Έχουμε εκπαιδευτεί και έχουμε συνηθίσει να κάνουμε Υπομονή σε καταστάσεις που αντέχουμε να περάσουμε. Γι’ αυτά που δεν αντέχουμε, δεν κάνουμε Υπομονή, απλώς τα προσπερνάμε ή τα παρατάμε.

Προτιμούμε να κάνουμε Υπομονή για να περάσει μια δύσκολη περίοδος που μας συμβαίνει, αλλά δεν κάνουμε την Υπομονή που απαιτείται για να πετύχουμε ένα στόχο.

Για όλα αυτά που επιθυμούμε, έχουμε διαμορφωθεί σε ιδιαίτερα ανυπόμονα άτομα. Στην εποχή μας σπανίζει το να κάνει κάποιος Υπομονή για να πετύχει. Να παραμείνει προσηλωμένος στο πρόγραμμα που ακολουθεί, στην προπόνηση που κάνει, στην εκπαίδευση που λαμβάνει ή στο χρονοδιάγραμμα που απαιτείται για να ολοκληρώσει μια εργασία…

Η κύρια αιτία που έχουμε εξελιχθεί σε πλάσματα δίχως Υπομονή είναι ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώσαμε. Στην εποχή του ’90 – ‘00 ένα παιδί μιας κλασικής μεσοαστικής οικογένειας όπως οι περισσότεροι από εμάς, είχε τα πάντα πριν τα ζητήσει ή λίγο αφότου τα ζητούσε.

Με τον τρόπο αυτό, άθελα και πάντοτε με τις καλύτερες προθέσεις, οι γονείς δημιούργησαν σε μας την ψευδαίσθηση πως οτιδήποτε θελήσουμε μπορούμε να το έχουμε, απλώς, επειδή, το ζητήσαμε. Χωρίς να περιμένουμε, χωρίς να μοχθήσουμε, χωρίς να καταλαβαίνουμε, αν πραγματικά έχουμε ανάγκη αυτό που ζητάμε.

Σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, όλα φαίνονται να έχουν γίνει ευκολότερα σε σχέση με το παρελθόν, ενισχύοντας όλο και περισσότερο την γενικότερη αντίληψη της γενιάς μας: ΤΑ ΘΕΛΩ ΟΛΑ-ΑΜΕΣΑ-ΤΩΡΑ.

Ωστόσο, μεγαλώνοντας αντιλαμβανόμαστε πως για να συμβεί οτιδήποτε καλό στη ζωή μας, αυτό που χρειάζεται είναι μια γερή δόση Υπομονής.

Ένα από τα κύρια συστατικά της Επιτυχίας είναι η Υπομονή και συγκεκριμένα η Υπομονή στη διαδικασία που θα σε οδηγήσει στην Επιτυχία.

Ένας μαθητής που πετυχαίνει στις Πανελλήνιες εξετάσεις έχει υπομείνει για τουλάχιστον ένα έτος τη διαδικασία που απαιτείται για να είναι στο τέλος Επιτυχημένος.

Ένας αθλητής που πετυχαίνει μια σημαντική διάκριση έχει υπομείνει για χρόνια τα εξαντλητικά προγράμματα γυμναστικής που τον οδήγησαν εν τέλει στη διάκριση.

Ένας επιστήμονας που πετυχαίνει μια σπουδαία ανακάλυψη έχει υπομείνει για χρόνια τις ώρες εκπαίδευσης, μελέτης και πειραμάτων που απαιτούνταν για να φτάσει σε αυτή την ανακάλυψη.

Όσα παραδείγματα κι αν κοιτάξουμε, θα καταλάβουμε τον καίριο ρόλο που έχει η Υπομονή στη ζωή μας αναφορικά με τους στόχους μας.

Η Υπομονή και η Ανυπομονησία είναι κάτι που μας «βγαίνει» στην πορεία. Δε γεννιόμαστε υπομονετικοί ή ανυπόμονοι. Είναι κάτι που καλλιεργείται· όχι κάτι που είμαστε. Και έχοντας επίγνωση αυτού, μπορούμε ανά πάσα στιγμή να επιλέξουμε αν θα κάνουμε Υπομονή για κάτι που αξίζει ή αν θα είμαστε το ίδιο ανυπόμονοι όπως ήμασταν.

Υπάρχουν δύο τρόποι ν’ αναλογιστούμε την Υπομονή:

Είτε να την εντάξουμε στη ζωή μας σε κάθε δύσκολη κατάσταση ως «παρηγορήτρα» είτε να την καλλιεργήσουμε και να την αξιοποιήσουμε ως σύμμαχό για την Επιτυχία μας.

Πως μπορούμε να την αξιοποιήσουμε;

Αντιλαμβάνεσαι ότι η δύναμή σου να πετύχεις έγκειται τόσο στην προσπάθεια που καταβάλλεις όσο και στην Υπομονή που πρέπει να κάνεις για να δεις το εγχείρημά σου να ευδοκιμεί.

Κανείς δεν έχει πετύχει κάτι εξαιρετικό, κάτι ασυναγώνιστο, κάτι αξιοσημείωτο,  χωρίς να έχει εξοπλίσει τον εαυτό του με την απαραίτητη Υπομονή που χρειάζεται να έχει καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας του.

Η ζωή μας δεν είναι κατοστάρι.

Είναι Μαραθώνιος.

Και ο Μαραθώνιος χρειάζεται εκείνη την Υπομονή που σε κάνει να νιώθεις υπερήφανος που δοκιμάστηκες και τα κατάφερες.

Η επίτευξη ενός στόχου δεν είναι κατοστάρι, αλλά Μαραθώνιος. Η δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης δεν είναι κατοστάρι, αλλά Μαραθώνιος. Η συγκρότηση μιας σωστής οικογένειας δεν είναι κατοστάρι, αλλά Μαραθώνιος.

Η διαδικασία της γέννησης ενός παιδιού, το «χτίσιμο» ενός σπιτιού, η ολοκλήρωση των σπουδών, η υπέρλαμπρη καριέρα δεν είναι καταστάσεις που συμβαίνουν άμεσα, με το πάτημα ενός κουμπιού ή, απλώς και μόνο, επειδή το θελήσαμε.

Είναι καταστάσεις που απαιτούν Υπομονή, δουλειά και χρόνο. Όπως ακριβώς ο Μαραθώνιος.

Η έννοια της Υπομονής αποκτά ουσιαστικότερο χαρακτήρα, όταν προσθέσουμε σε αυτήν τις έννοιες Επιμονή και Προσμονή.

Επιμονή επιδεικνύει το άτομο που δεν σταματά. Που συνεχίζει να κάνει αυτό που πρέπει, που συνεχίζει να επιδιώκει και που συνεχίζει να υποστηρίζει τον «αγώνα» που δίνει, παρά τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει. Δεν έχουμε όλοι ακούσει την έκφραση: «Ο επιμένων νικά» ;

Με την Προσμονή, το άτομο περιμένει για κάτι καλό. Προσμένει πως με τις ενέργειές του, θα επέλθει κάτι επιθυμητό.

ΥΠΟΜΟΝΗ – ΕΠΙΜΟΝΗ – ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Η παράλληλη σύνδεσή αυτών των εννοιών είναι αυτή που βρίσκεται «πίσω» από κάθε σπουδαίο επίτευγμα:

Υπομένω τη δοκιμασία που απαιτείται να περάσω, για να πετύχω το στόχο μου. Επιμένω ν’ ακολουθώ πιστά τη διαδικασία που χρειάζεται, για να πετύχω το στόχο μου. Προσμένω ότι το αποτέλεσμα των ενεργειών μου θα είναι η επίτευξη του στόχου μου.

Τίποτα στη φύση δε γίνεται βεβιασμένα. Τα πάντα ακολουθούν πιστά μια φυσική ροή, μια διαδικασία, η οποία πάντοτε φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Έχεις αναλογιστεί ποτέ πόσο Υπομονή χρειάζεται από τη στιγμή που θα φυτέψεις έναν σπόρο πλάτανου, να απολαύσεις εν τέλει τη δροσερή σκιά του;

Καθότι, λοιπόν, βρισκόμαστε σε μια εποχή που τα πάντα «κινούνται» τόσο γρήγορα, άμεσα και βεβιασμένα που μας παρασύρουν, η Υπομονή αποτελεί τη μέγιστη αρετή που πρέπει ν’ αναπτύξουμε. Είναι το χαρακτηριστικό με το οποίο θα κερδίσουμε σε οποιοδήποτε αγώνα «δοκιμαστούμε».

Άλλωστε, ο μύθος του Αισώπου με τον αγώνα δρόμου ανάμεσα στο Λαγό και τη Χελώνα, δεν μας έμαθε ότι τα αργά και σταθερά βήματα είναι αυτά που εξασφαλίζουν τη νίκη;

Επομένως, στο διάστημα που προσπαθούμε να «χτίσουμε» τα θεμέλια της νέας μας προσωπικότητας, που εμπεριέχει πλέον μια νέα νοοτροπία, που θέτουμε τους νέους στόχους μας, που ενσωματώνουμε την πειθαρχία στη ζωή μας, που σκεφτόμαστε πώς να κατακτήσουμε τα όνειρά μας και που γενικότερα προσπαθούμε να υιοθετήσουμε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά που θα μας οδηγήσει στην προσωπική επιτυχία, ας κάνουμε στον εαυτό μας το δώρο μιας γενναιόδωρης παροχής χρόνου και Υπομονής.

Όλοι γνωρίζουμε πως…

«Η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα.»

Όμως…

«Όλα φτάνουν στην ώρα τους για εκείνους που ξέρουν να περιμένουν.»

Μπαλζάκ

Ενισχυτικά άρθρα:

Πως εμπιστεύομαι (ξανά) τον εαυτό μου;

Αυτοπαρατήρηση: Ο πιο μεγάλος δάσκαλος

Για να καλωσορίσει κάποιος οποιαδήποτε Επιτυχία στη ζωή του, θα πρέπει πρώτα να έχει αποπληρώσει το «τίμημά» της στην «προπόνηση». Δηλαδή, θα πρέπει να έχει δουλέψει σκληρά και να έχει προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλύτερα για να την αποκτήσει.

Μια σπουδαία Επιτυχία δεν αποδίδεται ποτέ σ’ ένα άτομο που δεν έχει προετοιμαστεί κατάλληλα και δεν ξέρει τι να την κάνει.

Αντιθέτως, «έρχεται» γενναιόδωρα σ’ αυτόν που μοχθεί καθημερινά και έχει αφοσιωθεί στο να την κατακτήσει.

Αυτό που συχνά συμβαίνει με τους ανθρώπους είναι ότι προτιμούν να δεσμεύονται αντί να αφοσιώνονται. Προσπαθούν να τηρούν τους ηθικούς κανόνες που έχουν θέσει ή τις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει, περιμένοντας το αποτέλεσμα να τους ανταμείψει.

Έτσι, δεσμεύονται σ’ ένα συμβόλαιο εργασίας, δεσμεύονται σ’ ένα δάνειο, δεσμεύονται σε μια σχέση, δεσμεύονται στην κατάκτηση ενός στόχου, δεσμεύονται σ’ ένα γάμο, δεσμεύονται σ’ ένα πρόγραμμα γυμναστικής, δεσμεύονται σ’ ένα πλάνο διατροφής. Δεσμεύονται για να τηρήσουν τις υποσχέσεις προς τον εαυτό τους, την οικογένειά τους ή σε τρίτους

Πόσο καλύτερα αποτελέσματα θα είχε στη ζωή του κάποιος αν, αντί για δέσμευση, προτιμούσε την αφοσίωση; Αν, δηλαδή, αφοσιωνόταν στην εργασία του, αν αφοσιωνόταν στη σχέση του, αν αφοσιωνόταν στο στόχο του ή αν αφοσιωνόταν στην υγεία του;

Η δέσμευση περιορίζει τις κινήσεις μας, καθώς μας τοποθετεί σ’ ένα πλαίσιο τήρησης κανόνων, όπου δεσπόζει η λέξη: «ΠΡΕΠΕΙ».

Και μπορεί οι δεσμεύσεις και τα «ΠΡΕΠΕΙ» να αποτελούν βάλσαμο για μερικούς ανθρώπους, οι οποίοι βάσει αυτών καθοδηγούν και καθορίζουν τη ζωή τους, ωστόσο μια δέσμευση σε κάτι αποκλειστικά επειδή «ΠΡΕΠΕΙ», σπάνια φέρνει Επιτυχία και συναισθήματα προσωπικής πληρότητας.

Η αφοσίωση απελευθερώνει τις κινήσεις μας, καθώς μας επιτρέπει ν’ αφιερωθούμε ολοκληρωτικά σ’ αυτό ακριβώς που επιθυμούμε.

Αφοσιώνομαι σε κάτι, σημαίνει πως αφιερώνομαι ολόψυχα σ’ αυτό. Σημαίνει ότι είναι τόσο βαθιά η επιθυμία μου ν’ ασχοληθώ μ’ αυτό που κάνει όλα τα υπόλοιπα να μοιάζουν ασήμαντα. Σημαίνει ότι όλη μου η ύπαρξη· μυαλό, ψυχή και σώμα, αναζητά να εκφραστεί με τον πιο ένθερμο τρόπο μέσω αυτού στο οποίο έχω αποφασίσει ν΄ αφιερωθώ. Σημαίνει ΘΕΛΩ. Σημαίνει ΓΟΥΣΤΑΡΩ. Σημαίνει τάσσομαι υπέρ του σκοπού μου με όλες μου τις δυνάμεις.

Η δέσμευση μπορεί να σε βοηθήσει να βάλεις τη ζωή σου σε τάξη, όμως, η αφοσίωση μπορεί να σε βοηθήσει να την «απογειώσεις»!

Αυτό μπορεί να συμβεί, γιατί η αφοσίωση γεννά τόσο δυναμικά συναισθήματα μέσα σου που ενδυναμώνουν το σκοπό σου και σε συντροφεύουν στο κυνήγι των ονείρων σου. Αν εσύ δεν αφοσιωθείς σε αυτά, ποιος θα το κάνει για σένα;

Ας αναρωτηθούμε μερικά πράγματα…

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο δεσμεύτηκε να γίνει πετυχημένος παίκτης μπάσκετ ή αφοσιώθηκε για να γίνει;

Ο Στέφανος Τσιτσιπάς δεσμεύτηκε να γίνει ο πιο επιτυχημένος Έλληνας τενίστας ή αφοσιώθηκε για να γίνει;

Ο Λευτέρης Πετρούνιας δεσμεύτηκε να γίνει χρυσός Ολυμπιονίκης, 4 φορές πρωταθλητής Ευρώπης και 3 φορές παγκόσμιος πρωταθλητής ή αφοσιώθηκε για να γίνει;

Κι αν αυτά τα παραδείγματα φαίνονται μακρινά και εξωπραγματικά, δεν είναι τα μόνα που αποτελούν πηγές έμπνευσης αναφορικά με την αφοσίωση. Υπάρχουν κι άλλα, πιο καθημερινά και οικεία…

Η Επιτυχία μιας μητέρας  στο «μεγάλωμα» των παιδιών της κρίνεται από τη δέσμευση ή την αφοσίωσή της σε αυτό;

Η Επιτυχία ενός μαθητή στις Πανελλήνιες εξετάσεις οφείλεται στη δέσμευση ή την αφοσίωση στο διάβασμα και το πρόγραμμά του;

Ακόμα και η στοργική σχέση ανάμεσα σε ένα σκύλο και τον ιδιοκτήτη του, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα δυνατής αφοσίωσης. Διότι όλοι γνωρίζουμε πως κανένας σκύλος δεν δεσμεύτηκε να δείχνει απεριόριστη αγάπη και ενδιαφέρον στον ιδιοκτήτη του. Απλώς, αφιερώνει όλη του την ύπαρξη σε αυτόν.

Αυτή ακριβώς η έννοια της αφοσίωσης είναι που μπορεί να προκαλέσει επιτυχίες, αρμονικές σχέσεις, ακόμα και θαύματα!

Κάπου στο ενδιάμεσο αυτών των παραδειγμάτων αφοσίωσης βρισκόμαστε όλοι μας. Είναι όλα τόσο κοντά και τόσο μακριά μας, ανάλογα με το πώς θα επιλέξουμε να διαμορφώσουμε τη ζωή μας. Ανάλογα σε τι θα αποφασίσουμε να πιστέψουμε.

Όπως φαίνεται παραπάνω, η ίδια η ζωή φαίνεται πως ανταμείβει τους ανθρώπους που είναι αφοσιωμένοι σε ένα συγκεκριμένο πράγμα. Όταν είσαι αφοσιωμένος σε κάτι, εισέρχεσαι σε μια ξεχωριστή κατηγορία ανθρώπων. Αλλάζεις διανοητικό επίπεδο και βλέπεις τα πράγματα υπό διαφορετικό πρίσμα.

Πως παραμένω αφοσιωμένος στα όνειρα και τους στόχους μου;

Η προσωπική αλήθεια σου κρύβεται στις ώρες που περνάς μόνο με τον εαυτό σου. Τι κάνεις όταν ο κόσμος δεν σε κοιτάζει πια; Τι λες και σκέφτεσαι όταν κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη;

Αντιμετωπίζεις σοβαρά τον εαυτό και τη ζωή σου; Είσαι ένα άτομο που είναι ικανό να υποστηρίζει τον εαυτό του, να βάλει στόχους και ν’ αφοσιωθεί στην κατάκτησή τους; 

Είσαι αφοσιωμένος στη μετριότητα ή την εξοχότητα; Στην παραγωγικότητα ή την αδράνεια; Στην αυτοβελτίωση ή την αυτοκαταστροφή; Στη χαρά ή τη δυσαρέσκεια; Σ’ ένα συγκεκριμένο πλάνο δράσης και ενεργειών ή σ’ ένα «Δε βαριέσαι, ό,τι κάτσει.»;

Πόσο σε υποστηρίζουν αυτά που υποστηρίζεις;

Αυτά στα οποία αφιερώνεις ενέργεια και χρόνο, ανταποδίδουν κάτι παραγωγικό σε σένα; Σε κάνουν καλύτερο, εξυπνότερο, σπουδαιότερο άνθρωπο; Ανοίγουν τους ορίζοντές σου; καλλιεργούν τη σχέση σου με τον εαυτό σου και τους άλλους;

Αυτό στο οποίο αφοσιώνεσαι, φανερώνει πολλά για σένα, το χαρακτήρα και τις αξίες  σου!

Οπότε, συνιστώ, να σκεφτείς τι είναι αυτό που θες να πετύχεις στη ζωή σου, τι θες να δημιουργήσεις, τι θες να αλλάξεις, τι θες να «χτίσεις», τι θες να έχεις, τι θες να ζήσεις.

Θα πρέπει να δίνεις «τροφή» στα όνειρα και τους στόχους σου μέσα από πράξεις, ενέργειες, γνώσεις και συζητήσεις κάθε μέρα, έστω και λίγο. Και αυτό καθίσταται δυνατό μόνο με την αφοσίωση σου.

Σε όλους μας έχει τύχει να έρχονται περίοδοι που αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, που θέλουμε να τα παρατήσουμε, ν’ αποχωρήσουμε από μια «άβολη» κατάσταση, να μη βάλουμε τα δυνατά μας. Ωστόσο, αν θέλουμε να πετύχουμε τους στόχους και τα όνειρά μας, θα πρέπει να παραμείνουμε αφοσιωμένοι σ’ αυτά.

Δεν μπορεί να προχωρούμε τη ζωή μας με βάση αυτά που δεν πάνε καλά.

Οφείλουμε να καλλιεργήσουμε έναν τρόπο σκέψης που να ορίζει ότι «όσο δύσκολη κι αν είναι η κατάσταση, όσο χρόνο κι αν χρειαστεί, ό,τι εμπόδιο κι αν παρουσιαστεί, θα παραμείνω αφοσιωμένος στα όνειρα που έχω για τη ζωή μου και στο τέλος θα κερδίσω.»

Οι άνθρωποι που είναι αφοσιωμένοι στο στόχο τους, στη σχέση τους, στην εργασία τους, στην οικογένειά τους, στο όραμά τους, καταφέρνουν πράγματα που άλλοι δεν μπορούν.

Ξεπερνούν τις δυσκολίες

Αντέχουν στο χρόνο.

Και υπερνικούν τα εμπόδια.

Γιατί αυτό συμβαίνει στο τέλος με την αφοσίωση…

Κερδίζεις!

Ενισχυτικά άρθρα:

Επιτυχία: Αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Στοχοθεσία – Η διαδικασία που προσθέτει αξία στη ζωή σου

Οι υποσχέσεις που έδωσες στον εαυτό σου στην αρχή της χρονιάς ήρθαν για να μείνουν; Ή τις ξέχασες ήδη;

Η αλλαγή του χρόνου συνιστά για τους περισσότερους από εμάς μια ευκαιρία για αναθεώρηση του τρόπου σκέψης, ανασκόπηση του παρελθόντος, ανασύνταξη των δυνάμεων, ανανέωση της εμφάνισης, αναγέννηση του εαυτού και ανάπλαση της ζωής μας.

Για όλες αυτές τις ανακατατάξεις, οι άνθρωποι συνήθως ορίζουν τον Ιανουάριο ως το μήνα που θα αλλάξουν τα πάντα.

Σχεδιάζουν, οργανώνουν και παθιάζονται με όσα θέλουν να κάνουν στο ξεκίνημα του έτους: θα κόψω το κάπνισμα, θ’ αρχίσω γυμναστική, θα διαβάσω φέτος, θα προσέξω τη διατροφή μου, θα περάσω τα μαθήματα, θα γραφτώ στο σύλλογο, θα μάθω ξένη γλώσσα, θα προσέξω την υγεία μου, θα βρω μια δουλειά, θα μετακομίσω.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, ορίζουν ως στόχο κάτι που έχουν ξαναορίσει, αλλά δεν μπόρεσαν να το πετύχουν.  Η πλειονότητα των στόχων που ορίζονται τον Ιανουάριο, προέρχεται από αυτούς που ορίστηκαν το Σεπτέμβριο, όταν το καλοκαίρι έχει πια τελειώσει και όλοι κάνουν προγραμματισμό της σεζόν που θα ακολουθήσει.

Το κοινό χαρακτηριστικό των δύο αυτών μηνών είναι ότι έχουν εδραιωθεί στο μυαλό όλων ως «μετάβαση από τη μία εποχή στην άλλη». Θεωρούνται «ευκαιρία για αλλαγή». Και οι άνθρωποι, όταν βρίσκεται πρόσφορο έδαφος για μια γενική αλλαγή, τείνουν να επιχειρούν και τη δική τους.

Γιατί θέλει πραγματική δύναμη να κάνεις την αλλαγή μόνος σου, όμως, όταν το κάνουν όλοι, «βολεύει» καλύτερα να την επιχειρείς.

Έτσι, βρισκόμαστε σ’ έναν ακόμη Ιανουάριο που όλοι έθεσαν στόχους, με τους οποίους θέλουν να συμβούν φέτος ΟΛΑ όσα δεν έχουν καταφέρει εδώ και χρόνια.

Υπάρχει μια, αρχικά, ακόρεστη όρεξη για αλλαγή, στόχους και δημιουργία, αλλά λίγες εβδομάδες μετά την απόφαση τους να κυνηγήσουν το στόχο, αυτή η όρεξη φθίνει και η προσπάθεια εγκαταλείπεται.

Πολλές φορές οι άνθρωποι υπερτιμούν τα μικρά χρονικά διαστήματα και υποτιμούν τα μεγάλα.

Υπερεκτιμούν τις δυνατότητές που έχουν στο χρονικό πλαίσιο ενός έτους και ταυτόχρονα αδυνατούν να σκεφτούν τι μπορούν να καταφέρουν σε μια πενταετία, δεκαετία, εικοσαετία.

Anthony Robbins

Όταν θες να εντάξεις στο χρονικό διάστημα ενός έτους κάποιες αλλαγές, τις οποίες δεν έχεις επιχειρήσει ποτέ ή επιχείρησες κι απέτυχες, θα πρέπει να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να προσαρμοστεί στην κάθε αλλαγή.

Η προσαρμογή στη νέα κατάσταση μπορεί να είναι σταδιακή, αλλά μπορεί να χρειαστεί αρκετό χρόνο και να διαρκέσει παραπάνω απ’ όσο υπολόγιζες.

Και αυτή η κατάσταση μπορεί να σε απογοητεύσει και να σου δημιουργήσει την εντύπωση ότι τα αποτελέσματα δεν έρχονται.

Όμως, αυτό είναι λάθος.

Τα αποτελέσματα έρχονται. Απλά, απαιτούν το χρόνο και τη στρατηγική τους.

Όσο αφορά στο Χρόνο, έχει ήδη ειπωθεί σε προηγούμενο άρθρο ότι είναι δεν υπάρχει τίποτα πιο ακριβοδίκαια μοιρασμένο στους ανθρώπους από αυτόν. Ωστόσο, κάτι που απαιτεί προσοχή είναι η σωστή αξιοποίησή του. Χρόνο έχουμε όλοι. Τον ίδιο. Το τι κάνεις με το χρόνο που σου δίνεται είναι αυτό που θα καθορίσει τη ζωή σου.

Σχετικά με τη στρατηγική που είναι αναγκαία για να επανέλθεις στην επίτευξη των στόχων που ο ίδιος έθεσες, θα χρειαστεί να βάλεις το μυαλό σου σε μια συνεχή διαδικασία σκέψης, δράσης και ανάλυσης αποτελέσματος.

Στη συνέχεια παρατίθενται κάποιοι τρόποι που θα σε βοηθήσουν να οδηγήσεις τον εαυτό σου από τη Στοχοθεσία στη Στοχεπίτευξη:

1. Κάνε αναδρομή στον προηγούμενο Ιανουάριο και όλες τις περιόδους που έβαλες κάποιο στόχο που δεν πέτυχες. Μάζεψε και ανάλυσε τις πληροφορίες, ώστε να βρεις τι δεν δούλεψε, τι δεν πήγε καλά και πως και γιατί σταμάτησες να κυνηγάς το στόχο. Κάτι έφταιξε. Κάτι δεν σε οδήγησε σε αυτό που ήθελες. Ίσως, ήταν έλλειψη όρεξης ή αυτοπεποίθησης. Ίσως, να ήταν θέμα αναβλητικότητας. Πάρε feedback από τις προηγούμενες εμπειρίες σου και αναδιαμόρφωσε τις κινήσεις σου. Για να έχεις διαφορετικά αποτελέσματα από αυτά που είχες, πρέπει να κάνεις διαφορετικά πράγματα από αυτά που έκανες. Πάρε τη μεγάλη Απόφαση να πράξεις εναλλακτικά.

2. Να θυμάσαι ότι το «ταξίδι» προς το στόχο είναι το ίδιο σημαντικό με τον ίδιο το στόχο. Ο σκοπός ενός στόχου δεν είναι η επίτευξή του, αλλά είναι να γνωρίσεις ποιος πρέπει να γίνεις για την επίτευξή του. Για παράδειγμα, αν ο στόχος σου είναι να γίνεις πρωταθλητής σ’ ένα άθλημα, τότε, αντί να σε απασχολεί η προβολή, τα χρήματα και η δόξα, θα πρέπει να εξετάσεις το «γιατί» θες να γίνεις αυτό που θες να γίνεις, «γιατί» έθεσες αυτό το στόχο και πως η πορεία προς το στόχο θα σε βοηθήσει ν’ αναπτυχθείς και ως άτομο.  Αν ο στόχος σου είναι να περάσεις στη Νομική ή την Ιατρική, θα πρέπει να γίνεις το άτομο που απαιτείται να γίνεις για να περάσεις σε αυτές τις σχολές. Δηλαδή, στο άτομο που αφιερώνει χρόνο στο διάβασμά του, τηρεί το  πρόγραμμα του, έχει οργάνωση, πειθαρχία, όρεξη και που αγωνίζεται για να πετύχει. Γιατί, κάθε στόχος σε διαμορφώνει στο άτομο που απαιτείται να γίνεις για την επίτευξή του.

3. Θέσε στόχους έχοντας ορθή κρίση στο μυαλό σου. Για παράδειγμα, αν έχεις χρόνια να γυμναστείς και αποφάσισες πως φέτος είναι η χρονιά που θα το πράξεις, δεν μπορεί να περιμένεις να δεις σ’ ένα έτος αποτελέσματα στο κορμί σου αντίστοιχα με άτομα που θεωρούν τη γυμναστική ως τρόπο ζωής. Πολλοί άνθρωποι παρατούν τις προσπάθειές τους, διότι αντιλαμβάνονται ότι δεν προλαβαίνουν να κάνουν όσα επιθυμούν στο χρονικό πλαίσιο που οι ίδιοι έχουν θέσει. Αυτό δείχνει έλλειψη σωστής αντίληψης, πειθαρχίας και οργάνωσης και το αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι να επιστρέφουν στον παλιό τρόπο ζωής, πλήρως απογοητευμένοι από τον εαυτό τους.

4. Επικεντρώσου σε αυτό που επιθυμείς· όχι σ’ αυτό που δεν επιθυμείς. Οι περισσότεροι άνθρωποι ορίζουν το στόχο τους σύμφωνα με αυτά που δεν θέλουν. Για παράδειγμα, «δεν θέλω να είμαι παχύς, οπότε θα χάσω δέκα κιλά». Κάτι τέτοιο, όμως, υποβιβάζει την αυτοεικόνα σου, διότι η εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου είναι ότι είναι παχύς. Μια θετική αλλαγή στη φράση δημιουργεί άλλο κλίμα στη σχέση που έχεις με τον εαυτό σου και σε βοηθάει να βλέπεις τον εαυτό σου διαφορετικά. Παράδειγμα «θέλω να είμαι υγιής, οπότε θα προσέξω τη διατροφή μου για να χάσω δέκα κιλά».

5. Κινήσου εναντίον των φόβων σου. Αλλιώς, θα σε κυριεύσουν και θα σε καθοδηγούν. Γνωρίζεις, ότι ο φόβος δεν υπάρχει. Εμείς τον δημιουργούμε με τις σκέψεις μας. Ό,τι φοβάσαι πως θα γίνει, γίνεται και ό,τι δεν φοβάσαι ότι θα γίνει, δε συμβαίνει ποτέ. Οπότε, αψήφησε μια και καλή τους φόβους που σε κρατούν πίσω, είτε είναι φόβοι απόρριψης είτε φόβοι αποτυχίας είτε φόβοι που προέρχονται από παρελθούσες εμπειρίες και κινήσου ενάντια σε αυτό που σε κρατάει στάσιμο. Όταν το νικήσεις, θ’ απορείς γιατί δεν το έπραξες νωρίτερα.

Έχει σημασία αν έχασες τις πρώτες 29 μέρες του έτους;

Αν θες ακόμα να κατακτήσεις τους στόχους σου, μπορείς να το πράξεις. Πρώτα θα χάσεις, ύστερα θα μάθεις και στο τέλος θα νικήσεις.

Γιατί οι νικητές στη ζωή αυτό κάνουν, πράττουν.

 Και πράττουν…

Και πράττουν…

Η επίτευξή των στόχων που θέτει ένα άτομο αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την προσωπικότητά του. Συγκεκριμένα, ενισχύει την αυτοεικόνα του ατόμου, αυξάνει την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή του, αναπτερώνει το ηθικό του και δημιουργεί το κατάλληλο έδαφος για τη χάραξη νέων πλάνων δράσης, θεωρημένους από διαφορετική σκοπιά · αυτή του νικητή.

Όμως, πριν φτάσεις στο σημείο του νικητή, υπάρχει ένας δύσκολος δρόμος που θα πρέπει να διανύσεις και αυτός ο δρόμος δε φαίνεται κάπου εξωτερικά, αλλά είναι μέσα σου.

Οι στόχοι παίζουν καίριο ρόλο στη ζωή μας, καθώς αποτελούν τα προσωπικά στοιχήματα απέναντι στον εαυτό μας

Η Στοχοθεσία είναι μια διαδικασία με την οποία τοποθετείς τον εαυτό σου σ’ ένα υψηλότερο επίπεδο απ’ ότι είναι, καθώς επιλέγεις να κινηθείς προς κατευθύνσεις που μέχρι τώρα δεν κινήθηκες. Αποφασίζεις να θέσεις νέα πρότυπα, νέα κριτήρια, νέα «standards» για τη ζωή σου και επιλέγεις να ωθήσεις τον εαυτό σου στη διαδικασία της αλλαγής.

Θέτω στόχους σημαίνει δημιουργία πλάνου, ύπαρξη χρονοδιαγράμματος και θέσπιση του κατάλληλου πλαισίου στο οποίο θα κινηθείς για να πετύχεις όσα έθεσες.

Πως κατευθύνομαι, λοιπόν, από τη Στοχοθεσία στη Στοχεπίτευξη;

Αρχικά, χωρίζω τους στόχους μου σε δύο μέρη:

1. Μακροχρόνιοι

Μακροχρόνιοι στόχοι είναι τα όνειρά σου.

Τα όνειρα σου για τα επόμενα τρία, πέντε, δέκα, είκοσι, τριάντα, σαράντα χρόνια. Για την ακρίβεια, τα όνειρα για την υπόλοιπη ζωή σου. Θα πρέπει να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι και για να μείνεις πιστός στα όνειρά σου θα πρέπει να δημιουργήσεις ένα σχέδιο για την πραγματοποίησή τους. Το καλύτερο μέλλον σου είναι ένα όνειρο. Πως θες να είσαι, τι θες να είσαι, που θες να ζεις, τι θες να βλέπεις, τι θες να κάνεις. Όλα αυτά ανήκουν στο όνειρο που έχεις για τον εαυτό σου, για το μέλλον σου, για την οικογένειά σου. Έχεις την ευκαιρία να γίνεις κάτι μοναδικό, να κάνεις κάτι μοναδικό, όπως ακριβώς το έχεις στο μυαλό σου. Γι’ αυτό μη χάσεις τα όνειρά σου.

2. Βραχυχρόνιοι

Βραχυχρόνιοι στόχοι είναι όσοι αφορούν το άμεσο μέλλον.

Αυτοί είναι οι στόχοι σου για αύριο, γι’ αυτή την εβδομάδα, γι’ αυτό το μήνα, γι’ αυτό το χρόνο. Αυτοί οι στόχοι ονομάζονται δημιουργοί αυτοπεποίθησης, γιατί, εάν θέσεις ένα βραχύχρονο στόχο, προσπαθήσεις πολύ γι’ αυτόν και τα καταφέρεις, αυτή η ικανοποίηση της επίτευξης του στόχου, θα αρχίσει να σου δημιουργεί εκείνα τα αισθήματα που απαιτούνται για να κυνηγήσεις τους μακροχρόνιους στόχους (τα όνειρά σου). Θ’ αρχίσεις να εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου, να πιστεύεις στις ικανότητές σου και ν’ αναγνωρίζεις τον εαυτό σου ως νικητή της διαδικασίας.

Όσοι αποτυγχάνουν να προγραμματίσουν, προγραμματίζουν ν’ αποτύχουν.

Έπειτα, η διαδικασία συνεχίζεται με τα ακόλουθα βήματα:

Α. Γράφω τους στόχους μόνο σε Ενεστώτα χρόνο

Απαραίτητο στη διαδικασία της Στοχοθεσίας είναι να καταγράψουμε τους στόχους μας σε χαρτί. Αυτό δείχνει ότι παίρνουμε τον εαυτό μας σοβαρά. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται μέσω αυτής της ενέργειας ότι αυτό που κάνουμε έχει σημασία για μας και δίνει την απαραίτητη προσοχή.

Επιπλέον, η καταγραφή μας βοηθάει να παραμείνουμε προσηλωμένοι στο στόχο. Ίσως, βρεθούν εξωτερικά ερεθίσματα που θα μας αποπροσανατολίσουν ή κάποια εμπόδια που θα μας καθυστερήσουν. Οι γραμμένοι στόχοι μας, αναρτημένοι σ’ ένα σημείο που τους βλέπουμε συνεχώς, όπως το γραφείο μας, θα μας υπενθυμίζουν την πορεία που έχουμε επιλέξει και θα μας επικεντρώνουν ξανά στο στόχο.

Πως γράφουμε το στόχο μας; Μόνο σε χρόνο Ενεστώτα. Ό,τι θες να είσαι, είσαι τώρα. Ό,τι θες ν’ αποκτήσεις, το’ χεις τώρα. Εκφράσεις, όπως: θέλω μια δουλειά, θέλω μια σχέση, θέλω ένα αυτοκίνητο, θέλω χρήματα κ.λ.π. εκλαμβάνονται από το λογικό μέρος του εγκεφάλου ως μια επιθυμία που έχουμε για το μέλλον, με αποτέλεσμα να εκτιμά ότι δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για μας και, ως εκ τούτου, να μη δίνει την απαιτούμενη προσοχή. Έχει συνηθίσει να του δίνεις εντολές σε Ενεστώτα χρόνο για όσα σε αφορούν άμεσα. Με τις παραπάνω εκφράσεις, απλώς, τίθεται η επιθυμία σε αναμονή, ώσπου να δώσεις εντολή για άμεση ενέργεια.

Για παράδειγμα, αντικατέστησε το: «θέλω ν’ αποκτήσω μια όμορφη σχέση» με το εξής: «έχω μια υπέροχη σχέση και βιώνω την ευτυχία με το/τη σύντροφό μου» ή το «θέλω χρήματα» με το «έχω αρκετά χρήματα που με βοηθούν να ανταπεξέρχομαι στις υποχρεώσεις μου και μου επιτρέπουν ν’ αναπτύξω τα σχέδια μου.»

Με τη χρήση του Ενεστώτα γίνεται κάτι που δεν αντιλαμβανόμαστε άμεσα: αλλάζουμε επίπεδο, αλλάζουμε συχνότητα, αλλάζουμε ενέργεια. Απομακρύνουμε το αίσθημα την έλλειψης που νιώθαμε πριν και αισθανόμαστε την αφθονία για όσα έχουμε και όσα θ’ αποκτήσουμε. Αν νιώσεις ό,τι έχεις όλα, θ’ αποκτήσεις τα πάντα. Αν νιώσεις ό,τι σου λείπουν, θα σου λείπουν πάντα.

Είσαι ό,τι σκέφτεσαι και ό,τι αισθάνεσαι, οπότε πρόσεξε τι σκέφτεσαι και τι συναίσθημα σου προκαλεί.

Β. Γίνομαι συγκεκριμένος

Όπως έχουμε ξαναπεί, το μυαλό λατρεύει ν’ αναζητά εξωτερικά γεγονότα για να επιβεβαιώσει όσα του έχουμε ήδη ορίσει με τις σκέψεις που κάνουμε και τις πεποιθήσεις που έχουμε.

Αν πούμε στο μυαλό μας θέλω περισσότερα χρήματα, δεν γνωρίζει προς τι να ψάξει. Πόσα χρήματα ακριβώς; Πότε τα θες; Γιατί τα θες; Όσο πιο συγκεκριμένη γίνεται η εντολή που δίνουμε στον εγκέφαλο, τόσο πιο εύκολο γίνεται γι’ αυτόν να ψάξει ανάμεσα σε πολλές πιθανές λύσεις και να σου προσφέρει αυτές που θα σε ικανοποιήσουν γρηγορότερα.

Στο ίδιο σκεπτικό, με φράσεις όπως: θέλω σύντροφο, θέλω αυτοκίνητο, θέλω να πάω καλά στις εξετάσεις, δεν βοηθάμε το εγκέφαλό μας να κατανοήσει την ανάγκη μας και ν’ αναζητήσει τρόπους να μας ικανοποιήσει. Θέσε κριτήρια, δώσε συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και χρονικό ορίζοντα.

Γ. Ορίζω το «Γιατί» μου

Σκέψου και βρες το κίνητρό σου. Το δικό σου «γιατί». Γιατί κάνεις όσα κάνεις; Γιατί θες όσα θες;

Το «γιατί» σου είναι το «γιατί κάνεις ό,τι κάνεις» και  πρέπει να είναι τόσο δυνατό που να σε γεμίζει και, ειδικότερα, να σε ωθεί στον στόχο, ακόμα κι όταν έρθουν οι δύσκολες μέρες, οι δύσκολες εποχές, τα δύσκολα εμπόδια, οι αποτυχίες.

Ένα ισχυρό κίνητρο μπορεί να σε οδηγήσει σε σπουδαίες καταστάσεις, οπότε υιοθέτησε ένα, ειλικρινές προς τον εαυτό σου, κίνητρο.

Δ. Οργανώνω πλάνο δράσης 

Αφού τελειώσαμε με την καταγραφή των στόχων μας, το επόμενο βήμα είναι να καθορίσουμε ένα πλάνο δράσης, σύμφωνα με το οποίο θα κινηθούμε προς το στόχο.

Τίποτα δεν οδηγεί στην επιτυχία, δίχως οργάνωση και πλάνο δράσης. Μια επιχείρηση είναι επιτυχημένη, διότι έχει οργάνωση και πλάνο δράσης. Ένας αθλητής γίνεται επιτυχημένος, διότι έχει οργάνωση και πλάνο δράσης. Έτσι, για να εκπληρώσουμε με επιτυχία τους στόχους που θέσαμε, οφείλουμε να σχεδιάσουμε ένα πλάνο δράσης που ν’ ανταποκρίνεται καλύτερα σ’ αυτά που επιθυμούμε.

Δίπλα στον κάθε στόχο πρόσθεσε τρεις πιθανούς τρόπους, με τους οποίους θα κινηθείς προς αυτόν. Φτιάξε ένα σχεδιάγραμμα, όρισε στοιχεία και βρες πιθανές λύσεις.

Η ζωή μας δεν είναι δεδομένη. Αλλάζει διαρκώς. Το πλάνο μας, ίσως, χρειαστεί ν’ αλλάξει. Να προσθέσουμε ή να αφαιρέσουμε κάτι. Είναι ο προσωπικός μας «χάρτης». Ωστόσο, η μη ύπαρξη «χάρτη», μπορεί να μας οδηγήσει σε αδιέξοδο.

Ε. Φαντάζομαι τον εαυτό μου να πετυχαίνει το στόχο

Η δύναμη της Φαντασίας και ο σπουδαίος ρόλος που παίζει στη ζωή μας, έχει αναλυθεί εκτενώς. 

Όταν δημιουργούμε τον κόσμο που θέλουμε να ζήσουμε, πρώτα στο μυαλό μας, δίνουμε νέες παραστάσεις και νέα ερεθίσματα στον εγκέφαλο για να δημιουργήσει με τη σειρά του τις κατάλληλες συνθήκες για να κάνει αυτό που σκεφτόμαστε πραγματικότητα.

Αρκούν δέκα λεπτά τη μέρα, πέντε λεπτά το πρωί, προτού σηκωθούμε από το κρεβάτι και πέντε το βράδυ όταν ξαπλώνουμε. Τις ώρες αυτές ο εγκέφαλος είναι ευάλωτος και λειτουργεί σε επίπεδο που είναι δεκτικός σε νέα «τροφή», νέες πληροφορίες. Κατά τη διάρκεια της μέρας τον τροφοδοτούμε με «σκουπίδια». Ας σκεφτούμε πως επιθυμούμε να είμαστε και ας του δώσουμε την «τροφή» που αναζητάει, με σκέψεις «υγιείς» και παραγωγικές για τον εαυτό μας.

ΣΤ. Πιστεύω σε μένα

Αν δεν πιστέψουμε στον εαυτό μας ότι θα τα καταφέρουμε, τότε μάλλον δεν θα τα καταφέρουμε. Είμαστε πηγές πίστης στον εαυτό μας για τη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος για μας.

Δε χρειάζεται να πιστεύει κάποιος άλλος σε αυτό που θες να κάνεις για τον εαυτό σου. Ούτε χρειάζονται ανακοινώσεις, επευφημίες ή απόψεις. Αυτά έρχονται στη συνέχεια. Τώρα, όμως, απαιτείται να λειτουργήσουμε εμείς για μας. Εσύ για σένα. Εσύ που ενδιαφέρεσαι για μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου. Πίστεψε ότι θα κατορθώσεις να κάνεις όσα κατέγραψες.

Τα βήματα που περιγράφονται παραπάνω συμβάλλουν στην ικανοποίηση του εαυτού σου τόσο με εξωτερικά χαρακτηριστικά (επίτευξη στόχου) όσο και με εσωτερικά χαρακτηριστικά (ψυχική ηρεμία).

Γι’ αυτό όρισε του στόχους σου…

Ακολούθησε τη διαδικασία…

Και πρόσφερε στον εαυτό σου την αξία που του αναλογεί…