Ο μινιμαλισμός αποτελεί μια τάση που έχει γνώμονα να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε με βάση την ουσία• την αληθινή ουσία των πραγμάτων.

Βέβαια, ας ξεκαθαρίσουμε ότι σαν έννοια δεν προϋποθέτει ότι ήρθε η ώρα να αδειάσουμε τα σπίτια μας και να ζήσουμε με τα απολύτως αναγκαία.

Αντιθέτως, η φιλοσοφία του επινοήθηκε για να μας ταρακουνήσει, υποστηρίζοντας ότι την ευτυχία, το νόημα της ζωής και τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση δεν θα την βρούμε μέσα από τα υλικά αγαθά, αλλά από τα άυλα.

Ουσιαστικά εστιάζει στη δημιουργία χώρου για περισσότερα: περισσότερο χρόνο, περισσότερη δράση, περισσότερες φιλίες, περισσότερη συναισθηματική και ψυχική υγεία, δίνοντας έτσι μεγαλύτερη αξία σ’ αυτά που ήδη έχουμε και τα οποία εξυπηρετούν ένα σκοπό ή μας δίνουν χαρά.

Η συσσώρευση υλικών αγαθών δεν μπορεί να γεμίσει το κενό στις ζωές μας και πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι το να αγοράζουμε όλο και περισσότερα, χωρίς σκοπό, δεν θα μας κάνει καλύτερους ούτε ευτυχισμένους.

Ως απόδειξη τούτου, οι συγγραφείς του βιβλίου «Κράτα την Ουσία» αναφέρουν τις προσωπικές ιστορίες τους, βάσει των οποίων, αν και είχαν εξαψήφιο ετήσιο εισόδημα, ρετιρέ 180τ.μ., αυτοκίνητα και την τελευταία «λέξη» της τεχνολογίας να τους περιβάλλει, δεν μπορούσε τίποτα από αυτά να γεμίσει το κενό που υπήρχε μέσα τους.

Η κοινωνία μπορεί να μας παρασύρει στο ότι έχουμε ανάγκη όλα αυτά τα πράγματα, αλλά οφείλουμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας: «ΓΙΑΤΙ;» Μας εξυπηρετούν κάποιο σκόπο ή μας δίνουν χαρά;

Τα αντικείμενα, όσο και πολύτιμα ή σημαντικά και αν είναι, δεν κάνουν και εμάς τους ίδιους τους κατόχους τους σημαντικούς και πολύτιμους. Η αξία του ανθρώπου δεν θα πρέπει να «μετριέται» σε χρηματικό ποσό και σε καμία περίπτωση δεν είναι ανάλογη με το ύψος του εισοδήματός του. Αυτά που τελικά «μετράνε» είναι εκείνα που δεν μπορούμε να αγοράσουμε ή να μετρήσουμε.

Είναι χρήσιμο ν’ αναλογιστούμε το εξής: Η απλότητα δεν ισοδυναμεί με έλλειψη και ο μινιμαλισμός δε σημαίνει στέρηση. Και τα δύο οδηγούν στη μεγάλη «εικόνα», στο περισσότερο νόημα.

Τα υλικά αγαθά αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας, αλλά όχι την ίδια την πραγματικότητά μας. Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει ως άνθρωποι να μην γινόμαστε υποχείρια του υλισμού και της καταναλωτικής μανίας.

Οπότε, ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε υπεύθυνοι να δημιουργήσουμε οι ίδιοι τις ζωές μας με τρόπο που μας αποδίδει Νόημα και Ουσία.

*Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Κράτα την ουσία – Κάνε τον μινιμαλισμό τρόπο ζωής» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

1% της ημέρας αρκεί για να νιώσεις παντοδύναμος

Προετοίμασε το μυαλό σου για το μέλλον

Ξεκίνησε χωρίς καμία προδιαγραφή και χωρίς καμία βοήθεια και το μοναδικό του κίνητρο ήταν να τα καταφέρει, ώστε κάνει ευτυχισμένους τους γονείς του. Στα παιδικά του χρόνια πάσχιζε αυτός και τα αδέρφια του όλη μέρα και όλη νύχτα να μπορέσουν να βγάλουν τα προς το ζην. Η προσπάθεια του ξεκίνησε με σκοπό την επιβίωση. Με σκληρή δουλειά και πείσμα για ένα καλύτερο μέλλον.

Αν τον ρωτούσε κάποιος τι ήθελε και τι χρειαζόταν, η απάντηση του θα ήταν: ήθελε πολλά, δεν χρειαζόταν όμως τίποτα παρά μόνον την οικογένεια του. Έχοντας, λοιπόν, ως εφόδιο τις αξίες που του μεταλαμπάδευσαν οι γονείς του, ξεκίνησε τα πρώτα βήματα μέσα στο παρκέ, μαθαίνοντας τα πρώτα κόλπα με την πορτοκαλί μπάλα.

Προσπάθεια, σκληρή δουλειά, υπομονή, άνευ συμβιβασμών και αναλαμβάνοντας πάντα την ευθύνη των πράξεων του με την παράλληλη αξιοποίηση της κάθε στιγμής αποτέλεσαν τη συνταγή για την επιτυχία του και την άνοδο του στην κορυφή του NBA.

Παράλληλα, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αμερική στα πρώτα του βήματα ήταν ο σιωπηλός φόβος του. Οι κακές οι γλώσσες και το μίσος μερικών ανθρώπων δεν κατάφεραν να τον κυριέψουν. Κοιτάζοντας μπροστά για το καλό το δικό του και της οικογένειας του συνέχισε την προσπάθεια χωρίς να υπερυψώνει τα εμπόδια που έβρισκε μπροστά του.

Το ταλέντο αρχίζει να ξετυλίγεται.

Ο Γιάννης βρίσκει τα πατήματα του στον αγωνιστικό χώρο και τα πρώτα συμβόλαια του χτυπούν την πόρτα. Η πρώτη του προσφορά, ένα συμβόλαιο για αρκετές χιλιάδες ευρώ, αλλά και ένα ταξίδι που έπρεπε να κάνει μόνος του, μακριά από την οικογένειά του. Αυτό όμως, δεν ήταν “στα ψιλά γράμματα” του συμβολαίου για τον Γιάννη, στα χείλη του οποίου αποτυπώνεται χαρακτηριστικά “Δεν πάω πουθενά χωρίς την οικογένεια μου”.

Η σκληρή δουλειά και ο ιδρώτας που άφηνε καθημερινά στο παρκέ έφτασε η ώρα να ανταμειφθούν. Και το NBA του χτυπάει την πόρτα. Τα όνειρα του εκπληρώνονται και συνεχίζει να κάνει αυτό που είχε μάθει να κάνει καλά. “Άδραξε την μέρα, δούλεψε σκληρά, προσπάθησε συνεχώς κανένα συμβιβασμό”. Η προσήλωση στους στόχους του και το πείσμα του δεν αφήνουν τίποτα να τον αποπροσανατολίσει.

Τα κατορθώματα ακολουθούσαν το ένα μετά το άλλο, η φήμη του εξαπλωνόταν, ωστόσο ο Γιάννης δεν ξέχασε ποτέ από που ξεκίνησε και τι πέρασε αποδίδοντας τις νίκες του πάντα στην οικογένεια του. Ο Γιάννης λοιπόν, που πλέον έχει εκτοξευθεί στα αστέρια, ζει το απόλυτο όνειρο.

Κλείνοντας, η παρακάτω φράση του σε μία συνέντευξη τύπου “έρχεται” να επισφραγίσει με τον καλύτερο τρόπο τη νοοτροπία του, αυτή της ταπεινότητας και της Επιτυχίας:

“Όταν θυμόμαστε το χθες και πανηγυρίζουμε μιλάει το εγώ μας

Όταν μελετούμε το αύριο πριν την ώρα του μιλάει η έπαρση

Ο μοναδικός δρόμος προς την σεμνότητα είναι να αδειάσουμε το μυαλό μας από τα περιττά και να σκεφτόμαστε το τώρα”

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο « ΓΙΑΝΝΗΣ – Εκτόξευση στα αστέρια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Αυτοαντίληψη: Τι εικόνα έχεις για τον εαυτό σου;

Ο τρόπος που σκεφτόμαστε οτιδήποτε επηρεάζει τον τρόπο που κάνουμε οτιδήποτε.

Οι πιο ισχυρές πεποιθήσεις που έχουμε σχηματίσει, είναι αυτές που έχουμε για τον εαυτό μας. Σύμφωνα με την Αμερικανίδα καθηγήτρια Carol Dweck, η οποία κάνει έρευνα για πάνω από 30 χρόνια στον τρόπο σκέψης και πως αυτός επηρεάζει όλη τη ζωή μας, υπάρχουν δύο είδη Νοοτροπίας που μπορούμε να καλλιεργήσουμε και αυτά σχετίζονται με το τι πιστεύουμε σχετικά με τον εαυτό μας, τις ικανότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά μας.

Είναι η Σταθερή Νοοτροπία και η Νοοτροπία Ανάπτυξης.

Άτομα που υιοθετούν τη Σταθερή Νοοτροπία πιστεύουν ότι οι ικανότητές τους είναι σταθερά χαρακτηριστικά που δεν μπορούν να αλλάξουν. Αυτά τα άτομα πιστεύουν ότι η ευφυΐα και τα ταλέντα τους είναι δεδομένα και δεν επεξεργάζονται τρόπους για να τα αναπτύξουν ή να τα βελτιώσουν. Επίσης, πιστεύουν ότι το ταλέντο και μόνο αρκεί για να οδηγήσει στην Επιτυχία και ότι μια συνεχή προσπάθεια δεν είναι απαραίτητη.

Αντιθέτως, άτομα που υιοθετούν τη Νοοτροπία Ανάπτυξης, έχουν μια υποβόσκουσα πεποίθηση ότι η γνώση τους μπορεί να καλλιεργηθεί, ότι η ευφυΐα τους μπορεί ν’ αναπτυχθεί κι ότι τα ταλέντα τους μπορούν να επεξεργαστούν και να βελτιωθούν μέσω του χρόνου, της εμπειρίας και της εξάσκησης.

Τα άτομα αυτά λειτουργούν ακριβώς σύμφωνα με τον τρόπο που σκέφτονται. Καθώς πιστεύουν ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν εξυπνότεροι, αντιλαμβάνονται ότι η προσπάθειά τους να γίνουν καλύτεροι έχει άμεση επίδραση στην Επιτυχία τους, οπότε επενδύουν χρόνο σε αυτό που θέλουν να βελτιωθούν με το αποτέλεσμα να τους δικαιώνει.   

Η ποιότητα της Νοοτροπίας σου καθορίζει την ποιότητα της ζωής σου.

Σε πάρα πολλούς τομείς της ζωής μας φαίνεται η διαφορά που υπάρχει μεταξύ ατόμων που υιοθετούν μια Σταθερή Νοοτροπία και ατόμων που ακολουθούν μια Νοοτροπία Ανάπτυξης.

Σύμφωνα με την Dweck, όταν ένας μαθητής έχει Σταθερή Νοοτροπία, πιστεύει ότι γεννιέται με κάποιες βασικές ικανότητές, με κάποια συγκεκριμένη ευφυΐα και με κάποια ιδιαίτερα ταλέντα που του έχουν «δοθεί» σε μια ορισμένη ποσότητα που μένει πάντα ίδια.

Άτομα με Σταθερή Νοοτροπία επιθυμούν πάντοτε να φαίνονται έξυπνα, διότι πιστεύουν ότι έχουν γεννηθεί με ένα συγκεκριμένο επίπεδο εξυπνάδας, το οποίο δεν μπορεί να επεξεργαστεί. Αυτά τα άτομα νιώθουν μεγάλο φόβο και ανασφάλεια να φανούν «αφελείς» ή «χαζοί» μπροστά σε ανθρώπους, διότι πιστεύουν ότι, από τη στιγμή που άλλοι άνθρωποι τους θεωρήσουν «λιγότερο έξυπνους», δεν μπορούν να μεταβάλλουν το «παιχνίδι» υπέρ τους και να λυτρωθούν. Προσπαθούν να δώσουν μια απάντηση παριστάνοντας ότι τα γνωρίζουν όλα, για να καλύψουν το κενό της ανασφάλειας που προκύπτει από μια απάντηση του τύπου «δεν ξέρω» ή από τη σιωπή.

Ωστόσο, υιοθετώντας τη Νοοτροπία Ανάπτυξης, οι μαθητές πιστεύουν ότι οι ικανότητές και η ευφυΐα τους μπορεί να αναπτυχθεί μέσω προσπάθειας, μάθησης και επιμονής. Πιστεύουν ότι οι βασικές ικανότητες που τους έχουν «δοθεί» είναι απλώς το σημείο εκκίνησης του δυναμικού τους. Δεν πιστεύουν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι, αλλά πιστεύουν στην ιδέα ότι όλοι μπορούν να γίνουν εξυπνότεροι, αν το θελήσουν και προσπαθήσουν.

Αυτή η οπτική τους δημιουργεί εκείνη την ιδιαίτερη έλξη για τη μάθηση και την απεριόριστη διάθεση για εξερεύνηση που κατείχαν όλοι οι σπουδαίοι άνθρωποι της ιστορίας, όπως ο Αϊνστάιν, ο Γκάντι, ο Ντα Βίντσι. Γι’ αυτούς η ζωή αποτελεί ένα συναρπαστικό «ταξίδι» με ατελείωτες ευκαιρίες ανάπτυξης και καινοτομίας.

Ένα άτομο που έχει Σταθερή Νοοτροπία θα θεωρήσει την αποτυχία του σε κάτι μόνιμη, ενώ άτομο με Νοοτροπία Ανάπτυξης θα «δει» την αποτυχία ως ευκαιρία να ωριμάσει, να μάθει ή ακόμα, αν απαιτείται, να αλλάξει πλήρως τη συμπεριφορά του.

Η Σταθερή Νοοτροπία οδηγεί τα άτομα που την ακολουθούν να θεωρήσουν μια κριτική που θα τους ασκηθεί ως κατά πρόσωπο επίθεση, ενώ άτομα με Νοοτροπία Ανάπτυξης θα την εκλάβουν ως ευκαιρία να βελτιωθούν και να αναπτύξουν νέα συστήματα συμπεριφοράς.

Το γεγονός ότι άτομα με Σταθερή Νοοτροπία πιστεύουν ότι το ταλέντο δεν επιδέχεται βελτίωσης, τους οδηγεί στο να αναζητούν τις πιο εύκολες επιλογές και να προσπαθούν τόσο όσο χρειάζεται για να επιβιώσουν.

Άλλωστε, αφού γι’ αυτούς είναι όλα δεδομένα, γιατί να μπουν στον κόπο να προσπαθήσουν;

Από την άλλη πλευρά, άτομα με Νοοτροπία Ανάπτυξης είναι πιθανότερο ν’ αναζητήσουν δυσκολότερες καταστάσεις και μέσα απ’ αυτές να εργαστούν σκληρά για να βελτιωθούν. Αυτός ο τρόπος σκέψης τους βοηθάει να μην σταματούν και να δημιουργούν λύσεις, όταν διάφορα εμπόδια «εισέρχονται» στην πορεία τους, σε αντίθεση με τα άτομα που έχουν Σταθερή Νοοτροπία και εγκαταλείπουν την προσπάθεια λόγω της πρώτης δυσκολίας, της πρώτης αποτυχίας και της απογοήτευσης.

Στα άτομα με Νοοτροπία Ανάπτυξης αρέσει να βλέπουν τους άλλους να πετυχαίνουν. Χαίρονται. Εμπνέονται. Γνωρίζουν ότι παρακινώντας τον κύκλο τους να γίνουν καλύτεροι, είναι πιθανότερο να γίνουν και αυτοί καλύτεροι. Άτομα με Σταθερή Νοοτροπία νιώθουν να απειλούνται από την επιτυχία των άλλων, διότι πιστεύουν ότι η επιτυχία των άλλων θα τους δημιουργήσει πίεση να κάνουν και οι ίδιοι κάτι για τη ζωή τους.

Όπως περιγράφει η Dweck, το πιο χρήσιμο στοιχείο που πρέπει να γνωρίζουμε γι’ αυτά τα δύο είδη Νοοτροπίας είναι ότι υπάρχουν και τα δύο σε ένα συνεχές και ότι εμείς επιλέγουμε ποιο είδος θ’ ακολουθήσουμε κάθε στιγμή.

Θα ξεπεράσω το εμπόδιο για να προχωρήσω μπροστά ή θα μείνω «κολλημένος» και απογοητευμένος;

Θα ρισκάρω την ευκαιρία να πετύχω κι ας αποτύχω; Ή θα μείνω όπως είμαι, γιατί φοβάμαι ν’ αποτύχω;

Είμαι πρόθυμος να βελτιωθώ σε αυτά που θέλω ή πιστεύω ότι δεν επιδέχομαι βελτίωσης;

Θα επιμείνω ν’ αντιμετωπίζω τις δυσκολίες ή θα θεωρήσω τον εαυτό μου αποτυχημένο και θα σταματήσω;

Θα δοκιμάσω νέα πράγματα ή θα μείνω σ’ αυτά που ξέρω;

Αν δεν είμαστε ικανοποιημένοι με την έως τώρα πορεία της ζωής μας, αυτό οφείλεται στον τρόπο που σκεφτόμαστε για τον εαυτό και τη ζωή μας. Η Νοοτροπία μας καθορίζει τα πάντα κι αν θέλουμε να υιοθετήσουμε μια Νοοτροπία Ανάπτυξης που θα μας ωθεί συνεχώς να γινόμαστε καλύτεροι, θα πρέπει συνειδητά να αλλάξουμε αυτά που σκεφτόμαστε.

«Χτίσε» μια Νοοτροπία Ανάπτυξης

Άνοιξε τους ορίζοντές σου. Αναγνώρισε και αποδέξου τις αδυναμίες σου. Θεώρησε τις δύσκολες καταστάσεις ως ευκαιρίες που σε ωριμάζουν και σε αναπτύσσουν. Ανακάλυψε τη μέθοδο με την οποία μαθαίνεις καλύτερα και χρησιμοποίησέ τη για να αποκτήσεις γνώσεις.

Θέσε προτεραιότητα στη συνεχή αναζήτηση για μάθηση παρά στη συνεχή αναζήτηση για αποδοχή. Εστίασε στη διαδικασία κι όχι στο αποτέλεσμα. Καλλιέργησε την έννοια του «σκοπού της ζωής σου». Επαίνεσε τον εαυτό σου και τους άλλους, όχι για τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, αλλά για την προσπάθεια και τις πράξεις τους.

Κατανόησε ότι η ανάγκη για βελτίωση του εαυτού σου δε σημαίνει ότι είσαι ή ήσουν αποτυχημένος. Μάθε από τα λάθη σου και τα λάθη άλλων. Θέσε στόχους και να θυμάσαι ότι για κάτι πραγματικά καλό απαιτείται χρόνος και υπομονή.

Ο τρόπος σκέψης σου επηρεάζει απόλυτα τον τρόπο που θα καθοδηγήσεις τη ζωή σου.

Οπότε μένει ν’ αποφασίσεις…

Θα μείνεις στα ίδια…;

Ή θ’ αναπτύξεις τον εαυτό σου στο έπακρο;

Ενισχυτικά άρθρα:

#10yearchallenge – Άλλαξε κάτι εκτός απ’ τη μορφή σου;

Επιτυχία: Αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Αρχίζει να εξετάζει τι κάνει, πως το κάνει και γιατί το κάνει. Τι έχει και τι δεν έχει. Ποια χαρακτηριστικά ή δεξιότητες που κατέχει τον βοηθούν και, αντιστοίχως, ποια θα πρέπει να αναπτύξει.

Ένα στοιχείο που πραγματικά απασχολεί  πολλούς ανθρώπους, ειδικότερα νέας ηλικίας είναι αυτό της Αυτοπεποίθησης.

Συνήθως, για την Αυτοπεποίθηση δεν έχουμε ξεκάθαρη «εικόνα» με την έννοια της γνώσης. Ωστόσο, η «εικόνα» που έχουμε σχηματίσει προέρχεται από την εμπειρία που έχουμε με την Αυτοπεποίθηση. Δηλαδή,  από την εμπειρία που μας αφήνει το συναίσθημα της «ύπαρξης» της στο χώρο. Ουσιαστικά, είναι σαν να την «νιώθουμε» στον αέρα και αυτό είναι που καθιστά δύσκολη την κατανόηση της.

Την νιώθουμε, ξέρουμε πως είναι όταν συμβαίνει γύρω μας και την καταλαβαίνουμε. Επίσης, ξέρουμε πότε δεν τη νιώθουμε και πότε υπάρχει η έλλειψή της, η ανασφάλεια. Γι’ αυτό είναι εμπειρία.

Ακόμα, αναγνωρίζουμε ότι η Αυτοπεποίθηση είναι μεταδοτική. Αν την «έχεις», εμπνέεις σιγουριά και με μαζί σου εμπνέονται και άλλα άτομα. Αν σου «λείπει», νιώθουν και οι άλλοι την έλλειψή της.

Το σημείο κλειδί για μια σωστότερη εικόνα είναι το εξής:

Η Αυτοπεποίθηση δεν αποτελεί στοιχείο προσωπικότητας, αλλά μια δεξιότητα που μαθαίνεται.

Η Αυτοπεποίθηση δεν αποτελεί χαρακτηριστικό προσωπικότητας, όπως π.χ. η εξωστρέφεια,, αλλά αποτελεί μια δεξιότητα που μπορεί να την αναπτύξει οποιοσδήποτε.

Γι’ αυτό βλέπουμε πολλούς εξωστρεφείς και κοινωνικούς ανθρώπους να έχουν ανασφάλεια και να μην πιστεύουν στον εαυτό ή τις ιδέες τους την ώρα που χρειάζεται ή να μην έχουν το θάρρος να είναι οι πραγματικοί εαυτοί τους.

Αντίθετα, υπάρχουν πολλοί εσωστρεφείς που, ίσως, νιώθουν άβολα να τραβούν την προσοχή πάνω τους, αλλά είναι εξαιρετικά άνετοι με τις ιδέες τους και νιώθουν ικανοί να τις μεταδώσουν, διότι πιστεύουν αρκετά στον εαυτό τους.

Όταν, λοιπόν, αντιστρέψεις την αντίληψη που έχεις για την  Αυτοπεποίθηση και την διαχωρίσεις, από αναπόσπαστο στοιχείο προσωπικότητας σε μια δεξιότητα που διδάσκεται, τότε θ’ αντιληφθείς ότι μπορείς να την κατακτήσεις.

Γιατί η Αυτοπεποίθηση μαθαίνεται και κατακτάται, όπως η προπαίδεια. Με μάθηση της θεωρίας κι, έπειτα, με πράξεις, ώσπου να σου βγαίνει αυτόματα. Σκέψου, ότι μπορείς να αναπτύξεις την Αυτοπεποίθηση σου να «βγαίνει» τόσο αυτόματα, όπως όταν λέμε: «τρεις – τέσσερεις – δώδεκα» ή «εφτά – οχτώ – πενήντα έξι».

Αρκεί να εφαρμόσεις το τρίπτυχο: Θεωρία – Πράξη – Επανάληψη

Η Αυτοπεποίθηση σημαίνει κίνηση από τη σκέψη στην πράξη. Όταν έχεις πίστη στον εαυτό σου, τότε πιστεύεις αρκετά στις ικανότητές σου και πρόθυμα προσπαθείς να τα καταφέρεις.

Αυτοπεποίθηση δεν είναι η  σιγουριά, αλλά η προθυμία να δοκιμάσεις κάτι αβέβαιο, γιατί το πιστεύεις.

Σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη της Αυτοπεποίθησης παίζει η εσωτερική ομιλία σου. Στο εξωτερικό περιβάλλον, ίσως, υπάρχουν άνθρωποι που δεν πιστεύουν σε σένα ή την ιδέα σου και στο λένε ή στο δείχνουν. Αυτό που έχει σημασία είναι τι λες εσύ στον εαυτό σου.

Αν η εσωτερική ομιλία σου συμφωνεί κι ενισχύει τα αρνητικά που ακούς για σένα, τότε «χάνεις» στο παιχνίδι της αυτοεκτίμησης και της αυτοεικόνας σου και η πίστη στον εαυτό σου θ΄ αρχίσει να εξαλείφεται, ώσπου να γίνεις ένα άβουλο ον που απλώς περνάει τις μέρες του σ’ αυτόν τον κόσμο δίχως νόημα.

Αυτοπεποίθηση δεν είναι όταν μπαίνεις σ’ ένα δωμάτιο πιστεύοντας πως είσαι καλύτερος απ΄ όλους. Είναι όταν μπαίνεις σ’ ένα δωμάτιο γνωρίζοντας πως δε χρειάζεται να συγκριθείς με κανέναν.

Οφείλεις να νιώθεις σημαντικός για τον εαυτό σου πρώτα και να αναπτύξεις μια εσωτερική ομιλία που θα ενισχύει την προσωπικότητά σου. Ο σπουδαιότερος πυγμάχος όλων των εποχών, ο Muhammad Ali ξεκινούσε τις συνεντεύξεις του με το moto του: «I’m the greatest». Αυτό ήταν η εσωτερική του ομιλία. Αυτό αναπαρήγαγε συνεχώς στο μυαλό του.

Ποιος άλλος θα στο πει αν δεν το πεις εσύ στον εαυτό σου; Ποιος θα σου πει ότι αξίζεις, αν όχι εσύ σε σένα;

Θα πρέπει να εκμεταλλευτείς τις στιγμές ησυχίας που σου προσφέρονται κατά τη διάρκεια της μέρας για να ενδυναμώνεις την πίστη που έχεις στον εαυτό σου. Τις στιγμές που ξαπλώνεις, τις στιγμές που βουρτσίζεις τα δόντια σου, τις στιγμές που οδηγείς.

Θα πρέπει να πιστεύεις στον εαυτό σου, γιατί αν δεν πιστέψεις εσύ, δεν θα πιστέψει ποτέ κανείς.

Κάποιοι γρήγοροι τρόποι να αναπτύξεις την αυτοπεποίθησή σου είναι οι εξής:

1. Αυτογνωσία

Ανακάλυψε ποιος είσαι. Αν δεν ξέρεις ποιος είσαι, τότε δεν ξέρεις και ποιος δεν είσαι. Κι όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι, τότε, μπορεί κάποιος εύκολα να σου ορίσει «ποιος να είσαι» ή «πώς να είσαι».

Μάθε τον εαυτό σου καλύτερα, ξεκινώντας με τα στοιχεία του χαρακτήρα σου που θεωρείς ότι είναι καλά και ποιοτικά, που προσφέρουν αξία στη ζωή σου και στη ζωή των άλλων. Κάνε μια λίστα με τα θετικά σου στοιχεία και σημείωσε τα χαρακτηριστικά που σε κάνουν να ξεχωρίζεις. Ξεκίνησε τη λίστα με φράσεις όπως: «Τα καλά στοιχεία του χαρακτήρα μου είναι…», «Είμαι καλός στη δουλειά μου, γιατί…», «Είμαι καλός πατέρας/αδερφός/γιος, γιατί…»

Η επίγνωση και μόνο των καλών στοιχείων σου θα σε κάνει να ανανεώσεις το σκεπτικό σου, ν’ αναθεωρήσεις την αυτοεικόνα σου και θα σε εξοπλίσει με δύναμη να ξαναχρησιμοποιήσεις αυτά τα χαρακτηριστικά και να γίνεσαι καλύτερος.

2. Απομακρύνσου από το αρνητικό/ αποθαρρυντικό περιβάλλον

Γνωρίζεις με απόλυτη ακρίβεια ποια άτομα σε ενισχύουν και ποια άτομα σε «ρίχνουν». Και το γνωρίζεις, διότι έχει άμεση επίδραση στην ψυχολογία σου. Όρισε ένα πλαίσιο που πληροί τα δικά σου ιδανικά και ικανοποιεί τις δικές σου προσδοκίες, εντός του οποίου θα ενεργείς αποσπώμενος από κάθε αρνητικότητα ή επίκριση των σκέψεων ή των ιδεών σου.

Να θυμάσαι ότι όλοι μας πρωτοπερπατήσαμε, επειδή το περιβάλλον μας ήταν υποστηρικτικό. Σε κάθε πτώση μας, χαμογελούσαν και μας ξανασήκωναν, ενώ σε κάθε βήμα πανηγύριζαν και χειροκροτούσαν. Θα περπατούσαμε, αν το περιβάλλον μας ήταν αδιάφορο;

Αν γνωρίζεις ποιος είσαι και έχεις ορίσει τα δικά σου στάνταρ στη ζωή, άρχισε να φιλτράρεις και να αποβάλλεις απόψεις που δεν ενισχύουν τις επιδιώξεις σου. Εποικοδομητική κριτική και βοήθεια είναι αυτά που χρειάζεσαι. Η αρνητικότητα, η μιζέρια και η ανασφάλεια δε βοηθούν την ανάπτυξή σου.

3. Τήρησε τις μικρές, καθημερινές «πειθαρχίες»

Πως ενισχύεται η Αυτοπεποίθηση; Από το να μην αμελείς τις μικρές, καθημερινές «πειθαρχίες». Αυτοπεποίθηση σημαίνει να αισθάνεσαι όμορφα με και για τον εαυτό σου και ένας από τους καλύτερους τρόπους να νιώθεις όμορφα, είναι στο τέλος της μέρας να νιώθεις ότι έκανες το καλύτερο που μπορούσες.

Αν συμμετείχες σε μια συνάντηση, έδωσες τον καλύτερο εαυτό σου. Αν παρουσίασες ένα project, έδωσες τον καλύτερο εαυτό σου. Αν βοήθησες έναν φίλο, το έκανες με τον καλύτερο τρόπο που μπορούσες. Αν λειτουργείς έτσι μέσα στη μέρα, στο τέλος της μέρας θα νιώθεις την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου ν’ ανεβαίνει, γιατί νιώθεις ικανοποιημένος από αυτόν.

Με αυτόν τον τρόπο η αυτοπεποίθησή σου θα αρχίσει να ανεβαίνει, γιατί, εάν είχες μια καλή και πετυχημένη μέρα, αρχίζεις να πιστεύεις ότι θ’ ακολουθήσουν κι άλλες. Καλύτερες. Κι αυτές οι μέρες γίνονται εβδομάδες, οι εβδομάδες γίνονται μήνες και οι μήνες γίνονται ένας παραγωγικός χρόνος.

4. Στάσου στο ύψος σου, κυριολεκτικά.

Ένα άτομο με Αυτοπεποίθηση στέκεται υπερήφανα. Ίσιος ο κορμός, πίσω οι ώμοι, ψηλά το κεφάλι. Δεν θα σε ενέπνεε ποτέ ένα άτομο που καμπουριάζει.

Η φυσιολογία παίζει σπουδαίο ρόλο στην ψυχολογία μας. Αρκεί να σκεφτείς το όμορφο συναίσθημα που σου προκαλεί μια ώρα εκγύμνασης, ο χορός ή το κολύμπι. Όταν το σώμα αξιοποιείται και κινείται, τότε αυτό είναι από μόνο του ικανό να μας αλλάξει όλη τη διάθεση, να μας «ανεβάσει».

Η Αυτοπεποίθηση είχε να κάνει και με το να νιώθεις καλά μέσα στο σώμα σου, οπότε δώσε στο σώμα σου την έκταση που προβάλλει η Αυτοπεποίθηση σου.

Η Αυτοπεποίθηση προέρχεται από την έλλειψη παράλειψης, αμέλειας και αδιαφορίας.

Jim Rohn

Η Αυτοπεποίθηση είναι η επιθυμία και προθυμία να κάνεις οτιδήποτε χρειαστεί προκειμένου να πετύχεις οτιδήποτε επιθυμείς. Είναι η ικανότητα να υψώνεις τον εαυτό σου πάνω από τις καταστάσεις/περιστάσεις/γεγονότα που σου συμβαίνουν.

Αυτά που σε άλλους θα προκαλέσουν «φθορές» και θα τους οδηγήσουν να σταματήσουν νωρίτερα και να εγκαταλείψουν την προσπάθεια, ΕΣΥ θα πρέπει να είσαι πρόθυμος να τα ξεπεράσεις.

Γιατί αν δεν αναπτύξεις ΕΣΥ αυτό το αίσθημα γενναιότητας που θα σε κάνει να δεις τον εαυτό σου όπως επιθυμείς, ποιος θα το κάνει για σένα;

Ενισχυτικά άρθρα:

Κάνε το πρώτο βήμα – Πίστεψέ το!

Προετοίμασε το μυαλό σου για το μέλλον

Θέλουμε το αποτέλεσμα κάθε διαδικασίας που συμμετέχουμε να έχει θετικό πρόσημο. Η πρόοδος μας, η οικογένειά μας, οι σχέσεις μας, η εργασία μας, είναι θέματα που μας αφορούν και επιθυμούμε το καλύτερο.

Όταν αυτό το καλύτερο έρχεται, πιστεύεις ότι οφείλεται στην Τύχη ή την Σκληρή Δουλειά;

Ας αναρωτηθούμε πρώτα για μερικά πράγματα…

Τι είναι Τύχη; Απλά μια ευκαιρία; Αν είναι απλώς μια ευκαιρία, τότε γιατί κάποιοι άνθρωποι βιώνουν τη μία επιτυχία μετά την άλλη;

Από την άλλη πλευρά, αν έχεις βιώσει μια επιτυχία που ήταν αποτέλεσμα Σκληρής Δουλειάς, όπως η επιτυχία σου στις Πανελλήνιες εξετάσεις ή η διάκρισή σου σ’ ένα άθλημα, τότε πέρασε ποτέ απ’ το μυαλό σου ότι η επιτυχία σου βρισκόταν στο δικό σου έλεγχο και τις δικές σου δυνάμεις; Η αμφιβάλλεις, ακόμα, πιστεύοντας πως η επιτυχία σου ήρθε κατά λάθος;

«Πρέπει να κάνεις πολλές, πολλές μικρές προσπάθειες που κανείς δε βλέπει ή εκτιμά, για να πετύχεις κάτι αξιόλογο.»

Brian Tracy

Αναλύοντας το δίπολο Τύχης – Σκληρής Δουλειάς, ανακαλύπτει κανείς ότι πίσω από αυτό κρύβονται αντίθετοι τρόποι σκέψης.

Πιστεύοντας στην Τύχη αφήνεσαι σ’ ένα αιώνιο μέλλον να κυβερνά τη ζωή σου, μη συμμετέχοντας στη δημιουργία του. Περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή και μια δόση Τύχης, αφήνεις αυτό που θες στον κίνδυνο της πιθανότητας να μην το αποκτήσεις ποτέ. Μένεις να παρακολουθείς τη ζωή που σου συμβαίνει, δίχως να ρισκάρεις για ν’ αποκτήσεις τη ζωή που θες να σου συμβεί.

Έχεις αποδείξεις ότι η ζωή θα είναι τόσο γενναιόδωρη μαζί σου, ώστε να σου προσφέρει ακριβώς αυτό που αξίζεις, χωρίς την παραμικρή κίνηση από σένα;

Όμως, αυτό ο τρόπος σκέψης είναι ο βολικός. Είναι βολικό και άνετο να περιμένεις, μήπως η Τύχη σου «χτυπήσει» την πόρτα. Συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις, η Ατυχία είναι αυτή που «έρχεται» απρόσκλητη.

Όσο περισσότερο βολεύεσαι σε μια κατάσταση αναμονής της σπουδαίας ευκαιρίας, τόσο ο χαρακτήρας σου ατροφεί και γίνεται αδύναμος, γιατί «μαθαίνει» να περιμένει την εμφάνιση της μίας και μοναδικής ευκαιρίας, προκειμένου να δράσει.

Αν η Τύχη σου προσέφερε απλόχερα αυτό που πραγματικά επιθυμείς, θα μπορούσες να το διατηρήσεις παρότι δεν έχεις εργαστεί σκληρά για να το αποκτήσεις;

Αντιθέτως, αν εργάζεσαι σκληρά και καθημερινά για να πετύχεις τους στόχους σου, πόσο παραπάνω έτοιμος θα είσαι για ν’ αρπάξεις μια ευκαιρία που σου προσφέρεται;

Η διαφορά ανάμεσα στον παράγοντα Τύχη και στον παράγοντα Σκληρή Δουλειά είναι ότι πιστεύοντας στην Τύχη έχεις έναν παθητικό τρόπο σκέψης. Μια σταθερή νοοτροπία που δεν σου επιτρέπει να εξελιχθείς.

Ενώ, υιοθετώντας έναν πιο ενεργητικό τρόπο σκέψης, όπως αυτόν της Σκληρής Δουλειάς, αποκτάς μια νοοτροπία ανάπτυξης που σε βοηθάει να χτίσεις το μέλλον, στηριζόμενος στις δυνάμεις σου.

Με αυτόν τον τρόπο σκέψης, γίνεσαι κυρίαρχος της ζωής σου και κυνηγός των ονείρων σου. Η Σκληρή Δουλειά που κάνεις, πλάθει και πρεσβεύει εξωτερικά με τον καλύτερο τρόπο το χαρακτήρα σου. Δεν παραμένεις ένα αμέτοχο ον, αλλά δημιουργείς τις καταστάσεις που σου συμβαίνουν. Γίνεσαι δυνατός και επιλέγεις να είσαι υπεύθυνος της εξέλιξης της ζωής σου.

Παραδείγματα σκληρής δουλειάς υπάρχουν άπειρα στη ζωή μας…

 Ένα γερό και γυμνασμένο κορμί δεν είναι αποτέλεσμα Τύχης, αλλά Σκληρής Δουλειάς, γυμναστικής, διατροφής, προγράμματος και πειθαρχίας.

Ένας σπουδαίος υπεραθλητής που συγκαταλέγεται στους κορυφαίους όλων των εποχών έχει βασιστεί στην Τύχη ή την Σκληρή Δουλειά του; Ο Michael Jordan απορρίφθηκε από την ομάδα μπάσκετ του λυκείου του και μέσα στην επόμενη δεκαετία έγινε ο καλύτερος παίχτης όλων των εποχών.

Ο Michael Phelps, πρωταθλητής και ολυμπιονίκης στην κολύμβηση, έσπασε το ρεκόρ χρυσών μεταλλίων σε Ολυμπιακούς Αγώνες, αφού κέρδισε οχτώ στα οχτώ χρυσά σε όλα τα αθλήματα κολύμβησης στο Πεκίνο το 2008. Ο Phelps έκανε στην προετοιμασία του τρία πραγματικά εξαντλητικά προγράμματα κολύμβησης τη μέρα, όταν ο μέσος όρος των πρωταθλητών κολύμβησης εκτελούσε ένα παρόμοιο πρόγραμμα ανά δύο μέρες. Τα χρυσά μετάλλια ήταν αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Ένα μωρό που ξεκινάει να περπατάει, εν τέλει τα καταφέρνει λόγω Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Ένα χαρακτηριστικό που καθιστά την Τύχη αναξιόπιστη είναι ότι δεν την ελέγχεις. Δεν βρίσκεται στα χέρια σου. Δεν προϋπάρχει για να μπορείς να τη βγάλεις απ’ το τσεπάκι σε μια δύσκολη κατάσταση, σε μια συνέντευξη για εργασία ή σε μια εξέταση.

Ωστόσο, με τη Σκληρή Δουλειά είναι όλα με το μέρος σου. Την ελέγχεις και είσαι 100% υπεύθυνος για αυτά που κάνεις, για την προετοιμασία σου.

Οι περισσότεροι άνθρωποι περιγράφουν ως Τύχη την προσπάθεια και την Σκληρή Δουλειά κάποιου στο δρόμο για τη επιτυχία του.

Όταν λες: «ο άλλος είναι τυχερός», αυτό που κάνεις είναι να υπονομεύεις τις δυνατότητες σου, γιατί υποσυνείδητα περνάς το μήνυμα στον εαυτό σου ότι πιστεύεις πως δεν ελέγχεις ο ίδιος τις καταστάσεις που υπάρχουν στη ζωή σου. Αμέσως, τοποθετείς τον εαυτό σου σ’ ένα πλαίσιο αδυναμίας. Και, φυσικά, αν πιστεύεις εσωτερικά πως είσαι αδύναμος, αυτό θα δείχνεις και εξωτερικά.

Αντίθετα, αν πεις: «ο άλλος έχει εργαστεί σκληρά για την επιτυχία του», αυτόματα περνάει το μήνυμα στον εαυτό σου ότι όλα μπορούν να συμβούν, όλα μπορείς να τα ελέγξεις και όλα μπορείς να τα καταφέρεις αν εργαστείς σκληρά κι εσύ. Έτσι, τοποθετείς τον εαυτό σου σ’ ένα πλαίσιο εξερεύνησης των δυνατοτήτων σου, γεγονός που σε καθιστά δυνατό και ενεργητικό.

Κλείνοντας, θέλω να σε καλέσω ν’ αναλογιστείς…

Η ευτυχία σου είναι θέμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Το να είμαστε κατά Τύχη ευτυχισμένοι ή επιτυχημένοι δεν είναι ο σωστός τρόπος να ζούμε τη ζωή μας. Είμαστε άνθρωποι και το να είσαι άνθρωπος σημαίνει ότι έχεις τη δυνατότητα να ζεις συνειδητά τη ζωή σου και να τη «χτίσεις» όπως επιθυμείς.

Όταν κάποιος πιστεύει αποκλειστικά στη μοίρα ή την Τύχη· όταν δεν αντιλαμβάνεται ότι η ζωή που ζει εξαρτάται από τον ίδιο και τις ενέργειές του· όταν δεν πιστεύει πως όλα στη ζωή ικανοποιούν τη σχέση αιτίας και αποτελέσματος, τότε, προφανώς, υπάρχει ένα πρόβλημα εξέλιξης στη σκέψη του.

Αν υιοθετείς την τακτική της Σκληρής Δουλειάς, μάθε πως όλα κάνουν κύκλο στη ζωή και πως η ευκαιρία θα σου έρθει και θα σε βγάλει νικητή.

Και είναι προτιμότερο να προετοιμάζεσαι για μια ευκαιρία που δεν έρχεται ή αργεί παρά να έρθει και να σε βρει απροετοίμαστο.

Όπως αναφέρει πολύ πετυχημένα ο Harvey Specter στη σειρά Suits :

The odds were stacked against me, I won anyway. Because,  I win.

Ι don’t get lucky.

I make my own luck.

Ενισχυτικά άρθρα:

Εσύ … δύο χρόνια μετά!

Στοχοθεσία – Η διαδικασία που προσθέτει αξία στη ζωή σου

Οι υποσχέσεις που έδωσες στον εαυτό σου στην αρχή της χρονιάς ήρθαν για να μείνουν; Ή τις ξέχασες ήδη;

Η αλλαγή του χρόνου συνιστά για τους περισσότερους από εμάς μια ευκαιρία για αναθεώρηση του τρόπου σκέψης, ανασκόπηση του παρελθόντος, ανασύνταξη των δυνάμεων, ανανέωση της εμφάνισης, αναγέννηση του εαυτού και ανάπλαση της ζωής μας.

Για όλες αυτές τις ανακατατάξεις, οι άνθρωποι συνήθως ορίζουν τον Ιανουάριο ως το μήνα που θα αλλάξουν τα πάντα.

Σχεδιάζουν, οργανώνουν και παθιάζονται με όσα θέλουν να κάνουν στο ξεκίνημα του έτους: θα κόψω το κάπνισμα, θ’ αρχίσω γυμναστική, θα διαβάσω φέτος, θα προσέξω τη διατροφή μου, θα περάσω τα μαθήματα, θα γραφτώ στο σύλλογο, θα μάθω ξένη γλώσσα, θα προσέξω την υγεία μου, θα βρω μια δουλειά, θα μετακομίσω.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ορίζουν ως στόχο κάτι που έχουν ξαναορίσει, αλλά δεν μπόρεσαν να το πετύχουν.  Η πλειονότητα των στόχων που ορίζονται τον Ιανουάριο, προέρχεται από αυτούς που ορίστηκαν το Σεπτέμβριο, όταν το καλοκαίρι έχει πια τελειώσει και όλοι κάνουν προγραμματισμό της σεζόν που θα ακολουθήσει.

Το κοινό χαρακτηριστικό των δύο αυτών μηνών είναι ότι έχουν εδραιωθεί στο μυαλό όλων ως «μετάβαση από τη μία εποχή στην άλλη». Θεωρούνται «ευκαιρία για αλλαγή». Και οι άνθρωποι, όταν βρίσκεται πρόσφορο έδαφος για μια γενική αλλαγή, τείνουν να επιχειρούν και τη δική τους.

Γιατί θέλει πραγματική δύναμη να κάνεις την αλλαγή μόνος σου, όμως, όταν το κάνουν όλοι, «βολεύει» καλύτερα να την επιχειρείς.

Έτσι, βρισκόμαστε σ’ έναν ακόμη Ιανουάριο που όλοι έθεσαν στόχους, με τους οποίους θέλουν να συμβούν φέτος ΟΛΑ όσα δεν έχουν καταφέρει εδώ και χρόνια.

Υπάρχει μια, αρχικά, ακόρεστη όρεξη για αλλαγή, στόχους και δημιουργία, αλλά λίγες εβδομάδες μετά την απόφαση τους να κυνηγήσουν το στόχο, αυτή η όρεξη φθίνει και η προσπάθεια εγκαταλείπεται.

Πολλές φορές οι άνθρωποι υπερτιμούν τα μικρά χρονικά διαστήματα και υποτιμούν τα μεγάλα.

Υπερεκτιμούν τις δυνατότητές που έχουν στο χρονικό πλαίσιο ενός έτους και ταυτόχρονα αδυνατούν να σκεφτούν τι μπορούν να καταφέρουν σε μια πενταετία, δεκαετία, εικοσαετία.

Anthony Robbins

Όταν θες να εντάξεις στο χρονικό διάστημα ενός έτους κάποιες αλλαγές, τις οποίες δεν έχεις επιχειρήσει ποτέ ή επιχείρησες κι απέτυχες, θα πρέπει να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να προσαρμοστεί στην κάθε αλλαγή.

Η προσαρμογή στη νέα κατάσταση μπορεί να είναι σταδιακή, αλλά μπορεί να χρειαστεί αρκετό χρόνο και να διαρκέσει παραπάνω απ’ όσο υπολόγιζες.

Και αυτή η κατάσταση μπορεί να σε απογοητεύσει και να σου δημιουργήσει την εντύπωση ότι τα αποτελέσματα δεν έρχονται.

Όμως, αυτό είναι λάθος.

Τα αποτελέσματα έρχονται. Απλά, απαιτούν το χρόνο και τη στρατηγική τους.

Όσο αφορά στο Χρόνο, έχει ήδη ειπωθεί σε προηγούμενο άρθρο ότι είναι δεν υπάρχει τίποτα πιο ακριβοδίκαια μοιρασμένο στους ανθρώπους από αυτόν. Ωστόσο, κάτι που απαιτεί προσοχή είναι η σωστή αξιοποίησή του. Χρόνο έχουμε όλοι. Τον ίδιο. Το τι κάνεις με το χρόνο που σου δίνεται είναι αυτό που θα καθορίσει τη ζωή σου.

Σχετικά με τη στρατηγική που είναι αναγκαία για να επανέλθεις στην επίτευξη των στόχων που ο ίδιος έθεσες, θα χρειαστεί να βάλεις το μυαλό σου σε μια συνεχή διαδικασία σκέψης, δράσης και ανάλυσης αποτελέσματος.

Στη συνέχεια παρατίθενται κάποιοι τρόποι που θα σε βοηθήσουν να οδηγήσεις τον εαυτό σου από τη Στοχοθεσία στη Στοχεπίτευξη:

1. Κάνε αναδρομή στον προηγούμενο Ιανουάριο και όλες τις περιόδους που έβαλες κάποιο στόχο που δεν πέτυχες. Μάζεψε και ανάλυσε τις πληροφορίες, ώστε να βρεις τι δεν δούλεψε, τι δεν πήγε καλά και πως και γιατί σταμάτησες να κυνηγάς το στόχο. Κάτι έφταιξε. Κάτι δεν σε οδήγησε σε αυτό που ήθελες. Ίσως, ήταν έλλειψη όρεξης ή αυτοπεποίθησης. Ίσως, να ήταν θέμα αναβλητικότητας. Πάρε feedback από τις προηγούμενες εμπειρίες σου και αναδιαμόρφωσε τις κινήσεις σου. Για να έχεις διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά που είχες, πρέπει να κάνεις διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανες. Πάρε τη μεγάλη Απόφαση να πράξεις εναλλακτικά.

2. Να θυμάσαι ότι το «ταξίδι» προς το στόχο είναι το ίδιο σημαντικό με τον ίδιο το στόχο. Ο σκοπός ενός στόχου δεν είναι η επίτευξή του, αλλά είναι να γνωρίσεις ποιος πρέπει να γίνεις για την επίτευξή του. Για παράδειγμα, αν ο στόχος σου είναι να γίνεις πρωταθλητής σ’ ένα άθλημα, τότε, αντί να σε απασχολεί η προβολή, τα χρήματα και η δόξα, θα πρέπει να εξετάσεις το «γιατί» θες να γίνεις αυτό που θες να γίνεις, «γιατί» έθεσες αυτό το στόχο και πως η πορεία προς το στόχο θα σε βοηθήσει ν’ αναπτυχθείς και ως άτομο.  Αν ο στόχος σου είναι να περάσεις στη Νομική ή την Ιατρική, θα πρέπει να γίνεις το άτομο που απαιτείται να γίνεις για να περάσεις σε αυτές τις σχολές. Δηλαδή, στο άτομο που αφιερώνει χρόνο στο διάβασμά του, τηρεί το  πρόγραμμα του, έχει οργάνωση, πειθαρχία, όρεξη και που αγωνίζεται για να πετύχει. Γιατί, κάθε στόχος σε διαμορφώνει στο άτομο που απαιτείται να γίνεις για την επίτευξή του.

3. Θέσε στόχους έχοντας ορθή κρίση στο μυαλό σου. Για παράδειγμα, αν έχεις χρόνια να γυμναστείς και αποφάσισες πως φέτος είναι η χρονιά που θα το πράξεις, δεν μπορεί να περιμένεις να δεις σ’ ένα έτος αποτελέσματα στο κορμί σου αντίστοιχα με άτομα που θεωρούν τη γυμναστική ως τρόπο ζωής. Πολλοί άνθρωποι παρατούν τις προσπάθειές τους, διότι αντιλαμβάνονται ότι δεν προλαβαίνουν να κάνουν όσα επιθυμούν στο χρονικό πλαίσιο που οι ίδιοι έχουν θέσει. Αυτό δείχνει έλλειψη σωστής αντίληψης, πειθαρχίας και οργάνωσης και το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να επιστρέφουν στον παλιό τρόπο ζωής, πλήρως απογοητευμένοι από τον εαυτό τους.

4. Επικεντρώσου σε αυτό που επιθυμείς· όχι σ’ αυτό που δεν επιθυμείς. Οι περισσότεροι άνθρωποι ορίζουν το στόχο τους σύμφωνα με αυτά που δεν θέλουν. Για παράδειγμα, «δεν θέλω να είμαι παχύς, οπότε θα χάσω δέκα κιλά». Κάτι τέτοιο, όμως, υποβιβάζει την αυτοεικόνα σου, διότι η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου είναι ότι είναι παχύς. Μια θετική αλλαγή στη φράση δημιουργεί άλλο κλίμα στη σχέση που έχεις με τον εαυτό σου και σε βοηθάει να βλέπεις τον εαυτό σου διαφορετικά. Παράδειγμα «θέλω να είμαι υγιής, οπότε θα προσέξω τη διατροφή μου για να χάσω δέκα κιλά».

5. Κινήσου εναντίον των φόβων σου. Αλλιώς, θα σε κυριεύσουν και θα σε καθοδηγούν. Γνωρίζεις, ότι ο φόβος δεν υπάρχει. Εμείς τον δημιουργούμε με τις σκέψεις μας. Ό,τι φοβάσαι πως θα γίνει, γίνεται και ό,τι δεν φοβάσαι ότι θα γίνει, δε συμβαίνει ποτέ. Οπότε, αψήφησε μια και καλή τους φόβους που σε κρατούν πίσω, είτε είναι φόβοι απόρριψης είτε φόβοι αποτυχίας είτε φόβοι που προέρχονται από παρελθούσες εμπειρίες και κινήσου ενάντια σε αυτό που σε κρατάει στάσιμο. Όταν το νικήσεις, θ’ απορείς γιατί δεν το έπραξες νωρίτερα.

Έχει σημασία αν έχασες τις πρώτες 29 μέρες του έτους;

Αν θες ακόμα να κατακτήσεις τους στόχους σου, μπορείς να το πράξεις. Πρώτα θα χάσεις, ύστερα θα μάθεις και στο τέλος θα νικήσεις.

Γιατί οι νικητές στη ζωή αυτό κάνουν, πράττουν.

 Και πράττουν…

Και πράττουν…

Η νέα μόδα που εξαπλώθηκε στο διαδίκτυο σχετικά με την αλλαγή της εμφάνισης μέσα σε μια δεκαετία, βρήκε, αμέσως, υποστηρικτές. Πράγματι, έχει ενδιαφέρον να είσαι σε θέση να ελέγξεις μια κατάσταση σε μια χρονική περίοδο δέκα χρόνων και να συγκρίνεις το πριν και το μετά.

Άλλαξε κάτι, όμως, πέρα από τα προφανή; 

Οι προφανείς αλλαγές που σκεφτόμαστε πως μπορούν να συμβούν στη ζωή ενός ανθρώπου κατά τη διάρκεια δέκα ετών αφορούν, κυρίως, την εμφάνισή του.

Γιατί η εμφάνιση ενός ατόμου είναι κάτι που μπορεί να μετρηθεί και ν’ αξιολογηθεί. Είναι κάτι που μπορεί να παρουσιαστεί, να εξετασθεί και να συγκριθεί με στοιχεία που είναι απτά. Που υπάρχουν και φαίνονται.

Σε μια δεκαετία, ένα άτομο μπορεί να έχει ψηλώσει, να έχει παχύνει ή αδυνατίσει, να έχει βάψει τα μαλλιά του ή να τα έχει χάσει, να έχει παραμορφωθεί το πρόσωπό του από κάποιο ατύχημα ή να έχει βελτιωθεί με κάποια επέμβαση.

Με λίγα λόγια, για τις αλλαγές στην εμφάνιση υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, γι’ αυτό και είναι προφανείς.

Ωστόσο, υπάρχει άλλο ένα σημείο που αφορά ένα άτομο και μπορεί να εξεταστεί στο βάθος μιας δεκαετίας, όμως, τα στοιχεία του δεν είναι τόσο προφανή όσο αυτά της εμφάνισης. Κι αυτό είναι η Νοοτροπία του.

Η Νοοτροπία αλλάζει πιο δύσκολα, διότι είναι κάτι που δεν φαίνεται. Δεν μετριέται.

Στην εποχή μας έχουμε μάθει να ενδιαφερόμαστε μόνο για το αποτέλεσμα και να αδιαφορούμε για τη διαδικασία.

Ειδικά η γενιά μας, οι σημερινοί ‘90άρηδες, έχουμε συνηθίσει να επικεντρωνόμαστε σε ό,τι φαίνεται. Έχουμε μάθει να εστιάζουμε την προσοχή μας σ’ αυτά που αντιλαμβανόμαστε με μια ματιά. Στα μετρήσιμα αποτελέσματα, για τα οποία υπάρχουν αποδείξεις και δεν χρειάζεται να μπεις στον κόπο να σκεφτείς.

Έχουμε μάθει ν’ αναζητάμε το αποτέλεσμα, αλλά όχι τη διαδικασία.

Κάποιοι άνθρωποι μεγαλώνουν, αλλά δεν ωριμάζουν. Το σώμα τους μεγαλώνει σύμφωνα με τη φύση, ενώ το πνεύμα τους παραμένει στο ίδιο σημείο εδώ και δέκα χρόνια.

Γνωρίζουμε, όμως, ότι κάθε άτομο είναι υπεύθυνο για την ανανέωση κι επέκταση του πνεύματος του. Κι ότι για την αλλαγή και την υιοθεσία μιας νέας Νοοτροπίας απαιτείται μια διαδικασία.

Τι καλύτερο, λοιπόν, από το να αξιοποιήσεις αυτόν τον παλμό της δεκαετούς πρόκλησης προς όφελός σου;

Δες το αντίστροφα.

Κάνε μια προβολή στο μέλλον και προσκάλεσε τον εαυτό σου σ’ ένα ταξίδι εξερεύνησης του μελλοντικού σου εαυτού.

Σκέψου πως κρατάς μια φωτογραφία του εαυτού σου, όπως αυτός απεικονίζεται δέκα χρόνια μετά κι όχι δέκα χρόνια πριν.

Τι δείχνει η φωτογραφία; Πως είναι αυτός; Που είναι; Που εργάζεται; Τι του αρέσει να κάνει; Τι φοράει; Γιατί κάνει ό,τι κάνει;

Και το κυριότερο… πως σκέφτεται πλέον;

Είναι δέκα χρόνια μεγαλύτερος από σήμερα.

Ποια ζητήματα παίρνει σοβαρά στη ζωή του και σε ποια έχει επενδύσει; Τι γνώμη έχει για τον κόσμο; Ποια αρνητικά στοιχεία του απέβαλλε αυτά τα χρόνια; Ποιες καταστάσεις άφησε πίσω του, για να γίνει αυτό που είναι; Πόσο καλύτερα έμαθε να φροντίζει τον εαυτό του; Αξίζει να είναι στο σημείο που βρίσκεται ή δεν βρίσκεται ακόμα στο σημείο που του αξίζει;

Πέτυχε ή κυνηγάει τους στόχους του; Είναι ευγνώμων για όσα απέκτησε; Πως βλέπει τώρα τη ζωή του; Είναι ικανοποιημένος από τον εαυτό του; Έχει όρεξη να προσπαθήσει ή κουράστηκε; Γνώρισε τους ανθρώπους που ήθελε; Επικοινώνησε τις ιδέες του; Έζησε μια δεκαετία που τον γέμισε; Ή παρέμεινε «μικρός» σε σκέψεις, εμπειρία και νοοτροπία;

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ’ ένα άτομο είναι να πιστέψει ότι η φύση θα «ωριμάσει» το πνεύμα του, όπως ακριβώς κάνει με το σώμα του.

Η φύση δεν θ’ ασχοληθεί με το μυαλό σου. Η ανάπτυξη του μυαλού και της προσωπικότητάς σου είναι δική σου δουλειά.

Όπως πέρασαν τα δέκα προηγούμενα χρόνια, έτσι θα περάσουν και τα επόμενα. Και είναι διαφορετικό να προσθέτεις αξία και ουσία στα χρόνια που ζεις και διαφορετικό να περάσουν και να νιώθεις ότι «δεν σ’ ακούμπησαν». Ότι δεν τα «έζησες».

Δεν υπάρχει πιο λυπηρή λέξη από τη λέξη χαμένος. Χαμένος χρόνος, χαμένες μέρες, χαμένα χρόνια. Σίγουρα δε θες να περάσουν χαμένα χρόνια από τη ζωή σου.

Θες, όμως, να περάσουν χρόνια ανάπτυξης, ουσίας, ευχαρίστησης, ζωντάνιας, παραγωγικότητας, ενθουσιασμού.

«Μην εύχεσαι να ήταν ευκολότερο· να εύχεσαι να ήσουν καλύτερος. Μην εύχεσαι να είχες λιγότερα προβλήματα· να εύχεσαι να είχες περισσότερες ικανότητες. Μην εύχεσαι να είχες λιγότερες προκλήσεις· να εύχεσαι να είχες περισσότερη σοφία.»

Jim Rohn

Χρησιμοποίησε τις ερωτήσεις που ξεκινούν με «Τι;» και «Πως;» Τι θέλω να πετύχω στη ζωή μου; Τι πρέπει να κάνω; Πως πρέπει να ενεργήσω; Πως θ’ αναπτυχθώ; Πως θα βελτιωθώ; Πως θα εμπλουτίσω την προσωπικότητά μου;

Ανάπτυξε τον εαυτό σου με νέες γνώσεις, νέες ικανότητες και δεξιότητες. Ενίσχυσε την προσωπικότητά σου με χαρισματικά στοιχεία όπως ο σεβασμός και η ευγένεια, η ενσυναίσθηση και η πρωτοβουλία. Δείξε ένα γνήσιο ενδιαφέρον προς τους άλλους ανθρώπους και ακεραιότητα.

Αντικατάστησε την αντίληψη άρνησης, μιζέριας και απαισιοδοξίας που σε διακατέχει με μια συγκρατημένη αισιοδοξία και πεποίθηση ότι θα καταφέρεις στη ζωή σου να κάνεις πραγματικότητα όσα σκέφτεσαι.

Υιοθέτησε μια Νοοτροπία ανάπτυξης και αφθονίας που θα σε βοηθήσει να εξαλείψεις όποιες πεποιθήσεις σε περιορίζουν και σε κρατούν παγιδευμένο σε σκέψεις έλλειψης.

Φράσεις του τύπου: «Δεν νομίζω ότι μπορώ…» ή «Δεν έχω τη δύναμη να…» ή «Δεν ξέρω πως…» σε περιορίζουν αυτόματα σ’ ένα περιβάλλον αδυναμίας. Ένα «Δεν νομίζω ότι μπορώ…» πηγάζει από ένα ουσιαστικότερο «Δεν νομίζω ότι είμαι…». Απόβαλλε το από τη ζωή σου.

Αντιθέτως, φράσεις που ξεκινούν με: «Είμαι» ή «Μπορώ» σε ενδυναμώνουν. Σε ενεργοποιούν και σε  ωθούν ν’ αναπτυχθείς.

Εξερεύνησε το δυναμικό που κρύβεις μέσα σου ως άνθρωπος. Είσαι ικανός για σπουδαία πράγματα. Ικανός να αλλάξεις τα πάντα. Ικανός να πετύχεις τα πάντα.

Μα, πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι. Η ποιότητα της νοοτροπίας σου θα καθορίσει την ποιότητα της ζωής σου.

Δες τον εαυτό σου δέκα χρόνια μετά και σκέψου πως θα φτάσεις εκεί που θες.

 Εξέτασε, όχι μόνο οπτικά την εικόνα που έχεις φτιάξει με τη Φαντασία σου, αλλά και πνευματικά, για να δώσεις την απαραίτητη σημασία και προσοχή σε αυτά που δε φαίνονται.

Γιατί αυτά είναι που κάνουν τη διαφορά στη ζωή σου.

Αυτά της δίνουν ουσία.

Αυτά είναι η πραγματική πρόκληση.

Η επίτευξή των στόχων που θέτει ένα άτομο αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την προσωπικότητά του. Συγκεκριμένα, ενισχύει την αυτοεικόνα του ατόμου, αυξάνει την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή του, αναπτερώνει το ηθικό του και δημιουργεί το κατάλληλο έδαφος για τη χάραξη νέων πλάνων δράσης, θεωρημένους από διαφορετική σκοπιά · αυτή του νικητή.

Όμως, πριν φτάσεις στο σημείο του νικητή, υπάρχει ένας δύσκολος δρόμος που θα πρέπει να διανύσεις και αυτός ο δρόμος δε φαίνεται κάπου εξωτερικά, αλλά είναι μέσα σου.

Οι στόχοι παίζουν καίριο ρόλο στη ζωή μας, καθώς αποτελούν τα προσωπικά στοιχήματα απέναντι στον εαυτό μας

Η Στοχοθεσία είναι μια διαδικασία με την οποία τοποθετείς τον εαυτό σου σ’ ένα υψηλότερο επίπεδο απ’ ότι είναι, καθώς επιλέγεις να κινηθείς προς κατευθύνσεις που μέχρι τώρα δεν κινήθηκες. Αποφασίζεις να θέσεις νέα πρότυπα, νέα κριτήρια, νέα «standards» για τη ζωή σου και επιλέγεις να ωθήσεις τον εαυτό σου στη διαδικασία της αλλαγής.

Θέτω στόχους σημαίνει δημιουργία πλάνου, ύπαρξη χρονοδιαγράμματος και θέσπιση του κατάλληλου πλαισίου στο οποίο θα κινηθείς για να πετύχεις όσα έθεσες.

Πως κατευθύνομαι, λοιπόν, από τη Στοχοθεσία στη Στοχεπίτευξη;

Αρχικά, χωρίζω τους στόχους μου σε δύο μέρη:

1. Μακροχρόνιοι

Μακροχρόνιοι στόχοι είναι τα όνειρά σου.

Τα όνειρα σου για τα επόμενα τρία, πέντε, δέκα, είκοσι, τριάντα, σαράντα χρόνια. Για την ακρίβεια, τα όνειρα για την υπόλοιπη ζωή σου. Θα πρέπει να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι και για να μείνεις πιστός στα όνειρά σου θα πρέπει να δημιουργήσεις ένα σχέδιο για την πραγματοποίησή τους. Το καλύτερο μέλλον σου είναι ένα όνειρο. Πως θες να είσαι, τι θες να είσαι, που θες να ζεις, τι θες να βλέπεις, τι θες να κάνεις. Όλα αυτά ανήκουν στο όνειρο που έχεις για τον εαυτό σου, για το μέλλον σου, για την οικογένειά σου. Έχεις την ευκαιρία να γίνεις κάτι μοναδικό, να κάνεις κάτι μοναδικό, όπως ακριβώς το έχεις στο μυαλό σου. Γι’ αυτό μη χάσεις τα όνειρά σου.

2. Βραχυχρόνιοι

Βραχυχρόνιοι στόχοι είναι όσοι αφορούν το άμεσο μέλλον.

Αυτοί είναι οι στόχοι σου για αύριο, γι’ αυτή την εβδομάδα, γι’ αυτό το μήνα, γι’ αυτό το χρόνο. Αυτοί οι στόχοι ονομάζονται δημιουργοί αυτοπεποίθησης, γιατί, εάν θέσεις ένα βραχύχρονο στόχο, προσπαθήσεις πολύ γι’ αυτόν και τα καταφέρεις, αυτή η ικανοποίηση της επίτευξης του στόχου, θα αρχίσει να σου δημιουργεί εκείνα τα αισθήματα που απαιτούνται για να κυνηγήσεις τους μακροχρόνιους στόχους (τα όνειρά σου). Θ’ αρχίσεις να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου, να πιστεύεις στις ικανότητές σου και ν’ αναγνωρίζεις τον εαυτό σου ως νικητή της διαδικασίας.

Όσοι αποτυγχάνουν να προγραμματίσουν, προγραμματίζουν ν’ αποτύχουν.

Έπειτα, η διαδικασία συνεχίζεται με τα ακόλουθα βήματα:

Α. Γράφω τους στόχους μόνο σε Ενεστώτα χρόνο

Απαραίτητο στη διαδικασία της Στοχοθεσίας είναι να καταγράψουμε τους στόχους μας σε χαρτί. Αυτό δείχνει ότι παίρνουμε τον εαυτό μας σοβαρά. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται μέσω αυτής της ενέργειας ότι αυτό που κάνουμε έχει σημασία για μας και δίνει την απαραίτητη προσοχή.

Επιπλέον, η καταγραφή μας βοηθάει να παραμείνουμε προσηλωμένοι στο στόχο. Ίσως, βρεθούν εξωτερικά ερεθίσματα που θα μας αποπροσανατολίσουν ή κάποια εμπόδια που θα μας καθυστερήσουν. Οι γραμμένοι στόχοι μας, αναρτημένοι σ’ ένα σημείο που τους βλέπουμε συνεχώς, όπως το γραφείο μας, θα μας υπενθυμίζουν την πορεία που έχουμε επιλέξει και θα μας επικεντρώνουν ξανά στο στόχο.

Πως γράφουμε το στόχο μας; Μόνο σε χρόνο Ενεστώτα. Ό,τι θες να είσαι, είσαι τώρα. Ό,τι θες ν’ αποκτήσεις, το’ χεις τώρα. Εκφράσεις, όπως: θέλω μια δουλειά, θέλω μια σχέση, θέλω ένα αυτοκίνητο, θέλω χρήματα κ.λ.π. εκλαμβάνονται από το λογικό μέρος του εγκεφάλου ως μια επιθυμία που έχουμε για το μέλλον, με αποτέλεσμα να εκτιμά ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για μας και, ως εκ τούτου, να μη δίνει την απαιτούμενη προσοχή. Έχει συνηθίσει να του δίνεις εντολές σε Ενεστώτα χρόνο για όσα σε αφορούν άμεσα. Με τις παραπάνω εκφράσεις, απλώς, τίθεται η επιθυμία σε αναμονή, ώσπου να δώσεις εντολή για άμεση ενέργεια.

Για παράδειγμα, αντικατέστησε το: «θέλω ν’ αποκτήσω μια όμορφη σχέση» με το εξής: «έχω μια υπέροχη σχέση και βιώνω την ευτυχία με το/τη σύντροφό μου» ή το «θέλω χρήματα» με το «έχω αρκετά χρήματα που με βοηθούν να ανταπεξέρχομαι στις υποχρεώσεις μου και μου επιτρέπουν ν’ αναπτύξω τα σχέδια μου.»

Με τη χρήση του Ενεστώτα γίνεται κάτι που δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα: αλλάζουμε επίπεδο, αλλάζουμε συχνότητα, αλλάζουμε ενέργεια. Απομακρύνουμε το αίσθημα την έλλειψης που νιώθαμε πριν και αισθανόμαστε την αφθονία για όσα έχουμε και όσα θ’ αποκτήσουμε. Αν νιώσεις ό,τι έχεις όλα, θ’ αποκτήσεις τα πάντα. Αν νιώσεις ό,τι σου λείπουν, θα σου λείπουν πάντα.

Είσαι ό,τι σκέφτεσαι και ό,τι αισθάνεσαι, οπότε πρόσεξε τι σκέφτεσαι και τι συναίσθημα σου προκαλεί.

Β. Γίνομαι συγκεκριμένος

Όπως έχουμε ξαναπεί, το μυαλό λατρεύει ν’ αναζητά εξωτερικά γεγονότα για να επιβεβαιώσει όσα του έχουμε ήδη ορίσει με τις σκέψεις που κάνουμε και τις πεποιθήσεις που έχουμε.

Αν πούμε στο μυαλό μας θέλω περισσότερα χρήματα, δεν γνωρίζει προς τι να ψάξει. Πόσα χρήματα ακριβώς; Πότε τα θες; Γιατί τα θες; Όσο πιο συγκεκριμένη γίνεται η εντολή που δίνουμε στον εγκέφαλο, τόσο πιο εύκολο γίνεται γι’ αυτόν να ψάξει ανάμεσα σε πολλές πιθανές λύσεις και να σου προσφέρει αυτές που θα σε ικανοποιήσουν γρηγορότερα.

Στο ίδιο σκεπτικό, με φράσεις όπως: θέλω σύντροφο, θέλω αυτοκίνητο, θέλω να πάω καλά στις εξετάσεις, δεν βοηθάμε το εγκέφαλό μας να κατανοήσει την ανάγκη μας και ν’ αναζητήσει τρόπους να μας ικανοποιήσει. Θέσε κριτήρια, δώσε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και χρονικό ορίζοντα.

Γ. Ορίζω το «Γιατί» μου

Σκέψου και βρες το κίνητρό σου. Το δικό σου «γιατί». Γιατί κάνεις όσα κάνεις; Γιατί θες όσα θες;

Το «γιατί» σου είναι το «γιατί κάνεις ό,τι κάνεις» και  πρέπει να είναι τόσο δυνατό που να σε γεμίζει και, ειδικότερα, να σε ωθεί στον στόχο, ακόμα κι όταν έρθουν οι δύσκολες μέρες, οι δύσκολες εποχές, τα δύσκολα εμπόδια, οι αποτυχίες.

Ένα ισχυρό κίνητρο μπορεί να σε οδηγήσει σε σπουδαίες καταστάσεις, οπότε υιοθέτησε ένα, ειλικρινές προς τον εαυτό σου, κίνητρο.

Δ. Οργανώνω πλάνο δράσης 

Αφού τελειώσαμε με την καταγραφή των στόχων μας, το επόμενο βήμα είναι να καθορίσουμε ένα πλάνο δράσης, σύμφωνα με το οποίο θα κινηθούμε προς το στόχο.

Τίποτα δεν οδηγεί στην επιτυχία, δίχως οργάνωση και πλάνο δράσης. Μια επιχείρηση είναι επιτυχημένη, διότι έχει οργάνωση και πλάνο δράσης. Ένας αθλητής γίνεται επιτυχημένος, διότι έχει οργάνωση και πλάνο δράσης. Έτσι, για να εκπληρώσουμε με επιτυχία τους στόχους που θέσαμε, οφείλουμε να σχεδιάσουμε ένα πλάνο δράσης που ν’ ανταποκρίνεται καλύτερα σ’ αυτά που επιθυμούμε.

Δίπλα στον κάθε στόχο πρόσθεσε τρεις πιθανούς τρόπους, με τους οποίους θα κινηθείς προς αυτόν. Φτιάξε ένα σχεδιάγραμμα, όρισε στοιχεία και βρες πιθανές λύσεις.

Η ζωή μας δεν είναι δεδομένη. Αλλάζει διαρκώς. Το πλάνο μας, ίσως, χρειαστεί ν’ αλλάξει. Να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε κάτι. Είναι ο προσωπικός μας «χάρτης». Ωστόσο, η μη ύπαρξη «χάρτη», μπορεί να μας οδηγήσει σε αδιέξοδο.

Ε. Φαντάζομαι τον εαυτό μου να πετυχαίνει το στόχο

Η δύναμη της Φαντασίας και ο σπουδαίος ρόλος που παίζει στη ζωή μας, έχει αναλυθεί εκτενώς. 

Όταν δημιουργούμε τον κόσμο που θέλουμε να ζήσουμε, πρώτα στο μυαλό μας, δίνουμε νέες παραστάσεις και νέα ερεθίσματα στον εγκέφαλο για να δημιουργήσει με τη σειρά του τις κατάλληλες συνθήκες για να κάνει αυτό που σκεφτόμαστε πραγματικότητα.

Αρκούν δέκα λεπτά τη μέρα, πέντε λεπτά το πρωί, προτού σηκωθούμε από το κρεβάτι και πέντε το βράδυ όταν ξαπλώνουμε. Τις ώρες αυτές ο εγκέφαλος είναι ευάλωτος και λειτουργεί σε επίπεδο που είναι δεκτικός σε νέα «τροφή», νέες πληροφορίες. Κατά τη διάρκεια της μέρας τον τροφοδοτούμε με «σκουπίδια». Ας σκεφτούμε πως επιθυμούμε να είμαστε και ας του δώσουμε την «τροφή» που αναζητάει, με σκέψεις «υγιείς» και παραγωγικές για τον εαυτό μας.

ΣΤ. Πιστεύω σε μένα

Αν δεν πιστέψουμε στον εαυτό μας ότι θα τα καταφέρουμε, τότε μάλλον δεν θα τα καταφέρουμε. Είμαστε πηγές πίστης στον εαυτό μας για τη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος για μας.

Δε χρειάζεται να πιστεύει κάποιος άλλος σε αυτό που θες να κάνεις για τον εαυτό σου. Ούτε χρειάζονται ανακοινώσεις, επευφημίες ή απόψεις. Αυτά έρχονται στη συνέχεια. Τώρα, όμως, απαιτείται να λειτουργήσουμε εμείς για μας. Εσύ για σένα. Εσύ που ενδιαφέρεσαι για μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Πίστεψε ότι θα κατορθώσεις να κάνεις όσα κατέγραψες.

Τα βήματα που περιγράφονται παραπάνω συμβάλλουν στην ικανοποίηση του εαυτού σου τόσο με εξωτερικά χαρακτηριστικά (επίτευξη στόχου) όσο και με εσωτερικά χαρακτηριστικά (ψυχική ηρεμία).

Γι’ αυτό όρισε του στόχους σου…

Ακολούθησε τη διαδικασία…

Και πρόσφερε στον εαυτό σου την αξία που του αναλογεί…

Υλικά αγαθά, πνευματικά αγαθά. Χρήματα, ακίνητα, επιχειρήσεις, αυτοκίνητα, αλλά και σχέσεις, φιλίες,συνεργασίες, εμπιστοσύνη, αξιοπρέπεια, ακόμα και η ελευθερία σου.

Όλα μπορούν να χαθούν,όπως ακριβώς εμφανίστηκαν. Να φύγουν, όπως ήρθαν και ύστερα να ξανάρθουν. Όλα μπορούν να αλλάξουν και να αντικατασταθούν κι όλα συμβαίνουν με γνώμονα τις δικές σου επιλογές.

Ένα μόνο πράγμα δεν μπορείς ούτε να αλλάξεις ούτε να επηρεάσεις ούτε ν’ αντικαταστήσεις. Και αυτό είναι ο Χρόνος.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο ακριβοδίκαια μοιρασμένο στους ανθρώπους από το Χρόνο.

Τη στιγμή που το ρολόι δείξει 00:00, έχουμε όλοι ακριβώς τις ίδιες ώρες στη διάθεσή μας. Η κάθε ημέρα μας ξεκινά απόλυτα ισότιμα με όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη. Αυτό είναι το κοινό σημείο μας.

Και ανάλογα με τις επιλογές που κάνουμε, ο Χρόνος μας κρίνεται ως αξιοποιημένος ή χαμένος. Αυτό είναι το σημείο της διαφοράς μας.

Με δεδομένο, λοιπόν,ότι όλοι μας έχουμε τον ίδιο Χρόνο στη διάθεσή μας, η διαφορά μας βρίσκεται στο γεγονός ότι κάποιοι επιλέγουν να τον χαραμίσουν, ενώ άλλοι επιλέγουν να τον αξιοποιήσουν.

Η έννοια «χαραμίζω το χρόνο μου» σημαίνει ότι ο τρόπος που επιλέγω να «περάσω» την ώρα μου δεν με αναπτύσσει σαν άτομο, δεν μου προσφέρει κάτι ουσιαστικό, όπως η γνώση ή κάτι αξιόλογο, όπως η ψυχαγωγία, αλλά σπαταλάω το χρόνο άσκοπα, απλώς για να «περάσει» η ώρα, να «φύγει» η μέρα.

Από την άλλη πλευρά, η έννοια «αξιοποιώ το χρόνο μου» σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ότι, δηλαδή, από αυτό που κάνω, κερδίζω κάτι. Όχι απαραίτητα χρηματικό, αλλά κερδίζω σε γνώσεις, σε υγεία, σε σχέσεις, σε ψυχαγωγία, σε χαρά, σε δημιουργία.

Φανταστείτε το χρόνο σαν ένα πανέμορφο, υπερπολυτελές, ταχύτατο αυτοκίνητο που βρίσκεται με γεμάτο το ρεζερβουάρ παρκαρισμένο στο γκαράζ ενός σπιτιού. Ο ιδιοκτήτης έχει δύο επιλογές: να χρησιμοποιήσει ή όχι το αυτοκίνητο. Αν επιλέξει να το χρησιμοποιήσει, θα έχει την ευκαιρία ν’ αποκτήσει νέες εμπειρίες από την αίσθηση της οδήγησης, την αδρεναλίνη της ταχύτητας, την πολυτέλεια του σαλονιού, τα μέρη που θα ταξιδέψει, τους ανθρώπους που θα συναντήσει, τους νέους κόσμους που θα εξερευνήσει. Αν επιλέξει να μην το χρησιμοποιήσει, δεν θα γνωρίσει τίποτα από τα παραπάνω. Για την ακρίβεια, μόλις θα έχει σπαταλήσει μία ευκαιρία να ανακαλύψει κάτι διαφορετικό από αυτό που έχει συνηθίσει να κάνει. Θα μείνει ο ίδιος άνθρωπος σε όλα τα επίπεδα. Όμως, σκοπός του ανθρώπου είναι η εξέλιξη και όχι η στασιμότητα.

Και η σωστή αξιοποίηση του χρόνου μπορεί να σου φέρει την εξέλιξη που επιθυμείς.

Ποια είναι η δική σου στάση απέναντι στο Χρόνο;

Τον εκμεταλλεύεσαι ή τον σπαταλάς;

Τον χάνεις ή τον κερδίζεις;

Η διαφορά ενός επιτυχημένου ατόμου από ένα μη επιτυχημένο είναι η επίγνωση της σωστής αξιοποίησης του Χρόνου.

Ο Χρόνος έχει έντονη και ύπουλη παρουσία στη ζωή μας.

Έντονη, γιατί υπάρχει παντού και πάντα. Απλώς, αναρωτήσου πόσες φορές τη μέρα κοιτάς την ώρα στο ρολόι ή το κινητό σου. Ύπουλη, διότι, φανερώνει τα αποτελέσματα της προσπάθειάς σου στο τέλος, ενώ μέχρι τότε δε σε αφήνει να γνωρίζεις πως τα πηγαίνεις.

Ουσιαστικά, σε αφήνει να τον εκμεταλλευτείς τώρα, να δουλεύεις τώρα, να προσπαθείς τώρα, να διεκδικείς τώρα, να παλεύεις τώρα για κάτι που μελλοντικά θα αποδειχθεί, αν άξιζε τον κόπο.

Υπάρχει περίπτωση η ανταμοιβή της σκληρής δουλειάς ενός ατόμου για ένα έτος να επέλθει κυριολεκτικά μέσα από την τελευταία, μικρή στιγμή της προσπάθειάς του. Για παράδειγμα, όλα τα επιτυχημένα αποτελέσματα σε εξετάσεις προέρχονται από μια χρονική περίοδο,όπου το άτομο έκανε την προσπάθειά του, ώσπου να έρθει η στιγμή της Επιτυχίας.

Ο Χρόνος είναι πολύ ομιλητικός. Δίνει όλες τις απαντήσεις, δίχως να κάνει ερωτήσεις.

Ευριπίδης

Για να βρεις Χρόνο να κάνεις αυτό που θες, αυτό που ονειρεύεσαι, δε χρειάζεται να προσθέσεις ώρες μέσα στη μέρα. Κάτι τέτοιο είναι αδύνατο.

Έχεις εικοσιτέσσερις. Και είναι υπεραρκετές.

Χρειάζεται, όμως, να κρίνεις ΤΩΡΑ ποιες ώρες θα αφαιρέσεις από αυτές που δεν σου προσφέρουν κάτι, για να τις αντικαταστήσεις με άλλες που θα σε προοδεύσουν και θα σε αναπτύξουν.

Τα ξεχωριστά άτομα αξιοποιούν με τρόπο ξεχωριστό το Χρόνο τους.

Ένα δυναμικό εξάμηνο ή ένα παραγωγικό έτος, στο οποίο δουλεύεις σκληρά πάνω σε αυτό που θες να πετύχεις,μπορεί να σε φέρει μπροστά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Μπορεί να σε ανεβάσει δύο ή τρία επίπεδα σαν άτομο και προσωπικότητα, όταν άλλοι θα επιλέγουν να μένουν στάσιμοι.

Αν επιλέξεις να αξιοποιήσεις τις δυνατότητες που μπορεί να σου προφέρει ο Χρόνος στο διάστημα ενός έτους, αυτό για σένα μπορεί να σημαίνει: ένα πτυχίο σε ξένη γλώσσα μέσω ταχύρρυθμων μαθημάτων, μία πιστοποίηση εξειδίκευσης σε τομέα που σε ελκύει, ένα γενικό έτος εκκαθάρισης των μαθημάτων που «χρωστάς» στη σχολή σου, ένα έτος που θα ασχοληθείς με την υγεία και το σώμα σου πιο εντατικά, ένα έτος στο οποίο θα«εκμαιεύσεις» την ιδέα που έχεις μέσα σου, ένα έτος σωστού προϋπολογισμού των οικονομικών σου για να κάνεις στο τέλος του το ταξίδι των ονείρων σου.

Με απλά λόγια, είναι στο χέρι σου να μετατρέψεις το ανούσιο σε ουσιώδες.

Αρκεί να είσαι συνειδητά επινοητικός, ώστε να μην αφήνεις το χρόνο να «φεύγει» ανεκμετάλλευτος.

Κάνε μικρές αλλαγές στην καθημερινότητά σου, όπως το να αντικαταστήσεις τις υπερβολικές ώρες που σπαταλάς στο gaming, την τηλεόραση, τις σειρές, το τζόγο ή την ατελείωτη περιήγηση στα social. Νιώσε, ότι αυτό που κάνεις δεν σε ωριμάζει, δε σε κάνει καλύτερο. Αντικατέστησε τις ώρες αυτές με διάβασμα, γυμναστική ή ένα χόμπι που κάνει το μυαλό σου να λειτουργεί. Κάνε κάτι ουσιώδες για σένα και διαχώρισε τι σε ψυχαγωγεί και τι σε αποχαυνώνει.

Επιπλέον, δώσε «νόημα» και «ουσία» στις «ανούσιες» και «νεκρές» ώρες. Ένα ταξίδι δύο –τριών ωρών, εμπεριέχει «νεκρό» Χρόνο. Δηλαδή, Χρόνο που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο από αυτό που κάνεις. Η διαδρομή με το μετρό ή το λεωφορείο από το σπίτι στη δουλειά και αντίστροφα, επίσης. Η καθαριότητα του σπιτιού,επίσης.

Μια αλλαγή που έκανα και νιώθω ότι βοήθησε πολύ στην προσωπική μου ανάπτυξη είναι να ακούω διαλέξεις προσωπικής ανάπτυξης ή ηχογραφημένες αφηγήσεις βιβλίων που υπάρχουν ελεύθερα στο διαδίκτυο, όποτε βρίσκω «νεκρό» Χρόνο.

Ακόμα, «νεκρός» Χρόνος μπορεί να θεωρηθεί και το χρονικό διάστημα που δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο, διότι, ίσως, όλοι να κοιμούνται. Κάνε τη χάρη στον εαυτό σου και ξύπνα μια ώρα νωρίτερα ή κοιμήσου μια ώρα αργότερα, ώστε να ασχοληθείς αποκλειστικά με τον εαυτό σου, χωρίς να σε ενοχλήσει κανείς.

Αξιοποίησε το Χρόνο σε όλο του το μεγαλείο, καθώς αποτελεί τη μοναδική και αναντικατάστατη περιουσία σου.

Δεν μπορείς να επαναφέρεις το Χρόνο που «πέρασε» ούτε τη μέρα που «έφυγε».

Μπορείς, όμως, να τον κάνεις να  κυλάει υπέρ σου…

Είναι αυτή η τάση που μας κάνει να θέλουμε να βελτιωθούμε, να αναπτυχθούμε και να περάσουμε από το προηγούμενο στο επόμενο στάδιο της ζωής μας.

Και αν θεωρείς ότι το προηγούμενο στάδιο της ζωής σου είχε κάποια λάθη, κάποιες ελλείψεις ή κάποιες αναποδιές που έτυχαν, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να σχεδιάσεις μόνος σου το επόμενο στάδιο της ζωής σου και να ακολουθήσεις αυτό το σχέδιο.

Αν πάρουμε ένα μικρό χρονικό διάστημα των δύο ετών, πόσο διαφορετικά μπορείς να ορίσεις τη ζωή σου;

Πως θα χαρίσεις στον εαυτό σου δυο δυναμικά χρόνια;

Με την έννοια δυναμικά χρόνια, εννοείται η προσπάθεια και οι ενέργειες που θα καταβάλλεις αυτό το διάστημα για να κάνεις τον εαυτό σου καλύτερο, δυνατότερο, ικανότερο,σοφότερο, υγιέστερο σε όλους τους τομείς της ζωής σου.

Πιο συγκεκριμένα, αυτά τα δύο δυναμικά χρόνια μπορεί να περιλαμβάνουν ενέργειες, όπως να μελετήσεις αυτά που θες να μελετήσεις, να επικοινωνήσεις με ανθρώπους που δεν μπορούσες να επικοινωνήσεις, να αποκτήσεις εμπειρίες που δεν ήσουν έτοιμος να ζήσεις, να ταξιδέψεις εκεί που δεν κατάφερες να ταξιδέψεις ακόμα, να αποτελειώσεις ό,τι άφησες ανολοκλήρωτο, να ενισχύσεις την υγεία και το σώμα σου, να αισθανθείς πια άνετος με σένα, να ολοκληρώσεις τις σπουδές σου ή ακόμα και να τις επεκτείνεις, να στείλεις το βιογραφικό σου ζητώντας εκείνη τη θέση για την οποία περίμενες καιρό, να αποκαταστήσεις τις σχέσεις σου με άτομα που απομακρύνθηκες, να επενδύσεις περισσότερο στην εξέλιξη του παιδιού σου, να ξεκινήσεις μια δίαιτα που αναβάλλεις καιρό.

Όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα, αναλόγως με τις προσωπικές μας επιλογές.

Αρκεί να πάρεις απόφαση και να φτιάξεις ένα πρόγραμμα με τις ενέργειες που θα ακολουθήσεις για να οδηγηθείς σε αυτό που θες.

Γίνεται αντιληπτό ότι είναι διαφορετική κάθε κατάσταση. Είναι διαφορετικό να είσαι 25 χρονών και να σε απασχολούν οι σπουδές σου και η ένταξή σου στην αγορά εργασίας και διαφορετικό να είναι 45 χρονών και να είσαι σύζυγος, γονέας και εργαζόμενος.

Ωστόσο, σε όλα τα στάδια της ζωής σου είσαι αποκλειστικά υπεύθυνος για την πορεία σου, την ευτυχία σου και την εξέλιξή σου.

Αν ξεκινήσεις νωρίς, έχεις όλο το χρόνο να πλάσεις τη ζωή σου όπως επιθυμείς. Φυσικά, είναι δυνατόν να πετύχεις σπουδαία πράγματα ξεκινώντας και αργότερα, σε πιο μεγάλη ηλικία. Απλά, σε αυτή την περίπτωση απαιτείται να ληφθεί μια πιο γενναία και πιο δραστική απόφαση για να αλλάξεις την κατάσταση της ζωής σου.

Εντούτοις, αν αναλάβεις την πρωτοβουλία να σχεδιάσεις τη ζωή σου συνειδητά από νεαρή ηλικία, έχεις με το μέρος σου συμμάχους, όπως ο χρόνος, η ενέργεια, η όρεξη, ο ενθουσιασμός, η περιέργεια.

Δώσε την ευκαιρία στον εαυτό σου να δημιουργήσει. Αφιέρωσε χρόνο στον εαυτό σου και χάρισέ του δύο δυναμικά χρόνια που θα σε οδηγήσουν σε ένα νέο, ξεχωριστό «μέρος» από αυτό που βρίσκεσαι τώρα.

Όλα όσα θέλουμε να πετύχουμε έχουν σημασία. Είναι όλα δικά μας και οφείλουμε να τα διεκδικήσουμε από την ίδια τη ζωή. Κανείς δε θα σου απαγορέψει να κυνηγήσεις αυτά που θες και να φέρεις τη ζωή στα μέτρα σου.

Αυτό είναι βέβαια κάτι που απαιτεί αγώνα από την πλευρά σου. Έναν αγώνα που ξεκινάει πρώτα εσωτερικά και μένει εκεί για αρκετό διάστημα, ώσπου να αρχίσει η έκβασή του να εξωτερικεύεται με πράξεις.

Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου πως θα είναι σε δύο χρόνια;

Τα επόμενα δύο χρόνια της ζωής σου μπορούν να είναι εντελώς διαφορετικά από τα προηγούμενα δύο. Δεν είσαι υποχρεωμένος να ζήσεις τα δυο επόμενα χρόνια ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ζούσες τα προηγούμενα δύο.

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις πληροφορίες και την εμπειρία των προηγούμενων ετών, να διορθώσεις όλα τα λάθη, να υιοθετήσεις μια νέα, ανανεωμένη φιλοσοφία ζωής που θα σε αντιπροσωπεύει στο έπακρο.

Αυτό που είναι σημαντικό να γνωρίζεις είναι ότι σε δύο χρόνια από τώρα όλοι θα φτάσουμε κάπου. Το ερώτημα είναι ΠΟΥ;

Ας κάνουμε μαζί μια ώριμη σκέψη:

Αν συνεχίσεις να ζεις με τον τρόπο που ζεις, αν συνεχίσεις να κάνεις όλα όσα κάνεις, αν συνεχίσεις να αφιερώνεις χρόνο, προσπάθεια, συναίσθημα, σκέψη ή χρήμα εκεί που αφιερώνεις, που θα βρίσκεσαι σε δύο χρόνια;

Κάνε μια παύση να το σκεφτείς πριν απαντήσουμε.

Σε δυο χρόνια είτε θα φτάσεις σε έναν καλά σχεδιασμένο προορισμό είτε σε έναν μη σχεδιασμένο προορισμό.

Και αν αναρωτηθείς σε ποιον προορισμό θες να φτάσεις, είμαι σίγουρος ότι θα επιλέξεις τον καλά σχεδιασμένο προορισμό.

Γιατί ο μη σχεδιασμένος προορισμός μπορεί να σου προσφέρει συνθήκες ζωής που δεν θα σε ικανοποιούν.

Μπορεί να καταλήξεις να δουλεύεις εκεί που δεν θες, να μένεις εκεί που δεν θες, να υπάρχουν άτομα γύρω σου που δεν θες, να οδηγείς αυτό που δεν θες, να φοράς αυτό που δεν θες. Γενικότερα, να κάνεις πράγματα που δεν θες να κάνεις, απλώς, επειδή, παρέλειψες να σχεδιάσεις έναν καλύτερο προορισμό για σένα.

Αντιθέτως, σε δύο χρόνια, μπορείς να φτάσεις σε έναν καλά σχεδιασμένο προορισμό. Σ’ ένα μέρος που θα είσαι παραγωγικός, σ’ ένα μέρος που θα νιώθεις καλά με τον εαυτό σου, σ’ ένα μέρος που θα σου χαρίσει τιμή και σεβασμό, σ’ ένα μέρος που θα σου δώσει την ευκαιρία να έρθεις σε επαφή με άτομα που δεν μπορούσες πριν, σ’ ένα μέρος που θα μπορείς να αναδείξεις τις ικανότητές σου, σ’ ένα μέρος που θα έχεις τη δύναμη να επηρεάσεις θετικά την εξέλιξη των ανθρώπων γύρω σου, αλλά και τη δική σου, σ’ ένα μέρος που η συνεισφορά σου δημιουργεί αντίκτυπο, σ’ ένα μέρος όπου θα είσαι υγιής σε σώμα και πνεύμα.

Το μόνο που χρειάζεται από σένα είναι να σκεφτείς τον «προορισμό» σου. Να σκεφτείς πως θες να είσαι σε δύο ή πέντε ή δέκα χρόνια και, έπειτα, να σχεδιάσεις την κατεύθυνση που θα ακολουθήσεις για να φτάσεις στον προορισμό που όρισες.

Πηγαίνουμε προς την κατεύθυνση που βλέπουμε. Αν αρχίσεις να σχεδιάζεις την κατεύθυνση που θες να ακολουθήσεις, πολύ γρήγορα θα φτάσεις στον προορισμό σου, γιατί, επίσης, βλέπουμε την κατεύθυνση που σχεδιάζουμε.

Επίλεξε ποια μορφή θες να έχει ο εαυτό σου σε δύο χρόνια…

Σχεδίασε τις πράξεις που απαιτείται να κάνεις για να είσαι όπως επιθυμείς…

Και ακολούθησε την κατεύθυνση που θα σε οδηγήσει στον προορισμό σου…

Έχεις υπολογίσει που θέλεις να φτάσεις και τι απαιτείται να πράξεις γι’ αυτό. Το μυαλό σου βρίσκεται σε έναν παραγωγικό οργασμό, χαρίζοντας σου πληροφορίες που σου είναι χρήσιμες για να καταστρώσεις το σχέδιο της επιτυχίας σου. Αρχίζεις να συνδέεις νοητικά όλα τα κομμάτια του παζλ με τις ενέργειες που θα ακολουθήσεις. Είσαι έτοιμος για το μεγάλο βήμα.

Και τι κάνεις;

Σταματάς.

Παγώνεις κάθε την σκέψη σου, την κάθε πράξη σου. Πιθανότατα να σκέφτεσαι: «Ωραία, τώρα που το βρήκα, ξεκινάω από αύριο». Και βγαίνεις μια βόλτα ή ανοίγεις την τηλεόραση να δεις μια σειρά ή θυμάσαι να πάρεις τηλέφωνο τη γιαγιά σου ή κάνεις οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που σκεφτόσουν μόλις πριν.

Η μεγαλύτερη ποσότητα χαμένου χρόνου είναι ο χρόνος που δεν ξεκίνησες κάτι

Ο παραπάνω πρόλογος αναφέρεται στην Αναβλητικότητα, δηλαδή, τη συστηματική μετάθεση εργασιών και υποχρεώσεων σε μελλοντικό χρόνο.

Η Αναβλητικότητα είναι ένας συναισθηματικός μηχανισμός αντίδρασης πάνω στο στρες και σε ένα περιβάλλον με υψηλές απαιτήσεις. Μέσα από αυτό οι άνθρωποι αποφεύγουν τη διαχείριση των συναισθημάτων τους και κατ’ επέκταση της κατάστασης που έχει παρουσιαστεί.

Πιο απλά, αντί να ασχοληθούμε με υποχρεώσεις που μας αναστατώνουν συναισθηματικά, τις αναβάλλουμε επ’ αόριστον και προτιμούμε να ασχοληθούμε με κάτι που θα μας τονώσει προσωρινά τη διάθεση.

Το χειρότερο απ’ όλα με την Αναβλητικότητα είναι ότι της έχουμε επιτρέψει να επηρεάζει σε τέτοιο βαθμό τη ζωή μας που τείνει να γίνεται η πρώτη μας αντίδραση.

Πολλές φορές αναβάλλουμε πράγματα που έχουμε ή θέλουμε να κάνουμε για κάποια άλλη μέρα, ενώ την ίδια στιγμή μπορεί να έχουμε περισσότερο χρόνο ν’ ασχοληθούμε με αυτό που θέλουμε. Απλώς, δεν το κάνουμε.

Έχουμε συνηθίσει ν’ αναβάλλουμε

Άλλοτε δε, αναβάλλουμε όχι μόνο εργασίες και υποχρεώσεις, αλλά και ιδέες, στόχους και οράματα.

Το αποτέλεσμα είναι πως πάντα μένει κάτι πίσω.

Έχεις σκεφτεί μήπως ο εαυτός σου μένει πίσω;

Το κλειδί για να μεταφέρεις τη σκέψη σου στην πραγματικότητα είναι να μην την αφήσεις να μείνει σκέψη.

Δώσε της μορφή. Κάνε την πράξη, κάνε τη σημείωση, κάνε την post it! Κάνε την μελέτη, σχεδιάγραμμα, πλάνο ή ανάλυση. Δώσε της με κάποιο τρόπο «πνοή». Φέρε στον πραγματικό κόσμο την ιδέα που γεννήθηκε μέσα σου.

«Ξεγέννησε» την ιδέα σου, την ίδια στιγμή που οι περισσότεροι κάνουν στις ιδέες τους «έκτρωση»

Η Αναβολή δεν είναι παρά μια συνήθεια που έχει ως στόχο να μην κουράσει το μυαλό, διότι χαρίζει μια προσωρινή «άνεση». Κι όπως όλες οι συνήθειες για να αλλάξουν, θα πρέπει να αντικατασταθούν με νέες συνήθειες.

Τα ανθρώπινο μυαλό μισεί τη σύγχυση. Εάν ξεκινήσεις να δρας, θα λάβει εντολή να σε βοηθήσει και να επικεντρωθεί σε αυτά που χρειάζεσαι για να πετύχεις αυτό που θες. Θα σε ωθεί συνεχώς σε νέους ορίζοντες.

Ωστόσο, εάν δώσεις στον εαυτό σου την εντολή της Αναβολής, προξενείται στο μυαλό σύγχυση μεταξύ πράξης και απραξίας. Αν του δώσεις εντολή ν’ αναβάλλει, στο εξής θα σου προσφέρει λύσεις και διεξόδους για ν’ αναβάλλεις την κάθε πράξη σου.

Η Αναβολή είναι η κλοπή του χρόνου

Η διαδικασία με την οποία ξεκινάμε να τερματίζουμε μια συνήθεια στηρίζεται σε ένα και μοναδικό πράγμα. Την Απόφαση.

Μια σκέψη ενός λεπτού και μια Απόφαση μπορεί να δώσει ένα τέλος σε μια κατάσταση που σε κρατάει στάσιμο για χρόνια.

Εάν θες πραγματικά να αλλάξει μια κατάσταση, εάν θες να δεις τον εαυτό σου να εξελίσσεται θα πρέπει να αποφασίσεις ότι θα κάνεις τις απαραίτητες αλλαγές. Ότι θα είσαι σε εγρήγορση και ότι θα νικήσεις τις παλιές σου συνήθειες.

Που ξεκινάς; Και πότε ξεκινάς;

Εδώ και Τώρα!

Ξεκινάς εδώ και τώρα τη διαδρομή για το ταξίδι της δράσης και παύεις ν’ αναβάλλεις καταστάσεις στη ζωή σου.

Σπρώξε τον εαυτό σου να κάνει το πρώτο βήμα. Όσο σταματάς ν’ αναβάλλεις, τόσο συνεχίζεις να δρας. Όσο δρας, αρχίζεις να αισθάνεσαι άνετα και οικεία βλέποντας τον εαυτό σου να έχει ενεργό και όχι παθητικό ρόλο. Αμέσως, ξεκινάει να χτίζεται η αυτοεκτίμηση και η αυτοπεποίθησή σου και αντιλαμβάνεσαι ότι, αφού μπορείς να κάνεις αυτό, τότε μπορείς να κάνεις και το άλλο, μπορείς και το τρίτο.

Η αυτοπειθαρχία σου καλλιεργείται, καθώς επιβάλλεσαι στον εαυτό σου, κυριαρχείς στο «εγώ» και τα όρια που είχες σχεδιάσει για σένα και δρας περισσότερο. Πράττεις οτιδήποτε μοιάζει αναγκαίο για να πετύχεις το στόχο σου. Η αυτοπειθαρχία σου σε κρατάει σε εγρήγορση, σε κρατάει ασφαλή από το να βαλτώσεις.

Τελειώνοντας, προτείνω το εξής:

Κάνε την πρώτη πράξη της ημέρας να μετρήσει και νίκα την παλιά σου συνήθεια. Απόφυγε να πατήσεις την «Αναβολή» στο ξυπνητήρι σου και σήκω από το κρεβάτι κατευθείαν. Κέρδισε τον παλιό σου εαυτό, ήδη από το πρωί. Κέρδισε τη μέρα.

Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός

Μ’ αυτή την πράξη σου ξεφεύγεις από τα «όρια» σου, δρας, κερδίζεις την καθημερινότητα σου, αποκτάς αυτοπεποίθηση και ξεκινάει η μέρα σου με μια προσωπική νίκη που σε κάνει να αισθάνεσαι ότι μπορείς να καταφέρεις κι άλλα. Ότι μπορείς να καταφέρεις τα πάντα.

Πολλές φορές η πρώτη πράξη της ημέρας καθορίζει και τη συνέχεια της. Καθόρισε τη δική σου συνέχεια με μια νίκη από το πρώτο λεπτό της ημέρας. Έπειτα, χρησιμοποίησε το παράδειγμα αυτό και σε άλλους τομείς που νιώθεις ότι χρειάζονται δράση.

Εξασκώντας τη συνήθεια της δράσης, εξαλείφεις τη συνήθεια της αναβολής και αυτό μόνο οφέλη μπορεί να έχει για σένα.

«Σβήσε» την αναβολή από τη ζωή σου…

Ξεκίνα να δρας…

Και δώσε στη μέρα τη μορφή που επιθυμείς να έχει…

Με λίγα λόγια, η Επιτυχία είναι τρόπος ζωής. Εάν θες να πετύχεις σπουδαία πράγματα, θα πρέπει η σπουδαιότητα να συντροφεύει οτιδήποτε κάνεις. Με αυτόν τον τρόπο, σταδιακά θα αναπτύξεις έναν νέο τρόπο σκέψης, μια νέα Νοοτροπία, αυτή της Eπιτυχίας, αφήνοντας μια και καλή στο παρελθόν κομμάτια του εαυτού σου που σε κρατούσαν στάσιμο.

Το πρώτο πράγμα που έχεις να κάνεις για να αναπτύξεις αυτού του είδους τη Νοοτροπία της Επιτυχίας είναι να καθορίσεις τι σημαίνει Επιτυχία για σένα. Μπορεί να θες να πετύχεις τους στόχους σου στα εργασιακά, μπορεί να θες να διατηρήσεις μια σχέση επιτυχημένη, μπορεί να θες να δημιουργήσεις μια οικογένεια επιτυχημένη, μπορείς να κάνεις μια επιτυχημένη αγορά, μια επένδυση ή ό,τι άλλο επιθυμήσεις που του έχεις δώσει πρώτα την έννοια της Επιτυχίας.

Ο ορισμός της Επιτυχίας μπορεί να αποδοθεί διαφορετικά από τον κάθε άνθρωπο ανάλογα με τη Νοοτροπία του, τις αξίες του, την εμπειρία και τις ανάγκες του. (Σχ. άρθρο – «Ορισμός Επιτυχίας»). Όρισε πρώτα τι σημαίνει Επιτυχία για σένα και έπειτα, αφού το ξεκαθαρίσεις, θέσε τους κατάλληλους στόχους που θα σε οδηγήσουν στο επίπεδο που θες.

Δεύτερο βήμα για την ανάπτυξη της Νοοτροπίας σου είναι να κρατάς μια θετική στάση απέναντι στους στόχους που έχεις θέσει. Ποτέ μην υποτιμάς τη δύναμη μιας συνεχόμενης θετικής στάσης απέναντι σε όσα έχεις αποφασίσει να κάνεις. Προσωρινά εμπόδια που θα σε κάνουν να χάσεις το θάρρος σου ή θα σε κάνουν να εγκαταλείψεις την προσπάθεια θα βρίσκονται πάντοτε μπροστά σου.

Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι θα αφήσεις τον εαυτό σου να επιστρέψει στο στάδιο στασιμότητας ή μιζέριας που ήταν στο παρελθόν. Έχεις πλέον ξεκινήσει μια νέα προσπάθεια που θα ωφελήσει τον εαυτό σου και αξίζει να έχεις συνειδητά την κατάλληλη συμπεριφορά απέναντι στους στόχους σου.

Θετική συμπεριφορά προς τους στόχους σημαίνει να αναγνωρίζεις τις προσωρινές καθυστερήσεις ή αποτυχίες ως μαθήματα που θα σε κάνουν καλύτερο και όχι ως τη συντέλεια του κόσμου.

Αυτό θα σε κάνει να επανακάμψεις ευκολότερα μετά από μια δυσκολία. Οπότε, προσέγγισε θετικά τους στόχους σου και υποστήριξέ τους ακόμα και στις δύσκολες στιγμές.

Το τρίτο βήμα είναι αυτό της δράσης. Είναι το στάδιο όπου μεταμορφώνεις τις σκέψεις σου σε πράξη. Εφόσον έχεις σκεφτεί πλήρως τι θες να κάνεις που θα σε οδηγήσει στην Επιτυχία και για μέρες κρατάς τη θετική σου στάση σε αυτό, ήρθε η ώρα να περάσεις στην πράξη.

Κάνε κάτι που θα σε οδηγήσει ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο. Αυτό μπορεί να είναι π.χ. να κλείσεις ένα ραντεβού για ενημέρωση, να στείλεις ένα e-mail που θα ζητάς περισσότερες πληροφορίες, να παρευρεθείς σε μια δωρεάν δοκιμαστική συνάντηση ή προπόνηση, να «γκουγκλάρεις» και να κρατήσεις σημειώσεις, να ψωνίσεις τα υλικά του πρώτου υγιεινού γεύματος που αποφάσισες να φτιάξεις κ.α.

Κάνοντας το πρώτο βήμα προς το στόχο με πράξη είναι σαν να δεσμεύεσαι, σαν να ενημερώνεις τον εαυτό σου ότι κάτι αλλάζει. Μια μικρή δόση του χρόνου, του πνεύματος και του συναισθήματος που θα αφιερώσεις σε αυτό που θες να πετύχεις είναι αρκετή να σε κρατήσει ζεστό με την ιδέα, γεμάτο με τη δημιουργία και ικανοποιημένο με την προσπάθεια του εαυτού σου.

Τέταρτο βήμα προς τη δημιουργία μιας Νοοτροπίας που σε ωθεί στην Επιτυχία είναι να αναλαμβάνεις την ευθύνη για όλα όσα κάνεις. Η ανάληψη της ευθύνης των πράξεων σου είναι πολύ σημαντική, διότι με αυτόν τον τρόπο αποκτάς περισσότερη επίγνωση σχετικά με το τι κάνεις σωστά και τι όχι και, επιπλέον, αυξάνει την αυτοεικόνα σου, ενισχύοντας δύο χρήσιμους τομείς του εαυτού σου, την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθηση. Σε καθετί που κάνεις σωστά, επαίνεσε τον εαυτό σου. Σε καθετί που κάνεις λάθος, ανέλαβε ευθύνη και διόρθωσε.

Τέλος, αυτό που πρέπει να κάνεις από την αρχή κάθε νέου εγχειρήματος είναι να πιστέψεις σε σένα και τη διαίσθησή σου. Στον εαυτό σου και την ιδέα σου. Στο όραμά σου. Μόνο εσύ ξέρεις τι έχεις μέσα σου, εσύ ξέρεις με τι θα είσαι ικανοποιημένος στη ζωή, εσύ ξέρεις ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσεις.

Μαγεία είναι να πιστεύεις στον εαυτό σου. Αν μπορείς να το κάνεις αυτό, μπορείς να κάνεις τα πάντα.

                                                                     Βόλφγκανγκ Γκαίτε

Η διαδικασία μετάβασης από μια κοινή νοοτροπία σε μια Νοοτροπία Επιτυχίας και ανάπτυξης απαιτεί θέληση, προσπάθεια και υπομονή, όπως καθετί που αξίζει στη ζωή.

Εμπλούτισε τη Νοοτροπία σου με ένα υγιές σχέδιο προς την Επιτυχία σου…

Ανέλαβε την ευθύνη να δράσεις προς αυτή την κατεύθυνση…

Και δες τον εαυτό σου ν’ απογειώνεται…

Σύντομο ή μακρύ, χαλαρό ή αφόρητο, ευχάριστο ή δυσάρεστο, αυτό ήταν και πέρασε.

Τη θέση του καλοκαιριού πήρε ο Σεπτέμβριος, τον οποίο εάν μπορούσε μια λέξη να τον χαρακτηρίσει, αυτή θα ήταν η λέξη -ντεμί- .

Είναι ο μήνας που, παρότι όλοι έχουμε ακόμα νοοτροπία καλοκαιριού, προσπαθούμε να «μαζευτούμε», να επαναπροσηλώσουμε το μυαλό μας στο πρόγραμμα της δουλειάς, των μαθημάτων, των υποχρεώσεων και εν γένει σε ρυθμούς χειμώνα.

Είναι ο καιρός που οι περισσότεροι θέτουν στόχους και κάνουν σχέδια με μια ζεστασιά και μια όρεξη τεράστια να τα πετύχουν όλα.

Το αποτέλεσμα;

Να μην είναι ευχαριστημένοι με όσα πέτυχαν ή κατάφεραν ως το Δεκέμβριο και να αναμένουν την αρχή του έτους, τον Ιανουάριο, για να ξαναφτιάξουν ένα πρόγραμμα που αυτή τη φορά θα «τηρήσουν».

Η τήρηση του προγράμματος είναι προϊόν αυτοπειθαρχίας και η αυτοπειθαρχία αποτελεί κομμάτι της νοοτροπίας μιας επιτυχημένης προσωπικότητας.

Αν και ο Ιανουάριος είναι ο πρώτος μήνας του έτους, οι περισσότεροι ξεκινάμε να κάνουμε σχέδια από το Σεπτέμβριο, θεωρώντας τον ως αφετηρία για τη νέα σεζόν που ακολουθεί ως την αρχή του επόμενου καλοκαιριού.

Όσο περίεργος μήνας και να’ ναι για την ψυχοσύνθεσή μας ο Σεπτέμβριος, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε τη σημασία που έχει για την οργάνωση του μέλλοντός μας. Το ίδιο ισχύει για τον Αύγουστο και τον Ιανουάριο, αλλά αυτά είναι αντικείμενα επόμενων άρθρων.

Όταν κάνεις σχέδια για το μέλλον σου, είτε αφορά μια σεζόν είτε όλο το έτος, νιώθεις μια εσωτερική ζεστασιά, μια όρεξη και μια ανυπομονησία να ξεκινήσεις για να φτάσεις στο αποτέλεσμα που επιθυμείς.

Αυτό που θα πρέπει να κρατήσεις στο νου σου, ενώ σχεδιάζεις τα πλάνα σου, είναι να φροντίσεις να κρατήσεις αυτή την όρεξη και να μην την αφήσεις να «εξατμιστεί».

Πολλές φορές οι άνθρωποι υπερτιμούν τα μικρά διαστήματα χρόνου και υποτιμούν τα μεγαλύτερα.

Σε μια σεζόν ή σε ένα έτος, οι άνθρωποι προσπαθούν να εντάξουν όλα όσα επιθυμούν να κάνουν, θέτοντας πολύ στενά όρια στους εαυτούς τους. Για την ακρίβεια, δεν αφήνουν χώρο στον εαυτό τους για χαλάρωση και αυτοσχεδιασμό. Το μοτίβο πάει κάπως έτσι: τα θέλω ΟΛΑ- ΤΩΡΑ-ΕΔΩ.

Καθώς, λοιπόν, προσπαθούν να πετύχουν τα πάντα, εάν τα σχέδια δεν πάνε σύμφωνα με όσα έχουν ορίσει αρχικά, απογοητεύονται και αναζητούν μια νέα αρχή ή μια νέα ευκαιρία.

Το ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, είναι το εξής:

Πως μπορώ να οργανώσω τα πλάνα μου καλύτερα, ώστε να έχω τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα;

Αρχικά, βρες λίγο χρόνο για τον εαυτό σου για να εξετάσεις καλύτερα αυτά που θέλεις να κάνεις. Πολλές φορές πάνω στη «φούρια» μας, ξεκινάμε κάνοντας χιλιάδες σκέψεις σχετικά με το μέλλον μας και καταλήγουμε να κάνουμε τα ίδια με πέρυσι. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις τι ακριβώς θες να πετύχεις, οπότε πάρε χρόνο, σκέψου και όρισε τους στόχους και τα πλάνα σου.

Δεύτερο βήμα είναι να καταγράψεις τους στόχους σου σε χαρτί ή στην ατζέντα σου. Τα οφέλη αυτής της διαδικασίας είναι πολλά, ωστόσο θα επικεντρωθούμε στα δύο βασικότερα από άποψη ψυχολογίας:

1.  Παίρνεις τον εαυτό σου στα σοβαρά

Όταν εσύ ο ίδιος κάτσεις να σκεφτείς και να καταγράψεις πράγματα που θέλεις να κάνεις, μπαίνεις σε διαδικασία αυτοσυγκέντρωσης. Αυτό βοηθάει τον νου σου να δώσει προσοχή σε αυτό που κάνεις, να επικεντρωθεί στους στόχους και τα πλάνα υλοποίησής τους. Ουσιαστικά, μαθαίνεις στον εαυτό σου αυτά που είναι σημαντικά για εσένα. Αυτά που αξίζουν να επιτευχθούν για σένα. Με αυτόν τον τρόπο καλυτερεύεις τη σχέση με τον εαυτό σου και αυξάνεται η αυτογνωσία και η αυτοεκτίμησή σου. Γίνεσαι πλέον το άτομο που παίρνει στα σοβαρά τη ζωή και το μέλλον του, γιατί γνωρίζει και εκτιμά τον εαυτό του.

 2. Σε ξαναβγάζουν στο «κυνήγι»

Υπάρχουν εποχές που τα πράγματα δεν θα πηγαίνουν όπως έχουμε σχεδιάσει ή δεν θα έχουμε την όρεξη που είχαμε στο ξεκίνημα. Επίσης, υπάρχουν περίοδοι που όλοι μας χαλαρώνουμε, όπως οι διακοπές Χριστουγέννων και Πάσχα. Οι γραπτοί μας στόχοι τοποθετημένοι σε ένα σημείο που το βλέπουμε καθημερινά είναι αυτό που θα μας κρατήσει εντός της τροχιάς προς την επίτευξη τους. Αποτελούν την κρυφή μας υπενθύμιση. Αρκεί μόνο μια γρήγορη ανάγνωση για να επανέλθουν στο νου οι ιδέες, το πρόγραμμα και άλλες σκέψεις σχετικές τους στόχους μας.

Έπειτα, θα πρέπει να ορίσεις ένα χρονικό ορίζοντα που θα χρειαστεί για να πετύχεις αυτά που θέλεις. Επειδή ο χρόνος είναι σχετικός, αποφάσισε εάν το χρονικό διάστημα μιας σεζόν Σεπτεμβρίου – Ιουνίου είναι επαρκές για σένα και την επίτευξη των στόχων σου. Αν όχι, όρισε το δικό σου χρονοδιάγραμμα. Είναι γνωστό ότι έχουμε καλύτερα αποτελέσματα στους στόχους μας, όταν προγραμματίζουμε την επίτευξή τους σε διαστήματα του ενός ή δύο ετών, παρά με το να στριμώξουμε όλες μας τις προσπάθειες για αποτελέσματα σε ένα άμεσο διάστημα έξι ή οχτώ μηνών.

Τέλος, ιδιαίτερη σημασία έχει να αναλογιστείς ότι τα πλάνα σου δε σταματούν τον ερχόμενο Ιούνιο. Το να φτιάξεις ένα πρόγραμμα για έξι μήνες, δε σημαίνει ότι μετά θα αφήσεις να επικρατήσει η τύχη ή το χάος. Κάνε ένα μακρύτερο «βήμα» σκέψης. Δες τον εαυτό σου να πετυχαίνει το στόχο, αλλά και τις επόμενες ημέρες από αυτό. Τι θα κάνεις τον καιρό που ακολουθεί; Πως θα μεταβάλλεις το πρόγραμμά σου, για να αποφύγεις να επανέλθεις στο σημείο προ επίτευξης του στόχου;

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη εποχή για να θέσεις στόχους και να αρχίσεις τις ενέργειες για να τους επιτύχεις.

Υπάρχει, όμως, συγκεκριμένη στάση που οφείλεις να κρατήσεις προκειμένου οι προσπάθειές σου να έχουν επιτυχημένα αποτελέσματα!

Οργανώσου καλύτερα!

Στόχευσε υψηλότερα!

Κι όλα τα όμορφα έρχονται!

Μια λέξη με πολλές υποκειμενικές εκφάνσεις.

Τα λεξικά ορίζουν την Επιτυχία ως το αποτέλεσμα του πετυχαίνω· το να καταλήγει μια ανθρώπινη προσπάθεια στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Σαν ορισμός είναι λιγάκι ασαφής και αόριστος.

Η Επιτυχία είναι μια λέξη που πρέπει να σε αναστατώνει ψυχικά, να σου προκαλεί δέος, να σου προσδίδει κίνητρο, να σε φορτίζει συναισθηματικά με τρόπο που να νιώθεις πληρότητα.

Αντιθέτως, ο παραπάνω ορισμός μοιάζει βαρετός και επιφανειακός. Αφενός βαρετός, διότι δεν σου προκαλεί την παραμικρή παρακίνηση που να σε ωθεί στην Επιτυχία, αφετέρου απόλυτα επιφανειακός και απλοϊκός, καθώς δε συμπεριλαμβάνει τις εναλλακτικές υποκειμενικές εκφάνσεις που μπορούν να δώσουν αξία, μορφή και ουσία σε αυτή τη λέξη.

Οι επιτυχίες είναι πολλές μα καταλήγουν σε μία

Αν η Επιτυχία μπορούσε να οριστεί και να αποτυπωθεί με χρώματα, τότε η δική μου θα ήταν βαμμένη με χρώμα μπλε, η δική σου πιθανόν με πράσινο, ενός τρίτου με μαύρο ή κόκκινο και ούτω καθεξής.

Αλλάζοντας ελαφρώς το νόημα της ρήσης του Ν. Καζαντζάκη, το κοινό μας χαρακτηριστικό ως άτομα είναι ότι κρατάμε τα πινέλα και βάφουμε την Επιτυχία με το χρώμα που θέλουμε.

Η διαφορά μας βρίσκεται στην απόχρωση που δίνει ο καθένας στην Επιτυχία του. Αυτό σημαίνει ότι η Επιτυχία ως έννοια αποκτά διαφορετική σύσταση για τον καθένα μας, όταν φτάσουμε στο σημείο να απογυμνώσουμε τον ορισμό της. Με λίγα λόγια, Επιτυχία είναι αυτό που πιστεύει ο καθένας ως Επιτυχία.

Η Επιτυχία είναι δωρεάν προς όλους

Μια απλή ερώτηση σε πέντε άτομα του κύκλου σου αναφορικά με τον ορισμό της Επιτυχίας, θα σε πείσει για το εξής: ότι η Επιτυχία ως έννοια καθορίζεται αυστηρά υποκειμενικά και παρέχεται δωρεάν στους ανθρώπους προς ιδία αξιοποίηση.

Κάποιος μπορεί να θεωρεί Επιτυχία να τηρεί το καθημερινό πρόγραμμα της ατζέντας του, ενώ την ίδια στιγμή κάποιος άλλος θεωρεί Επιτυχία την επαγγελματική εξέλιξη, άλλος τη δημιουργία σωστής οικογένειας, άλλος τη διατήρηση μιας σχέσης, άλλος ότι κατάφερε να κόψει το κάπνισμα, άλλος ότι αθλείται καθημερινά και άλλος επειδή αγόρασε το αυτοκίνητο των ονείρων του.

Επομένως, η Επιτυχία είναι ένα χρώμα που βρίσκεται στην παλέτα του καθενός και αποτυπώνεται στον καμβά ανάλογα με τις πεποιθήσεις μας.

Γι’ αυτό είναι σημαντικό, πριν ξεκινήσουμε το ταξίδι προς την Επιτυχία, να ορίσουμε τι σημαίνει αυτή η έννοια για εμάς τους ίδιους πρώτα. Τι μορφή θα της δώσουμε; Σε ποιους τομείς θα την κυνηγήσουμε; Όταν φτάσουμε εν τέλει στο σημείο που ορίσαμε, θα νιώθουμε πλήρεις και επιτυχημένοι; Υπάρχει ταβάνι ή θα ορίσουμε εμείς ένα; Τι θα κάνουμε για να την κατακτήσουμε; Και σε περίπτωση που τα καταφέρουμε, πως θα μπορέσουμε να τη διατηρήσουμε;

Αυτές οι ερωτήσεις είναι σημαντικές, γιατί ορίζουν το σημείο που θες να φτάσεις. Πως θα ξέρεις ότι έφτασες στην Επιτυχία σου; Πως θα ξέρεις πότε να σταματήσεις και να την απολαύσεις ή αν θα συνεχίσεις γιατί ακόμα έχεις δρόμο;

«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα»
                                                                           Ν. Καζαντζάκης

Παραφράζοντας τα πινέλα με ικανότητες που έχουμε και τα χρώματα με πεποιθήσεις, το μόνο που μένει είναι ν’ αποφασίσουμε τι μορφή θα δώσουμε στον παράδεισο, ως το σημείο που έχουμε ορίσει εξαρχής για την Επιτυχία μας.

Σχηματίζοντας την Επιτυχία που μας ικανοποιεί πνευματικά, ψυχικά, ηθικά, θα έχουμε κάνει το πρώτο και σημαντικότερο βήμα προς την κατάκτησή της.

Κατάληξη των επιτυχιών σε μία

Όλες αυτές οι διαφορετικές επιτυχίες καταλήγουν σε μία και μοναδική Επιτυχία που είναι και η πηγή της ανθρώπινης ύπαρξης. Την πλήρη ολοκλήρωση του εαυτού μας. Την αναγνώριση των δυνατοτήτων που έχουμε για να φέρουμε στην επιφάνεια την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.

Ο ορισμός που χρησιμοποιώ προσωπικά για την Επιτυχία είναι ο εξής:

Η Επιτυχία αποτελεί τη συστηματική πρόοδο προς την ολοκλήρωση του εαυτού.

Το σημαντικότερο είναι πως τώρα βρίσκεσαι ένα βήμα πιο κοντά στην προσωπική σου Επιτυχία, απ’ ότι ήσουν μόλις πριν.