θα τον βοηθήσουν να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτητικές ανάγκες του «μικρόκοσμου» του.

Πως ξεκινάει όμως η διαδικασία ανάπτυξης ηγετικών χαρακτηριστικών που θα εμπλουτίζουν την προσωπικότητά μας;

Η απάντηση καθορίζεται από τρεις παράγοντες:

Αρχικά, από την αντίληψη του ποιος είσαι και τα όσα πιστεύεις για σένα και τον κόσμο.
Έπειτα, την αντίληψη του «γιατί» νομίζεις ότι υπάρχεις.
Και τρίτον, την αίσθηση του πόσο σημαντικός είσαι, την γενικότερη αντίληψη της σημασίας σου στον κόσμο.

Οι περισσότερες από τις πεποιθήσεις μας ή τις αντιλήψεις μας είναι αποτελέσματα των πεποιθήσεων που έχουν οι άλλοι άνθρωποι για εμάς. Επομένως, δίνουμε στη ζωή μας μία «έννοια» και ένα «νόημα» που πολλές φορές ορίζεται από τις απόψεις των ανθρώπων γύρω μας.

Προσπάθησε να μάθεις τον εαυτό σου καλύτερα, ν’ αναγνωρίσεις ποιος πραγματικά είσαι και τι έχεις καταφέρει ή τι θες να κατορθώσεις.

Επιπλέον, εξέτασε τις πεποιθήσεις με τις οποίες τρέφεις τον νου σου για σένα και τον κόσμο. Μια πεποίθηση του τύπου «δεν είμαι αρκετά καλός» ή «αυτή την εποχή είναι όλα άσχημα» δεν θα σε βοηθήσει να εξελιχθείς, διότι σε κρατά εγκλωβισμένο σε ένα περιορισμένο περιβάλλον, τα στενά όρια του οποίου έχεις τοποθετήσει ο ίδιος.

Αναφορικά με το γιατί πιστεύεις ότι υπάρχεις, θα πρέπει να μπεις σε μια συνειδητή διαδικασία σκέψης προκειμένου ανακαλύψεις, μόνος σου και πέρα από κάθε άλλη πεποίθηση που μπορεί να σε επηρεάσει, ότι είσαι γεννημένος για κάτι σημαντικό, για την εκπλήρωση ενός συγκεκριμένου σκοπού, για την επίτευξη μιας σημαντικής αλλαγής, την ανακάλυψη μιας καινοτομίας.

Εν γένει ότι υπάρχει ένας σκοπός ζωής που σιγοκαίει μέσα σου και θα σε ωθήσει να εφαρμόσεις το πλάνο που έχεις στο μυαλό σου.

Αλλιώς; Αν δεν έχεις ένα ιδανικό στο οποίο στοχεύεις, τι συμβαίνει;

Ό,τι συμβαίνει στο 95% των ανθρώπων. Θα αποκτήσεις μια συνηθισμένη, μέτρια δουλειά και μετά από χρόνια θα σε θάψουμε σε έναν μέτριο τάφο.

Ανακάλυψε ότι είσαι σημαντικός για το ανθρώπινο είδος, σημαντικός για τον κόσμο, σημαντικός για το σύμπαν.

Όταν αντιμετωπίζεις την ερώτηση «γιατί πιστεύεις ότι υπάρχεις;», ο εαυτός σου έρχεται σε πλήρη αδράνεια ήδη από την πρώτη σκέψη. Αυτό συμβαίνει, διότι έχουμε συνηθίσει να πιστεύουμε πως είμαστε ένας απλός αριθμός στο σύστημα, ένα «κεφάλι», ένας απλός εργάτης.

Όμως, αυτό δεν αληθεύει.

Έχεις γεννηθεί για να κάνεις κάτι μεγαλειώδες, κάτι μεγαλοπρεπές, κάτι μεγαλόπνοο στη ζωή σου που θα ωφελήσει όχι μόνο εσένα, αλλά και τον κόσμο γύρω σου. Και πρέπει να φτάσεις στο σημείο να πιστεύεις ότι καλλιεργώντας τέτοιες Στάσεις Ζωής είναι ό,τι καλύτερο μπορείς να κάνεις για να γίνεις Ηγέτης.

Όταν οι Στάσεις Ζωής αναμειγνύονται με τις ικανότητες της Ηγεσίας, τότε γίνεσαι πραγματικός Ηγέτης.

Μπορεί να έχεις το δυναμικό ενός Ηγέτη μέσα σου, όμως, εάν δεν έχεις τις σωστές πεποιθήσεις, τότε το δυναμικό θα μείνει κρυμμένο και θα γίνεις θύμα των ίδιων σου των πεποιθήσεων.

Αυτό σημαίνει ότι για να γίνεις επιτυχημένος Ηγέτης, θα πρέπει η νοοτροπία σου να ταιριάζει απόλυτα με τις ικανότητές σου να εκδηλώσεις Ηγεσία.

Έχεις γεννηθεί για να γίνεις Ηγέτης, όμως η νοοτροπία σου δεν έχει ταιριάξει ακόμα με αυτό. Για αυτό και η ικανότητα Ηγεσίας που όλοι έχουμε στο δυναμικό μας, μένει για τους περισσότερους κρυμμένη κάτω από την έλλειψη της πίστης ότι την κατέχουμε.

Έχοντας αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και τις ικανότητές σου, αλλά και υιοθετώντας συμπεριφορές και πρότυπα που αναδεικνύουν πρωτοβουλία και όραμα, αναπτύσσεις μια κουλτούρα Ηγεσίας που μόνο οφέλη θα έχει να σου προσφέρει.

Βγες μπροστά…

Γίνε ο Ηγέτης του εαυτού σου για αρχή…

Και ο κόσμος σε περιμένει…