Ξεκίνησε χωρίς καμία προδιαγραφή και χωρίς καμία βοήθεια και το μοναδικό του κίνητρο ήταν να τα καταφέρει, ώστε κάνει ευτυχισμένους τους γονείς του. Στα παιδικά του χρόνια πάσχιζε αυτός και τα αδέρφια του όλη μέρα και όλη νύχτα να μπορέσουν να βγάλουν τα προς το ζην. Η προσπάθεια του ξεκίνησε με σκοπό την επιβίωση. Με σκληρή δουλειά και πείσμα για ένα καλύτερο μέλλον.

Αν τον ρωτούσε κάποιος τι ήθελε και τι χρειαζόταν, η απάντηση του θα ήταν: ήθελε πολλά, δεν χρειαζόταν όμως τίποτα παρά μόνον την οικογένεια του. Έχοντας, λοιπόν, ως εφόδιο τις αξίες που του μεταλαμπάδευσαν οι γονείς του, ξεκίνησε τα πρώτα βήματα μέσα στο παρκέ, μαθαίνοντας τα πρώτα κόλπα με την πορτοκαλί μπάλα.

Προσπάθεια, σκληρή δουλειά, υπομονή, άνευ συμβιβασμών και αναλαμβάνοντας πάντα την ευθύνη των πράξεων του με την παράλληλη αξιοποίηση της κάθε στιγμής αποτέλεσαν τη συνταγή για την επιτυχία του και την άνοδο του στην κορυφή του NBA.

Παράλληλα, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αμερική στα πρώτα του βήματα ήταν ο σιωπηλός φόβος του. Οι κακές οι γλώσσες και το μίσος μερικών ανθρώπων δεν κατάφεραν να τον κυριέψουν. Κοιτάζοντας μπροστά για το καλό το δικό του και της οικογένειας του συνέχισε την προσπάθεια χωρίς να υπερυψώνει τα εμπόδια που έβρισκε μπροστά του.

Το ταλέντο αρχίζει να ξετυλίγεται.

Ο Γιάννης βρίσκει τα πατήματα του στον αγωνιστικό χώρο και τα πρώτα συμβόλαια του χτυπούν την πόρτα. Η πρώτη του προσφορά, ένα συμβόλαιο για αρκετές χιλιάδες ευρώ, αλλά και ένα ταξίδι που έπρεπε να κάνει μόνος του, μακριά από την οικογένειά του. Αυτό όμως, δεν ήταν “στα ψιλά γράμματα” του συμβολαίου για τον Γιάννη, στα χείλη του οποίου αποτυπώνεται χαρακτηριστικά “Δεν πάω πουθενά χωρίς την οικογένεια μου”.

Η σκληρή δουλειά και ο ιδρώτας που άφηνε καθημερινά στο παρκέ έφτασε η ώρα να ανταμειφθούν. Και το NBA του χτυπάει την πόρτα. Τα όνειρα του εκπληρώνονται και συνεχίζει να κάνει αυτό που είχε μάθει να κάνει καλά. “Άδραξε την μέρα, δούλεψε σκληρά, προσπάθησε συνεχώς κανένα συμβιβασμό”. Η προσήλωση στους στόχους του και το πείσμα του δεν αφήνουν τίποτα να τον αποπροσανατολίσει.

Τα κατορθώματα ακολουθούσαν το ένα μετά το άλλο, η φήμη του εξαπλωνόταν, ωστόσο ο Γιάννης δεν ξέχασε ποτέ από που ξεκίνησε και τι πέρασε αποδίδοντας τις νίκες του πάντα στην οικογένεια του. Ο Γιάννης λοιπόν, που πλέον έχει εκτοξευθεί στα αστέρια, ζει το απόλυτο όνειρο.

Κλείνοντας, η παρακάτω φράση του σε μία συνέντευξη τύπου “έρχεται” να επισφραγίσει με τον καλύτερο τρόπο τη νοοτροπία του, αυτή της ταπεινότητας και της Επιτυχίας:

“Όταν θυμόμαστε το χθες και πανηγυρίζουμε μιλάει το εγώ μας

Όταν μελετούμε το αύριο πριν την ώρα του μιλάει η έπαρση

Ο μοναδικός δρόμος προς την σεμνότητα είναι να αδειάσουμε το μυαλό μας από τα περιττά και να σκεφτόμαστε το τώρα”

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο « ΓΙΑΝΝΗΣ – Εκτόξευση στα αστέρια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Αυτοαντίληψη: Τι εικόνα έχεις για τον εαυτό σου;

Κι αυτό συμβαίνει, γιατί στην πρώτη περίπτωση τα χαρακτηριστικά είναι εμφανή, ενώ στη δεύτερη όχι.

Πως θα καταφέρουμε να ανακαλύψουμε ή να επιδείξουμε κάποια χαρακτηριστικά που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι;

Ζούμε σε μια κοινωνία που έχει επικεντρώσει την προσοχή της σε όσα υπάρχουν και φαίνονται. Σ’ αυτά που μπορούν να μετρηθούν και ν’ αξιολογηθούν. Σ’ αυτά που μπορούν να εξεταστούν, να συγκριθούν και να παρουσιάσουν άμεσα, απτά και «χωρίς πολλή σκέψη», αποτελέσματα.

Ωστόσο, προσηλωμένοι πολλές φορές στ’ αποτελέσματα, λησμονούμε τη σημασία της διαδικασίας μέσω της οποίας επέρχονται τ’ αποτελέσματα.

Αυτό που κάνει ξεχωριστή τη ζωή των ανθρώπων είναι η ύπαρξη μη μετρήσιμων πραγμάτων. Βαθύτερων πραγμάτων. Άυλων πραγμάτων. Όπως οι αξίες ενός ατόμου που μετατρέπουν μια ζωή από τυπική σε εξαιρετική. Και κοινό χαρακτηριστικό των άυλων πραγμάτων είναι η εστίαση στη διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα.

Η αγάπη μιας μητέρας για το παιδί της δεν είναι ένα αποτέλεσμα που μπορεί π.χ. να μετρηθεί ή να ζυγιστεί, αλλά αποτελεί διαδικασία.

Η φιλία ανάμεσα σε δύο άτομα δεν είναι αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Ο σεβασμός που καλλιεργείται ανάμεσα σ’ έναν μαθητή και το δάσκαλο του δεν είναι αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Η δημιουργικότητα ενός καλλιτέχνη δεν είναι αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Η ανάπτυξη αξιών, όπως, η εμπιστοσύνη, το θάρρος, η ειλικρίνεια, η εντιμότητα, η υπευθυνότητα, η πειθαρχία δεν είναι, απλώς, ένα αποτέλεσμα, αλλά διαδικασία.

Η Ηγεσία δεν είναι ένα αποτέλεσμα, αλλά μία διαδικασία.

Κι όπως συμβαίνει σε όλες τις διαδικασίες, υπάρχουν τα «πάνω» και τα «κάτω», οι καλές και οι κακές εποχές, οι εύκολες και οι δύσκολες συνθήκες.

Κάθε δύσκολη στιγμή έρχεται για να περάσει. Είναι στο χέρι του ατόμου που θέλει να ηγηθεί πόσο θ’ αφήσει τις συνθήκες να επηρεάσουν τη σκέψη, την ηρεμία, την ηγεσία του.

Άλλωστε η Ηγεσία του εαυτού μας, πρώτα, είναι το σημαντικότερο στοιχείο που μπορούμε ν’ αναπτύξουμε.

Ένα άτομο που επιθυμεί να ηγείται, γνωρίζει ότι μια δύσκολη περίοδος αποτελεί μέρος μιας διαδικασίας που θα τον ωριμάσει και θα τον κάνει πραγματικό Ηγέτη. Ξέρει, ότι σε μια δύσκολη φάση πρέπει να παλέψει πιο δυνατά. Να πει «όχι» σε ό,τι του λέει «όχι». Να κυνηγήσει ό,τι τον καθυστερεί.

Κατανοεί ότι ένας δύσκολος μήνας που έτυχε, θα περάσει όπως οι υπόλοιποι και δεν επιτρέπει στον εαυτό του να μείνει «κολλημένος» στη δυσκολία. Απεναντίας, αφοσιώνεται στη διαδικασία και επικεντρώνεται στο να αποκομίσει όσο το δυνατό περισσότερα οφέλη, τα οποία θα τον βοηθήσουν στα χρόνια που ακολουθούν.

Η Ηγεσία «χτίζεται» διαχρονικά.

Δεν υπάρχει μια μαγική στιγμή, μετά το πέρας της οποίας να χρίζεται κάποιος «Ηγέτης». Δεν υπάρχει ένα στάδιο που όταν ένα άτομο το περάσει,  να θεωρείται αυτόματα πως είναι «Ηγέτης». Και, φυσικά, δεν υπάρχει κάποιος τίτλος πανεπιστημίου, τίτλος πιστοποίησης ή τίτλος εργασίας που να καθορίζει πως με την απόκτησή τους, κάποιος είναι πλέον «Ηγέτης».

Αντιθέτως, η Ηγεσία που θα αναπτύξει ένα άτομο καθορίζεται από τη δράση του σ’ ένα πλαίσιο συνθηκών και την απόκτηση ενός συνόλου εμπειριών. Το σημαντικότερο όλων, όμως, είναι η πίστη του ατόμου, ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία, θα μάθει να ηγείται καλύτερα.

Μ’ ένα απλό παράδειγμα, ο Simon Sinek, συγγραφέας που ειδικεύεται σε θέματα Ηγεσίας, παρομοιάζει τη διαδικασία μέσω της οποίας αναπτύσσεται η Ηγεσία με τη διαδικασία κατά την οποία κάποιος ξεκινάει τη γυμναστική.

«Είναι σαν το γυμναστήριο. Προπονείσαι την πρώτη μέρα και γυρνάς στο σπίτι για να δεις τ’ αποτελέσματα στον καθρέφτη. Και τι βλέπεις; Τίποτα. Προπονείσαι τη δεύτερη μέρα και πάλι ψάχνεις τ’ αποτελέσματα στον καθρέφτη. Και τι βλέπεις; Τίποτα. Το ίδιο συμβαίνει και την τρίτη μέρα. Τότε, έρχεται το κομβικό σημείο που σε ωθεί να τα παρατήσεις. Αλλά, αν γνωρίζεις ότι κάνεις το σωστό κι αν ξέρεις ότι ακολουθείς τη σωστή διαδικασία, σε τρεις μήνες, σε έξι μήνες, σε δύο χρόνια, θα έχεις απτά αποτελέσματα.»

Simon Sinek

Κατά τη διαδικασία σίγουρα θα προκύψουν και λάθη. Λάθη στις δράσεις, τις επιλογές και τις εκτιμήσεις ενός ατόμου. Ημέρες που ξεκίνησαν ή τελείωσαν στραβά. Ημέρες που δεν έχει πολλή όρεξη ή που δεν ανέλαβε με υπευθυνότητα μια σημαντική υποχρέωση.

Αυτά συμβαίνουν, όπως ακριβώς μία μέρα που κάποιος δεν θέλει να πάει στο γυμναστήριο ή που θέλει να χαλάσει τη διατροφή του τρώγοντας κάτι «βρώμικο».

Ωστόσο, το θέμα είναι τι κάνει κάποιος μετά από αυτές τις μέρες. Θα παραμείνει συνεπής στη διαδικασία ή θα προτιμήσει την ασυνέπεια;

Πολλοί ισχυρίζονται ότι για να είναι κάποιος Ηγέτης, χρειάζεται ένα πράγμα μόνο. Να έχει ακόλουθους.

Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτό που κάνει ένα άτομο Ηγέτη είναι η συνέπεια.

Συνέπεια στη διαδικασία, συνέπεια στους στόχους του, συνέπεια στο πρόγραμμά του, συνέπεια σε αυτό που πιστεύει, συνέπεια στις υποσχέσεις του, συνέπεια στις πράξεις του, συνέπεια στη θέληση του, συνέπεια στο ενδιαφέρον του, συνέπεια στο χρόνο που επενδύει, συνέπεια στη βελτίωση αντί για στασιμότητα, συνέπεια στην ιδέα της δημιουργίας ενός καλύτερου μέλλοντος.

Η συνέπεια αποτελεί το σεβασμό προς τον εαυτό μας, τις αρχές και τα όνειρά μας. Η ασυνέπεια αποτελεί την αδιαφορία μας για όλα τα προηγούμενα.

Όταν ένα άτομο παραμένει συνεπής στα μικρά πράγματα, γνωρίζει πως αυτό είναι η προετοιμασία για πιο σπουδαία πράγματα. Ξέρει ότι «χτίζει» το μέλλον σε γερές βάσεις, οι οποίες είναι έτοιμες να στηρίξουν και να υποδεχτούν ακόμη καλύτερες καταστάσεις.

Ένα συνεπές με το λόγο, τις υποσχέσεις και τις υποχρεώσεις του, άτομο παραμένει σε κατάσταση συναισθηματικής ηρεμίας και πληρότητας, ανεξάρτητα από τις συνθήκες που επικρατούν στο εξωτερικό περιβάλλον του. Κι ένα ήρεμο άτομο μπορεί να μεταδώσει και να επιβάλλει την ηρεμία του στο χώρο που βρίσκεται.

Επιστρέφοντας στο εισαγωγικό παράδειγμα του άρθρου, ο Ηγέτης χρησιμοποιεί τη συνέπεια ως το δικό του χαρακτηριστικό· ως τη δική του «κόκκινη μπλούζα». Η συνέπεια αποτελεί το «όπλο» του, για να δείξει στον κόσμο ποιος είναι και τι πρεσβεύει.

Με τη συνεπή συμπεριφορά του είναι σαν να εκφράζει στους υπόλοιπους τη σκέψη: «Φοράω την κόκκινη μπλούζα που ψάχνετε», χωρίς ν’ αναφέρεται καθόλου σ’ αυτό.

Με τον τρόπο αυτό, μπορεί ν’ αυξήσει την επιρροή του και να ωθήσει τα άτομα να τον εμπιστευτούν και να τον ακολουθήσουν.

Δεν υπάρχει ένα μεμονωμένο πράγμα που να μπορεί να κάνει κάποιος για να θεωρηθεί Ηγέτης και μέσω του οποίου οι άνθρωποι να τον εμπιστεύονται αυτόματα.

Όμως, η πίστη ότι ακολουθεί κάποιος τη σωστή διαδικασία και η συσσώρευση συγκεκριμένων πράξεων που καθημερινά επαναλαμβάνονται με συνέπεια μπορούν να διαμορφώσουν σταδιακά ένα άτομο σε Ηγέτη.

Ενισχυτικά άρθρα:

Υπευθυνότητα: Το «άλμα» της ανάληψης ευθύνης

Αυτοπειθαρχία: Η δεξιότητα που οδηγεί στην καταξίωση

Μόνο που μεγαλώνοντας, μάθαμε πως το να κάνει κάποιος «ό,τι θέλει» συντροφεύεται από την ευθύνη που αναλογεί στις πράξεις του.

Ζώντας σε μια κοινωνία που αναφορικά με την ανάληψη ευθύνης έχει ως κυρίαρχη, την αντίληψη «φταίει ο άλλος», μάθαμε περισσότερο να «ρίχνουμε» τις ευθύνες σε άλλους, παρά ν’ αποδεχόμαστε το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί.

Έχουμε συνηθίσει να μας «φταίει» η κυβέρνηση, η οικονομία, η κρίση, η σχολή, ο καιρός, το αφεντικό, ο προϊστάμενος, η κίνηση… και η ευθύνη του εαυτού μας παραμένει κάτι που εξετάζεται επιφανειακά.

Αναλογίστηκες ποτέ ότι έχεις την κυρίαρχη ευθύνη για τη ζωή σου;

Η Ευθύνη αποτελεί την υποχρέωση κάποιου να λογοδοτήσει για τις πράξεις που έκανε, ενώ η Υπευθυνότητα αποτελεί το αίσθημα ευθύνης, δηλαδή, την απόλυτη επίγνωση των υποχρεώσεων που έχει κάποιος.

Όταν «ρίχνεις» την ευθύνη σε τρίτους και όχι στον εαυτό σου, αφήνεις την «ανεπάρκεια» να εισχωρήσει στη ζωή σου και να σε κάνει να πιστέψεις ότι δεν έχεις ευθύνη για ό,τι συμβαίνει στη ζωή σου.

Κι όμως, είναι χρέος σου να εντοπίσεις την ευθύνη που έχεις να προσφέρεις το δικό σου αποτύπωμα στον κόσμο!

Υπευθυνότητα σημαίνει ότι είσαι ο καπετάνιος του «πλοίου» της ζωής σου κι ότι αναλαμβάνεις την απόλυτη ευθύνη για τον προορισμό.

Καθώς, λοιπόν, βρίσκεσαι στο «τιμόνι» της ζωής σου, σταματάς να θεωρείς τον εαυτό σου ως θύμα των περιστάσεων. Δεν αποδέχεσαι τα πάντα ως έχουν ,αλλά ως Επικεφαλής της ζωής σου γνωρίζεις ότι με τις πράξεις σου μπορείς να επηρεάσεις τις καταστάσεις.

Με την Υπευθυνότητα διεκδικείς ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό σου. Κι αυτό, διότι, όταν στο παρόν, σχεδιάζεις τη ζωή σου έχοντας πλήρη επίγνωση των ευθυνών και των υποχρεώσεών σου, θέτεις τις κατάλληλες βάσεις για την πραγματοποίηση των μελλοντικών σου ονείρων!

Η ανάληψη ευθυνών αποτελεί το σπουδαιότερο χαρακτηριστικό Ηγεσίας

 Δεν θα μπορέσεις ποτέ να γίνεις Ηγέτης ενός οργανισμού, μιας ομάδας ή της οικογένειας σου, αν πρώτα δεν αναλάβεις τις ευθύνες που σου αναλογούν σε ατομικό επίπεδο.

Ανάληψη ευθύνης σημαίνει ότι δεν εθελοτυφλείς. Δεν κλείνεις τα μάτια σε αυτό που συμβαίνει μπροστά σου. Δεν οπισθοχωρείς ούτε κρύβεσαι πίσω από αυτό που συμβαίνει, ευχόμενος να «μην σε πάρει η μπάλα».

Αντιθέτως, φωνάζεις «ΕΓΩ». Με την παρουσία σου, τις ενέργειές σου, τη στάση σου, τη φωνή σου, τις πράξεις σου. Φωνάζεις «ΕΓΩ», γιατί γνωρίζεις ότι, αναλαμβάνοντας την ευθύνη, μπορείς να επηρεάσεις την εξέλιξη των γεγονότων της ζωής σου.

Όλοι θέλουν την ευθύνη όταν το έδαφος είναι «στρωμένο» και η επιτυχία διαφαινόμενη. Όλοι αποζητούν την ευθύνη, όταν πρόκειται να εισπράξουν τα εύσημα, μα, σπάνια κάποιος θ’ αναλάβει το κόστος μιας αποτυχίας ή ενός λάθους. Εκεί, κάνεις τη διαφορά. Εκεί, γίνεσαι Ηγέτης.

«Οι περισσότεροι άνθρωποι δε θέλουν πραγματικά ελευθερία, επειδή η ελευθερία προϋποθέτει ανάληψη ευθύνης, και οι περισσότεροι άνθρωποι τρέμουν την ανάληψη ευθύνης»

Σίγκμουντ Φρόυντ

Οφείλεις ν’ αποδεχτείς όσα έγιναν και να επικεντρωθείς σ’ αυτά που μπορούν να γίνουν. Δηλώνεις ΠΑΡΩΝ σε ό,τι τώρα συμβαίνει γύρω σου.

Το πόσο υπεύθυνος είσαι και πόσο υπεύθυνος μπορείς να γίνεις εξαρτάται αποκλειστικά από σένα. Η υπευθυνότητα είναι κάτι που μαθαίνεται, καλλιεργείται και αποκτιέται. Δεν είναι κάτι που χαρίζεται.

«Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι’ αυτό που κάνουμε, αλλά και για αυτό που δεν κάνουμε»

Μολιέρος

Είναι πολύ εύκολο και βολικό να παριστάνει κάποιος το θύμα και να ρημάζει στην απραξία, την αβουλία και την ανευθυνότητα.

Οι δικαιολογίες για την ασυνέπεια ή την αθέτηση υποσχέσεων αποτελούν το χόμπι ενός τέτοιου ατόμου και είναι αυτές που κρατούν το άτομο παγιδευμένο σε αντιλήψεις και καταστάσεις που δεν επιτρέπουν ν’ αναλάβει να ηγηθεί της ζωής του.

Όμως, αλήθεια, γνωρίζεις να επιτεύχθηκε ποτέ κάτι σπουδαίο, χωρίς να έχουν αναλάβει τα άτομα που το πέτυχαν, ήδη από πριν, την ευθύνη που τους αναλογεί;

Πάρε τη γιγαντιαία απόφαση να δεις σοβαρά και υπεύθυνα τη ζωή σου. Ανάλαβε την ευθύνη να ηγηθείς και να ορίσεις τη ζωή σου όπως επιθυμείς.

Θα πρέπει ν’ αναπτύξεις ένα ειδικό σθένος, ένα σπουδαίο θάρρος για να μάθεις να αναλαμβάνεις και να αντέχεις το «βάρος» της ευθύνης. Η απλή γενναιότητα δε θα βοηθήσει, γιατί αυτή συνήθως αναφέρεται στο «σωματικό» θάρρος.

Αυτό που απαιτείται από σένα, ως Ηγέτη της ζωής σου, είναι ν’ αναπτύξεις «πνευματικό» θάρρος.

Θα πρέπει να καλλιεργήσεις έναν τρόπο σκέψης σύμφωνα με τον οποίο να ορίζεις τον εαυτό σου Επικεφαλής των πραγμάτων. Έναν τρόπο σκέψης που να λέει: «Εγώ πρέπει να το κάνω», «Εγώ, μπορώ», «Το’ χω», «Έχω ευθύνη για τη ζωή που φτιάχνω», «Θα το χειριστώ», «Θα δείξω στους άλλους πώς να το κάνουν», «Εγώ ορίζω το δρόμο που θα ακολουθήσω», «Είμαι αρμόδιος για το εγχείρημα», «Είμαι κατάλληλος να το αναλάβω», «Εγώ είμαι εδώ», «Ορίστε με υπεύθυνο, θα τα καταφέρω»

Το επίπεδο της υπευθυνότητας σου θα πρέπει να ξεπερνάει το συνηθισμένο μέσο όρο και αυτό θα πρέπει να το ενσωματώσεις στη Νοοτροπία σου.

Αυτό σημαίνει ότι, αν σήμερα το πρωί σε τράκαρε ένα ταξί που παραβίασε «STOP», θα πρέπει να σκεφτείς ότι η ευθύνη βαραίνει ΕΣΕΝΑ που δεν ξεκίνησες πέντε λεπτά νωρίτερα.

Κάνε το άλμα προς την υπευθυνότητα!

Ανάλαβε την ευθύνη να μετατρέψεις τη ζωή σου από απλή σε σπουδαία, την επιχείρησή σου από συνηθισμένη σε πρωτότυπη, τη σχέση σου από τυπική σε ουσιώδη, την ομάδα σου από κοινότυπη σε ενδιαφέρουσα.

Ήρθε η ώρα ν’ αποφασίσεις αν θ’ αποδεχτείς τις περιστάσεις, όπως αυτές υπάρχουν ή αν θ’ αποδεχτείς την ευθύνη να τις αλλάξεις.

Αν επιλέξεις να πάρεις την ευθύνη, θα βρεις όλες τις πόρτες ανοιχτές και θα ζήσεις μια εντελώς διαφορετική ζωή, βασισμένη στις επιθυμίες και τις επιλογές σου.

Ένας αληθινός Ηγέτης αναλαμβάνει την ευθύνη να δώσει λύσεις κι όχι να γίνει μέρος του προβλήματος.

Κλείνοντας, ένας απ’ τους κορυφαίους εθνικούς συγγραφείς μας προτρέπει  με τα πανέμορφα λόγια του ν’ αντιληφθούμε την ιδιαίτερη σημασία που έχει η ανάληψη της ευθύνης για τη ζωή μας.

«Ν’ αγαπάς την ευθύνη

Να λες ΕΓΩ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο.

Αν χαθεί, θα φταίω εγώ»

Νίκος Καζαντζάκης

Ενισχυτικά άρθρα:

Νοοτροπία Ανάπτυξης vs Σταθερή Νοοτροπία – Που ανήκεις;

Πρωτοβουλία: Κάνε την κίνηση μόνος σου

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει όλοι να γίνουν Ηγέτες ή ότι όλοι θέλουν να γίνουν Ηγέτες, όπως ακριβώς δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να γίνουν γονείς ή ότι όλοι θέλουν να γίνουν γονείς.

Ωστόσο, ενώ ενσυνείδητα και μετά βεβαιότητας γνωρίζουμε πως ως άνθρωποι μπορούμε να γίνουμε γονείς, σχετικά με την Ηγεσία που εν δυνάμει κατέχουμε, δεν έχουμε την ίδια γνώση και πεποίθηση.

Πιστεύουμε πως είναι κάτι «έξω» από εμάς· όχι κάτι που είναι «μέσα» μας.

Όταν ρωτήσεις ένα άτομο αν πιστεύει πως είναι Ηγέτης, θα απαντήσει εύκολα «όχι». Αν ρωτήσεις το ίδιο άτομο, αν έχει τύχει στη ζωή του να επηρεάσει κάποιο άλλο άτομο ή αν πήρε κάποτε μια πολύ σημαντική απόφαση για τη ζωή του, θα απαντήσει, αμέσως, «ναι».

Με όσα έχουμε διδαχτεί από μικροί, έχουμε συνηθίσει να ταυτίζουμε την Ηγεσία με άτομα που πραγματικά κατόρθωσαν πολύ σπουδαία πράγματα, ενώ ποτέ δε μάθαμε ν’ αναγνωρίζουμε την ηγετική αξία που έχουν πράξεις μικρότερου βεληνεκούς.

Έχουμε στο νου μας ότι η Ηγεσία είναι θέμα τίτλου, γραφείου ή βαθμού, γιατί δεν μάθαμε να εστιάζουμε στην προσωπικότητα ενός Ηγέτη, παρά μόνο στο αποτέλεσμα.

Αδιαμφισβήτητα, ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Ηγέτης, ο Κολοκοτρώνης ήταν Ηγέτης, ο Ναπολέων ήταν Ηγέτης. Κατόρθωσαν σπουδαία επιτεύγματα και έμειναν στην ιστορία.

Όμως, η Ηγεσία λαμβάνει χώρα και σε στενότερους κύκλους και αυτοί είναι που έχουμε ανάγκη αυτή την εποχή περισσότερο από ποτέ.

Οι γονείς μας δεν είναι Ηγέτες;

Ένας δάσκαλος που εξασκεί το επάγγελμά του ως λειτούργημα, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας επιχειρηματίας που πασχίζει να στήσει, να σταθεροποιήσει και να επεκτείνει την επιχείρησή του και γι’ αυτό εργάζεται 18 ώρες τη μέρα, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας μαθητής/φοιτητής που είναι προσηλωμένος στο διάβασμα, το πρόγραμμα και το στόχο του, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας αθλητής που έχει αφιερώσει τη ζωή του στην προετοιμασία για τους αγώνες του, δεν είναι Ηγέτης;

Ένας σωστός οικογενειάρχης που μοχθεί για την ευημερία της οικογένειάς του, δεν είναι Ηγέτης;

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι Ηγέτες στο χώρο τους.

Είναι μπροστάρηδες.

Γνωρίζουν ποιοι είναι, τι έχουν, τι θέλουν να πετύχουν και το κάνουν με όλη τους την ψυχή. Ακόμα και οι πιο τρανοί Ηγέτες, ξεκίνησαν, αρχικά, ως μπροστάρηδες του μικρόκοσμού τους.

Μόνο που κανείς δεν μας έμαθε να δίνουμε προσοχή σε αυτά. Να αντλούμε μικρά παραδείγματα από τον κύκλο μας και να αναπτύξουμε τον Ηγέτη μέσα μας.

Έχουμε μάθει να είμαστε «μικροί». Να ψάχνουμε εργοδότη, προϊστάμενο ή αφεντικό. Να ψάχνουμε Ηγέτη.

Με αυτόν τον τρόπο φτάνουμε στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα, όπου οι άνθρωποι δεν ηγούνται της ζωής τους, αλλά, απλά, την αποδέχονται. Δεν κάνουν κάτι για να την αλλάξουν, αλλά γίνονται ακόλουθοι της καθημερινότητας, της εποχής και της μάζας.

Όλοι έχουμε περάσει από αυτό το στάδιο. Και φυσικά σε όλους αρέσει η ευκολία και η βολή. Όμως, κάποια στιγμή αντιλαμβάνεσαι ότι πρέπει να σταματήσεις να κοιτάς τη ζωή να περνάει απλά και να κάνεις κάτι για να περνάει καλύτερα, ομορφότερα και ποιοτικά.

Η νοοτροπία της μάζας σήμερα περιορίζεται στο «να βγει η βδομάδα…», «να περάσει ο μήνας…» και «ελπίζω πως κάποια στιγμή θα….».

Αποδέχονται αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή και δεν κάνουν την παραμικρή κίνηση να αλλάξουν την κατάσταση της ζωής τους.

Έχουν βολευτεί σε μια κατάσταση ακόλουθου, σε μια κατάσταση παθητικής παρακολούθησης της ζωής τους να περνά και σε μια κατάσταση αναμονής, μήπως και τύχει να αλλάξουν τα πράγματα. Μέχρι τότε, θα ζουν όπως ζει ο διπλανός τους, θα κάνουν τα ίδια με το διπλανό τους και θα σκέφτονται το ίδιο με το διπλανό τους.

Και με αυτόν τον τρόπο παγιώνεται η νοοτροπία που θέλει τον εαυτό να παραμένει σε κατάσταση ακόλουθου.

Σε τι ποσοστό ηγείσαι στη ζωή σου;

Γνωρίζεις τι να φορέσεις, σε ποιο μαγαζί να βγεις, που να πας διακοπές, ποιο αυτοκίνητο σου αρέσει, αλλά αυτά τα γνωρίζουν και οι ακόλουθοι.

Βαθύτερα, πως ηγείσαι στις καταστάσεις που συμβαίνουν στη ζωή σου;

Πως ηγείσαι όταν έχεις βαρεθεί τον εαυτό σου να ζει όπως ζει; Όταν στην καθημερινότητά σου απασχολείσαι διαρκώς με τα ίδια; Όταν τα πράγματα στην οικογένεια, τη δουλειά ή τη σχέση δεν πάνε καλά; Όταν αντιλαμβάνεσαι ότι κάτι σ’ ενοχλεί και χρειάζεται αλλαγή;

Πως ενεργείς όταν γνωρίζεις πως με δικές σου πράξεις μπορείς να καλυτερεύσεις τις ζωές των γύρω σου, αλλά και τη δική σου;

Νιώθεις ότι έχεις τον έλεγχο της ζωής σου; Των πράξεών σου; Των συναισθημάτων σου; Συμβαίνουν αυτά που θες να συμβούν; Ή νιώθεις τη ζωή σαν ένα κύμα που σε παρασέρνει και σε πάει όπου θέλει; 

Όλοι γνωρίζουν τι τους ενοχλεί στη ζωή τους. Τι θα ήθελαν να ήταν διαφορετικό. Ωστόσο, λίγοι είναι αυτοί που προχωρούν σε πράξεις και αυτοί είναι οι Ηγέτες.

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στη νοοτροπία ενός Ηγέτη και ενός ακόλουθου, είναι ότι ο Ηγέτης αντιλαμβάνεται την ευθύνη που έχει απέναντι στον εαυτό του και τους, να μεταβάλλει μια κατάσταση που δεν  εξυπηρετεί την «ανάπτυξη» είτε τη δική του είτε του κύκλου του και κάνει το βήμα να την αλλάξει.

Δεν παραμένει αμέτοχος να ελπίζει σ’ ένα τυχαίο γεγονός. Πράττει και ενεργεί με βούληση και σκοπό.

Αναλαμβάνει να ζήσει τη ζωή του, σύμφωνα με το δικό του τρόπο και δρα χωρίς να δίνει σημασία στην τάση της εποχής για αντιπερισπασμό από την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου, σκεπτόμενου και ευτυχισμένου εαυτού.

Οι Ηγέτες αντιλαμβάνονται και αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους.

Έχουν πάρει διαζύγιο από τη μάζα.

Εσύ;

Ενισχυτικά άρθρα:

Ενσυναίσθηση και Όραμα: Δύο συστατικά επιτυχημένης Ηγεσίας και ζωής

Επιτυχία: Αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Ένας Ηγέτης που έχει αυτοπεποίθηση και πραγματικά γνωρίζει ότι μπορεί να βοηθήσει άλλους ανθρώπους · γνωρίζει ότι μπορεί να προσφέρει με το έργο του αξία σε αυτούς ·  γνωρίζει ότι μπορεί να κοιτάξει την ομάδα ή τον άνθρωπο απέναντί του  στα μάτια και να τους πει: «Εμπιστευτείτε με», «Εγώ είμαι εδώ», «Το ελέγχω», είναι ένας άνθρωπος που πιστεύει ότι μπορεί να «αλλάξει» το επίπεδο όσων διαδραματίζονται μπροστά του και να φέρει ουσιαστικές λύσεις.

Στα περισσότερα βιβλία Ηγεσίας που περιγράφονται οι αρετές του Ηγέτη, υπάρχει μια συγκεκριμένη έκφραση που μου έχει εντυπωθεί τόσο ανεξίτηλα στο νου κι όποτε έρχεται η ώρα να αντιμετωπίσω μια κατάσταση τη χρησιμοποιώ, είναι η εξής: «Be the Game Changer»

Ένας Ηγέτης γνωρίζει ότι μπορεί να μεταβάλει το παιχνίδι «υπέρ» του. Γνωρίζει, επίσης, ότι έχει την ικανότητα να προσφέρει και να παρουσιάσει ένα νέο επίπεδο ζωής σ’ αυτούς με τους οποίους συνεργάζεται και εν γένει επικοινωνεί. Ακόμα, και σ’ αυτούς που του ζητούν κάποια συμβουλή ή βοήθεια.

Και όταν το προσωπικό, η ομάδα ή ένας άνθρωπος που σου ζητάει βοήθεια, δει το κομμάτι της αυτοπεποίθησης ανεπτυγμένο σε σένα, μάντεψε… Σ’ εμπιστεύεται!

Επειδή, το χτίσιμο της αυτοπεποίθησης, πρώτα ως άτομο, έπειτα ως Ηγέτη το έχουμε καταγράψει σε άλλο άρθρο, θα εστιάσουμε στους παράγοντες που «εξοντώνουν» την αυτοπεποίθηση ενός Ηγέτη.

1. Χαμηλή αυτοεκτίμηση – αυτοεικόνα

Αρχικά,  η φράση: «Δεν νομίζω ότι μπορώ» πηγάζει από το βαθύτερο «Δεν νομίζω ότι είμαι».

Και εκεί είναι που ξεκινάει το πρόβλημα. Αν δεν εκτιμήσεις ΕΣΥ τον εαυτό σου ποιος θα το κάνει για σένα;

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση οδηγεί σ’ ένα αίσθημα έλλειψης και ανασφάλειας ως προς τον πλήρη εαυτό σου. Επιφέρει μείωση της θέλησης, της διαπραγμάτευσης, της ικανότητας για λήψη αποφάσεων.

Με λίγα λόγια, όσο χαμηλότερη αυτοεκτίμηση έχεις, τόσο ευκολότερα θα παραιτηθείς από όλα σου τα όνειρα, στόχους ή βλέψεις. Παρατήρησέ το στα άτομα γύρω σου. Όταν δεις ένα άτομο που τα παρατάει αμέσως, τότε να γνωρίζεις ότι πλήττεται από έλλειψη αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης.

2. Φόβος

Ο φόβος είναι ένα ακόμα στοιχείο που «σκοτώνει» την αυτοπεποίθηση. Η αυτοπεποίθηση δεν έρχεται πάντοτε με το να είσαι σε όλα σωστός, αλλά με το να μην φοβάσαι την περίπτωση που είσαι λάθος.

Τα άτομα που συνεχώς σκέφτονται τι θα συμβεί εάν μια απόφαση που πήραν αποδειχθεί λανθασμένη ή φοβούνται πριν καν πάρουν αυτή την απόφαση, δεν μπορούν να γίνουν Ηγέτες. Εκτός κι αν αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους, τον οποίο λογικά δεν θα αλλάξουν, διότι φοβούνται και γι’ αυτό.

Η αυτοπεποίθηση σε απελευθερώνει από το ρίσκο. Εάν λάβεις μια απόφαση με αυτοπεποίθηση, δεν θα αμφιταλαντεύεσαι όλη μέρα και όλη νύχτα, εάν έπραξες το σωστό. Γνωρίζεις ότι έπραξες το σωστό. Και προτού επέλθει το αποτέλεσμα, γνωρίζεις ότι έκανες το καλύτερο που μπορούσες, στρέφοντας πλέον την προσοχή σου σε λύσεις άλλων προβλημάτων.

Εάν λάβεις μια απόφαση, δίχως την απαιτούμενη σιγουριά που σου προσδίδει η αυτοπεποίθηση σχετικά με τις πράξεις σου, τότε, ρισκάρεις. Τζογάρεις. Σκέφτεσαι συνεχώς την απόφαση που πήρες και έχεις στραμμένη την προσοχή σου στο αποτέλεσμα, το οποίο ευελπιστείς να σε δικαιώσει.

3. Εγωισμός

Η δύναμη του εγωισμού είναι πανίσχυρη και υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή που διαχωρίζει τον παραγωγικό εγωισμό από τον καταστροφικό.

Τη στιγμή που θα ηγηθείς, πρέπει να γνωρίζεις ότι η Ηγεσία δεν είναι για σένα, αλλά για τους άλλους. Όλα όσα κάνεις, αφορούν τους άλλους και όχι εσένα. Εάν βοηθήσεις τους ανθρώπους να πάρουν πρώτα αυτό που θέλουν, τότε θα σε βοηθήσουν να αποκτήσεις αυτό που επιθυμείς και εσύ.

Αντίθετα, οι περισσότεροι που βρίσκονται σε θέσεις ευθύνης, ενδιαφέρονται περισσότερο για τον εαυτό τους παρά για τους άλλους. Το αποτέλεσμα είναι η έλλειψη εμπιστοσύνης των ατόμων προς το άτομο που προΐσταται, γεγονός που ο τελευταίος νιώθει και, λόγω εγωισμού, γεμίζει με αρνητικά συναισθήματα το -Εγώ- του, πλήττοντας παράλληλα την αυτοπεποίθησή του.

Έτσι, αν δεν έχει την αντίληψη ν’ αφουγκραστεί και να βελτιώσει το «κλίμα» που ο ίδιος δημιουργεί στον εαυτό του και τους άλλους, θα οδηγείται σε ενέργειες περισσότερο ηγεμονικές παρά ηγετικές.

4. Η γνώμη των άλλων

Τεράστιο κεφάλαιο πρέπει να ανοιχτεί γι’ αυτή τη μορφή καταστροφής της αυτοπεποίθησης. Και αυτό γιατί; Γιατί, ενώ στις πρώτες τρεις μορφές κάνεις ο ίδιος κακό στον εαυτό σου, σε αυτή τη μορφή επιτρέπεις σε άλλους να  μολύνουν τις σκέψεις σου.

Εάν ανησυχείς για το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα, είναι γιατί έχεις περισσότερη εκτίμηση στις απόψεις άλλων, παρά στις δικές σου.

Ακούμε καθημερινά ανθρώπους να λένε: «τι θα πουν οι άλλοι;» «τι θα σκεφτούν;» Να σου απαντήσω εγώ;

Ποιος νοιάζεται;

Ποιος νομίζεις ότι νοιάζεται; Ή μήπως νομίζεις πως όταν όλοι πέφτουν στο κρεβάτι για ύπνο και συλλογίζονται (όσοι το κάνουν), σπαταλάνε έστω και μία σκέψη σε σένα; Γιατί εσύ να σπαταλήσεις σκέψη, ενέργεια, χρόνο και διάθεση για τη γνώμη των άλλων;

Από πότε νιώθεις τόσο χαμηλά ως «εαυτός», ώστε να υπολογίζεις τόσο πολύ τις απόψεις των άλλων, ώστε ν’ αφήνεις να τσαλαπατούν οι δικές τους απόψεις τις δικές σου;

Κανείς δεν έχει κανένα δικαίωμα να στο κάνει αυτό.

Η αυτοπεποίθηση είναι ένα σημαντικό προσόν για έναν Ηγέτη. Αναγκαίο και κρίσιμο.

Όταν έχεις αυτοπεποίθηση δε γίνεσαι το θύμα των απόψεων άλλων προσώπων, αλλά επιδιώκεις μέσα από ταπεινότητα και πίστη στον εαυτό σου να μοιραστείς το όραμά σου και να υλοποιήσεις τις ιδέες σου για έναν καλύτερο κόσμο.

Ενισχυτικά άρθρα:

Αυτοπεποίθηση – Μάθε την σαν προπαίδεια

Η ανάπτυξη της Ηγεσίας ξεκινάει από μέσα σου

Συγκεκριμένα, εάν κάνεις έναν απλό έλεγχο στο τρόπο που διεξάγεται μια συζήτηση μεταξύ δύο ανθρώπων, θα διαπιστώσεις πολύ γρήγορα πως δεν υπάρχει ουσιώδης επικοινωνία, αλλά μια προσπάθεια να πει η κάθε πλευρά αυτά που θέλει να πει, δίχως να ακούει τι ισχυρίζεται η άλλη πλευρά.

Αυτό το είδος παθητικής – μη υγιούς επικοινωνίας υπάρχει και στο χώρο εργασίας. Ειδικότερα, όσο περισσότερο ανεβαίνει η κλίμακα των βαθμίδων και των τίτλων, αυτοί που τους φέρουν σπάνια ακούνε το προσωπικό.

Ένα σημαντικό στοιχείο στη τέχνη της ακοής είναι το εξής: να ακούς ενεργά την ώρα που το άτομο μιλάει προσεκτικά, ώστε να καταλαβαίνεις αυτό που λέει, δίχως να σκέφτεσαι από πριν πιθανές απαντήσεις.

Το να σωπάσεις τις σκέψεις σου και πραγματικά να ακούσεις το συνομιλητή σου με απόλυτα καθαρό μυαλό χρειάζεται μια μικρή συνειδητή προσπάθεια από μέρους σου.

Ενεργό κομμάτι της αποτελεσματικής Ηγεσίας είναι η αποτελεσματική Ακοή.

Για να γίνεις ένας αποτελεσματικός Ηγέτης, θα πρέπει πρώτα να γίνεις ένας ενεργός ακροατής.

Αυτό σημαίνει να είσαι συνειδητά παρών στην κουβέντα με τον συνομιλητή σου, έτσι ώστε να ακούσεις κάθε λέξη που θα σου πει. Ύστερα, έχοντας ακούσει πλήρως όσα ειπώθηκαν, μπορείς να απαντήσεις και να πράξεις ουσιαστικότερα.

Επιπλέον,το να προσποιείσαι ότι ακούς, ενώ στην πραγματικότητα από το ένα αυτί σου μπαίνουν και βγαίνουν απ’ το άλλο, είναι χειρότερο ακόμα κι από το να μην ακούς καθόλου.

Άκουσε πραγματικά και ενεργά όσους έχεις γύρω σου τόσο στη ζωή όσο και στην εργασία σου. Μόνο κερδισμένος θα βγεις.

Δείξε ενδιαφέρον, όχι ενδιαφέρων.

Μια αγαστή συνεργασία απαιτεί σωστή επικοινωνία.

Θεμέλιο της σωστής επικοινωνίας είναι να δείχνεις ενδιαφέρον σε όσα λέγονται · όχι να δείχνεις ενδιαφέρων άνθρωπος.

Στην εποχή μας, οι περισσότεροι άνθρωποι εκλαμβάνουν και παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως ένα ενδιαφέρον άτομο. Αναφέρουν τι σπουδαίο κάνουν, σε ποιο σπουδαίο εστιατόριο έφαγαν, ποιο σπουδαίο νησί επισκέφτηκαν, τι σπουδαίο πράγμα αγόρασαν. Δεν ρωτούν ποτέ για τον άλλο και το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να πρεσβεύσουν τον εαυτό τους.

Γίνε διαφορετικός.

Άφησε να φανεί πόσο ενδιαφέρων άνθρωπος είσαι με το να κάνεις τα άτομα γύρω σου να αισθάνονται ενδιαφέροντα. Ρώτησέ τους πως είναι αυτή την περίοδο, τι έκαναν το σαββατοκύριακο, που θα πάνε διακοπές – πρότεινε ένα μέρος, πως είναι η οικογένεια τους.

Για την ακρίβεια, ΑΚΟΥΣΕ τους πρώτα και, έπειτα, μίλησε.

Η επίμονη εξάσκηση της τέχνης της Ακοής, θα σε οδηγεί ολοένα σε καλύτερα στάδια επικοινωνίας και κατ’ επέκταση Ηγεσίας.

Το να είσαι καλός ακροατής, είναι μόνο το ένα μέρος της εξίσωσης.

Ως πραγματικός Ηγέτης θα πρέπει να έχεις αρκετή αυτοπεποίθηση, ώστε να απασχολείς άτομα που δεν θα φοβούνται να εκφράσουν τη γνώμη τους.

«Με δύο αυτιά και ένα στόμα θα πρέπει να ακούμε περισσότερο απ’ όσο μιλάμε»

Jim Rohn

Απόφυγε να απασχολείς άτομα που έχουν τη νοοτροπία «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ». Θες δίπλα σου στελέχη με δυνατές προσωπικότητες, με αυτονομία έκφρασης και φυσικά παρρησία λόγου. Έτσι, θα μπορέσεις και εσύ να αναμετρήσεις τις ιδέες σου με εκείνες των συνεργατών σου και να επιλέξεις αυτή που θα βοηθήσει την ομάδα ή τους στόχους σου περισσότερο.

Ακόμα περισσότερο, ενίσχυσε τους συνεργάτες σου ή αυτούς που έχεις υπό την επίβλεψή σου να επιχειρηματολογήσουν σχετικά με την ιδέα σου ή την ιδέα τους. Δείξε τους ότι το να διαφωνήσουν σε μια ιδέα είναι παραγωγικό και κομμάτι της εξέλιξης μιας ιδέας.

Κάνε περισσότερες ερωτήσεις και άκουσε ξανά προσεκτικά τις απαντήσεις.

Μια μικρή δόση ευγενικής και καλοπροαίρετης περιέργειας θα σε ωφελήσει σε όλες τις διαπροσωπικές σου σχέσεις.

Η ενεργητική ακρόαση θα σε βοηθήσει να κάνεις την κατάλληλη ερώτηση.

Η κατάλληλη ερώτηση θα οδηγήσει σε μια πανέμορφη επικοινωνία, μέσω της οποίας τα άτομα αρχίζουν να γνωρίζονται.

Κι όταν τα άτομα γνωρίζονται και βρουν κοινά εδάφη… τότε ξεκινούν τα θαύματα. Τότε ξεκινά μια ουσιαστική συνεργασία, τότε ξεκινά μια όμορφη σχέση, τότε ξεκινά το όραμα να γίνεται πραγματικότητα.

Ένα από τα χειρότερα στάδια σε μια συζήτηση είναι αυτό της απάθειας. Αποτελεί, σχεδόν,αρρώστια η περίπτωση που εισάγεται ένα θέμα προς συζήτηση και επικρατεί η απόλυτη σιωπή, λόγω απάθειας.

Τέλος, προσπάθησε να υιοθετήσεις τη νοοτροπία να παίρνεις τις διαφορετικές απαντήσεις, όχι ως προκλήσεις ή ασέβεια, αλλά ως σημαντική αξίωση μιας ηγετικής στρατηγικής.

Με τον τρόπο αυτό, οι πληροφορίες που θα λάβεις, οι νέες ιδέες που θα ακούσεις, ο διαφορετικός τρόπος σκέψης που θα αφουγκραστείς και τα πορίσματα που θα εξαχθούν,θα σε βοηθήσουν να έχεις καλύτερη επίγνωση της κατάστασης και των ατόμων.

Αν η επικοινωνία αποτελεί το -Α- και το -Ω- στις ανθρώπινες σχέσεις, τότε η ακρόαση αποτελεί το -Α- και το -Ω- της επικοινωνίας.

Αφουγκράσου την άλλη πλευρά…

Δείξε της το ενδιαφέρον που της αξίζει…

Και άσε την επικοινωνία να αναδείξει την Ηγεσία σου…

Συγκεκριμένα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι περιμένουν ΚΑΠΟΙΟΝ να τους πει ΚΑΤΙ για να κάνουν ΚΑΤΙ.

Ένα κακό της γενιάς των ’90ρηδων είναι ότι μάθαμε να έχουμε αρκετά πράγματα εύκολα είτε γιατί οι γονείς είχαν τη δυνατότητα να τα προσφέρουν είτε γιατί η προσέγγιση και απόκτησή τους έγινε ευκολότερη για όλη την κοινωνία σε σχέση με τα παλαιότερα χρόνια.

Το αποτέλεσμα αυτού είναι να μην έχουμε μάθει να κινούμαστε προς αυτό που επιθυμούμε, γιατί πάντα το φρόντιζε κάποιος πριν από εμάς, για εμάς.

Κι όταν φτάνει η στιγμή που θέλουμε να ενεργήσουμε με το δικό μας τρόπο, δεν γνωρίζουμε πώς να το πράξουμε.

Ακόμα χειρότερο είναι όταν έχουμε σκεφτεί έναν – δυο τρόπους δράσης, ωστόσο τους αναβάλλουμε ή φοβόμαστε ή τους σκεφτόμαστε λίγο ακόμα και δεν πράττουμε τίποτα.

Η ζωή σε θέλει να κινείσαι. Θέλει δράση. Θέλει Πρωτοβουλία.

Τι είναι η Πρωτοβουλία;

Είναι η ικανότητα να είσαι επινοητικός και να κάνεις αυτό που πρέπει, χωρίς να στο πουν. Πριν σου ζητηθεί.

Είναι η ιδιότητα που ωθεί ένα άτομο να κάνει από μόνο του αυτό που πρέπει να κάνει, χωρίς να περιμένει κάποιον να του πει τι και πως.

Αυτή η ιδιότητα καλλιεργείται. Είναι κάτι που κυνηγάς και αποκτάς κάνοντας συνεχώς εξάσκηση. Ποτέ δε θα έρθει να σε βρει στον ύπνο σου.

Απαιτείται ενδιαφέρον και αποφασιστικότητα. Οι άνθρωποι που παίρνουν Πρωτοβουλία αποδεικνύουν ότι είναι ικανοί να σκεφτούν για τον εαυτό τους και να αναλάβουν δράση όποτε χρειαστεί. Αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιείς το μυαλό σου σωστά για να πετύχεις.

Η Πρωτοβουλία είναι μια αυτοδιαχειρίσιμη ιδιότητα. Εξαρτάται αποκλειστικά από σένα κατά πόσο θα την αναπτύξεις. Κανείς δεν θα σου επιβάλλει να αποκτήσεις αυτό το χαρακτηριστικό. Είναι στο χέρι σου να δραστηριοποιηθείς κατάλληλα και να την εντάξεις στην προσωπικότητά σου.

Είναι η αναγνώριση της ευθύνης σου να ενεργήσεις.

 Όταν παίρνεις Πρωτοβουλία, κάνεις πράγματα χωρίς να σου τα πουν, λύνεις προβλήματα που άλλοι μπορεί να μην είχαν προσέξει πως χρήζουν επίλυσης και κινείσαι συνεχώς σε νέα μονοπάτια μάθησης και ωρίμανσης, διότι εσύ τα αναζητάς.

Δηλαδή, μπορείς να κάνεις περισσότερη έρευνα για κάτι, να αποκτήσεις περισσότερες γνώσεις, να κάνεις περισσότερες ερωτήσεις, αλλά και να ζητήσεις βοήθεια εάν χρειάζεται.

 Πρωτοβουλία, επίσης, λαμβάνεται και όταν κάνουμε πράγματα για τους άλλους. Αυτό επιδεικνύει την προθυμία να πας τον εαυτό σου πέρα από τα συνηθισμένα όρια της επικέντρωσης του ενδιαφέροντος στο άτομο σου.

Το να πάρεις Πρωτοβουλία είναι κάτι πιο εύκολο απ’ όσο πιστεύεις. Ξεκινώντας με μικρές, απλές πράξεις αναπτύσσεται ραγδαία.

Για παράδειγμα, το άδειασμα των σκουπιδιών  από το καλάθι των αχρήστων μιας αίθουσας που έχει πλέον γεμίσει και κανείς δεν το αδειάζει είναι μια κίνηση που προέρχεται από την Πρωτοβουλία κάποιου ατόμου να το κάνει.

Με το ίδιο σκεπτικό, όταν σηκώνεσαι για να παραχωρήσεις τη θέση σου σε έναν ηλικιωμένο ή μια έγκυο είναι μια κίνηση Πρωτοβουλίας με στοιχεία ευγένειας.

Γιατί η Πρωτοβουλία είναι τόσο σημαντική στη ζωή μας;

Αυτό που κάνει την Πρωτοβουλία μια ξεχωριστή ιδιότητα είναι ότι μέσω αυτής αλλάζεις επίπεδο στην κατάσταση που υπάρχει. Εισχωρείς με την παρουσία σου στα μέχρι τώρα δεδομένα. Επιδράς στην πραγματικότητα με την πράξη σου και προσφέρεις στην κατάσταση μια διαφορετική εκδοχή, η οποία μπορεί να ωφελήσει τόσο εσένα όσο και τους υπόλοιπους.

Ακόμα, παίρνοντας Πρωτοβουλία σε κάνει έναν πολύ επιθυμητό υποψήφιο για την οποιαδήποτε εργασία και σου χαρίζει πολλές ακόμα ευκαιρίες, διότι δείχνεις ότι μπορείς να σκεφτείς για τον εαυτό σου, αλλά και, επίσης, ότι μπορείς να αναπτύσσεσαι και να εξελίσσεσαι ήδη από τη θέση ή τη βαθμίδα που βρίσκεσαι.

Η Πρωτοβουλία θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις τον ανταγωνισμό, καθώς θα είσαι ένα βήμα πιο μπροστά. Ένα βήμα πιο κοντά στην Επιτυχία.

Πρωτοβουλία είναι να κάνεις το σωστό, χωρίς να σου το πούνε

                                      Βίκτωρ Ουγκώ

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι με την Πρωτοβουλία μαθαίνεις ο ίδιος στον εαυτό σου να είναι υπεύθυνος για την πορεία της ζωής του, αρμόδιος για την εξέλιξή του και Ηγέτης των ενεργειών του.

Αν θεωρείς ότι η Ηγεσία παίζει καθοριστικό ρόλο για την επίτευξη της Επιτυχίας, μάθε, τότε, ότι η Πρωτοβουλία αποτελεί τη βάση πάνω στην οποία χτίζεται η Ηγεσία. Είναι το κορυφαίο χαρακτηριστικό της.

Με λίγα λόγια, αν η Ηγεσία ήταν ζωτικός οργανισμός, η Πρωτοβουλία θα ήταν το αναγκαίο για την ύπαρξή της, νερό.

Το γοητευτικότερο χαρακτηριστικό της Ηγεσίας είναι ότι συναντάται μόνο σε όσους ανέπτυξαν την ιδιότητα της Πρωτοβουλίας.

Δεν θα βρεις ποτέ κανέναν Ηγέτη που να μην είχε ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την Πρωτοβουλία στις κινήσεις του.

Η αναφορά στους Ηγέτες γίνεται εξ ολοκλήρου από τη σκοπιά που έχουμε ορίσει στην επεξήγηση της κατηγορίας Ηγεσία,  σύμφωνα με την οποία όλοι μπορούμε να αναπτύξουμε χαρακτηριστικά Ηγεσίας που θα μας επιτρέψουν ν’ αναλάβουμε τα ηνία της διαχείρισης της ζωής μας.

Οι καλύτεροι Ηγέτες είναι προνοητικοί. Δεν περιμένουν κανέναν άλλο να τους πει τι να κάνουν. Αναλαμβάνουν Πρωτοβουλία για να βρουν και να λύσουν προβλήματα, αλλά και να συναντήσουν και να υπερνικήσουν τις προκλήσεις.

Επιπλέον, οι καλύτεροι Ηγέτες αναλαμβάνουν την ευθύνη να μάθουν περισσότερα, να γίνουν περισσότερα, να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους, να ενισχύσουν την προσωπικότητά τους. Επιδιώκουν να βρουν ευκαιρίες ανάπτυξης αυτών και των γύρω τους και ακόμα κι αν οι συνθήκες δεν ευνοούν, θα βρουν τρόπο να κερδίσουν σε εμπειρία ή εκπαίδευση.

Είσαι ο Ηγέτης της ζωής σου;

Παίρνεις Πρωτοβουλίες για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής σου;

Είναι η δική σου ζωή, η δική σου υγεία, η δική σου εκπαίδευση, η δική σου καριέρα, η δική σου προσωπικότητα, η δική σου οικογένεια, η δική σου εργασία, η δική σου σχέση, η δική σου επιχείρηση, η δική σου επιλογή.

Ανάπτυξε την Πρωτοβουλία…

Αναγνώρισε την ευθύνη σου να ενεργείς…

Και δες ποια μορφή δίνει η κίνησή σου στην πραγματικότητα…

Και αυτό γιατί έχουν μια πολύ σημαντική διαφορά από τους υπόλοιπους. Αυτή η διαφορά είναι ότι σκέφτονται με διαφορετικό τρόπο.

Οι Ηγέτες δεν σκέφτονται σαν τους ακόλουθους. Ίσως κάποτε να ήταν ακόλουθοι, όμως συνειδητοποίησαν ότι για να γίνεις μια προσωπικότητα που μπορεί να αποτελέσει αντίκτυπο, θα πρέπει να αναπτύξεις συγκεκριμένο τρόπο σκέψης και αντίληψης που αλλάζει αρχικά τον τρόπο που βλέπεις τον εαυτό σου και, έπειτα, τον κόσμο.

Τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει μια στροφή του ενδιαφέροντος των ανθρώπων προς την εσωτερική αναζήτηση και κατ’ επέκταση βελτίωση του εαυτού και των συνθηκών της ζωής τους.

Ένας τομέας που άρχισε να εξετάζεται με ενδιαφέρον είναι ο τομέας της Ηγεσίας. Και όπως είναι φυσικό, σε καθετί που ο άνθρωπος επιθυμεί να εξετάσει, πρώτα απ’ όλα ανιχνεύει όλα τα στοιχεία που μπορεί να πάρει από τη φύση.

Τις τελευταίες δεκαετίες, λοιπόν, που αναλύεται το κομμάτι της Ηγεσίας, έχει στραφεί η προσοχή σε ένα ζώο της φύσης, του οποίου η συμπεριφορά κατέχει τα χαρακτηριστικά της Ηγεσίας. Αυτό δεν είναι άλλο, από το λιοντάρι.

Έχεις παρακολουθήσει ποτέ ντοκιμαντέρ για τη συμπεριφορά των λιονταριών στη φύση;

Εάν όχι, κάνε το. Και μην μείνεις θεατής, γίνε παρατηρητής. Μη δεις απλά με τα μάτια, αλλά κοίταξε με το μυαλό σου.

Το λιοντάρι είναι ο Βασιλιάς του ζωικού βασιλείου. Επίσης, διαθέτει τον χαρακτήρα του Ηγέτη. Ο Ηγέτης έχει χαρακτήρα που τον κάνει να διαφέρει από τους ακόλουθους και το λιοντάρι αναδεικνύει αυτό το χαρακτήρα.

Τι είναι αυτό που κάνει το λιοντάρι να ξεχωρίζει;

Αρχικά, να αναφέρουμε ότι το λιοντάρι δεν είναι το υψηλότερο ζώο της ζούγκλας. Ούτε το μεγαλύτερο ούτε το δυνατότερο ούτε το βαρύτερο ούτε το εξυπνότερο.

Κι όμως, είναι ο βασιλιάς.

Δε χρειάζεται να είσαι πανέξυπνος, δε χρειάζεται να είσαι ο δυνατότερος, δε χρειάζεται να είσαι ο ψηλότερος. Μπορείς, ωστόσο, να γίνεις Ηγέτης.

Το λιοντάρι δεν είναι υψηλότερο από την καμηλοπάρδαλη, δεν είναι δυνατότερο του ελέφαντα ή βαρύτερο του ιπποπόταμου. Ούτε έξυπνο σαν τις ύαινες ή τα φίδια. Κι όμως, όταν εμφανίζεται, όλα τα υπόλοιπα ζώα τρέχουν για να σωθούν.

Γιατί το λιοντάρι να είναι ο βασιλιάς, ενώ έχει τόσους περιορισμούς; Δεν είναι το γρηγορότερο ούτε το δυνατότερο ούτε το εξυπνότερο ζώο της ζούγκλας.

Αυτό συμβαίνει, διότι το λιοντάρι έχει Χαρακτήρα. Έχει συγκεκριμένη Στάση Ζωής.

Ένας στρατός από πρόβατα στα οποία ηγείται ένα λιοντάρι πάντοτε θα νικάει ένα στρατό από λιοντάρια στα οποία ηγείται ένα πρόβατο. Και αυτό γιατί η κατάλληλη Ηγεσία, μπορεί να μετατρέψει ακόμα και τους πιο δειλούς σε τετραπέρατους πολεμιστές.                                                                                                                                                                                                Dr. Myles Monroe

Έχει μια διαφορετική Στάση Ζωής από τα υπόλοιπα ζώα που κάνει τα τελευταία να το φοβούνται και να το σέβονται. Δεν επευφημούμε το φόβο ως μέσο Ηγεσίας, αλλά επικροτούμε το σεβασμό που δείχνουν όλοι στον Ηγέτη.

Όταν αναφερόμαστε στο φόβο των ζώων της ζούγκλας, εννοούμε το σεβασμό που δείχνουν αυτά στον Ηγέτη. Ο ελέφαντας σέβεται το λιοντάρι. Το ίδιο και τα υπόλοιπα ζώα. Ο σεβασμός δημιουργείται από τη Στάση που επιδεικνύει το λιοντάρι στη ζωή του.

Παράδειγμα: εάν ένα λιοντάρι δει έναν ελέφαντα, θα σκεφτεί μόνο μια λέξη. Γεύμα. Ο ελέφαντας είναι σίγουρα βαρύτερος, δυνατότερος και ψηλότερος, όμως, το λιοντάρι δεν υπολογίζει το βάρος, τη δύναμη ή το ύψος του θηράματος.

Ενεργεί με τον τρόπο που αυτό σκέφτεται. Ενστικτωδώς. Μπορώ να φάω αυτό το πράγμα.

Αυτό που το κάνει να ενεργεί με τον τρόπο που ενεργεί, είναι ότι σκέφτεται με τον τρόπο που σκέφτεται.

Επειδή πιστεύει ότι μπορεί να φάει τον ελέφαντα, κινείται προς αυτόν. Δεν υπάρχει καμία άλλη αντίληψη που να τον περιορίζει. Εναρμονίζεται πλήρως με τη φύση του, τη δύναμή του, τις ικανότητές του, το ένστικτό του.

Ένα ακόμα παράξενο πράγμα είναι το εξής:

Ο ελέφαντας είναι δυνατότερος, μεγαλύτερος, υψηλότερος, εξυπνότερος από το λιοντάρι κι όμως, όταν δει το λιοντάρι, ένα πράγμα σκέφτεται ενστικτωδώς: θηρευτής.

Ο ελέφαντας συμπεριφέρεται σύμφωνα με τον τρόπο που αυτός σκέφτεται. Αντιλαμβάνεται τον εαυτό του ως Γεύμα, επομένως, τα φυσικά πλεονεκτήματά του, όπως το μέγεθος, η δύναμή του και η εξυπνάδα του, εξαφανίζονται και ο ελέφαντας γίνεται θύμα της ίδιας του της σκέψης.

Έχεις υπάρξει ποτέ το θύμα της ίδιας σου της σκέψης;

Μια ηγετική Στάση Ζωής πηγάζει από το χαρακτήρα, ο οποίος διαμορφώνεται με βάση τα «πιστεύω» μας και εξωτερικεύεται μέσω της συμπεριφοράς μας.

Δεν έχει σημασία πόσο μεγάλος είσαι, πόσο ψηλός είσαι, πόσα πτυχία έχεις ή τι βαθμό φέρεις.

Είναι το μυαλό σου που θα σε κρατήσει «μικρό» ή θα σε στέψει «μεγάλο»

Η διαφορά ανάμεσα σε έναν Ηγέτη και έναν ακόλουθο είναι η Στάση Ζωής, διότι οι μοναδικές Στάσεις Ζωής των ανθρώπων είναι αυτές που ξεχωρίζουν τους Ηγέτες από τους ακόλουθους. Αυτές οι Στάσεις παράγουν συγκεκριμένες συμπεριφορές που οδηγούν τους Ηγέτες να δρουν εκτός συνηθισμένου προτύπου.

Η σκέψη του ανθρώπου είναι αυτή που τον κάνει να δει τις καταστάσεις διαφορετικά.

Κλείνοντας, να αναφέρουμε το πιο σημαντικό κομμάτι της ηγετικής Στάσης Ζωής, τον πυρήνα της.

Η Στάση Ζωής είναι προϊόν πεποιθήσεων.

Εξήγηση: Δεν μπορείς να έχεις μια συγκεκριμένη στάση, η οποία δεν αρμόζει με τις πεποιθήσεις σου. Η Στάση σου προέρχεται από αυτά που εσύ πιστεύεις για τον εαυτό σου και για τον κόσμο. Το λιοντάρι είναι ο βασιλιάς της ζούγκλας εξαιτίας όσων σκέφτεται για τον εαυτό του και τον κόσμο γύρω του. Πιστεύει ότι ο ελέφαντας είναι γεύμα και πιστεύει ότι μπορεί να τον φάει. Οι πεποιθήσεις του ελέγχουν απόλυτα τις ενέργειές του και φυσικά υπάρχει αρμονία μεταξύ εσωτερικής πεποίθησης και εξωτερικής ενέργειας.

Δεν μπορείς να δείξεις κάτι που δεν είσαι. Δεν έχει σημασία, δεν έχει διάρκεια, δεν έχει «αλήθεια».

Μπορείς, όμως, να αναδείξεις όλα αυτά που είσαι · να ξεδιπλώσεις όλες τις αρετές σου, να παρουσιάσεις τις δυνατότητες σου, να συνεισφέρεις με τις ικανότητές σου.

Βελτίωσε τη Στάση Ζωής σου, ανακαλύπτοντας πρώτα τον εαυτό σου. Όρισε την πορεία που θες να ακολουθήσεις. Γίνε Ηγέτης εαυτού σου σήμερα.

Δούλεψε πάνω στον εαυτό σου. Προσπάθησε να αποκόψεις τις σκέψεις που σε περιορίζουν και υιοθέτησε σωστές, μεγαλόπνοες πεποιθήσεις για τον εαυτό σου.

Απομάκρυνε συνειδητά κάθε σκέψη που σε κρατάει «μικρό»…

Εναρμόνισε τον «εσωτερικό» με τον «εξωτερικό» σου κόσμο…

Και οδήγησε τον εαυτό σου αργά και σταθερά στη Στάση Ζωής που σε αντιπροσωπεύει…