Στο άκουσμα του Αυγούστου, οι πρώτες σκέψεις που έρχονται στο μυαλό σου είναι θάλασσα, ξεκούραση, διακοπές, χαλάρωση, ύπνος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι τα καλοκαίρια μένουν πνευματικά αδρανείς! Απολαμβάνουν τις διακοπές τους, δίχως να εκμεταλλευτούν λίγο Χρόνο για να σκεφτούν το μέλλον τους, τους στόχους τους, τη ζωή τους ή τη δουλειά τους, με αποτέλεσμα να γυρνούν πίσω στην καθημερινότητά τους ίδιοι με πριν. Στάσιμοι. Χωρίς κάποια νέα ιδέα, χωρίς κάποια εξέλιξη, χωρίς κάτι να τους παθιάζει.

Είναι οι ίδιοι που λένε «από Σεπτέμβρη… » και ύστερα «από Οκτώβρη…», μέχρι να φτάσουν πάλι τα Χριστούγεννα και να απογοητευτούν που δεν ξεκίνησαν νωρίτερα.

Όμως, πιστεύεις ότι οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι στον κόσμο σκέφτονται έτσι;

Την περίοδο που οι περισσότεροι άνθρωποι αφήνουν τις μέρες του Αυγούστου να περνούν ανεκμετάλλευτες, υπάρχουν κάποιες ομάδες ανθρώπων που αναγνωρίζουν, ότι αν προσπαθήσουν παραπάνω σε μια περίοδο που οι περισσότεροι επιλέγουν να μείνουν στάσιμοι, θα έχουν χαρακτηριστικό προβάδισμα στη σεζόν που ακολουθεί.

Είναι οι άνθρωποι που έχουν όραμα για το μέλλον τους, πίστη στον εαυτό τους και «δίψα» για να καταφέρουν όσα έχουν στοχεύσει.

Οι κορυφαίοι αθλητές χρησιμοποιούν τον Αύγουστο ως μήνα προετοιμασίας προκειμένου ν’ ανταπεξέλθουν στα φθινοπωρινά τουρνουά, οι ομάδες κάνουν προετοιμασία τον Αύγουστο για να παρουσιαστούν έτοιμες στα πρωταθλήματα που συμμετέχουν, οι μαθητές που σε δέκα μήνες δίνουν Πανελλήνιες εξετάσεις και έχουν φιλοδοξίες,  φροντίζουν τον Αύγουστο να «καλύψουν» τα κενά τους, για να ξεκινήσουν δυναμικά τον «αγώνα» τους, οι επιμελείς φοιτητές εκμεταλλεύονται τον Αύγουστο για να ρυθμίσουν τυχόν απώλειες του εξαμήνου που πέρασε κι ένας μεγαλοεπιχειρηματίας κανονίζει συναντήσεις που θα τον ωφελήσουν την περίοδο που ακολουθεί ν’ αναπτύξει την επιχείρησή του.

Είσαι εδώ, γιατί πιστεύεις ότι αξίζεις, γιατί επιθυμείς κάτι διαφορετικό από αυτό που τώρα έχεις και γιατί θες ο αυριανός εαυτός σου να είναι πολύ καλύτερος του χθεσινού.

Είσαι εδώ, για να δώσεις μια νέα διάσταση στον Αύγουστο.

Είσαι εδώ, για να ξεχωρίσεις.

Οι μέρες του Αυγούστου αποτελούν την ιδανική περίοδο για να ενδυναμώσεις το όραμά σου, ώστε να σχεδιάσεις τις νέες ενέργειές σου και να είσαι ένα «βήμα» μπροστά.

Τη στιγμή που οι άλλοι ξεκουράζονται, εσύ αναζητάς ευκαιρίες.

Τη στιγμή που οι άλλοι κάνουν διακοπές, εσύ διαβάζεις βιβλία που θα σε βοηθήσουν ν’ αναπτυχθείς στον τομέα σου.

Τη στιγμή που οι άλλοι βουτούν στη θάλασσα, εσύ κάνεις «κατάδυση απολογισμού» στο εσωτερικό του εαυτού σου για ν’ αντιληφθείς τι λειτουργεί, τι όχι και πως πρέπει να προχωρήσεις.

Τη στιγμή που οι άλλοι κοιμούνται, εσύ αφιερώνεις χρόνο στο project σου και επενδύεις στο προσωπικό σου στοίχημα.

Τη στιγμή που οι άλλοι αναλώνονται, εσύ καλλιεργείς τον εαυτό σου.

Πως μπορεί να γίνει αυτό;

Με θέληση, οργάνωση και πράξη.

Τίποτα από αυτά που ονειρεύεσαι δεν θα επιτευχθούν, αν πρώτα δεν μετατρέψεις την απλή επιθυμία σου σε ισχυρή θέληση. Αν εκφράζεις την επιθυμία σου μ’ ένα απλό «Θα’ θελα να… », «Θα προτιμούσα να…», «Θα ήταν ωραία να… », τότε, δεν κάνεις τίποτα παραπάνω από το να ελπίζεις πως κάποια αόριστη στιγμή, ίσως να γίνει αυτό που θες. Παραμένεις ανενεργός σε ένα συνηθισμένο «σήμερα», δίχως να κάνεις κάτι που θα αλλάξει το «αύριο».

Ενεργοποιείσαι και κινείσαι προς τους στόχους σου, όταν το «Θα’ θελα να… » γίνεται «Θέλω να… » κι όταν το «Θα ’πρεπε να… » γίνεται «Πρέπει να… » κι έπειτα συμπληρώνεις τη φράση: «Και αρχίζω από σήμερα!»

Όσο η θέλησή σου να κάνεις κάτι είναι ζεστή και «σιγοβράζει» μέσα σου, οφείλεις να της δημιουργήσεις χώρο για να έρθει στην «επιφάνεια». Οφείλεις να της δώσεις «πνοή». Κι αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την Οργάνωση.

Καμία ιδέα σου δεν θα πετύχει, αν πρώτα ΕΣΥ δεν την οργανώσεις για να πετύχει. Οργάνωση σημαίνει καθορισμός ενός πλαισίου προετοιμασίας. Είναι η δημιουργία του πλάνου που θα ακολουθήσεις, το σχεδιάγραμμα που απεικονίζει τις κινήσεις σου, οι σημειώσεις σχετικά με το «τι» θα κάνεις για να φτάσεις εκεί που επιθυμείς και «πως».

Τεράστια σημασία στην Οργάνωση παίζει ο Χρόνος και αυτό, ίσως, αποτελεί το σπουδαιότερο σημείο του άρθρου, διότι κανείς δεν μας μαθαίνει πώς να κάνουμε σύμμαχό μας το Χρόνο. Πώς να τον «τεμαχίζουμε», πώς να τον «δημιουργούμε» και πώς να τον «πολλαπλασιάζουμε».

Απλά μαθηματικά!

Στη χρονική διάρκεια του Αυγούστου έχουμε 31 ημέρες, δηλαδή 744 ώρες το μήνα. Στην περίπτωση που κάποιος εργάζεται 8 ώρες τη μέρα για 28 μέρες το μήνα και κοιμάται 8 ώρες τη μέρα όλο το μήνα, τότε του απομένουν 272 ώρες πραγματικού Χρόνου.

Αν από αυτές αξιοποιήσει κάποιος μόνο 1 ώρα αφοσίωσης την ημέρα σ’ αυτό που πραγματικά επιθυμεί να κάνει, στο τέλος του μήνα το άθροισμα των ωρών θα έχουν γίνει 31. Οπότε, έχεις σκεφτεί πόσο καλύτερος μπορείς να γίνεις, εάν διαθέσεις 31 ώρες;  Πόσα βιβλία θα μπορούσες να διαβάσεις και πόσες γνώσεις να αποκτήσεις πάνω στο αντικείμενό σου, αν αφιέρωνες 31 ώρες; Πόσο καλύτερα αποτελέσματα θα είχες στην προπόνησή σου, αν της αφιέρωνες 31 ώρες παραπάνω;

Επίσης, αν κάποιος αποφάσιζε να αξιοποιήσει 2 ώρες τη μέρα με σκοπό να γίνει καλύτερος σ’ αυτό με το οποίο ασχολείται, θα κέρδιζε 62 ώρες απόλυτης βελτίωσης. Για παράδειγμα, πόσο θα βελτιωνόταν ένας μουσικός, αν αφιέρωνε 62 ώρες για εξάσκηση στα κομμάτια του;

Οι 3 ώρες απασχόλησης τη μέρα υπολογίζονται σε 93 ώρες το μήνα, ενώ οι 4 ώρες σε 124. Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτές οι ώρες είναι ικανές και αρκετές για να σε βοηθήσουν να διακριθείς, να ξεχωρίσεις, να πετύχεις!

Πόσο καλύτερα θα μάθαινες μια ξένη γλώσσα, αν αφιέρωνες 93 ώρες για την εκμάθησή της; Σε μια εύκολη γλώσσα, όπως π.χ. τα ισπανικά, σε 93 ώρες θα μπορούσες να καλύψεις ανάλογη ύλη ενός οκτάμηνου προγράμματος που προσφέρουν τα φροντιστήρια!

Πόσο καλύτερα προετοιμασμένος θα ήσουν για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου, που ενδεχομένως έχουν απομείνει κάποια μαθήματα για την απόκτηση του πτυχίου σου, αν αφιέρωνες 4 ώρες τη μέρα, δηλαδή 124 ώρες το μήνα, για να πετύχεις τους στόχους σου;

Όλα τα ανωτέρω παραδείγματα απαιτούν από σένα πράξη! Να οργανώσεις ένα πρόγραμμα που θα το τηρείς καθημερινά, διότι μόνο μέσα από την καθημερινή πράξη έρχονται τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Κανείς δεν θα το κάνει για σένα, εκτός αν ΕΣΥ δεν το κάνεις για ΣΕΝΑ. Και ποτέ καμία Επιτυχία δε θα συμβεί για σένα, αν ΕΣΥ δεν κάνεις πράξεις που θα προκαλέσουν αυτή την Επιτυχία. Όταν πράττεις, ενεργοποιείσαι και γίνεσαι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα.

Ο Αύγουστος μπορεί να σου προσφέρει το πολυτιμότερο δώρο που έχεις κάνει ποτέ στον εαυτό σου, ωστόσο θα χρειαστεί Χρόνο για να το αντιληφθείς.

Τα αποτελέσματα της προσωπικής δουλειάς που έκανες τον Αύγουστο, του προγράμματος που έβαλες, των ωρών που αφιέρωσες, των θυσιών που έκανες, δε θα φανούν άμεσα.

Αυτό δεν πρέπει να σε απογοητεύει ούτε σημαίνει ότι θα είναι μάταιη η προσπάθεια. Αντιθέτως, θα πρέπει να σε πεισμώνει να ξεκινήσεις και να έχεις πίστη ότι τα αποτελέσματα, ακόμα κι αν καθυστερήσουν, θα σε ανταμείψουν.

Τα αποτελέσματα θα φανούν,

όταν θα έρθει η ώρα να λάμψεις!

Καλό καλοκαίρι!

Ενισχυτικά άρθρα:

Χρόνος: Τον χαραμίζεις ή τον αξιοποιείς;

Η ιδέα σου: Εκτύπωσέ την…

Όπως κάθε εργοστάσιο που παράγει ένα προϊόν και διαθέτει προς πώληση τα ολοκληρωμένα προϊόντα, ενώ απορρίπτει τα ελαττωματικά, έτσι και ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει περίπου 60.000 σκέψεις την ημέρα, τις οποίες είτε αναλαμβάνουμε να αξιοποιήσουμε είτε απορρίπτουμε.  

Από τη στιγμή που ξυπνάμε, ο εγκέφαλος μπαίνει σε μια διαδικασία δράσης και παραγωγής σκέψεων: «Λίγο ύπνο ακόμα», «Να πλύνω τα δόντια μου», «Να φτιάξω πρωινό», «Τι ρούχα να βάλω;», «Αμάν, θέλω ξύρισμα», «Βρέχει έξω;».

Το θέμα είναι ότι πάνω από το 90% των σκέψεων που κάναμε σήμερα είναι ίδιες με αυτές που κάναμε χθες. Και προχθές. Με τον τρόπο αυτό, ο εγκέφαλός σου αρχίζει να συγκεντρώνεται σε αυτά που εστιάζουμε, με αποτέλεσμα να μη δίνουμε ελεύθερο χώρο σε νέες σκέψεις, πόσο μάλλον σε νέες ιδέες.

Η ιδέα είναι μια σκέψη που ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες, καθώς διαθέτει εκείνα τα ακριβή στοιχεία που επιζητούμε σε μια συγκεκριμένη στιγμή.

Η ιδέα είναι αποτέλεσμα της νοητικής λειτουργίας του εγκεφάλου, δηλαδή, έχει σχηματιστεί μέσα από νοητικές εγκεφαλικές διεργασίες. Είναι μια σκέψη που προέρχεται από συσχετισμούς πληροφοριών για πράγματα που ήδη γνωρίζουμε και «έρχεται» να ενωθεί σαν το κομμάτι του παζλ που μας λείπει.

Όσο κι αν νομίζουμε ότι μια ιδέα προκύπτει «ουρανοκατέβατα», η αλήθεια είναι ότι σπάνια μας επισκέπτεται μια ιδέα από το πουθενά.

Τις περισσότερες φορές έχουμε κάνει και ξανακάνει σκέψεις που είτε έχουμε αφήσει ανολοκλήρωτες είτε εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν είχαμε τον τρόπο να τις μετουσιώσουμε σε μια λαμπρή ιδέα, διότι μας έλειπαν συγκεκριμένες πληροφορίες.

Πως νιώθεις όταν σου έρχεται μια ιδέα;

Επειδή, εκπαιδευτήκαμε να θεωρούμε ως ιδέα μια μεγάλη σκέψη που θα έχει είτε επαναστατική είτε ρηξικέλευθη διάθεση, η οποία θα αλλάζει τα πάντα γύρω μας, μάθαμε να μην εστιάζουμε σε πιο μικρές ιδέες που κατά καιρούς έχουμε.

Το αποτέλεσμα αυτού είναι μην τις αξιοποιούμε, να μην τις εκτελούμε και να τις απορρίπτουμε. Κι αυτό με τη σειρά του οδηγεί στο να μην πιστεύουμε στον εαυτό και τις ιδέες μας, γεγονός που μας κάνει να επιστρέφουμε στον ίδιο τρόπο σκέψης που είχαμε και πριν.

Μπαίνουμε σ’ ένα φαύλο κύκλο διαρκούς υποτίμησης και φθοράς του εαυτού μας, καθώς επιλέγουμε να είναι ο σημερινός εαυτός μας ίδιος με την προηγούμενη μέρα και ίδιος με το διπλανό μας.

Όλοι μας έχουμε πολλές και απλές ιδέες που βελτιώνουν ή ομορφαίνουν την καθημερινότητα μας, ωστόσο δεν τις υπολογίζουμε σαν ιδέες.

Για παράδειγμα, η σκέψη μας να ξυπνήσουμε νωρίτερα για να προλάβουμε τις δουλειές μας είναι μια καλή ιδέα · η σκέψη μας να πάρουμε άλλο δρόμο από το συνηθισμένο, γιατί αλλιώς θα κολλούσαμε στην κίνηση είναι μια καλή ιδέα, · η σκέψη μας να ετοιμάσουμε δείπνο στο αγαπημένο μας πρόσωπο είναι μια καλή ιδέα, · η σκέψη μας να αναπροσαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, για να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο είναι μια καλή ιδέα.

-Πώς ν’ αναγνωρίσω τις ιδέες μου;

-Αρχικά, με το ν’ αναθεωρήσεις την εντύπωση που έχεις για τις ιδέες.

Ας φέρουμε στο νου μας την εξής εικόνα:

Δες τον εαυτό σου σ’ ένα γραφείο που έχει πάνω μόνο δύο συσκευές, έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και έναν εκτυπωτή. Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του γραφείου και των «εργαλείων» σου. Παρομοίωσε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που μπορεί να εκτελέσει πάρα πολλές διεργασίες με το μυαλό σου που μπορεί να κάνει χιλιάδες σκέψεις. Όταν μία από αυτές τις σκέψεις πληροί τις προϋποθέσεις και σου αρέσει, τότε πατάς το κουμπί «Εκτύπωση». Ο εκτυπωτής τυπώνει αυτό που ζήτησες και το μετατρέπει από σκέψη σε πράξη. Το μεταφέρει στην πραγματικότητα.

Το σπουδαίο είναι ότι μπορούμε να γίνουμε «εκτυπωτές». Το λυπηρό είναι ότι φοβόμαστε να πατήσουμε «εκτύπωση».

Γνωρίζουμε άτομα που μελετούν, που λαμβάνουν μέρος σε σεμινάρια, που παρακολουθούν μαθήματα, που παρουσιάζουν ότι εξελίσσονται διαρκώς και ότι είναι έτοιμοι να κάνουν το επόμενο βήμα, όμως ποτέ δεν αλλάζει κάτι στη ζωή τους.

Αυτό συμβαίνει, γιατί δεν υποστηρίζουν τον εαυτό και τις ιδέες τους. Ο φόβος και η ανασφάλεια κυριαρχούν μέσα τους σε σχέση με τη δημιουργία και την καινοτομία. Και αναβάλλουν όσα σκέφτονται, ελπίζοντας να τους «έρθει» κάποια στιγμή μια μεγαλύτερη ιδέα. Πόσο έτοιμος μπορεί να είναι κάποιος να εκμεταλλευτεί μια μεγάλη ιδέα, αν δεν αξιοποιήσει τις μικρότερες;

«Καμία ιδέα δε θα δουλέψει, εκτός αν εσύ πρώτος δεν εργαστείς πάνω σ’ αυτή!»

Robin Sharma

Οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να αναβάλλουν μια ιδέα που πλάθεται εκείνη τη στιγμή στο μυαλό τους, δηλώνοντας στον εαυτό τους ότι θα την σκεφτεί όταν επιστρέψει στο σπίτι ή αύριο μετά τη δουλειά.

Ακόμα, μεγάλο εμπόδιο στο να δώσουμε «σάρκα και οστά» στην ιδέα μας αποτελεί η φασαρία που επικρατεί μέσα στο μυαλό μας από άλλες σκέψεις. Αυτός ο θόρυβος που προκαλείται από ένα «σμήνος» σκέψεων, δεν μας αφήνει ούτε να δούμε ξεκάθαρα την ιδέα μας ούτε να δράσουμε. Θα πρέπει να μάθουμε να ελέγχουμε τις σκέψεις μας και να δίνουμε χώρο στις πιο παραγωγικές από αυτές, ώστε ν’ ανθίσουν σπουδαίες ιδέες.

Η στιγμή που ο θόρυβος στο μυαλό σου παύει και αναδύεται μια ιδέα, είναι κορυφαία στιγμή πνευματικής διαύγειας, διότι γίνεσαι δημιουργός.

Μόνο που η δημιουργία πρέπει να ακολουθείται από πράξη. Για να πραγματοποιηθεί μια ιδέα απαιτείται να την επεξεργαστείς, να επενδύσεις χρόνο, να την προσπαθήσεις. Μια ιδέα θέλει θάρρος, δίψα για εξάσκηση, επιμονή, θέληση για θυσίες και «ξεβόλεμα».

Για μια ιδέα θα πρέπει να είσαι έτοιμος να υποφέρεις όσα απαιτείται να υποφέρεις, όπως τη δουλειά που πρέπει να κάνεις για να την πραγματοποιήσεις ή την κριτική που θα δεχθείς, προκειμένου να τη δεις να πετυχαίνει.

Μια ιδέα που βγαίνει από μέσα σου δεν μπορεί ποτέ να είναι λάθος.

Μπορεί να είναι είτε επιτυχία είτε οδηγός προς την επιτυχία. Γιατί αυτό που πηγάζει από μέσα μας, αναλλοίωτο και ανεπηρέαστο από αρνητικές σκέψεις και εξωτερικές συνθήκες, γνωρίζουμε πως είναι το σωστό. Ακόμα κι αν δεν «πιάσει», κάτι νέο και ωφέλιμο θα προκύψει, αρκεί να πράξεις και να εργαστείς πάνω στην ιδέα σου.

Η διαφορά ανάμεσα στους επιτυχημένους και τους μη επιτυχημένους είναι ότι οι πρώτοι δεν αποθαρρύνονται και δε σταματούν να εκτελούν τις ιδέες τους, ξανά και ξανά.

Η ιδέα σου μπορεί να καταλάβει όση έκταση της δώσει η Φαντασία σου.

Γι’ αυτό πλάσ’ την, καλλιέργησέ την, κατέγραψέ την, επέκτεινέ την, εμπλούτισέ την!

Για να μην μείνει μια ιδέα σου ανεκμετάλλευτη και ο χρόνος την αφανίσει, θα πρέπει να φροντίσεις να μην την αφήσεις να παραμείνει ιδέα!

Δώσε της μορφή. Κάνε την πράξη, κάνε την σημείωση, κάνε την post it! Κάνε την μελέτη, σχεδιάγραμμα, πλάνο ή ανάλυση. Δώσε της με κάποιο τρόπο «πνοή». Φέρε στον πραγματικό κόσμο την ιδέα που γεννήθηκε μέσα σου και σταδιακά άρχισε να την επεξεργάζεσαι.

Έχεις ποτέ αναρωτηθεί μέχρι που μπορεί να φτάσεις; Που μπορεί να φτάσει η ιδέα σου;

Αν το σκέφτεσαι για μήνες, κάν’ το… Αν το σκέφτεσαι μέρα – νύχτα, κάν’ το… Αν το σκέφτεσαι στη δουλειά, στην οδήγηση, στη βόλτα, κάν’ το…

Δεν έχω βρει ομορφότερα λόγια να σε ωθήσουν να κάνεις αυτό που επιθυμείς, να εργαστείς πάνω στην ιδέα σου και να στοχεύσεις υψηλότερα, από αυτά που αναφέρει ο πρωταγωνιστής της ταινίας Interstellar:

«Από πάντα, μας έχει καθορίσει η δυνατότητα να υπερνικήσουμε το αδύνατο. Και υπολογίζουμε πραγματικά αυτές τις στιγμές. Αυτές τις στιγμές που τολμούμε να στοχεύσουμε υψηλότερα, να σπάσουμε τα εμπόδια, να φτάσουμε στ’ αστέρια, να κάνουμε το άγνωστο γνωστό. Θεωρούμε αυτές τις στιγμές ως τα πιο περήφανα επιτεύγματά μας. Αλλά, τα χάσαμε όλα αυτά. Ή ίσως μόλις ξεχάσαμε ότι είμαστε ακόμα πρωτοπόροι. Κι ότι μόλις αρχίσαμε. Και ότι τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μας δεν μπορούν να είναι πίσω μας, επειδή το πεπρωμένο μας βρίσκεται μπροστά μας».

Κανείς δεν ήρθε στον κόσμο για να κάνει αυτό που σκέφτηκες εσύ…

Με τον τρόπο που το σκέφτηκες εσύ…

Κάν’ το…

Ενισχυτικά άρθρα:

Πεποιθήσεις – Απελευθερώσου από τους περιορισμούς

Φόβος: Μήπως σε κρατάει «μικρό»;