Τότε, ήρθε η ώρα να γνωρίσεις τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στο μυαλό σου.

Όσο ακόμα βρισκόμαστε εντός της μήτρας, αναπτύσσονται μέσα μας και ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον δύο διαφορετικοί εγκέφαλοι: ο μετωπιαίος (λογικός) και ο μεταιχμιακός (συναισθηματικός), οι οποίοι οδηγούν σε δύο διαφορετικούς τρόπους σκέψης και αντίδρασης. Όσο μεγαλώνουμε αρχίζουμε να συμπεριφερόμαστε και με τους δύο τρόπους, οπότε γίνονται περισσότερο αισθητές οι μεταξύ τους διαφορές.

Ο συναισθηματικός εγκέφαλος (ζωώδης τρόπος σκέψης) μας βοηθάει να επιβιώσουμε, ενώ ο λογικός εγκέφαλος (ανθρώπινος τρόπος σκέψης) μας ωθεί να ακμάσουμε και να εξελιχθούμε.

Αυτό σημαίνει ότι ο ζωώδης τρόπος σκέψης στηρίζεται στο συναίσθημα. Όταν ένας άνθρωπος συμπεριφέρεται βάσει του ζωώδους τρόπου σκέψης, τότε εκφράζει βιαστικά συμπεράσματα κα απόψεις, είναι απόλυτος, πολλές φορές παράλογος και καταστροφικός. Η πρώτη αντίδρασή του είναι η συναισθηματική έκρηξη, ενώ αποτελεί τον κυριότερο λόγο που κάποιος αισθάνεται ανασφαλής.

Από την άλλη πλευρά, ο ανθρώπινος τρόπος σκέψης στηρίζεται στη λογική. Εξετάζει τα γεγονότα και αναζητά την αλήθεια για να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα, επομένως έχει αναπτυγμένη και την κριτική ικανότητα. Είναι ισορροπημένος και διαλλακτικός, ενώ παραμένει κατά κύριο λόγο ήρεμος και ψύχραιμος.

Είναι σπουδαίο να κατανοήσουμε ότι αυτοί οι δύο εγκέφαλοι συνυπάρχουν μέσα μας. Όταν έχουμε συναισθήματα, σκέψεις και συμπεριφορές που δεν θέλουμε, τότε ο ανθρώπινος τρόπος σκέψης έχει νικηθεί από τον ζωώδη. Αντιθέτως, όταν σε ένα γεγονός πάρουμε χρόνο για να σκεφτούμε και να το αξιολογήσουμε ήρεμα, ώστε να βρούμε την καλύτερη δυνατή λύση, τότε η λογική δεν έχει αφήσει το συναίσθημα να τη συνεπάρει.

Ο ζωώδης τρόπος σκέψης δεν είναι από μόνος του καλός ή κακός. Απλώς, είναι. Απλώς, υπάρχει. Και αφού υπάρχει μας προσφέρεται ως επιλογή.

Εμείς αποφασίζουμε κάθε στιγμή πως θα ενεργήσουμε βάσει της λογικής μας. Μπορούμε πολύ εύκολα να θυμώσουμε, να ξεσπάσουμε, να φωνάξουμε, να εκραγούμε. Όλα αυτά είναι απότοκα του ζωώδους τρόπου σκέψης. Ωστόσο, εμείς είμαστε απόλυτα υπεύθυνοι για τη χαλιναγώγηση των παρορμήσεων και των ενστίκτων μας, αλλά και την αναζήτηση τρόπων αντίδρασης που στηρίζονται στη λογική μας.

Αυτό, άλλωστε, ονομάζεται αυτοκυριαρχία∙ ο έλεγχος που ασκούμε στις αντιδράσεις και τα συναισθήματά μας.

Γιατί, όπως έχουν πει οι αρχαίοι Ρωμαίοι αρκετά χρόνια πριν, «Vincit, qui se vincit», δηλαδή, κυριαρχεί όποιος κυριαρχεί στον εαυτό του.

Και για να κυριαρχήσεις στον εαυτό σου, θα πρέπει να μάθεις να κυριαρχείς στα συναισθήματά σου.

Με δύο τρόπους κυριαρχούμε στα συναισθήματά μας, όταν αυτά εκρήγνυνται: είτε στρέφεις την προσοχή σου σε κάτι άλλο, για παράδειγμα σε μια εργασία είτε τα εξωτερικεύουμε τα συναισθήματά μας σε κάποιον φίλο, κάποιον που είναι πρόθυμος να μας ακούσει, ώστε να ξεσπάσουμε και να ηρεμήσουμε.

Θυμήσου, ότι δεν είσαι τα συναισθήματά σου, αλλά είσαι οι αποφάσεις σου. Τα συναισθήματα βρίσκονται μέσα μας ως παραδείγματα για το πώς να ενεργήσουμε. Είναι μια πρόταση που εμείς επιλέγουμε, αν θα την αποδεχτούμε.

Κάνε τη σωστή επιλογή.

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Το Παράδοξο του Χιμπατζή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα:

Πως οι Αποφάσεις διαμορφώνουν τη ζωή μας κατά τον Steve Jobs;

Μετριότητα: Η μανία να συντασσόμαστε με το Μέσο Όρο

Όπως κάθε εργοστάσιο που παράγει ένα προϊόν και διαθέτει προς πώληση τα ολοκληρωμένα προϊόντα, ενώ απορρίπτει τα ελαττωματικά, έτσι και ο ανθρώπινος εγκέφαλος παράγει περίπου 60.000 σκέψεις την ημέρα, τις οποίες είτε αναλαμβάνουμε να αξιοποιήσουμε είτε απορρίπτουμε.  

Από τη στιγμή που ξυπνάμε, ο εγκέφαλος μπαίνει σε μια διαδικασία δράσης και παραγωγής σκέψεων: «Λίγο ύπνο ακόμα», «Να πλύνω τα δόντια μου», «Να φτιάξω πρωινό», «Τι ρούχα να βάλω;», «Αμάν, θέλω ξύρισμα», «Βρέχει έξω;».

Το θέμα είναι ότι πάνω από το 90% των σκέψεων που κάναμε σήμερα είναι ίδιες με αυτές που κάναμε χθες. Και προχθές. Με τον τρόπο αυτό, ο εγκέφαλός σου αρχίζει να συγκεντρώνεται σε αυτά που εστιάζουμε, με αποτέλεσμα να μη δίνουμε ελεύθερο χώρο σε νέες σκέψεις, πόσο μάλλον σε νέες ιδέες.

Η ιδέα είναι μια σκέψη που ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες, καθώς διαθέτει εκείνα τα ακριβή στοιχεία που επιζητούμε σε μια συγκεκριμένη στιγμή.

Η ιδέα είναι αποτέλεσμα της νοητικής λειτουργίας του εγκεφάλου, δηλαδή, έχει σχηματιστεί μέσα από νοητικές εγκεφαλικές διεργασίες. Είναι μια σκέψη που προέρχεται από συσχετισμούς πληροφοριών για πράγματα που ήδη γνωρίζουμε και «έρχεται» να ενωθεί σαν το κομμάτι του παζλ που μας λείπει.

Όσο κι αν νομίζουμε ότι μια ιδέα προκύπτει «ουρανοκατέβατα», η αλήθεια είναι ότι σπάνια μας επισκέπτεται μια ιδέα από το πουθενά.

Τις περισσότερες φορές έχουμε κάνει και ξανακάνει σκέψεις που είτε έχουμε αφήσει ανολοκλήρωτες είτε εκείνη τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή δεν είχαμε τον τρόπο να τις μετουσιώσουμε σε μια λαμπρή ιδέα, διότι μας έλειπαν συγκεκριμένες πληροφορίες.

Πως νιώθεις όταν σου έρχεται μια ιδέα;

Επειδή, εκπαιδευτήκαμε να θεωρούμε ως ιδέα μια μεγάλη σκέψη που θα έχει είτε επαναστατική είτε ρηξικέλευθη διάθεση, η οποία θα αλλάζει τα πάντα γύρω μας, μάθαμε να μην εστιάζουμε σε πιο μικρές ιδέες που κατά καιρούς έχουμε.

Το αποτέλεσμα αυτού είναι μην τις αξιοποιούμε, να μην τις εκτελούμε και να τις απορρίπτουμε. Κι αυτό με τη σειρά του οδηγεί στο να μην πιστεύουμε στον εαυτό και τις ιδέες μας, γεγονός που μας κάνει να επιστρέφουμε στον ίδιο τρόπο σκέψης που είχαμε και πριν.

Μπαίνουμε σ’ ένα φαύλο κύκλο διαρκούς υποτίμησης και φθοράς του εαυτού μας, καθώς επιλέγουμε να είναι ο σημερινός εαυτός μας ίδιος με την προηγούμενη μέρα και ίδιος με το διπλανό μας.

Όλοι μας έχουμε πολλές και απλές ιδέες που βελτιώνουν ή ομορφαίνουν την καθημερινότητα μας, ωστόσο δεν τις υπολογίζουμε σαν ιδέες.

Για παράδειγμα, η σκέψη μας να ξυπνήσουμε νωρίτερα για να προλάβουμε τις δουλειές μας είναι μια καλή ιδέα · η σκέψη μας να πάρουμε άλλο δρόμο από το συνηθισμένο, γιατί αλλιώς θα κολλούσαμε στην κίνηση είναι μια καλή ιδέα, · η σκέψη μας να ετοιμάσουμε δείπνο στο αγαπημένο μας πρόσωπο είναι μια καλή ιδέα, · η σκέψη μας να αναπροσαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, για να έχουμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο είναι μια καλή ιδέα.

-Πώς ν’ αναγνωρίσω τις ιδέες μου;

-Αρχικά, με το ν’ αναθεωρήσεις την εντύπωση που έχεις για τις ιδέες.

Ας φέρουμε στο νου μας την εξής εικόνα:

Δες τον εαυτό σου σ’ ένα γραφείο που έχει πάνω μόνο δύο συσκευές, έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή και έναν εκτυπωτή. Εσύ είσαι ο κυρίαρχος του γραφείου και των «εργαλείων» σου. Παρομοίωσε τον ηλεκτρονικό υπολογιστή που μπορεί να εκτελέσει πάρα πολλές διεργασίες με το μυαλό σου που μπορεί να κάνει χιλιάδες σκέψεις. Όταν μία από αυτές τις σκέψεις πληροί τις προϋποθέσεις και σου αρέσει, τότε πατάς το κουμπί «Εκτύπωση». Ο εκτυπωτής τυπώνει αυτό που ζήτησες και το μετατρέπει από σκέψη σε πράξη. Το μεταφέρει στην πραγματικότητα.

Το σπουδαίο είναι ότι μπορούμε να γίνουμε «εκτυπωτές». Το λυπηρό είναι ότι φοβόμαστε να πατήσουμε «εκτύπωση».

Γνωρίζουμε άτομα που μελετούν, που λαμβάνουν μέρος σε σεμινάρια, που παρακολουθούν μαθήματα, που παρουσιάζουν ότι εξελίσσονται διαρκώς και ότι είναι έτοιμοι να κάνουν το επόμενο βήμα, όμως ποτέ δεν αλλάζει κάτι στη ζωή τους.

Αυτό συμβαίνει, γιατί δεν υποστηρίζουν τον εαυτό και τις ιδέες τους. Ο φόβος και η ανασφάλεια κυριαρχούν μέσα τους σε σχέση με τη δημιουργία και την καινοτομία. Και αναβάλλουν όσα σκέφτονται, ελπίζοντας να τους «έρθει» κάποια στιγμή μια μεγαλύτερη ιδέα. Πόσο έτοιμος μπορεί να είναι κάποιος να εκμεταλλευτεί μια μεγάλη ιδέα, αν δεν αξιοποιήσει τις μικρότερες;

«Καμία ιδέα δε θα δουλέψει, εκτός αν εσύ πρώτος δεν εργαστείς πάνω σ’ αυτή!»

Robin Sharma

Οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να αναβάλλουν μια ιδέα που πλάθεται εκείνη τη στιγμή στο μυαλό τους, δηλώνοντας στον εαυτό τους ότι θα την σκεφτεί όταν επιστρέψει στο σπίτι ή αύριο μετά τη δουλειά.

Ακόμα, μεγάλο εμπόδιο στο να δώσουμε «σάρκα και οστά» στην ιδέα μας αποτελεί η φασαρία που επικρατεί μέσα στο μυαλό μας από άλλες σκέψεις. Αυτός ο θόρυβος που προκαλείται από ένα «σμήνος» σκέψεων, δεν μας αφήνει ούτε να δούμε ξεκάθαρα την ιδέα μας ούτε να δράσουμε. Θα πρέπει να μάθουμε να ελέγχουμε τις σκέψεις μας και να δίνουμε χώρο στις πιο παραγωγικές από αυτές, ώστε ν’ ανθίσουν σπουδαίες ιδέες.

Η στιγμή που ο θόρυβος στο μυαλό σου παύει και αναδύεται μια ιδέα, είναι κορυφαία στιγμή πνευματικής διαύγειας, διότι γίνεσαι δημιουργός.

Μόνο που η δημιουργία πρέπει να ακολουθείται από πράξη. Για να πραγματοποιηθεί μια ιδέα απαιτείται να την επεξεργαστείς, να επενδύσεις χρόνο, να την προσπαθήσεις. Μια ιδέα θέλει θάρρος, δίψα για εξάσκηση, επιμονή, θέληση για θυσίες και «ξεβόλεμα».

Για μια ιδέα θα πρέπει να είσαι έτοιμος να υποφέρεις όσα απαιτείται να υποφέρεις, όπως τη δουλειά που πρέπει να κάνεις για να την πραγματοποιήσεις ή την κριτική που θα δεχθείς, προκειμένου να τη δεις να πετυχαίνει.

Μια ιδέα που βγαίνει από μέσα σου δεν μπορεί ποτέ να είναι λάθος.

Μπορεί να είναι είτε επιτυχία είτε οδηγός προς την επιτυχία. Γιατί αυτό που πηγάζει από μέσα μας, αναλλοίωτο και ανεπηρέαστο από αρνητικές σκέψεις και εξωτερικές συνθήκες, γνωρίζουμε πως είναι το σωστό. Ακόμα κι αν δεν «πιάσει», κάτι νέο και ωφέλιμο θα προκύψει, αρκεί να πράξεις και να εργαστείς πάνω στην ιδέα σου.

Η διαφορά ανάμεσα στους επιτυχημένους και τους μη επιτυχημένους είναι ότι οι πρώτοι δεν αποθαρρύνονται και δε σταματούν να εκτελούν τις ιδέες τους, ξανά και ξανά.

Η ιδέα σου μπορεί να καταλάβει όση έκταση της δώσει η Φαντασία σου.

Γι’ αυτό πλάσ’ την, καλλιέργησέ την, κατέγραψέ την, επέκτεινέ την, εμπλούτισέ την!

Για να μην μείνει μια ιδέα σου ανεκμετάλλευτη και ο χρόνος την αφανίσει, θα πρέπει να φροντίσεις να μην την αφήσεις να παραμείνει ιδέα!

Δώσε της μορφή. Κάνε την πράξη, κάνε την σημείωση, κάνε την post it! Κάνε την μελέτη, σχεδιάγραμμα, πλάνο ή ανάλυση. Δώσε της με κάποιο τρόπο «πνοή». Φέρε στον πραγματικό κόσμο την ιδέα που γεννήθηκε μέσα σου και σταδιακά άρχισε να την επεξεργάζεσαι.

Έχεις ποτέ αναρωτηθεί μέχρι που μπορεί να φτάσεις; Που μπορεί να φτάσει η ιδέα σου;

Αν το σκέφτεσαι για μήνες, κάν’ το… Αν το σκέφτεσαι μέρα – νύχτα, κάν’ το… Αν το σκέφτεσαι στη δουλειά, στην οδήγηση, στη βόλτα, κάν’ το…

Δεν έχω βρει ομορφότερα λόγια να σε ωθήσουν να κάνεις αυτό που επιθυμείς, να εργαστείς πάνω στην ιδέα σου και να στοχεύσεις υψηλότερα, από αυτά που αναφέρει ο πρωταγωνιστής της ταινίας Interstellar:

«Από πάντα, μας έχει καθορίσει η δυνατότητα να υπερνικήσουμε το αδύνατο. Και υπολογίζουμε πραγματικά αυτές τις στιγμές. Αυτές τις στιγμές που τολμούμε να στοχεύσουμε υψηλότερα, να σπάσουμε τα εμπόδια, να φτάσουμε στ’ αστέρια, να κάνουμε το άγνωστο γνωστό. Θεωρούμε αυτές τις στιγμές ως τα πιο περήφανα επιτεύγματά μας. Αλλά, τα χάσαμε όλα αυτά. Ή ίσως μόλις ξεχάσαμε ότι είμαστε ακόμα πρωτοπόροι. Κι ότι μόλις αρχίσαμε. Και ότι τα μεγαλύτερα επιτεύγματά μας δεν μπορούν να είναι πίσω μας, επειδή το πεπρωμένο μας βρίσκεται μπροστά μας».

Κανείς δεν ήρθε στον κόσμο για να κάνει αυτό που σκέφτηκες εσύ…

Με τον τρόπο που το σκέφτηκες εσύ…

Κάν’ το…

Ενισχυτικά άρθρα:

Πεποιθήσεις – Απελευθερώσου από τους περιορισμούς

Φόβος: Μήπως σε κρατάει «μικρό»;

Ως άνθρωποι έχουμε την απίστευτη ικανότητα να «δούμε» πράγματα πριν αυτά συμβούν και αυτή η ικανότητα είναι που μας επιτρέπει να κυνηγήσουμε τους στόχους και τα όνειρά μας. Αυτή η ικανότητα μας επιτρέπει και να τα πετύχουμε.

Στην πραγματικότητα όσο καλύτερα οραματιζόμαστε το μέλλον που επιθυμούμε, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να το κάνουμε πραγματικότητα.

Επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι το μυαλό δεν αναγνωρίζει τη διαφορά μεταξύ πραγματικής δράσης και φανταστικής δράσης. Δεν αναγνωρίζει διαφορά μεταξύ πραγματικότητας και έντονης φαντασίωσης. Η σκέψη και μόνο για μια συγκεκριμένη δράση ενεργοποιεί τον εγκέφαλο να λειτουργήσει σαν να εκτελούσε πραγματικά αυτή τη δράση.

Ένα ενδιαφέρον πείραμα ενισχύει αυτή τη θεωρία: Μια τυχαία ομάδα ανδρών χωρίστηκε σε 3 υποομάδες με σκοπό να εκτελέσουν ελεύθερες βολές του μπάσκετ και να καταγραφούν τα ποσοστά επιτυχίας τους. Η α΄ ομάδα εξασκήθηκε σε πραγματικές βολές, η β΄ ομάδα καθοδηγήθηκε από ειδικούς να οραματίζεται ότι εξασκεί προπόνηση σε βολές και η γ΄ ομάδα δεν έκανε ούτε εξάσκηση ούτε Οραματισμό.

Το αποτέλεσμα; Ασφαλώς, η γ΄ ομάδα δεν παρουσίασε καμία βελτίωση όπως αναμενόταν. Ωστόσο, η β΄ ομάδα που έκανε ειδικές ασκήσεις Οραματισμού παρουσίασε σχεδόν το ίδιο ποσοστό βελτίωσης με την α΄ ομάδα που έκανε πραγματική προπόνηση στις βολές!

Όμως, ανεξάρτητα από έρευνες και πειράματα, όλοι μας έχουμε οραματιστεί αρκετές φορές στη ζωή μας, χωρίς να ξέρουμε ότι, όντως, το κάνουμε. Μπορεί κάποιος να έχει οραματιστεί τον εαυτό του να διακρίνεται τους τελικούς ενός αθλήματος που θα λάβει χώρα σ’ ένα μήνα· κάποιος άλλος μπορεί να οραματίστηκε την επιτυχία του σε μια παράσταση ή σε εξετάσεις χορού ή ξένης γλώσσας· άλλος το αυτοκίνητο που επιθυμεί· άλλος ότι κάνει μια βόλτα με το σύντροφο που επιθυμεί κλπ.

Οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι στον κόσμο χρησιμοποιούν τον Οραματισμό για να μεταφέρουν τις σκέψεις τους στην πραγματικότητα. Σίγουρα, όλοι μας έχουμε «δει» κάποια πράγματα, πριν γίνουν. Αυτό μας βοηθάει στο εξής: αρχικά, με τον Οραματισμό προπονούμε τον πνευματικό μας κόσμο με σκοπό να βελτιώσουμε τις ικανότητές μας, και, ακολούθως, μας οδηγεί πιο γρήγορα και με επιτυχία στους στόχους μας, διότι ενεργοποιούμε τον εγκέφαλο και του καθιστούμε σαφές, με εικόνες, τι ακριβώς θέλουμε.

Τι είναι όμως ο Οραματισμός;

Ο Οραματισμός είναι ένα συγκεντρωμένο όνειρο. Ένα όνειρο που το πλάθεις στη Φαντασία σου και το σκέφτεσαι ξανά και ξανά, μέχρι να βγει αληθινό. Είναι η δημιουργία συναρπαστικών και ζωηρών εικόνων που αφορούν τις επιθυμίες και το μέλλον σου και που τις κατασκευάζεις εσύ στο μυαλό σου.

«Δημιούργησε ένα όραμα του ανθρώπου που θέλεις να γίνεις κι έπειτα ζήσε αυτή την εικόνα σαν να ήταν ήδη πραγματικότητα»

Arnold Schwarzenegger

Όσο περισσότερο εξασκείς τον Οραματισμό  θ’ αντιληφθείς ότι δεν είναι μόνο για να αποκτήσεις αυτά που επιθυμείς, αλλά για να γίνεις συνολικά καλύτερος.

Πως να χρησιμοποιήσεις τον Οραματισμό;

Η κινητήρια δύναμη του Οραματισμού είναι η Φαντασία. Πολλοί άνθρωποι δε χρησιμοποιούν τη Φαντασία τους δημιουργικά, αλλά καταστροφικά. Φαντάζονται αυτά που δεν θέλουν. Σκέφτονται αυτά που δεν θέλουν να συμβούν. Εμμένουν σ’ αυτά που δεν θέλουν να βιώσουν.

Η Φαντασία αποτελεί τη διανοητική ικανότητα μέσω της οποίας προκύπτουν τα Οράματα.

Αν αναρωτηθείς: «Τι, ακριβώς, θέλω; » «Τι είναι αυτό που πραγματικά επιθυμώ;» και εκείνη τη στιγμή γράψεις τις απαντήσεις σ’ ένα χαρτί, τότε ξεκινά η διαδικασία που θα σου επιτρέψει να το αποκτήσεις. Το γράψιμο της επιθυμίας σου προκαλεί σκέψη. Η σκέψη της επιθυμίας σου δημιουργεί εικόνες. Οι εικόνες είναι ο τρόπος που ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται τι είναι αυτό που θες. Όταν αυτές οι εικόνες σταδιακά πληθύνονται στο μυαλό σου, γίνονται ξεκάθαρες, λεπτομερείς και ολοκληρωμένες, με αρχή, μέση και τέλος. Γίνονται Όραμα.

Τα Οράματα είναι αυτά που αλλάζουν τον κόσμο. Το γεγονός ότι διαβάζεις αυτό το άρθρο μέσα από την οθόνη ενός υπολογιστή ή κινητού, είναι αποτέλεσμα Οράματος. Το ίδιο ισχύει για το αυτοκίνητο που οδηγείς, τα παπούτσια που φοράς, το αεροπλάνο με το οποίο ταξιδεύεις. Τίποτα δεν έγινε τυχαία. Όλα είναι αποτέλεσμα Οράματος.

«Πρώτα ονειρεύομαι τη ζωγραφιά μου κι, έπειτα, ζωγραφίζω τ’ όνειρό μου»

Vincent Van Gogh

Για ακριβέστερη εικόνα και κατανόηση του τι είναι και πως χρησιμοποιείται ο Οραματισμός, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα ταινίας, όπου ο πρωταγωνιστής της ταινίας Rush, πιλότος Formula 1 και επίδοξος πρωταθλητής «κατασκευάζει» και «βλέπει»  τη διαδρομή της πίστας στο μυαλό του, με σκοπό την προετοιμασία του.

Πως μπορείς να ενισχύσεις τους στόχους σου με τον Οραματισμό;

Αν η επιθυμία σου δεν είναι κάποιο άμεσο κέρδος ή υλικό αγαθό, αλλά, για παράδειγμα, είναι να πας διακοπές ή να ξεκινήσεις μια νέα καριέρα, υπάρχουν τρόποι με τους οποίους μπορείς να εντάξεις τον Οραματισμό στη διαδικασία επίτευξης των επιθυμιών σου.

1. Επικεντρώσου στα θετικά: ένα κοινό λάθος είναι να συγκεντρώνεσαι στα αρνητικά και σε όσα δε θες να συμβούν. Άφησε τα θετικά και αυτά που επιθυμείς να ζήσεις να βρουν χώρο στη σκέψη σου.

2. Το έχεις, δεν το θες: αν σκεφτείς κάτι που θες πραγματικά, πιθανότατα αυτή τη στιγμή να μην το έχεις. Στο μυαλό, το «θέλω» λειτουργεί αντίθετα από το «έχω». Οπότε, κατά τον Οραματισμό, σκέψου αυτό που επιθυμείς σαν να συμβαίνει ήδη.

3. Να είσαι συνεπής: το μυαλό είναι ένα μυς που θέλει συνεχή προπόνηση. Θα πρέπει να εργαστείς σκληρά γι’ αυτό που θες. Να βάλεις πάθος, ενέργεια, χρόνο, ουσία για να το πετύχεις. Όχι, απλώς, να το φαντάζεσαι. Οπότε, οραματίσου τρόπους που θα σε οδηγήσουν στην επίτευξη των στόχων σου.

4. Γίνε συγκεκριμένος: οι περισσότεροι άνθρωποι γύρω μας έχουν ασαφείς στόχους. Θέλω πιο πολλά χρήματα, θέλω πιο λίγα κιλά, θέλω καινούριο αυτοκίνητο, θέλω λίγο παραπάνω χρόνο, θέλω ευτυχία.. Αυτό που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την επίτευξη του στόχου σου είναι η ακρίβεια. Συγκεκριμένοι στόχοι οδηγούν σε συγκεκριμένες ενέργειες. Συγκεκριμένες ενέργειες οδηγούν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα αποτελέσματα οδηγούν στην ικανοποίηση των επιθυμιών σου και την εκπλήρωση των οραμάτων σου. Άρα, πρόσθεσε λεπτομέρεια, ρεαλισμό και ακρίβεια στο Όραμά σου.

Η καλύτερη δυνατή ζωή που μπορείς να ζήσεις ξεκινά μ’ ένα Όραμα.

Ο καλύτερος εαυτός σου ξεκινά μ’ ένα Όραμα.

Το όραμά σου.

Πηγή Πειράματος: The effect of visuo-motor behavior rehearsal with videotaped modeling on free throw accuracy of intercollegiate basketball players – Hall, Evelyn G, Erffmeyer, Elizabeth S.

Ενισχυτικά άρθρα:

Φαντασία: Χρησιμοποίησε το παιδικό σου όπλο

Φαινόμενο Placebo– Ξεγέλασε το Υποσυνείδητο σου