Σίγουρα ήταν όταν έπραξες κάτι. Όταν έδρασες. Όταν κινήθηκες.

Συνήθως, οι άνθρωποι αισθανόμαστε γεμάτοι και επιτυχημένοι, όταν τα αποτελέσματα που έχουμε στη ζωή μας προέρχονται από δικές μας πράξεις.

Όταν έχουμε «βάλει» το λιθαράκι μας.

Κι αυτό, γιατί όταν πράττεις, νιώθεις σημαντικός. Νιώθεις πως έχεις αξία. Πως μοιράζεις την αξία σου. Πως προσφέρεις ένα κομμάτι από σένα στον κόσμο.

Μπορεί κανείς να νιώσει το ίδιο σημαντικός, όταν δεν αναλαμβάνει δράση;  Μπορεί να νιώσει κάποιος ότι έχει αξία, μένοντας άπραγος;

Γνωρίζεις την απάντηση… για όλους τους άλλους. Για σένα γνωρίζεις;

Πόσο ενισχύεις με Δράση τα όνειρά σου;

Όταν λαμβάνεις καθημερινή Δράση προς την αξιοποίηση των στόχων σου, κερδίζεις πολλά περισσότερα από ένα βέβαιο προβάδισμα ή πλεονέκτημα που θα σε φέρει πιο κοντά στο στόχο που έχεις θέσει.

Κερδίζεις αυτοσεβασμό, καθώς σέβεσαι τον εαυτό σου ως προς τον στόχο που έχεις ορίσει και προβαίνεις στις πράξεις που απαιτούνται για την κατάκτησή του.

Κερδίζεις αυτοεκτίμηση, καθώς λαμβάνοντας δράση προσδίδεις ο ίδιος αξία στον εαυτό και τις ενέργειές σου και αυτό είναι κάτι που ενισχύει την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.

Κερδίζεις αυτοπεποίθηση, καθώς μέρα με τη μέρα αρχίζεις να πιστεύεις ολοένα και περισσότερο στον εαυτό και τις δυνατότητες που έχεις για να υλοποιήσεις το στόχο σου.

Κερδίζεις εμπειρία, καθώς μέσα από ένα καθεστώς συνεχούς Δράσης αντιλαμβάνεσαι τι είναι αυτό που βοηθάει, τι είναι αυτό που λειτουργεί και τι εξυπηρετεί το σκοπό που έχεις βάλει.

Κερδίζεις «ζωντάνια», καθώς μέσα από το κυνήγι των στόχων σου και τη διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος για σένα παραμένεις ζωντανός, ενεργητικός, δραστήριος και αφοσιωμένος στην Επιτυχία σου.

Είναι σημαντικό να γνωρίζεις είναι ότι αναλαμβάνοντας Δράση, δείχνεις ότι είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου και γι’ αυτό που θες να πετύχεις. 

Η Δράση σου επιτρέπει να ελέγχεις τη ζωή σου. Τα γεγονότα είναι γεγονότα. Έγιναν και δεν αλλάζουν. Σ’ αυτά δεν ασκείς κανέναν έλεγχο.

Αυτό που μπορείς να ελέγξεις, όμως, ανά πάσα στιγμή είναι η αντίδρασή σου στα γεγονότα. Αυτό είναι που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μελλοντική σου Επιτυχία.

Μια αναβολή, μια αποτυχία, μια απόρριψη, μια καθυστέρηση, μια άρνηση, μια διαφωνία, μια απάτη, ένα λάθος, μια ρήξη, ένας τραυματισμός ή ένα ατύχημα ενδέχεται ν’ αποτελέσουν γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή σου και φαίνεται να σε απομακρύνουν από το στόχο. Συμβαίνουν και σου μαθαίνουν.

Ωστόσο, ο χαρακτήρας που θα επιδείξεις και η Δράση σου, ήδη από την επόμενη μέρα, είναι αυτά που θα σ’ επανεστιάσουν στο «δρόμο» της επίτευξης αυτών που επιθυμείς.

Μπορείς να επιλέξεις να συμβιβαστείς μ’ αυτό που δεν σου αρέσει, δηλαδή να παραμείνεις αδρανής και στάσιμος ή να επιλέξεις να παραμείνεις πιστός στη διαδικασία του να ενεργείς μέχρι να φέρεις την κατάσταση στα δικά σου «μέτρα».

Όταν αναλαμβάνεις Δράση αποκτάς το δικό σου μερίδιο ευθύνης και γίνεσαι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα που επιθυμείς.

Γίνεσαι υπεύθυνος, διότι λαμβάνοντας Δράση αποκτάς έναν ενεργητικό ρόλο και κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις για να πετύχεις· συγκεντρώνεσαι στο διάβασμα· κάνεις το πρόγραμμα ασκήσεων· ολοκληρώνεις την εργασία· συμπληρώνεις την αίτηση· τηρείς την προθεσμία· στέλνεις το μήνυμα· τηλεφωνείς στον υπεύθυνο· επικοινωνείς για πληροφορίες· γνωρίζεις τον αρμόδιο· συναντάς την ομάδα· ζητάς μια δεύτερη γνώμη· εξειδικεύεις τις γνώσεις σου· διευρύνεις το πεδίο σου· ορίζεις το ραντεβού…

Δίχως εκδήλωση ενεργειών, δεν υπάρχει εκδήλωση ευκαιριών!

Με λίγα λόγια, με τη Δράση δημιουργείς νέες ευκαιρίες. Δημιουργείς ένα νέο πλαίσιο ενεργειών, μια νέα προσέγγιση της κατάστασης που θα σε βοηθήσει να επιτύχεις όσα θες για τον εαυτό και το μέλλον σου.

Η Απραξία είναι το ακριβώς αντίθετο της Δράσης. Σε βαλτώνει σ’ ένα στάσιμο και παθητικό περιβάλλον που υπερισχύει ο φόβος, η ατολμία, η ανευθυνότητα, η αδυναμία και αυτά είναι χαρακτηριστικά που δεν σε βοηθούν ν’ αναπτυχθείς σαν άτομο.

Και το χειρότερο είναι ότι όσο παραμένεις άπραγος, τόσο θα σου φαίνεται οικείο αυτό το περιβάλλον Απραξίας, γεγονός που θα σε οδηγήσει να πιστεύεις πως αυτό είναι το σωστό.

Λάθος. Αυτό είναι το γνώριμο. Αυτό που έχεις συνηθίσει. Αυτό που πίστεψες για σωστό. Όμως, η Δράση είναι το σωστό.

Η Δράση έχει στενή σχέση με την Επιτυχία.

Είναι το συστατικό που διαφοροποιεί τους Επιτυχημένους από αυτούς που δεν πετυχαίνουν. Κι αυτό συμβαίνει, διότι οι Επιτυχημένοι είναι άτομα που δρουν, που πράττουν, που προσπαθούν, που δοκιμάζουν, που κάνουν λάθη, όμως, δεν τα παρατούν. Επιστρέφουν στο «στόχο» τους ακολουθώντας διαφορετικές διαδικασίες μέχρι να πετύχουν!

Οι Επιτυχημένοι είναι αυτοί που θα προτιμήσουν να στοχεύσουν τ’ αστέρια κι ας αστοχήσουν, από το να μη στοχεύσουν καθόλου· είναι αυτοί που θα κυνηγήσουν με πάθος τους στόχους τους, ακόμη κι αν δεν τους «βγει», από το να μην τους κυνηγήσουν καθόλου· είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν να κάνουν αυτό που επιθυμούν κι ας αποτύχουν, από το να μην προσπαθήσουν καθόλου· είναι αυτοί που δεν σταματούν να «κινούνται».

Η Επιτυχία δεν είναι ένα πιάτο που σερβίρεται μπροστά σου, απλώς, επειδή το «παράγγειλες». Ούτε επειδή έχεις «όρεξη»! Θα πρέπει να δράσεις με τρόπο που θα φέρει την Επιτυχία που επιθυμείς πιο κοντά σου.

Η Επιτυχία δε βρίσκεται σ’ αυτά που έχεις, αλλά σ’ αυτά που κάνεις.

Οπότε ας επανέλθουμε….

Πόσο ενισχύεις με Δράση τα όνειρά σου;

Τι χώρο καταλαμβάνει η Απραξία στη ζωή σου;

Τι περιμένεις και δεν ενεργείς;

Να σου πει κάποιος το ΟΚ; Να ανάψει πράσινο φως; Να πάνε όλα τέλεια;

Να έρθει η κατάλληλη στιγμή;

Να διαβάσεις άλλο ένα άρθρο ή ακόμη ένα βιβλίο; Να το ξανασκεφτείς;

Περιμένεις κάποιον να σου πει πότε να ξεκινήσεις και τι ακριβώς να κάνεις;

Φοβάσαι την αποτυχία; Την έκθεση; Το ρίσκο;

Γνωρίζεις κάποιον να πέτυχε χωρίς να χρειαστεί να ρισκάρει ή να θυσιάσει κάτι;

Τι είναι αυτό που θες να κάνεις; Που γνωρίζεις πως πρέπει να το κάνεις, όμως, για κάποιο λόγο παραμένεις σε αδράνεια;

Νομίζεις πως οι συνθήκες θα γίνουν ευνοϊκότερες στο μέλλον;

Υπάρχει κάποιος που μπορεί να ξέρει τι πρέπει να κάνεις ΕΣΥ στη ζωή σου καλύτερα από ΕΣΕΝΑ;

Υπάρχει καλύτερη περίοδος να ξεκινήσεις αυτό που θες από τώρα; Κάνε ένα βήμα μπροστά! Κάνε το πρώτο βήμα! Πράξε!

Κάθε ατελής πράξη που κάνεις σήμερα «στρώνει» το δρόμο για κάθε τέλεια πράξη που θα κάνεις αύριο.

Μετάφρασε την ιδέα σου σε πραγματικότητα! Μην την αφήνεις απλή σκέψη.

Τη στιγμή που έχεις μια ιδέα  που «σιγοκαίει» μέσα σου, οργανώσου και πράξε. Τότε είναι η κατάλληλη ώρα να δράσεις!

«Ζωντάνεψέ» την ιδέα σου ακόμα κι αν είναι αρχικά ημιτελής.

Το «μισό» και το «ένα» είναι καλύτερα απ’ το «μηδέν» και το «κανένα».

Κι αν η Απραξία, ο Φόβος ή  η Αναβλητικότητα αποτελούν το «μηδέν» και το «κανένα»,

πόσο χώρο αφήνεις στη ζωή σου για τη Δράση

που θα σε κάνει να νιώσεις «ένα»;

Ενισχυτικά άρθρα:

ΕΛΠΙΖΩ: Η λέξη που σε παγιδεύει στην απραξία

«Όχι!» – Η πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου

Όποιο άτομο ρωτήσεις αν θέλει να γίνει επιτυχημένο στη ζωή και τον τομέα ενασχόλησής του, θα απαντήσει: «Ναι», «Βέβαια», «Φυσικά». Είναι μια ερώτηση που όλοι θα απαντήσουν θριαμβευτικά θετικά, ακόμη κι αν δεν έχουν σκεφτεί πολλά για την επιτυχία τους.

Ωστόσο, δυο ερωτήσεις ακόμα αρκούν για να καταλάβει κανείς και ιδιαίτερα το άτομο που ερωτάται, τι άποψη έχει για την επιτυχία του εαυτού του και αυτές είναι οι εξής:

«Ελπίζεις να γίνεις επιτυχημένος; Ή αναμένεις να γίνεις επιτυχημένος;»

Αυτή, ίσως, αποτελεί την πιο σπουδαία ερώτηση σχετικά με την επιτυχία σου και αν την απαντήσεις μπορείς να καταλάβεις αν βρίσκεσαι σε έναν τυχαίο δρόμο ή στο δρόμο προς την επιτυχία σου.

Μεγαλώσαμε σε μια κοινωνία που λόγω ιστορικών γεγονότων έχει «τυπωθεί» βαθιά μέσα μας η έννοια και το νόημα της λέξης «ελπίδα», με αποτέλεσμα αυτή να έχει «ενσωματωθεί» για τα καλά στη νοοτροπία μας.

Ελπίζουμε, γιατί έτσι μας έμαθαν οι γονείς μας, επειδή αυτό τους έμαθαν οι δικοί τους γονείς και πάει λέγοντας. Ποτέ δεν υπήρξε μάθημα στο σχολείο σχετικά με την «ελπίδα», τη σημασία και τη διαχείρισή της.

Έτσι, φτάσαμε στο σημείο να χρησιμοποιούμε το ρήμα «ελπίζω», στην προσπάθειά μας να ανακουφιστούμε απέναντι σε μια κατάσταση που δεν «πηγαίνει» όπως θέλουμε.

Με εξαίρεση κάποιων σοβαρών θεμάτων υγείας που δεν μπορεί κανείς να κάνει κάτι πέρα από το να ελπίζει, σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις η «ελπίδα» χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους για να καλύψει την ανεπάρκεια, την αδυναμία και την απροθυμία τους να διαχειριστούν και να αλλάξουν μια κατάσταση προς το καλύτερο.

«Ελπίζω η οικονομία να αλλάξει…», «Ελπίζω η πολιτική να αλλάξει…», «Ελπίζω η κατάσταση να αλλάξει…», «Ελπίζω αυτός ο άνθρωπος να αλλάξει…», «Ελπίζω οι συγγενείς να αλλάξουν…», «Ελπίζω να με διαλέξουν…» «Ελπίζω να τη βγάλω και φέτος…»

Τίποτα από τα παραπάνω δεν θα αλλάξει από σένα, γιατί τίποτα από αυτά δεν εξαρτάται από εσένα.

Όλοι ελπίζουν να αλλάξει κάτι άλλο, αλλά κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη να αλλάξει τον εαυτό του και την οπτική γωνία με την οποία εξετάζει την κάθε κατάσταση.

Το ρήμα «ελπίζω» είναι κομμάτι ενός φτωχού λεξιλογίου που αποτελεί μέρος μιας φτωχής νοοτροπίας.

Η φτωχή νοοτροπία καλλιεργείται μέσα από σκέψεις, πεποιθήσεις, λέξεις και συζητήσεις μέσα από τις οποίες, υποσυνείδητα, αφαιρείς την πρωτοβουλία από τον εαυτό σου να αλλάξει τα πράγματα και εκχωρείς το δικαίωμα σε άλλους να τα αλλάξουν για σένα.

«Έτσι είναι τα πράγματα…», «Δεν είμαι εγώ γι’ αυτά…», «Φτάνει να επιβιώσω οικονομικά και φέτος…», «Κάθε πέρυσι και καλύτερα…», «Να’ χω την υγεία μου κι όλα τα υπόλοιπα έρχονται…»

Τίποτα δεν «έρχεται» για σένα αν -ΕΣΥ- δεν το αξιώσεις, ούτε καν η υγεία σου.

Η δημιουργία «ελπίδας» για καταστάσεις που δεν μπορούν να αλλάξουν από σένα σε κρατάει παθητικά καθηλωμένο σε μια κατάσταση, στάσιμο και περιορισμένο.

 Κι όσο εστιάζεις την προσοχή σου σε καταστάσεις που η αλλαγή τους δεν εξαρτάται από σένα, τόσο θα παραλείπεις να εστιάσεις στις καταστάσεις που πραγματικά ανήκουν στη σφαίρα ευθύνης σου για αλλαγή.

Αν, απλώς, ελπίζεις, δίχως να κάνεις κάτι για να αλλάξει αυτό που ελπίζεις να αλλάξει, είναι σαν να θες να παραμένεις εθελοντικά ανήμπορος.

Μια μικρή αλλαγή στην εστίαση όσων πραγματικά μπορείς να αλλάξεις, μπορεί να επιφέρει τεράστια αλλαγή στη ζωή σου. Ξεκινώντας την αλλαγή από τον εαυτό σου και τη νοοτροπία σου, θ’ αντιληφθείς ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν, όταν εσύ «αλλάξεις» για τα πράγματα.

Αν αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι, τον τρόπο που επικοινωνείς, τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι, τον τρόπο που μιλάς, θα δεις τα πράγματα με άλλο «μάτι». Και σημαντικό ρόλο σε αυτή την αλλαγή παίζουν αυτά που λες για τον εαυτό σου και τους άλλους. Το ίδιο σου το λεξιλόγιο ενισχύει υποσυνείδητα όσα πιστεύεις για σένα.

Αντικατέστησε, λοιπόν, το «ελπίζω» με το «αναμένω», το «μακάρι να αλλάξει» με το «θα αλλάξω ό,τι περνάει από το χέρι μου», το «έτσι έχει η κατάσταση» με το «θα φέρω την κατάσταση στα μέτρα μου».

Αν αλλάξεις τις λέξεις που χρησιμοποιείς, αλλάζεις ολόκληρη τη σκέψη σου και με την αλλαγή των σκέψεών σου ακολουθεί η αλλαγή της νοοτροπίας σου.

Μην ελπίζεις, μόνο. Να αναμένεις.

Κανείς που εργάζεται σκληρά, δεν ελπίζει και κανείς που ελπίζει, δεν εργάζεται σκληρά.

Κανείς που εργάζεται σκληρά γ’ αυτό που αγαπά, δεν ελπίζει ν’ ανταμειφθεί. Γνωρίζει ότι θ’ ανταμειφθεί. Το αναμένει. Είναι διαφορετικό να επιθυμείς κάτι και διαφορετικό να το αναμένεις.

Όταν δίνεις τον καλύτερο εαυτό στην εργασία σου, στις σχέσεις σου, στα σχέδιά σου, στην οικογένειά σου γνωρίζεις ότι κάνεις το καλύτερο που μπορείς. Και η ανταμοιβή σου ξεκινάει ήδη νιώθοντας καλά με τον εαυτό σου. Με αυτό τον τρόπο ξεκινάς να κυνηγάς και να αναμένεις τα καλύτερα για σένα και το μέλλον σου.

Αναμένεις να γίνεις επιτυχημένος;

Αναλογιζόμενος την τωρινή παρουσία σου, την τωρινή προσπάθεια σου, την τωρινή πειθαρχία σου, τις τωρινές σπουδές σου, τα τωρινά βήματα σου, την τωρινή όρεξη σου, τις τωρινές σκέψεις σου,  το τωρινό σχέδιο σου, το τωρινό πρόγραμμα σου, την τωρινή στάση σου απέναντι στη ζωή… αναμένεις να επιτύχεις;

Οι ενέργειές σου θα πρέπει να οδηγούν συντονισμένα στην επιτυχία σου. Αν προβαίνεις σε ενέργειες με τις οποίες δεν αναμένεις να επιτύχεις, τότε άλλαξε τις ενέργειες που κάνεις.

Η επιτυχία σου θα πρέπει να επέρχεται ως φυσικό επακόλουθο των πράξεών σου και η νοοτροπία σου να σε οδηγεί από την απλή επιθυμία στην αναμονή της επιτυχίας σου.

Απλές επιθυμίες έχουν όλοι. Ελπίδες τρέφουν όλοι.

Λίγοι όμως έχουν τη δύναμη και την προσδοκία ν’ αναμένουν την επιτυχία τους μέσω των ενεργειών τους.

Ένα άτομο που συνειδητά προβαίνει σε όλες τις ενέργειες που οδηγούν στην επιτυχία του, γνωρίζει ότι αυτό που είναι να συμβεί θα συμβεί, αυτό που είναι να βιώσει θα το βιώσει και εκεί που είναι να βρεθεί θα βρεθεί.Γνωρίζει ότι το τελικό αποτέλεσμα εξαρτάται ξεκάθαρα από τη δική του προσπάθεια. Γνωρίζει και αναμένει.

Εσύ;

Γνωρίζεις και αναμένεις;

Ή ελπίζεις μονάχα;

Ενισχυτικά άρθρα:

Ζώνη Άνεσης: Μήπως να επεκτείνεις τα όρια σου;

Επιτυχία: Αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Όπως κάθε εργοστάσιο που παράγει ένα προϊόν και διαθέτει προς πώληση τα ολοκληρωμένα προϊόντα, ενώ απορρίπτει τα ελαττωματικά, έτσι και ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει περίπου 60.000 σκέψεις την ημέρα, τις οποίες είτε αναλαμβάνουμε να αξιοποιήσουμε είτε απορρίπτουμε.  

Από τη στιγμή που ξυπνάμε, ο εγκέφαλος μπαίνει σε μια διαδικασία δράσης και παραγωγής σκέψεων: «Λίγο ύπνο ακόμα», «Να πλύνω τα δόντια μου», «Να φτιάξω πρωινό», «Τι ρούχα να βάλω;», «Αμάν, θέλω ξύρισμα», «Βρέχει έξω;».

Το θέμα είναι ότι πάνω από το 90% των σκέψεων που κάναμε σήμερα είναι ίδιες με αυτές που κάναμε χθες. Και προχθές. Με τον τρόπο αυτό, ο εγκέφαλός σου αρχίζει να συγκεντρώνεται σε αυτά που εστιάζουμε, με αποτέλεσμα να μη δίνουμε ελεύθερο χώρο σε νέες σκέψεις, πόσο μάλλον σε νέες ιδέες.

Η ιδέα είναι μια σκέψη που ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες, καθώς διαθέτει εκείνα τα ακριβή στοιχεία που επιζητούμε σε μια συγκεκριμένη στιγμή.

Η ιδέα είναι αποτέλεσμα της νοητικής λειτουργίας του εγκεφάλου, δηλαδή, έχει σχηματιστεί μέσα από νοητικές εγκεφαλικές διεργασίες. Είναι μια σκέψη που προέρχεται από συσχετισμούς πληροφοριών για πράγματα που ήδη γνωρίζουμε και «έρχεται» να ενωθεί σαν το κομμάτι του παζλ που μας λείπει.

Όσο κι αν νομίζουμε ότι μια ιδέα προκύπτει «ουρανοκατέβατα», η αλήθεια είναι ότι σπάνια μας επισκέπτεται μια ιδέα από το πουθενά.

Τις περισσότερες φορές έχουμε κάνει και ξανακάνει σκέψεις που είτε έχουμε αφήσει ανολοκλήρωτες είτε εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν είχαμε τον τρόπο να τις μετουσιώσουμε σε μια λαμπρή ιδέα, διότι μας έλειπαν συγκεκριμένες πληροφορίες.

Πως νιώθεις όταν σου έρχεται μια ιδέα;

Επειδή, εκπαιδευτήκαμε να θεωρούμε ως ιδέα μια μεγάλη σκέψη που θα έχει είτε επαναστατική είτε ρηξικέλευθη διάθεση, η οποία θα αλλάζει τα πάντα γύρω μας, μάθαμε να μην εστιάζουμε σε πιο μικρές ιδέες που κατά καιρούς έχουμε.

Το αποτέλεσμα αυτού είναι μην τις αξιοποιούμε, να μην τις εκτελούμε και να τις απορρίπτουμε. Κι αυτό με τη σειρά του οδηγεί στο να μην πιστεύουμε στον εαυτό και τις ιδέες μας, γεγονός που μας κάνει να επιστρέφουμε στον ίδιο τρόπο σκέψης που είχαμε και πριν.

Μπαίνουμε σ’ ένα φαύλο κύκλο διαρκούς υποτίμησης και φθοράς του εαυτού μας, καθώς επιλέγουμε να είναι ο σημερινός εαυτός μας ίδιος με την προηγούμενη μέρα και ίδιος με το διπλανό μας.

Όλοι μας έχουμε πολλές και απλές ιδέες που βελτιώνουν ή ομορφαίνουν την καθημερινότητα μας, ωστόσο δεν τις υπολογίζουμε σαν ιδέες.

Για παράδειγμα, η σκέψη μας να ξυπνήσουμε νωρίτερα για να προλάβουμε τις δουλειές μας είναι μια καλή ιδέα · η σκέψη μας να πάρουμε άλλο δρόμο από το συνηθισμένο, γιατί αλλιώς θα κολλούσαμε στην κίνηση είναι μια καλή ιδέα, · η σκέψη μας να ετοιμάσουμε δείπνο στο αγαπημένο μας πρόσωπο είναι μια καλή ιδέα, · η σκέψη μας να αναπροσαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, για να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο είναι μια καλή ιδέα.

-Πώς ν’ αναγνωρίσω τις ιδέες μου;

-Αρχικά, με το ν’ αναθεωρήσεις την εντύπωση που έχεις για τις ιδέες.

Ας φέρουμε στο νου μας την εξής εικόνα:

Δες τον εαυτό σου σ’ ένα γραφείο που έχει πάνω μόνο δύο συσκευές, έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και έναν εκτυπωτή. Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του γραφείου και των «εργαλείων» σου. Παρομοίωσε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που μπορεί να εκτελέσει πάρα πολλές διεργασίες με το μυαλό σου που μπορεί να κάνει χιλιάδες σκέψεις. Όταν μία από αυτές τις σκέψεις πληροί τις προϋποθέσεις και σου αρέσει, τότε πατάς το κουμπί «Εκτύπωση». Ο εκτυπωτής τυπώνει αυτό που ζήτησες και το μετατρέπει από σκέψη σε πράξη. Το μεταφέρει στην πραγματικότητα.

Το σπουδαίο είναι ότι μπορούμε να γίνουμε «εκτυπωτές». Το λυπηρό είναι ότι φοβόμαστε να πατήσουμε «εκτύπωση».

Γνωρίζουμε άτομα που μελετούν, που λαμβάνουν μέρος σε σεμινάρια, που παρακολουθούν μαθήματα, που παρουσιάζουν ότι εξελίσσονται διαρκώς και ότι είναι έτοιμοι να κάνουν το επόμενο βήμα, όμως ποτέ δεν αλλάζει κάτι στη ζωή τους.

Αυτό συμβαίνει, γιατί δεν υποστηρίζουν τον εαυτό και τις ιδέες τους. Ο φόβος και η ανασφάλεια κυριαρχούν μέσα τους σε σχέση με τη δημιουργία και την καινοτομία. Και αναβάλλουν όσα σκέφτονται, ελπίζοντας να τους «έρθει» κάποια στιγμή μια μεγαλύτερη ιδέα. Πόσο έτοιμος μπορεί να είναι κάποιος να εκμεταλλευτεί μια μεγάλη ιδέα, αν δεν αξιοποιήσει τις μικρότερες;

«Καμία ιδέα δε θα δουλέψει, εκτός αν εσύ πρώτος δεν εργαστείς πάνω σ’ αυτή!»

Robin Sharma

Οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να αναβάλλουν μια ιδέα που πλάθεται εκείνη τη στιγμή στο μυαλό τους, δηλώνοντας στον εαυτό τους ότι θα την σκεφτεί όταν επιστρέψει στο σπίτι ή αύριο μετά τη δουλειά.

Ακόμα, μεγάλο εμπόδιο στο να δώσουμε «σάρκα και οστά» στην ιδέα μας αποτελεί η φασαρία που επικρατεί μέσα στο μυαλό μας από άλλες σκέψεις. Αυτός ο θόρυβος που προκαλείται από ένα «σμήνος» σκέψεων, δεν μας αφήνει ούτε να δούμε ξεκάθαρα την ιδέα μας ούτε να δράσουμε. Θα πρέπει να μάθουμε να ελέγχουμε τις σκέψεις μας και να δίνουμε χώρο στις πιο παραγωγικές από αυτές, ώστε ν’ ανθίσουν σπουδαίες ιδέες.

Η στιγμή που ο θόρυβος στο μυαλό σου παύει και αναδύεται μια ιδέα, είναι κορυφαία στιγμή πνευματικής διαύγειας, διότι γίνεσαι δημιουργός.

Μόνο που η δημιουργία πρέπει να ακολουθείται από πράξη. Για να πραγματοποιηθεί μια ιδέα απαιτείται να την επεξεργαστείς, να επενδύσεις χρόνο, να την προσπαθήσεις. Μια ιδέα θέλει θάρρος, δίψα για εξάσκηση, επιμονή, θέληση για θυσίες και «ξεβόλεμα».

Για μια ιδέα θα πρέπει να είσαι έτοιμος να υποφέρεις όσα απαιτείται να υποφέρεις, όπως τη δουλειά που πρέπει να κάνεις για να την πραγματοποιήσεις ή την κριτική που θα δεχθείς, προκειμένου να τη δεις να πετυχαίνει.

Μια ιδέα που βγαίνει από μέσα σου δεν μπορεί ποτέ να είναι λάθος.

Μπορεί να είναι είτε επιτυχία είτε οδηγός προς την επιτυχία. Γιατί αυτό που πηγάζει από μέσα μας, αναλλοίωτο και ανεπηρέαστο από αρνητικές σκέψεις και εξωτερικές συνθήκες, γνωρίζουμε πως είναι το σωστό. Ακόμα κι αν δεν «πιάσει», κάτι νέο και ωφέλιμο θα προκύψει, αρκεί να πράξεις και να εργαστείς πάνω στην ιδέα σου.

Η διαφορά ανάμεσα στους επιτυχημένους και τους μη επιτυχημένους είναι ότι οι πρώτοι δεν αποθαρρύνονται και δε σταματούν να εκτελούν τις ιδέες τους, ξανά και ξανά.

Η ιδέα σου μπορεί να καταλάβει όση έκταση της δώσει η Φαντασία σου.

Γι’ αυτό πλάσ’ την, καλλιέργησέ την, κατέγραψέ την, επέκτεινέ την, εμπλούτισέ την!

Για να μην μείνει μια ιδέα σου ανεκμετάλλευτη και ο χρόνος την αφανίσει, θα πρέπει να φροντίσεις να μην την αφήσεις να παραμείνει ιδέα!

Δώσε της μορφή. Κάνε την πράξη, κάνε την σημείωση, κάνε την post it! Κάνε την μελέτη, σχεδιάγραμμα, πλάνο ή ανάλυση. Δώσε της με κάποιο τρόπο «πνοή». Φέρε στον πραγματικό κόσμο την ιδέα που γεννήθηκε μέσα σου και σταδιακά άρχισε να την επεξεργάζεσαι.

Έχεις ποτέ αναρωτηθεί μέχρι που μπορεί να φτάσεις; Που μπορεί να φτάσει η ιδέα σου;

Αν το σκέφτεσαι για μήνες, κάν’ το… Αν το σκέφτεσαι μέρα – νύχτα, κάν’ το… Αν το σκέφτεσαι στη δουλειά, στην οδήγηση, στη βόλτα, κάν’ το…

Δεν έχω βρει ομορφότερα λόγια να σε ωθήσουν να κάνεις αυτό που επιθυμείς, να εργαστείς πάνω στην ιδέα σου και να στοχεύσεις υψηλότερα, από αυτά που αναφέρει ο πρωταγωνιστής της ταινίας Interstellar:

«Από πάντα, μας έχει καθορίσει η δυνατότητα να υπερνικήσουμε το αδύνατο. Και υπολογίζουμε πραγματικά αυτές τις στιγμές. Αυτές τις στιγμές που τολμούμε να στοχεύσουμε υψηλότερα, να σπάσουμε τα εμπόδια, να φτάσουμε στ’ αστέρια, να κάνουμε το άγνωστο γνωστό. Θεωρούμε αυτές τις στιγμές ως τα πιο περήφανα επιτεύγματά μας. Αλλά, τα χάσαμε όλα αυτά. Ή ίσως μόλις ξεχάσαμε ότι είμαστε ακόμα πρωτοπόροι. Κι ότι μόλις αρχίσαμε. Και ότι τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μας δεν μπορούν να είναι πίσω μας, επειδή το πεπρωμένο μας βρίσκεται μπροστά μας».

Κανείς δεν ήρθε στον κόσμο για να κάνει αυτό που σκέφτηκες εσύ…

Με τον τρόπο που το σκέφτηκες εσύ…

Κάν’ το…

Ενισχυτικά άρθρα:

Πεποιθήσεις – Απελευθερώσου από τους περιορισμούς

Φόβος: Μήπως σε κρατάει «μικρό»;