Φυσικά και όχι.

Είμαστε κοινωνικά όντα και οι ζωές μας εξαρτώνται από τις σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας.

Το να γνωρίζουμε γιατί δρουν οι γύρω μας με έναν συγκεκριμένο τρόπο, μας δίνει μια μοναδική δεξιότητα, την οποία μπορούμε να αξιοποιήσουμε για να δημιουργήσουμε καλύτερες σχέσεις και να αναδείξουμε τον ανώτερο εαυτό μας.

Στο βιβλίο «Οι Νόμοι της Ανθρώπινης Φύσης», ο σπουδαίος συγγραφέας Robert Greene μας παρουσιάζει -18- τρόπους για να αποκωδικοποιήσουμε τη συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω μας, αλλά και χρήσιμες πρακτικές για να «στρέψουμε» την κάθε κατάσταση υπέρ μας.

Ας τους συνοψίσουμε:

1. Νόμος του Παραλόγου

Συχνά οι άνθρωποι κυριεύονται από τα συναισθήματά τους και συμπεριφέρονται παράλογα, δίχως να το αντιλαμβάνονται, με αποτέλεσμα να παίρνουν κακές αποφάσεις ή να έχουν κακές συνήθειες.

Συμβουλή: Χρειάζεται να εξασκήσεις τον Αυτοέλεγχο και να συμπεριφέρεσαι βάσει λογικής.

2. Νόμος του Ναρκισσισμού

Πολλοί άνθρωποι είναι ναρκισσιστές, με την έννοια ότι επικεντρώνονται και θαυμάζουν τους εαυτούς τους περισσότερο απ’ ότι θαυμάζουν άλλους και αυτό εμποδίζει τη διασύνδεσή τους με τους υπόλοιπους.

Συμβουλή: Χρειάζεται να μετατρέψεις την υπερβολική αυτοαγάπη σε ενσυναίσθηση.

3. Νόμος των Αναπαραστάσεων

Οι άνθρωποι τείνουν να «φορούν» τη μάσκα που τους δείχνει στα καλύτερά τους και κρύβουν την αληθινή προσωπικότητά τους.

Συμβουλή: Αναγνώρισε τη σημασία της γλώσσας του σώματος και αξιοποίησέ την.

4. Νόμος της Καταναγκαστικής Συμπεριφοράς

Μια κακή συμπεριφορά ποτέ δε συμβαίνει μια φορά. Αντιθέτως, επαναλαμβάνεται.

Συμβουλή: Εξέτασε το χαρακτήρα των ανθρώπων που συναναστρέφεσαι και απόφυγε τα τοξικά άτομα.

5. Νόμος της Απληστίας

Οι άνθρωποι επιθυμούν διακαώς αυτό που δεν μπορούν να έχουν.

Συμβουλή: Γίνε το απόλυτο αντικείμενο του πόθου.

6. Νόμος της Κοντόφθαλμης Προσέγγισης

Είναι χαρακτηριστικό των ανθρώπων να υπερεκτιμούν τις τωρινές καταστάσεις και να αδιαφορούν για αυτά που θα συμβούν στο μέλλον.

Συμβουλή: Όταν λαμβάνεις αποφάσεις, αναλογίσου το κοντινό και μακρινό μέλλον.

7. Νόμος της Αμυντικής Συμπεριφοράς

Κανείς δεν επιθυμεί να προσπαθούν να του αλλάξουν τη γνώμη, ιδιαίτερα όταν αυτό γίνεται άκομψα.

Συμβουλή: Κάμψε την αντίσταση των άλλων επιβεβαιώνοντας την άποψη που έχουν για τον εαυτό τους.

8. Νόμος του Αυτοσαμποτάζ

Η συμπεριφορά μας καθορίζει αυτά που συμβαίνουν στη ζωή μας

Συμβουλή: Άλλαξε τις περιστάσεις της ζωής σου αλλάζοντας τη συμπεριφορά σου.

9. Νόμος της Απώθησης

Σπάνια παρουσιάζουν οι άνθρωποι ποιοι πραγματικά είναι με τα ελαττώματα και τις ανασφάλειές τους. Τις καταπιέζουν και τις απωθούν μακριά από τη δημόσια θέα.

Συμβουλή: Διαχειρίσου τη δική σου σκοτεινή πλευρά, ώστε να δείχνεις πιο ανθρώπινος και αυθεντικός.

10. Νόμος του Φθόνου

Ο κόσμος ζηλεύει.

Συμβουλή: Μάθε ν’ αναζητάς δύναμη από την αυταξία σου και όχι από «εξωτερικές» συγκρίσεις.

11. Νόμος της Μεγαλομανίας

Ακόμα και μια σπιθαμή επιτυχίας, μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε «χάσουμε» επαφή με την πραγματικότητά και αυτό να έχει αντίκτυπο στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους.

Συμβουλή: Αυτοκυριαρχία και σιωπηλή αναγνώριση των δυνάμεών σου.

12. Νόμος της Ακαμψίας των Φύλων

Όλοι μας έχουμε πλευρές της προσωπικότητας που καταπιέζονται ανάλογα με το φύλο μας και την κοινωνική κριτική.

Συμβουλή: Ανακάλυψε ποιες από τις δημιουργικές πλευρές που κρύβεις μπορούν να σε βοηθήσουν να πετύχεις.

13. Νόμος της Ζωής δίχως Νόημα

Γινόμαστε επιτυχημένοι όταν έχουμε έναν συγκεκριμένο σκοπό στη ζωή μας.

Συμβουλή: Απόκτησε μια αίσθηση σκοπού ζωής και χρησιμοποίησέ την για να καθοδηγεί τις αποφάσεις σου.

14. Νόμος της Συμμόρφωσης

Έχουμε την τάση να συμπεριφερόμαστε όπως οι ομάδες που ανήκουμε και τα άτομα που περιτριγυριζόμαστε.

Συμβουλή: Μπορείς να συνεργαστείς με τους ανθρώπους του κύκλου σου και παράλληλα να διατηρήσεις την ακεραιότητα και μοναδικότητά σου.

15. Νόμος της Αστάθειας

Υπάρχει μεγάλη αναποφασιστικότητα ανάμεσα στους ανθρώπους. Θέλουμε να διοικούμαστε, αλλά και να νιώθουμε ελεύθεροι.

Συμβουλή: Αν θες να ηγηθείς, θα πρέπει να φροντίσεις οι άνθρωποι που σε ακολουθούν, να το κάνουν, επειδή ενδιαφέρεσαι για το καλό τους.

16. Νόμος της Επιθετικότητας

Παρά την ήρεμη πλευρά μας, ως άνθρωποι έχουμε την επιθυμία να επηρεάζουμε, να ελέγχουμε και να εξουσιάζουμε

Συμβουλή: Ανακάλυψε αυτές τις συμπεριφορές στις πράξεις των ανθρώπων και μην τους δώσεις τη δύναμη να σ’ εξουσιάσουν.

17. Νόμος της Γενεακής Μυωπίας

Γεννηθήκαμε σε ένα περιβάλλον που μας καθορίζει όσο δεν φανταζόμαστε και κάθε γενιά προσπαθεί να αποκοπεί από την προηγούμενη.

Συμβουλή: Αναγνώρισε εις βάθος το πνεύμα και τις αξίες της εποχής σου και θέσε τις βάσεις που αναζητά η γενιά σου.

18. Νόμος της Άρνησης του Θανάτου

Περνάμε τα περισσότερα χρόνια της ζωής μας αγνοώντας παντελώς ότι κάποια στιγμή θα πεθάνουμε.

Συμβουλή: Η θνητότητα μπορεί να σου δώσει το κίνητρο να ζήσεις μια ζωή μ’ έναν σκοπό και να θέσεις ανάλογους στόχους.

Εμείς είμαστε οι δημιουργοί των Νόμων της Ανθρώπινης Φύσης και το βιβλίο αυτό αποτελεί ένα πραγματικό απόσταγμα σοφίας, γνώσης και φιλοσοφίας που χαρίζει δύναμη και κατανόηση σε σημαντικούς τομείς της ζωή μας.

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Οι Νόμοι της Ανθρώπινης Φύσης» του Robert Greene που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα:

Αυθεντικότητα – Ζεις όπως θέλεις ή όπως «πρέπει»;

Αυτοπαρατήρηση: Ο πιο μεγάλος δάσκαλος

Με κάποιους ανθρώπους συμφωνούμε και με άλλους διαφωνούμε. Με κάποιους ταιριάζουμε , ενώ με άλλους όχι.

Πόσο θα βελτιωνόταν η επικοινωνία μας, αν γνωρίζαμε και κατανοούσαμε το πρότυπο συμπεριφοράς του κάθε ατόμου;

Υπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι ανθρώπινης συμπεριφοράς, οι οποίοι εμπεριέχονται στα εξής δίπολα: Εξωστρεφείς – Εσωστρεφείς και Προσανατολισμός στο αποτέλεσμα – Προσανατολισμός στις ανθρώπινες σχέσεις.

Τύπος #1 Ο Κυρίαρχος

Κόκκινος – Εξωστρεφής – Προσανατολισμός στο αποτέλεσμα

Αυτός ο τύπος συμπεριφοράς είναι πολύ ανταγωνιστικός. Θεωρεί ότι η ζωή είναι ένας διαγωνισμός και μπορεί να γίνει επιθετικός, όταν τα πράγματα δεν κυλάνε όπως επιθυμεί. Είναι ειλικρινής και άμεσος, οπότε θα πει αυτό που σκέφτεται άφιλτρα και θα ήθλεε να κάνεις το ίδιο.

Οι Κόκκινοι σκέφτονται ταχύτατα και θέλουν να έχουν άμεσα αποτελέσματα. Αν παίξετε ένα παιχνίδι μαζί, δεν θέλει με τίποτα να χάσει, ενώ σε περίπτωση που κερδίσει, δεν θα σταματήσει να σας το υπενθυμίζει.

Είναι εργατικοί και ακριβώς αυτό περιμένουν και από σένα. Λόγω της ισχυρής θέλησης και εργατικότητάς τους συχνά αποκτούν υψηλόβαθμες θέσεις σε εταιρείες και οργανισμούς. Η ικανότητά τους να ηγούνται και να αποφασίζουν ταχύτατα τους καθιστά αρμόδιους να δώσουν λύσεις σε κρίσιμα προβλήματα.

Τύπος #2 Ο Εμπνευσμένος

Κίτρινος – Εξωστρεφής – Προσανατολισμός στις ανθρώπινες σχέσεις

Είναι ο δημοφιλής τύπος ανθρώπου. Αυτός που λατρεύει την αλληλεπίδραση με τα άλλα άτομα και δεν βαριέσαι ποτέ να τον έχεις στην παρέα.

Οι Κίτρινοι είναι ιδιαίτερα ενθουσιώδεις και ικανότατοι ομιλητές, γεγονός που τους καθιστά πολύ πειστικούς ή πολύ καλούς πωλητές. Επίσης, αποβλέπουν στη θετική πλευρά των πραγμάτων και η αισιοδοξία τους είναι ένα χαρακτηριστικό που τους ξεχωρίζει.

Το πρόβλημα με τους Κίτρινους είναι ότι, λόγω του ενθουσιασμού τους με τα πάντα, δεν καταφέρνουν να παραμείνουν συγκεντρωμένοι και να ολοκληρώσουν αυτό που αρχίζουν. Είναι εξαιρετικά εκφραστικοί και έχουν μοναδικές ιδέες σε κάθε νέο ξεκίνημα, ωστόσο στη διαδικασία για την επίτευξη ενός στόχου χρειάζονται δίπλα τους κάποιον που θα τους βοηθήσει να εστιάσουν στο αποτέλεσμα.

Τύπος #3 Ο Σταθερός

Πράσινος – Εσωστρεφής – Προσανατολισμός στις ανθρώπινες σχέσεις

Οι Πράσινοι αποτελούν την πλειοψηφία στην κοινωνία.

Είναι βολικοί και συντηρητικοί, ενώ δύσκολα θα πληγώσουν κάποιον. Δεν τους αρέσει να δυσαρεστούν ή να εκνευρίζουν τους άλλους. Ενδιαφέρονται πραγματικά για τους άλλους ανθρώπους και είναι πάρα πολύ καλοί ακροατές.Η ηρεμία και η διακριτικότητα είναι δύο γνωρίσματα που τους χαρακτηρίζουν.

Αν υπάρχει κάτι δύσκολο για τους Πράσινους, αυτό είναι η αλλαγή.

Η αλλαγή γι’ αυτούς είναι μια εντελώς ανεπιθύμητη και άβολη κατάσταση. Λατρεύουν τη ρουτίνα και τα συνηθισμένα, ακόμη κι αν καμιά φορά λένε το αντίθετο.

Είναι υπεύθυνοι και αξιόπιστοι. Όταν τους δίνεται μια αρμοδιότητα, κάνουν τα πάντα για να τα φέρουν εις πέρας επιτυχημένα και εντός προθεσμίας. Έχουν αρκετή υπομονή και δεν θα σου πουν ότι κάτι τους πείραξε. Ωστόσο, όταν νιώσουν ότι πιέζονται, εκρύγνυνται μία φορά προς όλες τις κατευθύνσεις και έπειτα επιστρέφουν στο φιλήσυχο στυλ τους.

Τύπος #4 Ο Αναλυτικός

Μπλε – Εσωστρεφής – Προσανατολισμός στο αποτέλεσμα

Είναι ευυνείδητος, παραγωγικός και αναζητά την ποιότητα σε οτιδήποτε καταπιαστεί.

Οι Μπλε είναι οι τύποι που τους αναγνωρίζεις αμέσως από την ακρίβειά τους τόσο στη δουλειά όσο και τη ζωή τους. Έχουν συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο τηρούν και τους αρέσει η τάξη.

Οι λεπτομέρειες είναι κάτι πολύ σημαντικό γι’ αυτούς. Θα μελετήσουν και θα επανεξετάσουν μια υπόθεση, για να σιγουρευτούν ότι δεν υπάρχουν λάθη. Τους αρέσει η οργάνωση και θέλουν να εργάζονται μόνοι, ώστε να πετύχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν.

Αυτός ο προσανατολισμός στο αποτέλεσμα τους στερεί τη δυνατότητα να δημιουργήσουν καλές σχέσεις με τους ανθρώπους γύρω τους.

Αν ακόμα αναρωτιέσαι για κάποιους ανθρώπους: «Μα, πως σκέφτεται έτσι;» ή «Μα, γιατί πράττει μ’ αυτόν τον τρόπο;», θυμήσου ότι όλοι μας διαχειριζόμαστε τον εαυτό και την αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους διαφορετικά.

Έχοντας τη γνώση των τεσσάρων βασικών τύπων ανθρώπινης συμπεριφοράς στο νου σου, θα μπορέσεις να επικοινωνήσεις αποτελεσματικότερα με καθέναν απ’ αυτούς σε όλους τους τομείς της ζωής σου.

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Ανάμεσα σε ηλίθιους» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα

Ενισχυτικά Άρθρα:

Ανάλαβε Δράση – Πως η Πράξη σε «οδηγεί» σε μονοπάτια που η Απραξία «αγνοεί»

Η ανάγκη σου για «αποδοχή» θα σε κάνει αόρατο

Με μια απλή φράση του, ο Daniel Goleman μας εισάγει στη σημασία και την πλήρη αναγνώριση του συναισθηματικού κόσμου μας.

Τι είναι η Συναισθηματική Νοημοσύνη (EQ); Υπερισχύει του Δείκτη Ευφυΐας (IQ); Πόσο ρόλο παίζει η Ενσυναίσθηση στη δημιουργία ποιοτικών σχέσεων;

Από το 1960 ομάδες ψυχολόγων άρχισαν να ανακαλύπτουν πως υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που κάνουν κάποιους ανθρώπους να ξεχωρίζουν και να πετυχαίνουν στον επαγγελματικό τομέα  και πως αυτά τα στοιχεία δεν ενέπιπταν στα μέχρι τότε τεστ για δείκτες ευφυΐας που έκαναν.

Ανακάλυψαν, δηλαδή, ότι τα τεστ και οι υψηλές μαθητικές επιδόσεις σε συνδυασμό με την ακαδημαϊκή φοίτηση δεν επαρκούσαν για να φτάσει κανείς στην επιτυχία. Η άριστη γνώση ενός αντικειμένου και μόνο δεν εξασφάλιζε πια μια πετυχημένη ζωή.

Συμπέραναν ότι μια σπουδαία καριέρα ήταν μια πολυπαραγοντική απόρροια των γνώσεων, της προσωπικότητας, της διαχείρισης κρίσιμων καταστάσεων, της λήψης αποφάσεων και πρωτοβουλιών, της έκφρασης της γνώμης και, φυσικά, της αντίληψης και κατανόησης των συναισθημάτων των ανθρώπων του κύκλου τους.

Αυτό το τελευταίο χαρακτηριστικό οδήγησε στη δημιουργία του όρου: Συναισθηματική Νοημοσύνη.

Τι είναι Συναισθηματική Νοημοσύνη: Η ικανότητα να αναγνωρίζεις τα δικά σου συναισθήματα, τα συναισθήματα των άλλων και να χρησιμοποιείς αυτή την πληροφορία ως οδηγό σκέψης και συμπεριφοράς.

Τι ΔΕΝ είναι: η απάθεια. Η Συναισθηματική Νοημοσύνη δε σημαίνει ότι δεν νιώθω συναισθήματα, αλλά ότι δίνω χώρο σε αυτά για να τα ερμηνεύσω και να δράσω κατάλληλα.

Σύμφωνα με τον Daniel Goleman, η Συναισθηματική Νοημοσύνη χωρίζεται σε τέσσερις βασικούς πυλώνες:

Α. Γνώση των συναισθημάτων μας

Η αλλιώς Αυτογνωσία. Ο μεγαλύτερος φιλόσοφος όλων των εποχών, ο Σωκράτης, έλεγε το εξής: «Γνώθι σαυτόν»

Οφείλω να γνωρίζω αν αυτό που νιώθω είναι χαρά, θλίψη ή αγωνία. Η Αυτοεπίγνωση, δηλαδή, η αναγνώριση ενός συναισθήματος την ώρα που δημιουργείται αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της Συναισθηματικής Νοημοσύνης. Η ικανότητα να αντιλαμβανόμαστε και να αναγνωρίζουμε κάθε στιγμή τα συναισθήματά μας είναι καίρια για την ψυχολογία και την αυτοκατανόησή μας.

Β. Έλεγχος των Συναισθημάτων

Το να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα που νιώθουμε και να τα ελέγχουμε, είναι μια ικανότητα που στηρίζεται στην Αυτοεπίγνωση.

Έλεγχος των συναισθημάτων και των παρορμήσεων σημαίνει Αυτοκυριαρχία. Σημαίνει ότι δεν γίνεσαι σκλάβος των παθών σου και άμεσος υπηρέτης των επιθυμιών σου.

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι έλεγαν: «Vincit qui se vincit», που σημαίνει «κυριαρχεί όποιος κυριαρχεί στον εαυτό του», δηλαδή στις παρορμήσεις και τα συναισθήματά του.

Γ. Αναγνώριση συναισθημάτων των άλλων

Μια μία λέξη: Ενσυναίσθηση.

Η Ενσυναίσθηση αποτελεί την πιο «ανθρώπινη» δεξιότητα και στηρίζεται επίσης στην αυτογνωσία. Όσο περισσότερο προσιτοί είμαστε στα δικά μας συναισθήματα, όσο περισσότερο τα βλέπουμε και τα αναγνωρίζουμε, τόσο θα μπορούμε να αναγνωρίζουμε και τα συναισθήματα των άλλων.

Με την Ενσυναίσθηση «μπαίνεις» στη θέση του άλλου. Έρχεσαι δίπλα του, αναγνωρίζεις αυτό που νιώθει και πραγματικά τον καταλαβαίνεις. Με απλά λόγια, είναι σαν να «φοράς τα παπούτσια του άλλου, στο δικό του νούμερο.»

Δ. Διαχείριση των ανθρώπινων σχέσεων

Είναι γεγονός ότι όσο καλύτερα ξέρουμε να αναγνωρίζουμε τα συναισθήματα των άλλων, τόσο καλύτερα μπορούμε να διαχειριστούμε τη μεταξύ μας σχέση.

Μια υγιής ανθρώπινη σχέση είτε πρόκειται για επαγγελματική είτε για προσωπική γίνεται ασφαλώς ποιοτικότερη, όταν τα άτομα που την απαρτίζουν έχουν μάθει να αναγνωρίζουν τα συναισθήματά τους, να τα ελέγχουν, να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα των άλλων και να χρησιμοποιούν όλες αυτές τις πληροφορίες για να συγκροτήσουν γερές και ουσιαστικές σχέσεις.

 Ωστόσο, κάτι που αξίζει να σημειωθεί για τη Συναισθηματική Νοημοσύνη είναι… η απουσία της. Το κόστος της «συναισθηματικής αγραμματοσύνης» συχνά οδηγεί τους ανθρώπους σε δυσφορία, θυμό, κατάθλιψη, άγχος και επιθετικότητα.

Παρατηρώντας τη σημερινή κοινωνία, ένα πράγμα γίνεται εύκολα κατανοητό: Οφείλουμε να μάθουμε πως να διαχειριζόμαστε και να ελέγχουμε τα συναισθήματά μας τόσο για μας όσο και για τους συνανθρώπους μας.

Ίσως, αυτό να αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της γενιάς μας.

• Το βιβλίο «Η Συναισθηματική Νοημοσύνη» του Daniel Goleman κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πεδίο Α.Ε.

Ενισχυτικά Άρθρα:

Ευγνωμοσύνη: Το αντίδοτο σε μια εποχή αρνητισμού

Υπομονή: Η αρετή που σε ξεχωρίζει σε μια εποχή ανυπομονησίας

Κανένας άνθρωπος δε γίνεται επιτυχημένος απλά και αβίαστα. Καμία σχέση δε λειτουργεί αρμονικά χωρίς προσπάθεια. Και κανένα επίτευγμα δε συμβαίνει, δίχως κόπο, χρόνο και επιμονή.

Όλα τα σπουδαία έρχονται δύσκολα… όμως, μήπως μέσα στη δυσκολία «κρύβεται» κάτι σπουδαίο;

Στο ταξίδι που κάνουμε για τη δημιουργία μιας ζωής, όπως την επιθυμούμε, για την πρόοδό μας και την κατάκτηση των ονείρων μας, ενδεχομένως να συναντήσουμε εμπόδια, κακοτυχίες, αναποδιές, απώλειες, απρόσμενες συνθήκες, ανυπολόγιστες αλλαγές ή παράξενες συμπεριφορές. Εν γένει συγκυρίες που μπορεί να μας κάνουν να στεναχωρηθούμε, να πληγωθούμε ή ακόμα και να χάσουμε προς στιγμήν την πίστη στον εαυτό μας.

Όλες αυτές οι καταστάσεις μας προκαλούν πόνο. Σωματικό πόνο, ψυχικό πόνο, πνευματικό πόνο. Και φυσικά θ’ αφήσουν το «σημάδι» τους. Όταν η ζωή σε φέρνει αντιμέτωπο με τέτοιες προκλήσεις, αναρωτήσου το εξής:

Θα επιτρέψεις να γίνει ένα «σημάδι» ήττας

ή θα φροντίσεις να γίνει ένα «σημάδι» νίκης;

Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

Να συνεχίσεις και να καλωσορίσεις κάθε εμπειρία που σου προσφέρεται ως «καύσιμο» που θα σε ενισχύσει. Είναι η ευκαιρία σου να δείξεις πόσο πολύ το θέλεις. Ένα όνειρο δεν «έσβησε» σε μια αναποδιά ούτε «χάθηκε» σε έξι μήνες αλλαγών ή ένα χρόνο γεμάτο απρόοπτα. Το καλύτερο αύριο μπορεί να έρθει για σένα μέσα από μια στοχευμένη προσπάθεια δύο ή τριών χρόνων, μόνο αν επιλέξεις να αναμετρηθείς θαρραλέα με όσα σου δημιουργούν πόνο.

Η στιγμή που νιώθεις «πληγωμένος»

είναι η στιγμή που ανακαλύπτεις

τα όριά σου!

Μόλις εντοπίσεις ένα αδύναμο σημείο σου, τότε μπορείς και να το γιατρέψεις. Να το επουλώσεις και να το ενδυναμώσεις. Κάνε «βουτιά» σε αυτό που νιώθεις. Άντλησε πληροφορίες για τον εαυτό σου. Εξερεύνησε πως και γιατί σε επηρεάζει. Μάθε από αυτό. Αναζήτησε τρόπους να το χρησιμοποιήσεις ως κίνητρο.

 Ίσως, ο πόνος ν’ αποτελεί για κάποιους ανθρώπους μια ευκαιρία για να τα παρατήσουν. Για σένα δεν ισχύει αυτό. Για σένα είναι μια ευκαιρία για να χτίσεις χαρακτήρα. Να βγεις δυνατότερος, ανθεκτικότερος, εξυπνότερος. Με μία λέξη, καλύτερος!

Είναι η ευκαιρία σου να δείξεις στον κόσμο από τι είσαι φτιαγμένος.

Όταν αρχίσεις να «εξυψώνεις» τον εαυτό σου πάνω από αυτό που ήσουν και σταδιακά παίρνεις τη μορφή αυτού που θα έπρεπε να είσαι, θ’ αντιληφθείς ότι είσαι ασταμάτητος.

Μέσα από κάθε σκέψη, μέσα από κάθε πράξη, μέσα από κάθε «εσωτερική διαμάχη», θα ωριμάζεις έναν εαυτό που θα αξιοποιεί όλες τις δυσμενείς συνθήκες που βρίσκονται απέναντί του υπέρ της δικής του ανάπτυξης.

Αυτό που σε πληγώνει, είναι αυτό που σε διαμορφώνει.

Ό,τι έγινε, δεν σε καθορίζει.

Ό,τι θα κάνεις στη συνέχεια, όμως, ναι!

Ενισχυτικά άρθρα:

Σεβασμός προς τους άλλους – Ασεβής προς τον εαυτό σου;

Νοοτροπία Ανάπτυξης vs Σταθερή Νοοτροπία – Που ανήκεις;

Το βλέπουμε. Το ακούμε. Το νιώθουμε.

Δεν το έχουμε ξαναζήσει. Δεν είχαμε προετοιμαστεί. Ο διαφορετικός τρόπος ζωής είναι παντού γύρω μας και η προσοχή μας στράφηκε απότομα στα ουσιώδη και σημαντικά.

Ο κόσμος ξεκίνησε να κάνει Check out. Στη ρουτίνα του, τις παλιές συνήθειες, το καθιερωμένο πρόγραμμα, τις πολλαπλές συναντήσεις, τα ατελείωτα ταξίδια του. Check out στην ασφάλειά του. Check out  στα δεδομένα του.

Τώρα που γίνεται ένα μαζικό Check out,  μήπως είναι ευκαιρία να κάνουμε ένα Check in στον εαυτό μας;

Σε μας τους ίδιους. Να γνωριστούμε απ’ την αρχή. Να δούμε ΤΙ είμαστε, ΠΩΣ είμαστε, ΓΙΑΤΙ είμαστε. Η εποχή μας ώθησε να κάνουμε παρέα με τον εαυτό μας. Να κοιταχτούμε στο δικό μας καθρέφτη. Κατάματα. Κι όλοι γνωρίζουμε, ότι ίσως υπάρξουν στιγμές που δεν θα μας αρέσει αυτό που βλέπουμε.

Κάνε Check in σε σένα. Είναι πρωτόγνωρη περίοδος, οπότε συμπεριφέρσου κι εσύ πρωτόγνωρα. Πάρε το χρόνο που σου δίνεται και κοίταξε μέσα σου. Αξιοποίησε αυτή την ανισορροπία για να βρεις τα δικά σου πατήματα. Αντιμετώπισε τους φόβους, τους δαίμονες, τις εμμονές, τα άγχη, τις σκέψεις που σε κρατούσαν «χαμηλά». Τοποθέτησέ τα σ’ ένα «τσουβάλι» περισυλλογής κι αναλογίσου τι θα κάνεις μ’ αυτά: Αξίζει να διεκδικούν χώρο στη ζωή σου;

Είναι η ευκαιρία ν’ απελευθερωθείς. Ν’ απαλλαχθείς απ’ όλα τα βάρη που πιθανώς είχες και τώρα κατάλαβες ότι ο εαυτός και η υγεία σου είναι αυτά που προέχουν. Συγχώρεσε τον εαυτό σου για όσα νομίζεις πως έκανες λάθος. Επαίνεσέ τον, για όσα έκανες σωστά. Και τα σωστά μέσα από μια σειρά λαθών ήρθαν.

Ζούμε σε μια εποχή ταχύτατων αλλαγών, ανελέητου κυνηγιού προθεσμιών, ασταμάτητων υποχρεώσεων και όλο αυτό αποδιοργανώνει τη διαδικασία της ήρεμης και ξεκάθαρης σκέψης. Θέσε τον εαυτό σου σε μια κατάσταση, όπου είσαι έτοιμος ν’ αντικρίσεις την Αλήθεια σου. Δες το προσωπικά! Είναι πραγματικό δώρο να είσαι ικανός ν’ αναφωνήσεις προτάσεις που αρχίζουν με τις λέξεις: «ΕΙΜΑΙ», «ΘΕΛΩ», «ΕΧΩ», «ΜΠΟΡΩ» και να τις ολοκληρώνεις με βάση αυτά που προέρχονται απ’ την προσωπική Αλήθεια σου.

Και το ερώτημα είναι: Ποια είναι η Αλήθεια σου;

Τι είναι αυτό που πιστεύεις για τη ζωή που ζεις; Πως η Αλήθεια σου ενώνεται με τη ζωή που κάνεις; Πως θα την κάνεις να συμβεί; Τι κερδίζεις ως άνθρωπος από αυτή; Αυτό που είσαι «εσωτερικά» ταιριάζει με αυτό που κάνεις «εξωτερικά» ;

Γνωρίζεις τις απαντήσεις. Ήταν πάντα εκεί. Απλώς, δεν τις έβλεπες. Δεν ήσουν στο σωστό μέρος. Εκεί που ήσουν, είχε «φασαρία». Δεν έδωσες μεγάλη σημασία. Έλεγες  στον εαυτό σου πως ήσουν απασχολημένος.

Όταν, όμως, αυτά απαντηθούν, θα υπάρχουν στο μυαλό και την ψυχή σου. Αποκρυσταλλωμένα και ολοκάθαρα. Κι έχεις χρέος να τα βγάλεις από εκεί και να τα εμφανίσεις στην πραγματική ζωή. Αυτό απαιτεί θάρρος. Να τα εντάξεις στην καθημερινότητά σου, να τα εξασκήσεις και ν’ αποτελέσουν σταδιακά ένα ενεργό κομμάτι του ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ.

Σε λίγο, ίσως, πάλι να ξανακινούμαστε στους ρομποτικούς ρυθμούς που ξέρουμε. Κάποια στιγμή η καραντίνα θα «μπει» σε καραντίνα.

Τι θα έχει βγει από αυτό;

Πως θα έχεις «βγει» μετά από αυτό;

Δήλωσε παρών σ’ αυτό που συμβαίνει. Ανακάλυψε ξανά τον εαυτό σου.

Νιώσε την ύπαρξή σου. Άκου την ανάσα σου.

Τώρα,

που έχει την ησυχία που ζητούσες.

Ενισχυτικά άρθρα:

«ΑξίΖΩ»: Η λέξη γύρω από την οποία «χτίζεται» η ζωή σου

Αυτοεκπληρούμενη Προφητεία – Πώς οι λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά διαμορφώνουν το μέλλον μας;

Βλέπεις τον εαυτό σου ως ένα άτομο που αξίζει ή ως ένα άτομο που δεν έχει ιδιαίτερες αξιώσεις από τη ζωή; Θεωρείς τον εαυτό σου ένα ικανό άτομο ή τον θεωρείς ως κάποιον που δύσκολα τα «βγάζει» πέρα;

Αυτές οι ερωτήσεις δε γράφτηκαν για να σε προβληματίσουν, αλλά για να σε προετοιμάσουν για μια σύντομη μελέτη γύρω από τον εαυτό σου και την Αντίληψη που έχεις για σένα, η οποία περιλαμβάνει τα «πιστεύω» και τις σκέψεις που κάνεις για τον εαυτό σου.

Η εικόνα που έχεις για σένα,

σχηματίζεται σύμφωνα με το πώς ΕΣΥ

αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου.

            Αν αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως ένα άτομο που «δεν μπορεί» να κάνει το ένα ή το άλλο, που δεν «έχει δυνατότητες», που πάντα «κάτι στραβό θα του τύχει», που «δεν αξίζει», που «δεν μπορεί να συνδεθεί με τους ανθρώπους», που «δεν μπορεί να μπει σε πρόγραμμα», που «ντρέπεται να εκφράσει τη γνώμη του» ή που «νιώθει κατώτερος για κάτι», αυτό ακριβώς θα βιώνεις στη ζωή σου.

            Η εξωτερική πραγματικότητά μας είναι απόλυτα συνδεδεμένη με τις ενδόμυχες σκέψεις μας. Αν πιστεύεις εσωτερικά πως «δεν έχεις δυνατότητες» ή πως «δεν αξίζεις», η καθημερινότητά σου θα έρχεται να επιβεβαιώνει αυτά που σκέφτεσαι. Και αυτό συμβαίνει, διότι πρώτα ΕΣΥ δημιούργησες αυτές τις συνθήκες στο μυαλό σου. Οι σκέψεις αυτές είναι οι «εικόνες» που έχεις για τον εαυτό σου. Είναι η Αντίληψή σου για σένα. Και το μυαλό δεν κάνει τίποτα άλλο από το να αναζητά στοιχεία, για να επαληθεύσει αυτά που πιστεύεις!

            Όπως καταλαβαίνεις, ο τρόπος που βλέπεις τον εαυτό σου, παίζει σπουδαίο ρόλο στον τρόπο που σε βλέπουν οι άλλοι. Αν βλέπεις με αρνητικό τρόπο τον εαυτό σου, είναι δεδομένο ότι δεν μπορείς να περιμένεις από τους ανθρώπους γύρω σου να τον δουν θετικά. Αν υποτιμάς τον εαυτό σου, δεν μπορείς να αξιώνεις εκτίμηση από τους άλλους, διότι τους παραχωρείς απλόχερα το δικαίωμα να σε υποτιμήσουν.

Όλοι οι άνθρωποι νιώθουμε μειονεκτικά ως προς τον πλήρη εαυτό μας. Πολλές φορές έχουμε χειρότερη άποψη για μας απ’ ότι οι άλλοι για μας. Όμως, είσαι ΕΔΩ – ΤΩΡΑ – ΠΑΡΟΝ στις σκέψεις και στη ζωή σου και θες να βελτιώσεις τον τρόπο που σκέφτεσαι για σένα.

Βρίσκεσαι εδώ για να ζήσεις μια ζωή, όπως σου αξίζει. Βρίσκεσαι εδώ, για να κάνεις τα όνειρά σου πραγματικότητα. Βρίσκεσαι εδώ, για να προσφέρεις. Βρίσκεσαι εδώ για να πετύχεις. Βρίσκεσαι εδώ, για να ανακαλύψεις. Βρίσκεσαι εδώ, για να μοιραστείς.

Η αξία που δίνεις στον εαυτό σου και τη ζωή, θα συμβαδίζει πάντοτε με την πεποίθηση που έχεις σχηματίσει ο ίδιος για τον εαυτό σου και τη ζωή που ζεις.

Οφείλεις, λοιπόν, να δεις την αξία σου υπό ένα πρίσμα που ενδεχομένως να μην έβλεπες ως τώρα. Δες τον εαυτό σου στα καλύτερα του. Σκέψου πως αξίζεις, πως είσαι ικανός, πως μπορείς να τα καταφέρεις. Συμφιλιώσου με τον εαυτό σου. Σκέψου πως δεν σου λείπει τίποτα από αυτούς που τα καταφέρνουν. Σκέψου πως αξίζει να δοκιμάσεις αυτό που φοβόσουν. Σκέψου τι σου αρέσει και τι όχι. Σκέψου ότι τα θετικά χαρακτηριστικά σου είναι συγκεκριμένα και δεν τα έχουν όλοι, παρά μόνο εσύ. Με αυτά κάνεις τη διαφορά. Σκέψου ότι όλα τα καλά που σου συμβαίνουν, γίνονται, επειδή τα αξίζεις και τα ελκύεις. Σκέψου ότι όλα τα αρνητικά συμβαίνουν, για να σε διδάξουν κάτι.

            Ανύψωσε την εκτίμηση που έχεις για τον εαυτό σου. Βελτίωσε την εικόνα που έχεις για σένα. Εξάλειψε την αδυναμία, δημιουργώντας πεποιθήσεις που σου προσφέρουν δύναμη. Καλλιέργησε τα «πιστεύω» σου με τρόπο που σε ωφελεί και σε εξελίσσει. Υποστήριξε τον εαυτό σου. Θυμήσου ότι είσαι ο μοναδικός ΕΣΥ στην ανθρώπινη ιστορία. Πίστεψέ το και ασ’ το να φανεί σε κάθε λέξη και πράξη σου.

Ο κόσμος σε αντιλαμβάνεται ακριβώς με τον τρόπο που έχεις ορίσει ΕΣΥ τον εαυτό σου. Όμως, σε αυτή την περίπτωση, δεν είσαι εσύ εναντίον του κόσμου, όπως νόμιζες στην αρχή, αλλά είσαι μόνο εσύ εναντίον του εαυτού σου.

Γιατί εσύ είσαι ο κόσμος

που φτιάχνεις για σένα!

Ενισχυτικά άρθρα:

Αυτοπαρατήρηση: Ο πιο μεγάλος δάσκαλος

«ΑξίΖΩ»: Η λέξη γύρω από την οποία «χτίζεται» η ζωή σου

Πόσο διαφορετικά μπορεί να δεις τον κόσμο, όταν πιστεύεις και αναφέρεις τις φράσεις: «Είμαι πολύ τυχερός που το ζω αυτό», «Είμαι ευγνώμων γι’ αυτό που μου συνέβη», «Εκτιμώ πραγματικά αυτά που έχω τώρα στη ζωή μου» ;

Σε αντίθεση με το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπων που εστιάζει στα αρνητικά που έχουν συμβεί στη ζωή του, πάρε ένα λεπτό και σκέψου πόσο τυχερός είσαι που βίωσες κάποιες καταστάσεις, κάποια συναισθήματα, κάποιες συνθήκες στη ζωή σου. Σκέψου για λίγο αυτά που έχεις και όχι αυτά που σου λείπουν.

Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε είναι να εκτιμούμε περισσότερο αυτά που δεν έχουμε από αυτά που έχουμε ήδη.

Και με αυτόν τον τρόπο πέφτουμε θύματα της ίδιας μας της σκέψης. Ξεχνάμε ότι φτάσαμε στο σημείο να θελήσουμε περισσότερα, αφού, πρώτα, κατακτήσαμε αυτά που κάποτε λαχταρούσαμε. Και φτάνουμε να θεωρούμε δεδομένες όλες μας τις νίκες. Όλες τις καταστάσεις που βιώσαμε ή που με κόπο επιτύχαμε. Όλες μας τις σχέσεις, τις φιλίες, την οικογένεια. Τη γεμάτη αντιξοότητες επαγγελματική πορεία μας. Τα υλικά αγαθά που αποκτήσαμε. Θεωρούμε, ακόμα, δεδομένο το σπίτι που διαμένουμε ή και το ίδιο μας το σώμα.

Όμως, η ΖΩΗ δε σταματά να μας υπενθυμίζει ότι δεν έχουμε υπογράψει συμβόλαιο σταθερότητας μαζί της.

Ευγνωμοσύνη είναι η αναγνώριση κάποιου καλού που σου έχουν κάνει ή που σου έχει συμβεί. Είναι τα θετικά συναισθήματα χαράς και πληρότητας που νιώθεις, ακριβώς, επειδή αποτελούσες μέρος της στιγμής που βίωσες.

Άρχισε να εκφράζεις βαθιά Ευγνωμοσύνη για αυτά που τώρα έχεις. Πες -ευχαριστώ- εκ των προτέρων γι’ αυτά που ήδη έχεις. Για όλα τα δύσκολαꞏ  σε βοήθησαν να εκτιμήσεις τα εύκολα. Για όλα τα μαθήματα που πήρεςꞏ ήταν αναγκαία για την εξέλιξή σου.

Πες -ευχαριστώ-  για τα δεδομένα. Την υγεία σου, την αρτιμέλειά σου, την όρασή σου και την ακοή σου. Το σπίτι που διαμένεις, τη δουλειά που σε υποστηρίζει οικονομικά, το άτομο με το οποίο ξυπνάς κάθε πρωί, το συγγενή που έχεις δίπλα σου στο οικογενειακό τραπέζι, τον άνθρωπο που με μια φράση που σου είπε, σου άλλαξε τη ζωή, το φίλο που όταν σκόνταψες, σε σήκωσε, σε άκουσε, σε βοήθησε.

Αν ξεκινήσεις να εστιάζεις σε όσα τώρα έχεις, πάντοτε θα έχεις περισσότερα. Αν επικεντρωθείς σε όσα δεν έχεις, πάντοτε θα σου λείπουν.

Η έκφραση Ευγνωμοσύνης είναι θέμα εξάσκησης, όπως όλα στη ζωή. Αυτό που σου προσφέρει, όμως, αυτή η εξάσκηση είναι ότι βοηθά να κρατήσεις στη μνήμη σου σημαντικές στιγμές που είναι γεμάτες χαρά, αισιοδοξία, ευημερία, αφθονία και εξαλείφει παράλληλα τα συναισθήματα έλλειψης, θυμού και φόβου.

Έχουμε μόνο μια ζωή. Μια ευκαιρία να ζήσουμε με τον καλύτερο τρόπο που μπορούμε. Αντί να χάνουμε χρόνο στη μιζέρια, τη γκρίνια και τη απαισιοδοξία, μπορούμε να συγκεντρωνόμαστε σε ό,τι μας κάνει χαρούμενους. Σε όσα μας γεμίζουν.

Σε όσα ΣΕ ΓΕΜΙΖΟΥΝ!

Και μην ξεχνάς…

Κάποτε έπαιξες για τελευταία φορά κρυφτό και δεν ήξερες πως ήταν η τελευταία.

Κάποτε μίλησες με ένα άτομο για τελευταία φορά, χωρίς να ξέρεις ότι ήταν η τελευταία.

Κάποτε φίλησες ένα άτομο για τελευταία φορά, χωρίς να ξέρεις πως ήταν η τελευταία.

Κάποτε επισκέφτηκες για τελευταία φορά το μέρος που πέρναγες τα παιδικά καλοκαίρια σου, χωρίς να ξέρεις ότι ήταν η τελευταία.

Αυτό λέγεται ΖΩΗ και πολλές φορές μας προλαβαίνει.

Μα, εμείς καλούμαστε να ζήσουμε την κάθε στιγμή, να τη νιώσουμε και να της δώσουμε αξία.

Πρόλαβε τη ΖΩΗ ΣΟΥ.

Ευχαρίστησέ την και ευχαριστήσου την !

Ενισχυτικά άρθρα:

1% της ημέρας αρκεί για να νιώσεις παντοδύναμος

Δύναμη – Που κρύβεις τη δική σου;

Και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα, αναρωτιόμαστε που βρίσκεται ο αυθεντικός εαυτός μας. Υπάρχει; Τον κρύβουμε; Ή τον αφήνουμε να χάνεται στην κλασική ρουτίνα Δευτέρας – Παρασκευής και τον εμφανίζουμε μόνο για δύο ήρεμες και αποφορτισμένες ώρες του Σαββατοκύριακου, ίσα για να νιώσουμε μια στιγμή αυθεντικοί και πάλι απ’ την αρχή;

Η Αυθεντικότητα είναι η πραγματική μας υπόσταση.

Δηλαδή, το κατά πόσο αληθινοί είμαστε στην προσωπικότητά μας, στο χαρακτήρα μας, στις απόψεις μας, χωρίς να μας επηρεάζουν οι εξωτερικές συνθήκες.

Η Αυθεντικότητα είναι η προσπάθεια να ζήσουμε μια ζωή σύμφωνα με όσα προστάζει η εσωτερική μας ύπαρξη, σε αντίθεση με τις κοινωνικές απαιτήσεις. Είναι η απόπειρα να έχουμε γνησιότητα, αλήθεια και ειλικρίνεια στη ζωή μας που να πηγάζουν από τον αγνό, εσωτερικό κόσμο μας, πριν αυτός έρθει σε επαφή με εξωτερικούς παράγοντες που τον επηρεάζουν, όπως είναι οι σχέσεις, η οικογένεια, οι γονείς, η δουλειά, η γειτονιά, το σχολείο, το διαδίκτυο και εν γένει η κοινωνία.

Αυθεντικότητα σημαίνει ταυτόχρονα Δύναμη και Ευαλωτότητα : Από τη μία να είσαι τόσο δυνατός, ώστε να παραμένεις ανεπηρέαστος, πιστός στον εαυτό σου και αληθινός και από την άλλη ν’ αποδέχεσαι θαρραλέα πως έχεις ατέλειες και ότι θα υπάρξουν στιγμές που θα είσαι αδύναμος ή ευάλωτος. Η Αυθεντικότητά σου, λοιπόν, εξαρτάται από το πόσο δυνατός και αληθινός είσαι, ώστε να μη φοβάσαι να δείχνεις ευάλωτος!

Δεν υπάρχουν απλούστερα λόγια να εξηγήσει κανείς την έννοια της Αυθεντικότητας από αυτά της ερευνήτριας Brene Brown: «Η Αυθεντικότητα είναι η καθημερινή επιλογή του να απαλλασσόμαστε από αυτό που νομίζουμε ότι πρέπει να είμαστε και να αγκαλιάζουμε αυτό που πραγματικά είμαστε.»

Η Αυθεντικότητα είναι επιλογή;

Φυσικά είναι επιλογή, όπως είναι και η μη-αυθεντικότητα που έχει γίνει κατά καιρούς μέρος της ζωής μας. Γινόμαστε Αυθεντικοί, όταν είμαστε ουσιαστικά παρόντες σε αυτά που μας συμβαίνουν κι όταν επιτρέπουμε στους άλλους να δουν τον αληθινό εαυτό μας.

Σε μια εποχή που η ανθρώπινη συμπεριφορά καθορίζεται και πλάθεται από τον φόβο, το να είναι κάποιος αυθεντικός απαιτεί τσαγανό, γενναιότητα και θάρρος. Τις περισσότερες φορές προσπαθούμε να βρούμε μια ισορροπία ανάμεσα στον τρόπο ζωής που πιστεύουμε ότι μας αρμόζει και σε αυτόν, τον πλήρως διαφορετικό, που εν τέλει καταλήγουμε να ζούμε. Όμως, το να παραμείνει κάποιος αληθινός είναι η σπουδαιότερη και γενναιότερη μάχη που καλείται να δώσει ένας άνθρωπος σήμερα.

Όταν κάποιος επιλέγει την Αυθεντικότητα, αρχίζει να τον κυριεύει ένα πλήθος ερωτήσεων: «Εγώ, ίσως, πιστεύω ότι αξίζω. Οι άλλοι τι πιστεύουν;», «Αν επιτρέψω στον ευάλωτο και ατελή εαυτό μου να βγει στην επιφάνεια, θα αρέσει στους άλλους το αποτέλεσμα;», «Μήπως να συνεχίσω να δείχνω τελειομανής για να κρύψω τις αδυναμίες μου;», «Αν στεναχωρήσω ή απογοητεύσω τον κόσμο με την Αυθεντικότητά μου;»

Το μόνο που καταφέρνουμε μ’ αυτές τις ερωτήσεις είναι να πληγώνουμε τον εαυτό μας και να τον κρύβουμε. Να μην τον αποδεχόμαστε. Να μην είμαστε αυθεντικοί. Κι, ακολούθως, τίθεται το εξής ζήτημα: προτιμάς να είσαι αυθεντικός ή αρεστός; Γιατί αντιλαμβάνεσαι ότι και τα δύο δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Είτε θα είσαι ο εαυτός σου και αυτό δε θα αρέσει σε κάποιους είτε θα προσπαθήσεις να γίνεις αρεστός σε όλους, οπότε δεν θα είσαι ο εαυτός σου.

Οπότε, σας καλώ να αναρωτηθούμε… πόσο αυθεντική είναι η ζωή μας; Πόσο αυθεντικός είναι ο εαυτός μας μέσα στη ζωή που ζούμε; Πόσο αυθεντικές είναι οι επιλογές που κάνουμε;

Αν μέχρι τώρα δεν έχεις πετύχει αυτά που θες, όντας αρεστός ή μη αυθεντικός, μήπως να δώσεις μια ευκαιρία στην ανάπτυξη του πλήρους, αυθεντικού, αυτόνομου, γνήσιου εαυτού σου και να δεις αν τα αποτελέσματα θα είναι διαφορετικά;

Ζήσε αληθινά!

Ζήσε αυθεντικά!

Ζήσε ανεπανάληπτα!

Ενισχυτικά άρθρα:

Πως εμπιστεύομαι (ξανά) τον εαυτό μου;

Μετριότητα: Η μανία να συντασσόμαστε με το Μέσο Όρο

Όχι άδικα. Το πρώτο πράγμα που μας μαθαίνει η οικογένεια για το Σεβασμό είναι να «σεβόμαστε τους άλλους». Να σεβόμαστε τους μεγαλύτερους, να σεβόμαστε τους δασκάλους, να σεβόμαστε τους φίλους.

Ωστόσο, καθώς περνάμε στο στάδιο της ενηλικίωσης και της ωριμότητας, αντιλαμβανόμαστε ότι ο Σεβασμός που δείχνεις στους άλλους πηγάζει από το Σεβασμό που δείχνεις στον εαυτό σου.

Ο Σεβασμός είναι η εκτίμηση

που δείχνουμε σε κάποιο πρόσωπο

για τις ιδιότητες και τα χαρίσματά του.

Μα, δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να δείχνεις την ίδια εκτίμηση στον εαυτό σου. Στις δικές σου ιδιότητες, στα δικά σου χαρίσματα, στις δικές σου ιδέες, στις δικές σου επιθυμίες.

 Αυτοσεβασμός σημαίνει να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και να του συμπεριφέρεσαι με ευγνωμοσύνη, τιμή και ειλικρίνεια. Αποτελεί τη βάση όλων των αποφάσεων που έχεις λάβει και περιλαμβάνει τόσο τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι στον εαυτό σου όσο και τον τρόπο που επιτρέπεις στους άλλους να σου συμπεριφερθούν.

Δυστυχώς, όμως, ο Αυτοσεβασμός δεν είναι κάτι που κατακτάται εύκολα και χωρίς προσπάθεια. Δεν είναι κάτι που δίνεται ή χαρίζεται. Ο Αυτοσεβασμός κερδίζεται μέσα από μια μάχη με τον εαυτό σου και όσα έχεις συνηθίσει να πιστεύεις για σένα, την αξία και την προσωπικότητά σου! Κι αυτή η διαδικασία απαιτεί χρόνο, θέληση και αφοσίωση.

Είναι χρήσιμο ν’ αντιληφθείς ότι αν επικεντρώνεσαι μόνο σε αυτά που λείπουν από τη ζωή σου, είναι σαν να εξαναγκάζεις τον εαυτό σου να παρατηρεί μόνο τα σφάλματά σου. Όταν βρίσκεσαι συνεχώς απέναντι από κάθε πράξη σου ως Επικριτής, δεν βοηθάς στην ανάπτυξη του Αυτοσεβασμού σου.

Αντιθέτως, όταν σου αρέσει ο εαυτός σου, όταν νιώθεις ωραία με αυτό που είσαι και το αποδέχεσαι, τότε ξεκινάει μια όμορφη διαδικασία εκτίμησης και σεβασμού της ύπαρξής σου. Γνωρίζοντας ποιος είσαι και πόσο αξίζεις αναπτύσσεις έναν ισχυρό αυτοσεβασμό που θα σε υποστηρίξει για να σταθείς με θάρρος, δύναμη και αξιοπρέπεια σε όλους τους τομείς της ζωής σου.

Με αυτόν τον τρόπο θα αποτελέσεις και παράδειγμα για τους υπόλοιπους, γιατί αυτό που είσαι, αυτό που πρεσβεύεις, αυτό που «χτίζεις», βγαίνει προς τα έξω. Κι όταν αυτό που «χτίζεις», συντροφεύεται από έναν ισχυρό αυτοσεβασμό, τότε επιβάλλεις στους άλλους τους κανόνες της δικής σου προσωπικότητας.

Πως μπορείς να αποκτήσεις Αυτοσεβασμό;

Ζήσε τη ζωή σου στα πλαίσια των δικών σου αξιών, των δικών σου προτεραιοτήτων και της δικής σου «αλήθειας». Μάθε και αποδέξου τον εαυτό σου, ως ένα ον που αξίζει τα καλύτερα. Νιώσε υπερηφάνεια για τα καλά στοιχεία σου, νιώσε όμορφα με αυτό που είσαι και δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να «πατήσει» γερά στα πόδια του.

Μετάτρεψε τα λάθη του παρελθόντος στα πιο δυναμικά μαθήματα και δες το μέλλον με αισιοδοξία, χαρά και αυτοπεποίθηση. Εμπιστεύσου τον εαυτό σου και φίλτραρε τις σκέψεις και την εσωτερική ομιλία σου, έτσι ώστε να μην υπάρχει χώρος για αρνητισμό και μιζέρια. Μίλησε στους άλλους όπως θέλεις να σου μιλάνε και, επίσης, μίλησε για τον εαυτό σου όπως θέλεις να μιλάνε οι άλλοι για αυτόν.

Όλα ξεκινούν από σένα.

Ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο και ο τρόπος που ο κόσμος βλέπει εσένα εξαρτάται από αυτά που εσύ σκέφτεσαι, αυτά που εσύ πιστεύεις και από αυτά που εσύ πράττεις.

Κανείς δεν θα σου προσφέρει τον Αυτοσεβασμό που ψάχνεις, εκτός εάν εσύ ο ίδιος τον αξιώσεις.

Και αυτή είναι μια επιλογή που ανήκει αποκλειστικά σε σένα.

Ενισχυτικά άρθρα:

«ΑξίΖΩ»: Η λέξη γύρω από την οποία «χτίζεται» η ζωή σου

«Όχι!» – Η πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου

Ωστόσο, ενώ παραδέχονται αυτή τη φράση κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης με την παρέα, την οικογένεια, τη σχέση ή ακόμα και μέσα στην εργασία τους, αυτό που συμβαίνει όταν επιστρέφουν στο σπίτι ή μένουν για λίγο μόνοι είναι να σκέφτονται διαρκώς τα αρνητικά χαρακτηριστικά τους.

Οι άνθρωποι συμπεριφέρονται σαν να ξεχνούν ότι έχουν και ΘΕΤΙΚΑ χαρακτηριστικά. «Βουλιάζουν» σε ατέλειες και εγκλωβίζονται σε αρνητικές καταστάσεις που δεν τους επιτρέπουν ν’ αναγνωρίσουν τα «φωτεινά» στοιχεία του εαυτού τους.

Δυστυχώς, έχουμε εκπαιδευτεί ν’ αναζητούμε τις αδυναμίες περισσότερο από τις δυνάμεις, να επικεντρωνόμαστε στα αρνητικά παρά στα θετικά και να εστιάζουμε στα ελαττώματα παρά στα προτερήματα. Κι αυτό συμβαίνει, διότι από μικροί καλούμαστε να εξηγήσουμε και να λογοδοτήσουμε για κάθε κατάσταση που δεν «πηγαίνει» καλά, όπως π.χ. οι βαθμοί στο σχολείο, οι εξετάσεις ή μια συμπεριφορά.

Μόνο που τώρα μεγαλώσαμε, ωριμάσαμε και είμαστε αποκλειστικά υπεύθυνοι για ν’ αλλάξουμε τρόπο σκέψης και να «φωτίσουμε»  οι ίδιοι τα δυνατά στοιχεία σου.

Ξεκίνησε την εναλλαγή του τρόπου που σκέφτεσαι, κατανοώντας πόσο χρήσιμες για την εξέλιξή σου οι στιγμές της απομόνωσης, οι στιγμές μιας μικρής ησυχίας, οι στιγμές που βρίσκεις λίγο χρόνο να σκεφτείς για σένα, οι στιγμές που οδηγείς, ταξιδεύεις ή είσαι στο μετρό, οι στιγμές που ετοιμάζεσαι να πας για δουλειά, οι στιγμές προτού κοιμηθείς.

Αξιοποίησε αυτές τις στιγμές, βοηθώντας τον εαυτό σου ν’ απελευθερωθεί από ένα πλαίσιο σκέψης που υπάρχει μόνο η κακή, η μίζερη και η ελλιπής πλευρά σου.

Σκέψου τον εαυτό σου να είναι δυνατός, παραγωγικός

και να διαπρέπει σε ό,τι κάνει.

Απαιτείται από σένα ν’ ανακαλύψεις ποια είναι η Δύναμη σου. Τι είναι αυτό που διαθέτεις και σε βοηθάει να διακριθείς; Τι είναι αυτό που κάνεις και εξυπηρετεί τη ζωή σου και τις σχέσεις που δημιουργείς με τον καλύτερο τρόπο; Ποιο είναι το δυνατό στοιχείο της προσωπικότητάς σου; Αυτό για το οποίο νιώθεις σιγουριά και, επιπλέον, αυτό για το οποίο ξεχωρίζεις;

Όλοι οι άνθρωποι διαθέτουμε τουλάχιστον ένα χαρακτηριστικό που μας διαχωρίζει. Μια κρυφή Δύναμη που όταν την χρησιμοποιούμε δίνουμε ένα διαφορετικό «χρώμα» στη δική μας ζωή, αλλά και των ανθρώπων που «αγγίζουμε».

Οπότε, απόφυγε να σκεφτείς αρνητικά για τον εαυτό σου. Η Δύναμή σου μπορεί να μην έχει ξεκάθαρη μορφή, αλλά είναι δική σου και πρέπει να τη βρεις και να την εκμεταλλευτείς.

Ίσως, Δύναμή σου είναι η σταθερότητα του χαρακτήρα σου ή, αντιθέτως, η εύκολη προσαρμοστικότητα. Ίσως, ότι είσαι τόσο ήσυχος που ηρεμείς τον κόσμο ή τόσο θορυβώδης που πραγματικά αλλάζεις τη διάθεση των ανθρώπων γύρω σου. Ίσως, το χιούμορ σου αποτελεί έναν τρόπο ν’ αντιμετωπίζεις τις δύσκολες καταστάσεις και είναι ταυτόχρονα βάλσαμο στις ψυχές των ανθρώπων γύρω σου.

Ίσως, το γεγονός ότι είσαι δημιουργικός και καινοτόμος ή οργανωτικός και αξιόπιστος κάνει τη διαφορά στη ζωή σου. Ίσως, η επικοινωνία αποτελεί το «δυνατό» χαρτί σου. Ίσως, η ωριμότητα και η αποφασιστικότητά σου σε ξεχωρίζουν. Ίσως, η ικανότητα ν’ αντιλαμβάνεσαι τι συμβαίνει γύρω σου και η συναισθηματική νοημοσύνη σου σε βοηθούν να κρατάς τις ισορροπίες. Ίσως, να μπορείς να μεταδίδεις γνώση και έμπνευση στον κόσμο ή, ίσως, το πείσμα που διαθέτεις μπορεί να είναι αυτό που σε κάνει αποτελεσματικό!

Ενδεχομένως, να έχεις παραπάνω από μία Δυνάμεις ή μόνο μία με την οποία νιώθεις παντοδύναμος. Οι Δυνάμεις σου είναι που θα σε οδηγήσουν σε μια ευτυχισμένη και επιτυχημένη ζωή. Σε μια ζωή με νόημα και ουσία.

Επικεντρώσου στα δικά σου θετικά στοιχεία. Αν δεν τα ξέρεις, ανακάλυψέ τα. Είσαι προικισμένος με Δυνάμεις που μπορούν να κάνουν τη διαφορά όχι μόνο στη δική σου ζωή, αλλά και στις ζωές των άλλων.

Έχουμε πολλαπλούς ρόλους στη ζωή μας: γονέας, παιδί, αδερφός εργαζόμενος, φίλος, σύντροφος. Έχεις αναλογιστεί τι οφέλη μπορεί να έχουν όλες οι πτυχές της ζωής σου, εάν εφαρμόσεις σε αυτές τις Δυνάμεις σου, αντί να επικεντρώνεσαι στα αρνητικά σου;

Όπως προείπαμε, αρνητικά έχουμε όλοι κι αυτό είναι το κοινό χαρακτηριστικό μας. Αυτό που μας κάνει να διαφέρουμε είναι οι Δυνάμεις μας και πως εμείς φροντίζουμε να τις αξιοποιήσουμε με σκοπό να καλυτερεύσουμε τη δική μας ζωή, αλλά και των ανθρώπων που συναναστρεφόμαστε.

Ανακαλύπτοντας και αξιοποιώντας τη Δύναμή μας σε μια εποχή κοινωνικής αδυναμίας προσφέρουμε Αξία.

Στον εαυτό μας.

Στον κόσμο γύρω μας.

Στον μέλλον μας.

Ενισχυτικά άρθρα:

«ΑξίΖΩ»: Η λέξη γύρω από την οποία «χτίζεται» η ζωή σου

Πως εμπιστεύομαι (ξανά) τον εαυτό μου;

Για παράδειγμα, ο -Α- άξιζε να πετύχει στις εξετάσεις, να κερδίσει το βραβείο ή να πάρει τη δουλειά και αντιστοίχως, ο -Β- δεν άξιζε τέτοια τύχη, δεν άξιζε την απόλυση ή  δεν άξιζε τέτοια σύντροφο.

Κατά έναν περίεργο τρόπο έχουμε συνηθίσει σ’ έναν μεταγενέστερο τρόπο εκτίμησης της αξίας μας. Συνήθως, κρίνουμε την αξία, μεταγενέστερα του γεγονότος. Σπανιότερα δε, συμβαίνει ν’ αποτιμούμε την αξία μας επί του παρόντος, δηλαδή παράλληλα με τη στιγμή ή την περίοδο που συμβαίνει ένα γεγονός.

Ωστόσο, έχετε σκεφτεί ποτέ πόση σημασία έχει να εκτιμούμε την αξία μας προγενέστερα μια κατάστασης; Πόσο πιστεύεις ότι αξίζεις ως εαυτός, πριν μπεις σε οποιαδήποτε διαδικασία να δοκιμαστείς για να εξακριβώσεις αν αξίζεις ή όχι; Γνωρίζεις την πραγματική αξία του εαυτού σου; Πόσο αξίζεις να ζήσεις κάτι στο μέλλον;

Στη ζωή δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε,

αλλά αυτό που αξίζουμε να πάρουμε.

Και αυτό που αξίζουμε, αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό αυτό που είμαστε.

Αξίζω σημαίνει πως έχω θετικές ιδιότητες, πως έχω γνώσεις, πως έχω προτερήματα. Αξίζω σημαίνει πως έχω προσόντα για τα οποία διακρίνομαι και χαίρω της εκτίμησης των άλλων. Όμως πάνω απ’ όλα, αξίζω σημαίνει ότι αναγνωρίζω και υποστηρίζω, πριν από οποιοδήποτε άλλον, ότι έχω αξία ως άνθρωπος και ως προσωπικότητα.

Το θέμα της Αυταξίας, της αξίας του εαυτού μας, είναι πολύ ιδιαίτερο και αγγίζει πολλές φορές πτυχές του χαρακτήρα και της ζωής μας που μπορεί ηθελημένα να αφήναμε ανεπηρέαστες.

Ίσως, το ότι δεν μάθαμε ν’ αναφερόμαστε στην έννοια του «ΑΞΙΖΩ» αναφορικά με το μέλλον να οφείλεται στον τρόπο που μεγαλώσαμε και σε όσα μας «πέρασαν» οι γονείς μας.

Όμως, μετά από κάποια ηλικία αντιλαμβανόμαστε πως το να είμαστε σε θέση να ξυπνάμε και να λέμε: «Αξίζω μια καλύτερη δουλειά», «Αξίζω μια καλύτερη σχέση», «Αξίζω ένα καλύτερο σπίτι», «Αξίζω καλύτερη αντιμετώπιση», «Αξίζω να ζήσω μια όμορφη μέρα», «Αξίζω το σεβασμό», «Αξίζω να περάσω τις εξετάσεις», «Αξίζω να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα», «Αξίζω τα καλύτερα», «Αξίζω να…» με το νου μας καρφωμένο σ’ ένα καλύτερο για μας μέλλον, είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη.

Τίποτα δεν μπορείς να απολαύσεις στη ζωή, αν πρώτα δεν έχεις την επίγνωση ότι το αξίζεις!

Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι φορές που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν κάτι που δεν έχει αξία. Μιλάμε και φερόμαστε στον εαυτό μας με τρόπο που δεν του αξίζει. Είναι στιγμές που βρίζουμε αισχρά τον εαυτό μας· σε κάποια ατυχία, σε κάποιο πρόβλημα, σε κάποια απόρριψη ή αρνητική κατάσταση. Και μάλιστα βρίζουμε τον εαυτό μας με τρόπο και ύφος που ποτέ δε θα βρίζαμε άλλο πρόσωπο.

Έχεις πει ποτέ κατάμουτρα σε κάποιον ότι είναι «τόσο ηλίθιος», με τέτοιο πάθος και οργή, όπως π.χ. το λες και ξαναλές στον εαυτό σου;

Η αξία μας δε θα φτάσει ποτέ σε ανώτερο επίπεδο από την πεποίθηση που έχουμε σχηματίσει οι ίδιοι για την αξία μας.

Το να γίνει κάποιος άξιος άνθρωπος είναι μια διαδικασία εξάσκησης και όχι εκ γενετής χαρακτηριστικό. Οφείλουμε να προσέχουμε πολύ τον εαυτό μας. Πιο πολύ απ’ όσο έχουμε συνηθίσει, ακόμα κι ας θεωρηθούμε ελαφρώς εγωιστές. Όχι να γίνουμε σφετεριστές ούτε εγωπαθείς, αλλά να θρέψουμε μια υγιή αγάπη, ένα ενδιαφέρον και μια φροντίδα του εαυτού μας αναφορικά με όσα σκεφτόμαστε για μας, για όσα λέμε για μας και για όσα κάνουμε.

Το θέμα της Αυταξίας μας πρέπει να «δουλευτεί» από εμάς τους ίδιους περισσότερο από το θέμα των επιθυμιών μας, το θέμα των οικονομικών μας, το θέμα των επαγγελματικών μας, το θέμα των συναισθηματικών μας και εν γένει περισσότερο από κάθε άλλο θέμα που μας απασχολεί.

Κι αυτό, γιατί το να προσδιορίσουμε την αξία μας πριν απ’ όλα αυτά, «ανοίγει» το δρόμο προς την απόκτησή τους. Σε αντίθετη περίπτωση, καταλήγουμε να τοποθετούμε ημερομηνία έναρξης στην αξίας μας, γεγονός που είναι ιδιαίτερα εμφανές στις νεότερες ηλικίες.

Τότε είναι που ξεκινούν οι σκέψεις: «Θα αξίζω μόνο αν…», «Θα αξίζω μόνο όταν…», «Θα αξίζω μόνο όσο έχω…» ή «Άξιζα τότε που ήμουν…»

Πόσες τέτοιες περιοριστικές φράσεις έχουμε πει και ακούσει;

«Θα αξίζω μόνο όταν βγάλω λεφτά», «Θα αξίζω μόνο όταν χάσω κιλά», «Θα αξίζω μόνο αν πάρω εκείνο το ρούχο», «Θα αξίζω μόνο όταν βρω ταίρι», «Θα αξίζω όταν όλοι στη δουλειά με αναγνωρίσουν», «Θα αξίζω μόνο αν οι γονείς μου με αποδέχονται», «Θα αξίζω μόνο όταν οι φίλοι μου με υπολογίζουν», «Θα αξίζω μόνο όσο είμαι Διευθυντής», «Θα αξίζω όταν αποκτήσω το πτυχίο», «Θα αξίζω μόνο αν τα παιδιά μου γίνουν επιτυχημένα», «Θα αξίζω μόνο αν μπορέσω να καταφέρω τα πάντα»

Αν η αξία σου μπορούσε να παρομοιαστεί με μπάλα, αυτές οι φράσεις το μόνο που καταφέρνουν είναι να την ξεφουσκώνουν και να την αχρηστεύουν.

Φράσεις «γεμάτες» με έλλειψη, απελπισία, ανάγκη, περιορισμούς, επαιτεία. Σε κάποιο στάδιο της ζωής μας, δεν έχουμε όλοι ζητιανέψει λίγη αξία; Σε έναν άνθρωπο; Σε μια εργασία; Σ’ έναν προϊστάμενο; Σε μια σχέση;

Μόνο που η ευτυχία, η επιτυχία, η αφθονία, η χαρά μεσ’ τη ζωή μας δεν έρχεται όταν απομακρυνόμαστε από τον εαυτό μας και γινόμαστε «επαίτες» της  αξίας, αλλά όταν γνωρίζουμε την αξία μας και γινόμαστε «διεκδικητές» της ουσίας.

Για να βιώσεις στη ζωή αυτά που θα σε γεμίσουν σαν άνθρωπο, θα πρέπει να κάνεις μια «βουτιά» στον εαυτό σου και ν’ αναγνωρίσεις την αξία σου, ν’ αναγνωρίσεις αυτά που πιστεύεις εσύ για σένα και όχι όσα σου επιβάλλουν άλλοι και, έπειτα, να καλλιεργείς καθημερινά αυτό το αίσθημα ότι αξίζεις να ζήσεις τα πάντα.

«Μη δώσεις στον εαυτό σου την άδεια να «χωρέσει» σε μια μικρή ζωή.

Δεν μπορείς να «χωρέσεις» ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ σε μα μικρή ζωή.»

Les Brown

Οι πτυχές της ζωής σου είναι τόσο πολλές που δεν μπορείς να λες ότι δεν αξίζεις. Απαγορεύεται! Είσαι γιος ή κόρη. Είσαι πατέρας ή μητέρα. Είσαι αδερφός. Είσαι σύντροφος ή σύζυγος. Είσαι φίλος. Είσαι η εργασία σου. Είσαι οι γνώσεις σου. Είσαι η επιχείρησή σου και το νοικοκυριό σου. Είσαι το χόμπι σου. Είσαι η αλήθεια σου. Είσαι οι ιδέες σου. Είσαι το όραμά σου. Είσαι η βοήθεια που δέχτηκες και έδωσες. Είσαι η νοοτροπία σου. Είσαι οι εμπειρίες σου. Είσαι τα ταξίδια σου.

Είσαι τα πιστεύω σου.

Και σε καμία περίπτωση δεν μπορείς ν’ αφήσεις τα δικά σου πιστεύω να σαπίζουν, να καταπατούνται, να χάνονται.

Να θεωρούνται ότι δεν αξίζουν.

Το μονοπάτι για την ανακάλυψη της αξίας μας πρέπει να «ανοιχτεί» και να διαβεί από εμάς τους ίδιους. Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει σε μας την αξία μας παρά μόνο εμείς οι ίδιοι. 

Αν έχεις μάθει να ορίζεις την αξία σου σύμφωνα με τις γνώμες και τις πράξεις των άλλων, τότε θα πρέπει να κάνεις ένα βήμα «πίσω» και να επαναπροσδιορίσεις την αξία σου χωρίς όλα αυτά.

Και αυτό γίνεται με μια συνειδητή προσπάθεια αναγνώρισης και αποδοχής του εαυτού μας ως σπουδαίο, μα ατελή, λόγω ανθρώπινης φύσης. Με τίποτα, όμως, ανεπαρκή ή ανάξιο.

Πάντοτε θα αξίζουμε όσο έχουμε φροντίσει να πείσουμε το μυαλό μας ότι αξίζουμε. Εμείς γνωρίζουμε τα βιώματά μας, τα όνειρά μας και τον τρόπο σκέψης μας, οπότε εμείς καθορίσουμε την αξία μας.

Αν αφήσουμε άλλους να καθορίσουν την αξία μας, το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρα υποτιμημένο.

Και η δική σου ζωή δε χωράει τίποτα υποτιμημένο…

Γιατί αξίζει…

Σωστά;

Ενισχυτικά άρθρα:

1% της ημέρας αρκεί για να νιώσεις παντοδύναμος

Η ανάγκη σου για «αποδοχή» θα σε κάνει αόρατο

Έχουμε εκπαιδευτεί και έχουμε συνηθίσει να κάνουμε Υπομονή σε καταστάσεις που αντέχουμε να περάσουμε. Γι’ αυτά που δεν αντέχουμε, δεν κάνουμε Υπομονή, απλώς τα προσπερνάμε ή τα παρατάμε.

Προτιμούμε να κάνουμε Υπομονή για να περάσει μια δύσκολη περίοδος που μας συμβαίνει, αλλά δεν κάνουμε την Υπομονή που απαιτείται για να πετύχουμε ένα στόχο.

Για όλα αυτά που επιθυμούμε, έχουμε διαμορφωθεί σε ιδιαίτερα ανυπόμονα άτομα. Στην εποχή μας σπανίζει το να κάνει κάποιος Υπομονή για να πετύχει. Να παραμείνει προσηλωμένος στο πρόγραμμα που ακολουθεί, στην προπόνηση που κάνει, στην εκπαίδευση που λαμβάνει ή στο χρονοδιάγραμμα που απαιτείται για να ολοκληρώσει μια εργασία…

Η κύρια αιτία που έχουμε εξελιχθεί σε πλάσματα δίχως Υπομονή είναι ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώσαμε. Στην εποχή του ’90 – ‘00 ένα παιδί μιας κλασικής μεσοαστικής οικογένειας όπως οι περισσότεροι από εμάς, είχε τα πάντα πριν τα ζητήσει ή λίγο αφότου τα ζητούσε.

Με τον τρόπο αυτό, άθελα και πάντοτε με τις καλύτερες προθέσεις, οι γονείς δημιούργησαν σε μας την ψευδαίσθηση πως οτιδήποτε θελήσουμε μπορούμε να το έχουμε, απλώς, επειδή, το ζητήσαμε. Χωρίς να περιμένουμε, χωρίς να μοχθήσουμε, χωρίς να καταλαβαίνουμε, αν πραγματικά έχουμε ανάγκη αυτό που ζητάμε.

Σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, όλα φαίνονται να έχουν γίνει ευκολότερα σε σχέση με το παρελθόν, ενισχύοντας όλο και περισσότερο την γενικότερη αντίληψη της γενιάς μας: ΤΑ ΘΕΛΩ ΟΛΑ-ΑΜΕΣΑ-ΤΩΡΑ.

Ωστόσο, μεγαλώνοντας αντιλαμβανόμαστε πως για να συμβεί οτιδήποτε καλό στη ζωή μας, αυτό που χρειάζεται είναι μια γερή δόση Υπομονής.

Ένα από τα κύρια συστατικά της Επιτυχίας είναι η Υπομονή και συγκεκριμένα η Υπομονή στη διαδικασία που θα σε οδηγήσει στην Επιτυχία.

Ένας μαθητής που πετυχαίνει στις Πανελλήνιες εξετάσεις έχει υπομείνει για τουλάχιστον ένα έτος τη διαδικασία που απαιτείται για να είναι στο τέλος Επιτυχημένος.

Ένας αθλητής που πετυχαίνει μια σημαντική διάκριση έχει υπομείνει για χρόνια τα εξαντλητικά προγράμματα γυμναστικής που τον οδήγησαν εν τέλει στη διάκριση.

Ένας επιστήμονας που πετυχαίνει μια σπουδαία ανακάλυψη έχει υπομείνει για χρόνια τις ώρες εκπαίδευσης, μελέτης και πειραμάτων που απαιτούνταν για να φτάσει σε αυτή την ανακάλυψη.

Όσα παραδείγματα κι αν κοιτάξουμε, θα καταλάβουμε τον καίριο ρόλο που έχει η Υπομονή στη ζωή μας αναφορικά με τους στόχους μας.

Η Υπομονή και η Ανυπομονησία είναι κάτι που μας «βγαίνει» στην πορεία. Δε γεννιόμαστε υπομονετικοί ή ανυπόμονοι. Είναι κάτι που καλλιεργείται· όχι κάτι που είμαστε. Και έχοντας επίγνωση αυτού, μπορούμε ανά πάσα στιγμή να επιλέξουμε αν θα κάνουμε Υπομονή για κάτι που αξίζει ή αν θα είμαστε το ίδιο ανυπόμονοι όπως ήμασταν.

Υπάρχουν δύο τρόποι ν’ αναλογιστούμε την Υπομονή:

Είτε να την εντάξουμε στη ζωή μας σε κάθε δύσκολη κατάσταση ως «παρηγορήτρα» είτε να την καλλιεργήσουμε και να την αξιοποιήσουμε ως σύμμαχό για την Επιτυχία μας.

Πως μπορούμε να την αξιοποιήσουμε;

Αντιλαμβάνεσαι ότι η δύναμή σου να πετύχεις έγκειται τόσο στην προσπάθεια που καταβάλλεις όσο και στην Υπομονή που πρέπει να κάνεις για να δεις το εγχείρημά σου να ευδοκιμεί.

Κανείς δεν έχει πετύχει κάτι εξαιρετικό, κάτι ασυναγώνιστο, κάτι αξιοσημείωτο,  χωρίς να έχει εξοπλίσει τον εαυτό του με την απαραίτητη Υπομονή που χρειάζεται να έχει καθ’ όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας του.

Η ζωή μας δεν είναι κατοστάρι.

Είναι Μαραθώνιος.

Και ο Μαραθώνιος χρειάζεται εκείνη την Υπομονή που σε κάνει να νιώθεις υπερήφανος που δοκιμάστηκες και τα κατάφερες.

Η επίτευξη ενός στόχου δεν είναι κατοστάρι, αλλά Μαραθώνιος. Η δημιουργία μιας ουσιαστικής σχέσης δεν είναι κατοστάρι, αλλά Μαραθώνιος. Η συγκρότηση μιας σωστής οικογένειας δεν είναι κατοστάρι, αλλά Μαραθώνιος.

Η διαδικασία της γέννησης ενός παιδιού, το «χτίσιμο» ενός σπιτιού, η ολοκλήρωση των σπουδών, η υπέρλαμπρη καριέρα δεν είναι καταστάσεις που συμβαίνουν άμεσα, με το πάτημα ενός κουμπιού ή, απλώς και μόνο, επειδή το θελήσαμε.

Είναι καταστάσεις που απαιτούν Υπομονή, δουλειά και χρόνο. Όπως ακριβώς ο Μαραθώνιος.

Η έννοια της Υπομονής αποκτά ουσιαστικότερο χαρακτήρα, όταν προσθέσουμε σε αυτήν τις έννοιες Επιμονή και Προσμονή.

Επιμονή επιδεικνύει το άτομο που δεν σταματά. Που συνεχίζει να κάνει αυτό που πρέπει, που συνεχίζει να επιδιώκει και που συνεχίζει να υποστηρίζει τον «αγώνα» που δίνει, παρά τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει. Δεν έχουμε όλοι ακούσει την έκφραση: «Ο επιμένων νικά» ;

Με την Προσμονή, το άτομο περιμένει για κάτι καλό. Προσμένει πως με τις ενέργειές του, θα επέλθει κάτι επιθυμητό.

ΥΠΟΜΟΝΗ – ΕΠΙΜΟΝΗ – ΠΡΟΣΜΟΝΗ

Η παράλληλη σύνδεσή αυτών των εννοιών είναι αυτή που βρίσκεται «πίσω» από κάθε σπουδαίο επίτευγμα:

Υπομένω τη δοκιμασία που απαιτείται να περάσω, για να πετύχω το στόχο μου. Επιμένω ν’ ακολουθώ πιστά τη διαδικασία που χρειάζεται, για να πετύχω το στόχο μου. Προσμένω ότι το αποτέλεσμα των ενεργειών μου θα είναι η επίτευξη του στόχου μου.

Τίποτα στη φύση δε γίνεται βεβιασμένα. Τα πάντα ακολουθούν πιστά μια φυσική ροή, μια διαδικασία, η οποία πάντοτε φέρνει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Έχεις αναλογιστεί ποτέ πόσο Υπομονή χρειάζεται από τη στιγμή που θα φυτέψεις έναν σπόρο πλάτανου, να απολαύσεις εν τέλει τη δροσερή σκιά του;

Καθότι, λοιπόν, βρισκόμαστε σε μια εποχή που τα πάντα «κινούνται» τόσο γρήγορα, άμεσα και βεβιασμένα που μας παρασύρουν, η Υπομονή αποτελεί τη μέγιστη αρετή που πρέπει ν’ αναπτύξουμε. Είναι το χαρακτηριστικό με το οποίο θα κερδίσουμε σε οποιοδήποτε αγώνα «δοκιμαστούμε».

Άλλωστε, ο μύθος του Αισώπου με τον αγώνα δρόμου ανάμεσα στο Λαγό και τη Χελώνα, δεν μας έμαθε ότι τα αργά και σταθερά βήματα είναι αυτά που εξασφαλίζουν τη νίκη;

Επομένως, στο διάστημα που προσπαθούμε να «χτίσουμε» τα θεμέλια της νέας μας προσωπικότητας, που εμπεριέχει πλέον μια νέα νοοτροπία, που θέτουμε τους νέους στόχους μας, που ενσωματώνουμε την πειθαρχία στη ζωή μας, που σκεφτόμαστε πώς να κατακτήσουμε τα όνειρά μας και που γενικότερα προσπαθούμε να υιοθετήσουμε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά που θα μας οδηγήσει στην προσωπική επιτυχία, ας κάνουμε στον εαυτό μας το δώρο μιας γενναιόδωρης παροχής χρόνου και Υπομονής.

Όλοι γνωρίζουμε πως…

«Η Ρώμη δε χτίστηκε σε μια μέρα.»

Όμως…

«Όλα φτάνουν στην ώρα τους για εκείνους που ξέρουν να περιμένουν.»

Μπαλζάκ

Ενισχυτικά άρθρα:

Πως εμπιστεύομαι (ξανά) τον εαυτό μου;

Αυτοπαρατήρηση: Ο πιο μεγάλος δάσκαλος

Αν αυτό πράγματι συμβαίνει, τότε, είναι εμφανής ο ρόλος που παίζει η σχέση που έχουμε αποκτήσει με τον εαυτό μας όλα αυτά τα χρόνια.

Ειδικότερα, στις πιο μικρές ηλικίες η σχέση εμπιστοσύνης με τον εαυτό μας περνάει από πολλά στάδια, κυρίως τρικυμιώδη.

Κι όλα έχουν ξεκινήσει από τον τρόπο που μεγαλώσαμε και το περιβάλλον στο οποίο σταδιακά ενταχθήκαμε. Φράσεις που όλοι έχουμε ακούσει στην παιδική ηλικία μας, όπως: «Μην το κάνεις αυτό, κάνε το άλλο», «Μην το κάνεις έτσι, κάν’ το αλλιώς», «Μη σκέφτεσαι, όπως σκέφτεσαι», «Μη ζητάς αυτό, βρες κάτι άλλο» έχουν επηρεάσει κατά πολύ τον τρόπο που σκεφτόμαστε και λειτουργούμε.

Μάθαμε σιγά-σιγά να απομακρυνόμαστε από τον εαυτό μας, να πιστεύουμε ότι οι άλλοι δεν μας αποδέχονται όπως είμαστε και πως υπάρχουν συγκεκριμένοι τρόποι σκέψης ή συμπεριφοράς που αν τους ακολουθήσουμε, θα μας αποδέχονται, ενώ σε αντίθετη περίπτωση δε θα γινόμαστε αποδεκτοί.

Τι σχέση έχεις με τον εαυτό σου; Αισθάνεσαι υπερήφανος γι’ αυτόν; Πιστεύεις σε σένα; Τι εικόνα έχεις για τον εαυτό σου;

Γιατί ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου αποτελεί παράγοντα που καθορίζει την επιτυχία σου.

Η Επιτυχία μας δεν αφορά μόνο εξωγενείς παράγοντες, αλλά αφορά κι όλες εκείνες τις σημαντικές μάχες που δίνει εσωτερικά ο καθένας μας με τον ίδιο του τον εαυτό. Η έκβαση αυτών των εσωτερικών «μαχών» είναι που ρυθμίζει το πόσο και αν εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας.

Πίστεψε στον εαυτό σου.

Η πίστη στον εαυτό μας δεν σημαίνει ότι πιστεύουμε πως είμαστε τέλειοι, αλάνθαστοι, αψεγάδιαστοι. Αντιθέτως, σημαίνει ότι κρατάμε μια μετριόφρων, άνευ υπέρμετρης προβολής κι έπαρσης, στάση μέσω της οποίας αναγνωρίζουμε ειλικρινά όλα τα καλά και χαρισματικά στοιχεία που διαθέτουμε ως άτομα.

Άλλωστε, το να κρύβουμε τα δυνατά στοιχεία μας, τα ταλέντα μας, τις καλές προθέσεις μας είναι δείγμα αδυναμίας κι ανασφάλειας. Όταν, όμως, τα μοιραζόμαστε με τους ανθρώπους γύρω μας είναι δείγμα ταπεινότητας.

Λάθη, παραλείψεις και ατέλειες έχουμε όλοι. Ο τρόπος που θα διαχειριστούμε μια ιδιότητά που δεν βοηθά στην ανάπτυξή μας, μπορεί να μας κάνει καλύτερους ή χειρότερους.

Και είμαστε εδώ για να γίνουμε καλύτεροι.

Είσαι εδώ για να γίνεις καλύτερος.

Έχουμε έρθει στον πλανήτη για να εκφράσουμε αυτό που είμαστε, με τον τρόπο που μπορούμε καλύτερα. Αν δεν έχεις σχέση εμπιστοσύνης και αγάπης με τον εαυτό σου, δε θα μπορέσεις ποτέ να ανέλθεις στο υψηλότερο επίπεδο που μπορείς να δεις τον εαυτό σου.

Όσο αφήνεις την ανασφάλεια να σε κυριεύει, τη μελαγχολία να σ’ εξασθενεί και τη μιζέρια να εξουσιάζει τη ζωή σου, τότε μόνος σου σταματάς την έκφραση του πραγματικού εαυτού σου και παγιδεύεσαι μια πραγματικότητα που σε «πνίγει» και σε καταπιέζει.

Είσαι εδώ για να δηλώσεις «παρών» στη ζωή που σου συμβαίνει.

Έχεις όλα αυτά που δεν έχεις δείξει. Είσαι όλα αυτά που δεν έχουμε δει.

Ακόμα, δεν έχεις παρουσιάσει την καλύτερη ιδέα σου· ακόμα δεν έχεις πει τα καλύτερα λόγια σου· ακόμα δεν ηγήθηκες με τον καλύτερο τρόπο· ακόμα δεν έχεις προσφέρει σε άτομα που σ’ έχουν ανάγκη· ακόμα δεν τραγούδησες το καλύτερο τραγούδι σου· ακόμα δεν έδωσες την καλύτερη παράστασή σου· ακόμα δεν έγραψες το καλύτερο βιβλίο σου· ακόμα δεν ανέβηκες στο βάθρο· ακόμα δεν έχτισες τη ζωή που ονειρευόσουν· ακόμα δεν πήγες το καλύτερο ταξίδι σου· ακόμα δεν απόκτησες τη δουλειά των ονείρων σου· ακόμα δεν έζησες την καλύτερη μέρα σου· ακόμα δεν έγινες το άτομο που βαθιά μέσα σου θες να γίνεις.

Κι αυτά δεν θα γίνουν, αν δεν πιστέψεις στον εαυτό σου.

Οφείλεις να έχεις τη θέληση να πιστέψεις σε σένα και τις δυνάμεις σου. Κανείς δε μπορεί να σου χαρίσει αυτή τη θέληση· ούτε οι συγγενείς ούτε οι σύντροφοι ούτε οι φίλοι ούτε η δουλειά σου.

Για να αυξήσεις την εμπιστοσύνη στον εαυτό σου θα χρειαστεί να μάθεις ποιος είσαι και πως λειτουργείς.

Αποδέξου τον εαυτό σου.

 Ό,τι έγινε, έγινε και πλέον ανήκει στη σφαίρα του παρελθόντος. Δεν αλλάζει. Αυτό που αλλάζει είναι ό,τι έχεις μπροστά σου. Ο χρόνος που σπαταλάς στην αμφισβήτηση του εαυτού σου, σού στερεί χρόνο από την αυτογνωσία σου.

Σε αντίθεση με την πλειονότητα των ανθρώπων που εστιάζουν σε μεμονωμένα και αρνητικά χαρακτηριστικά, εσύ επικεντρώσου στα δυνατά στοιχεία σου και «δες» τη μεγαλύτερη εικόνα της κατάστασης του εαυτού σου.

Δημιούργησε μια μικρή λίστα των πέντε πιο πετυχημένων στιγμών της ζωής σου. Αυτό, για αρχή θα βοηθήσει να ξαναθυμηθείς τις στιγμές που σε έκαναν να νιώσεις υπερήφανος για τον εαυτό σου. Αποτελούν στιγμές που έχεις τον εαυτό σου «ψηλά».

Επίσης, «μεγάλωσε» την εικόνα παρατήρησης του εαυτού σου. Μην εξετάσεις, απλώς, το αν π.χ. είσαι έξυπνος, αλλά εξακρίβωσε πάνω σε τι είσαι έξυπνος. Πάνω σε τι αποδίδει το μυαλό σου καλύτερα; Ποιος, ακριβώς, τρόπος σκέψης ή δράσης σε κάνει έξυπνο;

Μην εξετάσεις, απλώς, το αν είσαι εργατικός, αλλά διερεύνησε τι σε κάνει τόσο εργατικό. Το πάθος σου για τη δουλειά; Το φιλότιμο;

Νιώσε πολύτιμος

Έπειτα, όρισε τον εαυτό σου ως ένα πολύτιμο πρόσωπο που έχει να προσφέρει στην οικογένειά του, στη σχέση του, στην εργασία του, στα παιδιά του, στους φίλους του, στην κοινωνία. Όπως έχεις ανάγκη τους ανθρώπους γύρω σου, έτσι και οι άνθρωποι έχουν ανάγκη εσένα.

Νιώσε ενεργός, με την έννοια ότι υπάρχει κάτι στο οποίο μπορείς να συμμετέχεις και να συνεισφέρεις. Κι όχι μόνο να συνεισφέρεις, αλλά προσθέτοντας τις δικές σου αξίες, τις δικές σου αρχές, τις δικές σου ιδέες, μπορεί αυτό στο οποίο συμμετέχεις να γίνει ομορφότερο, σπουδαιότερο, αληθινότερο.

Πως το άτομο που θέλεις να γίνεις, θα έκανε τα πράγματα που σκοπεύεις να κάνεις;

Τοποθέτησε τον εαυτό σου σ’ ένα πλαίσιο ζωής, σύμφωνα με το οποίο να προσπαθείς διαρκώς να κάνεις το καλύτερο που μπορείς. Πως θα ζήσεις; Πως θα εργαστείς; Πως θα κινηθείς, ώστε να μπορέσεις να βοηθήσεις τον κόσμο να «κερδίσει» περισσότερο από σένα; Πως η συνεισφορά σου θα καλυτερεύσει την καθημερινότητά σου;

Γιατί, από σένα εξαρτάται. Είναι δική σου ευθύνη και καθήκον να πιστέψεις ότι μπορείς να γίνεις το άτομο που ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ, ξεκινώντας άμεσα να διαπλάθεις το άτομο που τώρα ΕΙΣΑΙ.

Το να πιστεύεις στον εαυτό σου είναι Στάση Ζωής. Είναι κατάσταση του νου και απαιτεί χρόνο για να καλλιεργηθεί. Όμως, μπορείς να το κάνεις.

Είσαι γενναιότερος απ’ όσο σκέφτεσαι…

Σπουδαιότερος απ’ όσο γνωρίζεις…

Και ικανότερος απ’ όσο φαντάζεσαι…

Ενισχυτικά άρθρα:

Αυτοπαρατήρηση: Ο πιο μεγάλος δάσκαλος

Αυτοπεποίθηση – Μάθε την σαν προπαίδεια

Έτυχε ποτέ ν’ αποδεχτείς κάτι μόνο και μόνο, επειδή έπρεπε;

Να είπες «ναι» αντί για «όχι» ή να μην εξέφρασες την άποψή σου για να ταιριάξεις με τους υπόλοιπους; Να διάλεξες το ένα κι όχι το άλλο, για να μην σε παρεξηγήσει το σύνολο; Να μην διατύπωσες τις επιθυμίες σου από το φόβο μήπως απορριφθούν;

Όλοι έχουμε νιώσει την ανάγκη για «αποδοχή».

Ειδικότερα, σε πιο μικρές ηλικίες υπάρχει έντονα η ανάγκη να βρίσκεται κάποιος σε μια ομάδα, σ’ ένα γκρουπ, σ ένα σύλλογο, ως ένα μέλος που το αποδέχονται. Αλλά και σε μεγαλύτερες ηλικίες, οι άνθρωποι δε σταματούν να αναζητούν την  αποδοχή στην οικογένεια, σε μια σχέση, σε μια δουλειά, σε μια φιλία.

Πράγματι, είναι στιγμές που ψάχνουμε την ασφάλεια στη ζωή μας. Όμως, πολλές φορές δεν την αναζητούμε εκεί που πρέπει, αλλά εκεί που έχουμε συνηθίσει να ψάχνουμε.

Αναζητούμε την αποδοχή μέσα από εξωτερικές καταστάσεις, εξωτερικά γεγονότα, εξωτερικές εκτιμήσεις άλλων και θεωρούμε εσφαλμένα ότι η επιβεβαίωση που θα λάβουμε από το κοινωνικό σύνολο καθορίζει την αξία μας.

Την αξία μας την καθορίζουμε εμείς με όσα πιστεύουμε για τον εαυτό μας. Μ’ αυτά που εμείς εκτιμούμε και όχι μ’ αυτά που αποδέχεται ο κόσμος.

Πολλοί άνθρωποι υποφέρουν από ένα αίσθημα προσωπικής ανεπάρκειας που τους δημιουργεί την ανάγκη για αποδοχή. Χρησιμοποιούν τον κύκλο τους ως «καθρέφτη» της προσωπικής τους αξίας και να αναμένουν από τους άλλους να τους πουν αν είναι έξυπνοι, όμορφοι, καλοί, ικανοί, αποδεκτοί, συμπαθητικοί.

Αυτό δείχνει ότι μερικά σημεία της προσωπικότητάς τους, όπως η αυτοπεποίθηση, ο αυτοσεβασμός, η αυτοεκτίμηση, η αντίληψη «ότι είμαστε όλοι διαφορετικές προσωπικότητες»,  δεν έχουν αναπτυχθεί σωστά. Υπάρχει μια αίσθηση έλλειψης κι υποτίμησης ως προς τον πλήρη εαυτό τους και αναζητούν τρόπο να «ανεβάσουν» τους εαυτούς στα δικά τους «μάτια», μέσα από το «πέπλο ασφάλειας» που προσφέρει μια ομάδα.

Το χειρότερο με την τάση για αποδοχή και την εμμονή για επιβεβαίωση είναι ότι κάνει το άτομο παθητικό.

Το κρατά, διαρκώς, απασχολημένο σε μια προσπάθεια να αποδείξει πράγματα σε άλλους για να ενταχθεί σ’ ένα σύνολο. Σε μια προσπάθεια να γίνει «αρεστό».

Ωστόσο, ενεργώντας με ένα τέτοιο μοτίβο συμπεριφοράς, το άτομο υπονομεύει τον πραγματικό εαυτό του και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε καταπίεση.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι τι προσδοκίες έχει κάποιος με αυτή τη συμπεριφορά;

Θες να γίνεις αρεστός ή να γίνεις καλύτερος;

Είναι δύο απόλυτα διαφορετικοί δρόμοι. Όποιος προσπαθεί συνεχώς να γίνει καλύτερος, δε θα μπορέσει να γίνει σε όλους αρεστός. Από την άλλη πλευρά, αυτός που θέλει να γίνει αρεστός, δε θα μπορέσει ποτέ να γίνει καλύτερος.

«Η ανάγκη σου για αποδοχή θα σε κάνει αόρατο σε αυτόν τον κόσμο.»

Jim Carrey

Πόσο πολλοί άνθρωποι παραμένουν στην αφάνεια, διότι φοβούνται να εκφράσουν αυτό που θέλουν ή νιώθουν άβολα, ανέτοιμοι ή «λίγοι» για να το κυνηγήσουν;

Κι όμως, η στιγμή που κάποιος αποφασίζει να «βγει» από την αφάνεια μπορεί ν αποτελέσει τη δυνατότερη στιγμή της ζωής του!

«Βγαίνω» από την αφάνεια, σημαίνει αποφασίζω, σημαίνει ενεργώ, σημαίνει με γνωρίζω, σημαίνει εκφράζομαι όπως ακριβώς θέλω, δίχως φίλτρα, σημαίνει κάνω όνειρα και τα κυνηγώ, σημαίνει με παίρνω στα σοβαρά, σημαίνει αναγνωρίζω τι θέλω, σημαίνει υποστηρίζω την άποψή μου, σημαίνει διεκδικώ το καλύτερο μέλλον μου, σημαίνει ξεχωρίζω που αφιερώνω χρόνο, σημαίνει αφοσιώνομαι στη δουλειά μου, σημαίνει αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, σημαίνει δίνω τον καλύτερο εαυτό μου με ό,τι καταπιάνομαι, σημαίνει στηρίζω ή δημιουργώ την οικογένειά μου, σημαίνει αναζητώ λύσεις και όχι προβλήματα, σημαίνει κάνω το βήμα, σημαίνει επιχειρώ, σημαίνει ηγούμαι της ζωής μου, σημαίνει …

αντιλαμβάνομαι πως η αξία μου καθορίζεται από αυτό που εγώ πιστεύω για τον εαυτό μου.

Δεν υπάρχει σπουδαιότερη στιγμή στη ζωή ενός ανθρώπου από αυτή που αποφασίζει να «εμφανιστεί» στη ζωή με τον τρόπο που θέλει, χωρίς να αγχώνεται για την αποδοχή, την επιβεβαίωση ή το τι θα πει ο κόσμος. Να ζήσει τη ζωή στα δικά του «μέτρα».

Τι κάνεις για να «βγεις» από την αφάνεια;

Πρώτα, το αποφασίζεις. «Τραβάς» μια γραμμή στον τρόπο που λειτουργούσες μέχρι τώρα και πλέον ορίζεις με νέα δεδομένα τις κινήσεις σου. Επιλέγεις να είσαι ο εαυτός σου, με τα θετικά και τα αρνητικά σου, αναλαμβάνοντας την πλήρη ευθύνη της στάσης σου.

Αποφασίζεις να γίνεις ο καπετάνιος του δικού σου πλοίου, με τρόπο που το πηδάλιο και ο προορισμός να βρίσκονται στον απόλυτο έλεγχό σου. Όπως λέει και ο Jim Carrey «ρίσκαρε να σε δει ο κόσμος σε όλο σου το μεγαλείο».

Έπειτα, ενδυνάμωσε τον εαυτό σου. Για να ενδυναμώσεις τον εαυτό σου, θα πρέπει συνειδητά να έχεις αποφασίσει να το κάνεις. Ενδυνάμωση του εαυτού σου σημαίνει εκπαίδευση.

Η δύναμη του εαυτού σου δεν σου χαρίζεται· την αποκτάς.

Από τη στιγμή που θα θελήσεις κάτι, θα πρέπει να γίνεις δυνατός για να το αποκτήσεις. Και το πώς θα το αποκτήσεις είναι θέμα εκπαίδευσης.

Η εκπαίδευση δεν είναι να ξεφυλλίζεις βιβλία για να δώσεις εξετάσεις, αλλά για να αποκτήσεις γνώσεις που θα σου χρησιμεύσουν, γνώσεις με τις οποίες μπορείς να προσφέρεις κάτι στον εαυτό σου και την κοινωνία, γνώσεις που θα σου επιτρέψουν να «στηρίζεσαι» στα πόδια σου και να δημιουργήσεις έναν ακλόνητο εαυτό που θα είναι ικανός να καταφέρει τα πάντα.

Τότε είναι που «χτίζεις» έναν παντοδύναμο εαυτό· έναν εαυτό που δεν μπορεί να νικηθεί· έναν εαυτό που δεν κάνει πίσω· έναν εαυτό που δεν έχει ανάγκη καμία επιβεβαίωση.

«Οι ισχυροί άνθρωποι δεν θ’ αποφασίσουν να εκπαιδεύσουν τους ανθρώπους που καταπιέζουν, διότι άπαξ εκπαιδευτείς πραγματικά, δε θα ψάξεις για δύναμη. Θα την αποκτήσεις.»

John Henrik Clarke

Και τέλος, θα πρέπει, όσα αποφάσισες και σε όσα έγινες δυνατότερος, να τα εφαρμόσεις στην πραγματική ζωή. Μόνο μια πράξη τη μέρα αρκεί, για να δεις τη διαφορά.

Προσπάθησε να κάνεις κάτι σήμερα, το οποίο χθες δεν θα έκανες, γιατί μπορεί να ντρεπόσουν, μπορεί να ένιωθες άσχημα, μπορεί να είχες δεύτερες σκέψεις, μπορεί να ένιωθες αδύναμος.

Όμως, ξεπέρασε τα όρια σου και καν’ το.

Αν κάνεις κάτι διαφορετικό από αυτά που έκανες, αν επιδείξεις θάρρος, τόλμη και δύναμη εκεί που δείλιαζες ή αγχωνόσουν, στο τέλος της ημέρα θα έχεις βγει κερδισμένος.

Θα έχεις γίνει καλύτερος σε σχέση με τον χθεσινό εαυτό σου και αυτό είναι που έχει πραγματική αξία για σένα.

Η εμμονή σου για επιβεβαίωση σε οδηγεί στην αφάνεια…

Και μένοντας στο «βυθό» της αφάνειας στερείσαι

ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΟ

που μόνο η ανάδυση στην επιφάνεια θα σου επιτρέψει

Ν’ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙΣ…

Ενισχυτικά άρθρα:

Πεποιθήσεις – Απελευθερώσου από τους περιορισμούς

Πως έρχεται η αλλαγή στη ζωή σου;

Να μη θες να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι, γιατί πιστεύεις πως δεν υπάρχει τίποτα αξιόλογο να σου προσφέρει η μέρα που μόλις ξεκίνησε;

Ή να μη θες να σηκωθείς, διότι η μέρα που ξημέρωσε είναι φορτωμένη μ’ ένα βαρύ, βαρετό και αδιάφορο πρόγραμμα ή, χειρότερα, επειδή έχεις να κάνεις κάτι που σιχαίνεσαι;

Σε όλους έχει συμβεί… τόσο για μικρές όσο και για μεγάλες περιόδους της ζωής μας. Και είναι λογικό, καθώς ζούμε σ’ έναν κόσμο που η πολυπλοκότητά του έχει τρομερή επίδραση πάνω μας.

Θα πρέπει να γνωρίζεις ότι κουβαλάμε έναν εγκέφαλο χιλιάδων χρόνων, ο οποίος δεν έχει σχεδιαστεί για να σε κάνει χαρούμενο, αλλά για σε βοηθήσει να επιβιώσεις. Γι’ αυτό είναι μόνιμα ρυθμισμένος στο να αναζητά «τι δεν πάει καλά».

Για να γίνεις χαρούμενος, ευτυχισμένος ή επιτυχημένος θα πρέπει να καθοδηγήσεις ο ίδιος τον εγκέφαλό σου να σκέφτεται διαφορετικά.

Το μυαλό σου υπάρχει για να σε υπηρετεί, όχι για να διαπραγματεύεσαι μαζί του και στο τέλος να σε νικά. Εσύ διατάζεις, αυτό εκτελεί.

Όποτε θέλουμε να κάνουμε μια αλλαγή ή μια βελτίωση, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να μεταβάλλουμε είναι το εσωτερικό μας «κομμάτι». Πνευματικά και συναισθηματικά.

 Υπάρχει ένας τρόπος για ν’ απαλλαγείς απ’ όσα αρνητικά σκέφτεσαι όταν ξυπνάς και να κάνεις τον εαυτό σου να νιώθει παντοδύναμος κάθε πρωί. Το μόνο που αρκεί είναι το ενδιαφέρον σου για την αλλαγή της κατάστασής σου.

Πρόκειται ένα ritual, ένα ολιγόλεπτο τελετουργικό, μια διαδικασία στην οποία θα υποβάλλεις τον εαυτό σου και που αν την ενσωματώσεις στην καθημερινότητά σου, θα βγεις κερδισμένος, ισχυρότερος και γνώστης του εαυτού σου.

Προσωπικά ονομάζω αυτή τη διαδικασία «Good Morning Attitude» και με έχει ωφελήσει αρκετά στο να βάζω σε τάξη τη ζωή και τις σκέψεις μου, ήδη από το πρώτο λεπτό της ημέρας.

Η διαδικασία διαρκεί δεκατέσσερα λεπτά, δηλαδή, αποτελεί το 1% της ημέρας σου. Αν δεν έχεις δεκατέσσερα λεπτά για τον εαυτό σου και τη ζωή σου, τότε δεν έχεις ζωή.

Αρχικά, όταν κλείσεις το ξυπνητήρι και οι πρώτες, συνηθισμένες, αρνητικές σκέψεις προσπαθούν να εισβάλλουν στον ήρεμο νου σου, συνειδητοποίησέ το,  «πάγωσέ» τες και ξεκίνησε τη διαδικασία.

Τρία λεπτά Ευγνωμοσύνης

Αφιέρωσε τα πρώτα τρία λεπτά για να σκεφτείς κάποια πράγματα για τα οποία νιώθεις Ευγνωμοσύνη.

Όχι απλή και τυπική Ευγνωμοσύνη, αλλά βαθιά και ουσιαστική. Σίγουρα νιώθεις ευγνώμων που είσαι υγιής, που έχεις στέγη, τροφή, νερό και ένδυση. Αλλά, προχώρησε τη σκέψη σου σε αυτά που πραγματικά σε αγγίζουν και σε κάνουν να νιώθεις πραγματική Ευγνωμοσύνη.

Ποια είναι εκείνη η θαυμάσια στιγμή που έζησες και την ευχαριστήθηκες με όλη σου την ψυχή, τόσο που αν μπορούσες να επιλέξεις να τη ζήσεις ξανά και ξανά, θα το έκανες;

Για τί νιώθεις Ευγνώμων;

Νιώθω Ευγνώμων…  που έχω πραγματικούς φίλους στο πλευρό μου, που η οικογένειά μου είναι δεμένη και με στηρίζει σε κάθε μου βήμα, που γνώρισα αυτό το ξεχωριστό άτομο, που έζησα αυτή την εμπειρία,  που βρέθηκα την κατάλληλη στιγμή στο σωστό μέρος, που έπαθα κι έμαθα, που έχω σκοπό και στόχους στη ζωή μου, που στην εργασία μου πηγαίνουν όλα από το καλό στο καλύτερο, που βίωσα δύσκολες καταστάσεις και τις αντιμετώπισα επιτυχώς, που μέσα από κρίσεις βγήκα δυνατότερος, που έχω τη δυνατότητα να ταξιδεύω, που έχω όνειρα και τα πραγματοποιώ, που έζησα εκείνη τη μαγευτική στιγμή, που εκμεταλλεύτηκα τον τελευταίο χρόνο για να φτάσω εκεί ακριβώς που ήθελα, που αυτό το χρόνο πήρα σημαντικές αποφάσεις.

 «Δεν γίνεται να είσαι ευγνώμων και να είσαι θυμωμένος την ίδια στιγμή. Επίσης, δεν γίνεται να νιώθεις φοβισμένος και ευγνώμων ταυτόχρονα»

Tony Robbins

Ο λόγος που το να νιώσεις Ευγνωμοσύνη τα πρώτα λεπτά της ημέρας είναι τόσο σημαντικός, είναι γιατί η Ευγνωμοσύνη αποτελεί το αντίδοτο  ενάντια σε δύο συναισθήματα που κάνουν περίπλοκη τη ζωή των ανθρώπων: Ο Φόβος και ο Θυμός.

Όσο εξασκείς την Ευγνωμοσύνη, τόσο θα απαλείφεις τον Φόβο και τον Θυμό από μέσα σου. Θα σε βοηθήσει να επαναφέρεις στη μνήμη σου στιγμές που ήταν γεμάτες με δυνατά συναισθήματα, με αφθονία, χαρά και ευτυχία. Έτσι, η μέρα σου θα ξεκινά μ’ έναν θετικό τρόπο, ο οποίος θα είναι πλήρως αντίθετος με τα συναισθήματα έλλειψης και ανεπάρκειας που μπορεί να ένιωθες.

Τρία λεπτά Αυτογνωσίας

Αφιέρωσε τα επόμενα τρία λεπτά στο να καθορίσεις «ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ».

Ποιος είσαι; Τι κάνεις στη ζωή σου; Τι έχεις καταφέρει; Τι έχεις πετύχει; Σε τι βαθμό σε εξυπηρετούν οι σχέσεις που έχεις με όσους είναι γύρω σου; Τι θεωρείς σημαντικό για σένα; Με τι ασχολείσαι τώρα; Σε ποιο τομέα είσαι εξαιρετικός; Τι κάνεις γι’ αυτό; Γιατί είσαι σημαντικός; Γιατί σε θέλουν; Για τι ξεχωρίζεις; Ποια είναι η πιο σημαντική αξία για σένα; Τηρείς τις πειθαρχίες σου; Βρίσκεσαι στην κατάσταση που ήθελες να είσαι; Είσαι ευχαριστημένος από τον εαυτό σου;

Το να γνωρίζεις κάθε στιγμή «ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ» ακριβώς μπορεί να σου χαρίσει τεράστια δύναμη για ν’ αντιμετωπίσεις τη μέρα που έρχεται, καθώς και ελευθερία να σκεφτείς και να ορίσεις νέες καταστάσεις στη ζωή σου.

Εξερεύνησε σταδιακά «ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ». Αν δεν έχεις ιδέα για το «ΠΟΙΟΣ ΕΙΣΑΙ», τότε δεν ξέρεις «ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ». Κι αν δεν έχεις αυτογνωσία, μπορεί εύκολα κάποιος να καθορίσει τι να είσαι, ποιος να είσαι, πώς να είσαι, που να είσαι και γιατί να είσαι.

Στην εποχή μας, οι περισσότεροι άνθρωποι και ειδικά οι νέοι βαδίζουν στα «τυφλά», στα «κουτουρού». Δεν υπάρχει ενδιαφέρον, σκοπός, πλάνο, όνειρο. Όταν δεν ξέρεις ποιος είσαι δεν μπορείς να κάνεις πλάνα ή όνειρα. Όταν, όμως, έχεις φροντίσει να γνωρίσεις τον εαυτό σου, τότε όλα ανοίγονται με διαφορετικές προοπτικές μπροστά σου.

Όταν ξέρεις ποιος είσαι και τι θες να κάνεις τις επόμενες ώρες σου, βρίσκεσαι ήδη σε πολύ ανώτερο επίπεδο από τους υπόλοιπους που ψάχνουν ακόμα δικαιολογία να μη σηκωθούν απ’ το κρεβάτι.

Τρία λεπτά Μέλλοντος

Αφιέρωσε τρία λεπτά στο μέλλον σου. Στον μελλοντικό εαυτό σου, στα σχέδιά σου, στους στόχους σου, στο πλάνο σου.

Το μέλλον σου θα πρέπει να είναι η σπουδαιότερη πηγή χαράς και αισιοδοξίας στη ζωή σου.

Φαντάσου πως θα είναι ο εαυτός σου σε έξι ή δέκα μήνες, σε δύο ή τρία χρόνια. Φτιάξε την εικόνα στο μυαλό σου και προσπάθησε να το «ζήσεις» για τρία λεπτά. Πως είσαι; Τι φοράς; Πως μιλάς; Που δουλεύεις; Τι γνώσεις έχεις αποκτήσει; Τι εμπειρίες; Τι κύκλο έχεις; Που μένεις; Τι χαρακτηριστικά έχει το διαμέρισμά σου; Ποιο αμάξι οδηγείς; Που κάνεις εξορμήσεις το Σαββατοκύριακο;

Μια προβολή του εαυτού σου στο μέλλον θα σε κάνει να αναθαρρήσεις, θα ενδυναμώσει την αισιοδοξία σου και θα σε ωθήσει ν’ αναλάβεις τη δράση που απαιτείται και σήμερα και αύριο και σ’ όλες τις επόμενες ημέρες.

Πέντε λεπτά στο Σήμερα

Αφιέρωσε τα πέντε λεπτά που απομένουν στο σχεδιασμό της μέρας.

Πάνω κάτω γνωρίζεις τι θες να κάνεις. Ωστόσο, οργάνωσε το πλάνο σου με μεγαλύτερη ακρίβεια. Αυτό θα σε βοηθήσει να μένεις εντός προγράμματος και να εξοικονομήσεις χρόνο, ο οποίος στην εποχή μας είναι πολύτιμος.

Μην αρχίζεις τη μέρα «σε πράξη», αν πρώτα δεν την έχεις τελειώσει «στη σκέψη».

Καθόρισε τις κινήσεις σου για όλη τη μέρα μέσα σ΄ αυτό το πεντάλεπτο. Προετοίμασε το μυαλό σου να υποδεχτεί τη μέρα που ακολουθεί.

Τι θα φας για πρωινό, τι θα φορέσεις, ποιο όχημα θα πάρεις και πως θα φτάσεις στη δουλειά σου, ποιο είναι το πρώτο και δύσκολο πράγμα που θα κάνεις όταν φτάσεις στη δουλειά σου, τι θα φας το μεσημέρι, τι έχεις ανάγκη να ψωνίσεις για το σπίτι, πόσο ελεύθερο χρόνο θα έχεις σήμερα, ποιους από τους φίλους σου θα δεις, σε ποιον θα τηλεφωνήσεις και πότε,  τι ώρα θα πας για προπόνηση, ποιον θα συναντήσεις το βράδυ, σε ποια γιορτή θα πας, τι διαφορετικό θα κάνεις σήμερα, πόσο χρόνο έχεις για τη δική σου ηρεμία ή τη μελέτη σου, τι ώρα θα πέσεις για ύπνο;

Αυτή η διαδικασία των δεκατεσσάρων λεπτών είναι σχεδιασμένη για να σε ενδυναμώσει πνευματικά, να σε τονώσει ψυχικά και να σου αυξήσει την αυτοπεποίθηση πριν καν σηκωθείς από το κρεβάτι, την ίδια στιγμή που η κοινή πρωινή προετοιμασία των ανθρώπων αποτελείται από μια ατελείωτη βιασύνη, ρουτίνα και προχειρότητα. Εκμεταλλεύσου αυτό το χρόνο για να κερδίσεις αυτογνωσία και ηρεμία στο πρωινό σου ξύπνημα.

Έχουμε τη δυνατότητα ως άνθρωποι να καθορίσουμε σε ποια συναισθηματική κατάσταση θα βρισκόμαστε και φυσικά μπορούμε να οργανώσουμε τη μέρα μας, προτού αυτή αρχίσει.

Αρκεί να δείξουμε λίγο παραπάνω ενδιαφέρον στον εαυτό, τη διάθεση και το μέλλον μας.

Είναι δική μας ευθύνη.

Είναι η δική μας ζωή.

Είναι η δική μας μέρα.

Ενισχυτικά άρθρα:

Αυτοπεποίθηση – Μάθε την σαν προπαίδεια

Εσύ … δύο χρόνια μετά!