Ζούμε σε μια θαυμάσια, αλλά υπεραπαιτητική εποχή.

Όσο μεγαλώνουμε, οι ευθύνες δεν μειώνονται• αυξάνονται, οι υποχρεώσεις πολλαπλασιάζονται και τα προβλήματα δε σταματούν ποτέ να εμφανίζονται!

Και τι σημαίνει αυτό;

Ότι θα τα παρατήσουμε; Ότι θα αδρανοποιηθούμε;

Ή ότι θ’ «αφήσουμε» τους Στόχους και τα Όνειρά μας στην άκρη;

Κανείς δεν μας υποσχέθηκε μια ζωή χωρίς προβλήματα και κανείς δεν μας είπε ότι θα έρθουν όλα με τον καλύτερο τρόπο στη διαδρομή που «χτίζουμε» τη ζωή μας.

Ωστόσο, όλα τα άτομα που θαυμάζουμε, όλα τα άτομα που έχουν πετύχει σπουδαία πράγματα και έχουν γράψει τη δική τους ιστορία, βίωσαν ομοίως τις δυσκολίες τους. Δεν είχαν πάντοτε υποστηρικτικές συνθήκες ούτε ένα ενθαρρυντικό περιβάλλον.

Μπόρεσαν, όμως, να εντοπίσουν τον τρόπο που θα τους βοηθούσε να σχεδιάσουν τα μελλοντικά βήματά τους παράλληλα με όσα διαδραματίζονταν στη ζωή τους εκείνη την περίοδο.

Βρήκαν, δηλαδή, τον τρόπο να αναγνωρίσουν καλύτερα τους εαυτούς και τις ανάγκες τους κι έπειτα να προχωρήσουν στις αντίστοιχες ενέργειες που θα μεταμόρφωναν τη συνηθισμένη και τυπική ζωή τους σε μια ζωή όπως οι ίδιοι την είχαν φανταστεί.

Αυτό είναι «ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ».

Είναι ο χώρος και ο χρόνος μέσα στον οποίο γίνεσαι ο Ρυθμιστής των δικών σου συνθηκών και ο Δημιουργός ενός ειδικού πλαισίου εντός της καθημερινής ζωής σου, ώστε να μπορέσεις να συμπεριλάβεις μέσα σ’ αυτή κάποια καλοσχεδιασμένα «ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΑ» που θα κρατούν σε εγρήγορση την Αυτογνωσία σου, θα γεμίζουν πίστη και αισιοδοξία τις σκέψεις σου και θα σου υπενθυμίζουν ποιος πραγματικά είσαι, αλλά και ποιος θες να γίνεις!

Όλα ξεκινούν απ’ το μυαλό μας και απ’ αυτά που επιλέγουμε να εστιάσουμε, αλλά πολλές φορές παρασυρόμαστε από τη ρουτίνα και δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να βρει χώρο να αναπνεύσει και να σκεφτεί καθαρότερα.

Αυτή τη δυναότητα σου παραχωρεί «ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ»

Μέσα από την ιστορία – διδαχή δύο αδερφών που ξετυλίγεται στις σελίδες του βιβλίου αναδύεται μια ευφυής, πρακτική θεωρία, η Θεωρία των Διαλειμμάτων, η οποία σχεδιάστηκε για να σε βοηθήσει να εντάξεις στην καθημερινότητά σου τις συνθήκες που απαιτούνται για να πετύχεις αυτά που επιθυμείς. Χωρισμένη σε τρεις τομείς, η Θεωρία των Διαλειμμάτων σου παρουσιάζει τους τρόπους για να καλλιεργήσεις Αυτογνωσία, να επεκτείνεις την Αντίληψή σου και να κάνεις Αναδιοργάνωση της ζωής σου, πραγματοποιώντας αντιστοίχως τρία είδη Διαλειμμάτων: το μικρό Διάλειμμα, το Μεγάλο Διάλειμμα και το ΜΜακρύ Διάλειμμα.

Αυτό το βιβλίο έχει σκοπό ν’ αποτελέσει έναν «Φάρο» προσωπικής ενδυνάμωσης και έναν «Φωτεινό Οδηγό» που θα σε καθοδηγήσει στο καλύτερο δυνατό μέλλον σου.

 Άλλωστε, αν δεν κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να δημιουργήσουμε μια ζωή που να έχει Νόημα, να μας αρέσει και να μας γεμίζει . . .

τι στο καλό ήρθαμε να κάνουμε εδώ;

Βρες «ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ» από τις Εκδόσεις Έσοπτρον εδώ: Το «ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ»

Ενισχυτικά Άρθρα

Σεβασμός προς τους άλλους – Ασεβής προς τον εαυτό σου;

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Αν αμελήσουμε να επικεντρωθούμε στα σωστά πράγματα και σε αυτά που έχουν πράγματι σημασία για τη ζωή και την εξέλιξή μας, το μυαλό μας αυτομάτως θα στρέψει την προσοχή του στα προβλήματα.

Είναι στοιχείο της ανθρώπινης φύσης μας ν’ αναζητεί το μυαλό μας τους κινδύνους και τα προβλήματα ΠΡΩΤΑ κι έπειτα να σκέφτεται πιθανές λύσεις.

Μάθε, όμως, το εξής:

Αυτό στο οποίο συγκεντρώνεσαι, ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΕΤΑΙ!

Έχεις δει την ικανότητα που έχει ένας μεγεθυντικός φακός να «ανάβει» σπίθες, όταν εκτεθεί με συγκεκριμένο τρόπο στις ακτίνες του Ήλιου; Η εστίαση των ακτινών σε ένα συγκεκριμένο σημείο μέσω του γυαλιού, δημιουργεί μια πολύ μεγάλη δυναμική, η οποία προκαλεί ασυνήθιστα αποτελέσματα.

Αδιαμφισβήτητα, αν συγκεντρώνεσαι μόνο στα προβλήματα ή όσα δεν πάνε καλά στη ζωή σου, τότε αργά ή γρήγορα αυτά θα σε κατακλύσουν. Θα σε πιέσουν τόσο πολύ και θα σε καταστήσουν ανήμπορο να αντιδράσεις, ανήμπορο να σκεφτείς με ηρεμία και να δημιουργήσεις καλύτερες συνθήκες. Όσο επιτρέπεις στα προβλήματα να έχουν «δυνατότερη φωνή» μέσα στο μυαλό σου από τις σκέψεις λογικής, ηρεμίας και εξεύρεσης λύσεων, τόσο θα «χάνεις» επαφή με τη πιθανότητα να αντιστρέψεις μια προβληματική κατάσταση ΥΠΕΡ σου.

Βέβαια, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα προβλήματα.

Είναι μέρος της ζωής μας και δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν.

Συγκεκριμένα, ποτέ στη ζωή μας δεν θα περάσουμε μια εποχή, χωρίς ένα πρόβλημα. Αν δεν έχουμε πρόβλημα στη σχέση, θα έχουμε στην εργασία. Αν δεν έχουμε στην εργασία, θα χαλάσει το αυτοκίνητο. Κι αν δεν έχουμε ούτε αυτό, τότε, ίσως, έχουμε πονόδοντο ή χάσουμε το κινητό μας.

Στην ενήλικη ζωή δεν υπάρχει «problem-free» στιγμή.

Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να είναι κάτι που θα μας αποθαρρύνει. Δεν μας εγγυήθηκε κανείς ποτέ μία ζωή χωρίς προβλήματα. Εδώ ήταν και θα είναι το πεδίο της «μάχης» μας. Η αρένα μας. Και η συμπεριφορά μας, αν δηλαδή θα αντιμετωπίσουμε δυναμικά τα προβλήματα ή αν θα μείνουμε να τα παρακολουθούμε άβουλα και παθητικά, είναι αυτό που θα μας καθορίσει σε Νικητές ή χαμένους.

Οφείλουμε ν’ αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι κανένα καλό δεν θα προκύψει με την υπερβολική εστίαση σε οτιδήποτε «κακό» συμβαίνει στη ζωή μας.

Και να σου πω το καλύτερο;

Κανένα πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε για να σε κάνει χειρότερο. «Έρχονται» όλα για να σε κάνουν καλύτερο, αν και μόνο αν, συγκεντρώσεις όλη σου την ενέργεια και όλες σου τις πράξεις σε αυτό που πράγματι θα σε κάνει καλύτερο.

Και η συγκέντρωση στα προβλήματα, σίγουρα δεν θα σε κάνει!

Ενισχυτικά Άρθρα

Προετοίμασε το μυαλό σου για το μέλλον

Τρεις παιδικές «τιμωρίες» ως παράγοντες Επιτυχίας στην ενήλικη ζωή

Ξεκίνησε χωρίς καμία προδιαγραφή και χωρίς καμία βοήθεια και το μοναδικό του κίνητρο ήταν να τα καταφέρει, ώστε κάνει ευτυχισμένους τους γονείς του. Στα παιδικά του χρόνια πάσχιζε αυτός και τα αδέρφια του όλη μέρα και όλη νύχτα να μπορέσουν να βγάλουν τα προς το ζην. Η προσπάθεια του ξεκίνησε με σκοπό την επιβίωση. Με σκληρή δουλειά και πείσμα για ένα καλύτερο μέλλον.

Αν τον ρωτούσε κάποιος τι ήθελε και τι χρειαζόταν, η απάντηση του θα ήταν: ήθελε πολλά, δεν χρειαζόταν όμως τίποτα παρά μόνον την οικογένεια του. Έχοντας, λοιπόν, ως εφόδιο τις αξίες που του μεταλαμπάδευσαν οι γονείς του, ξεκίνησε τα πρώτα βήματα μέσα στο παρκέ, μαθαίνοντας τα πρώτα κόλπα με την πορτοκαλί μπάλα.

Προσπάθεια, σκληρή δουλειά, υπομονή, άνευ συμβιβασμών και αναλαμβάνοντας πάντα την ευθύνη των πράξεων του με την παράλληλη αξιοποίηση της κάθε στιγμής αποτέλεσαν τη συνταγή για την επιτυχία του και την άνοδο του στην κορυφή του NBA.

Παράλληλα, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αμερική στα πρώτα του βήματα ήταν ο σιωπηλός φόβος του. Οι κακές οι γλώσσες και το μίσος μερικών ανθρώπων δεν κατάφεραν να τον κυριέψουν. Κοιτάζοντας μπροστά για το καλό το δικό του και της οικογένειας του συνέχισε την προσπάθεια χωρίς να υπερυψώνει τα εμπόδια που έβρισκε μπροστά του.

Το ταλέντο αρχίζει να ξετυλίγεται.

Ο Γιάννης βρίσκει τα πατήματα του στον αγωνιστικό χώρο και τα πρώτα συμβόλαια του χτυπούν την πόρτα. Η πρώτη του προσφορά, ένα συμβόλαιο για αρκετές χιλιάδες ευρώ, αλλά και ένα ταξίδι που έπρεπε να κάνει μόνος του, μακριά από την οικογένειά του. Αυτό όμως, δεν ήταν “στα ψιλά γράμματα” του συμβολαίου για τον Γιάννη, στα χείλη του οποίου αποτυπώνεται χαρακτηριστικά “Δεν πάω πουθενά χωρίς την οικογένεια μου”.

Η σκληρή δουλειά και ο ιδρώτας που άφηνε καθημερινά στο παρκέ έφτασε η ώρα να ανταμειφθούν. Και το NBA του χτυπάει την πόρτα. Τα όνειρα του εκπληρώνονται και συνεχίζει να κάνει αυτό που είχε μάθει να κάνει καλά. “Άδραξε την μέρα, δούλεψε σκληρά, προσπάθησε συνεχώς κανένα συμβιβασμό”. Η προσήλωση στους στόχους του και το πείσμα του δεν αφήνουν τίποτα να τον αποπροσανατολίσει.

Τα κατορθώματα ακολουθούσαν το ένα μετά το άλλο, η φήμη του εξαπλωνόταν, ωστόσο ο Γιάννης δεν ξέχασε ποτέ από που ξεκίνησε και τι πέρασε αποδίδοντας τις νίκες του πάντα στην οικογένεια του. Ο Γιάννης λοιπόν, που πλέον έχει εκτοξευθεί στα αστέρια, ζει το απόλυτο όνειρο.

Κλείνοντας, η παρακάτω φράση του σε μία συνέντευξη τύπου “έρχεται” να επισφραγίσει με τον καλύτερο τρόπο τη νοοτροπία του, αυτή της ταπεινότητας και της Επιτυχίας:

“Όταν θυμόμαστε το χθες και πανηγυρίζουμε μιλάει το εγώ μας

Όταν μελετούμε το αύριο πριν την ώρα του μιλάει η έπαρση

Ο μοναδικός δρόμος προς την σεμνότητα είναι να αδειάσουμε το μυαλό μας από τα περιττά και να σκεφτόμαστε το τώρα”

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο « ΓΙΑΝΝΗΣ – Εκτόξευση στα αστέρια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Αυτοαντίληψη: Τι εικόνα έχεις για τον εαυτό σου;

Και ξεκινάμε να σχεδιάζουμε τα πλάνα μας, έχοντας στο νου μας ότι όλα θα γίνουν όπως ακριβώς τα έχουμε σκεφτεί και ότι η επιτυχία θα είναι δεδομένη.

Όμως, συχνά η Επιτυχία που προσδοκούμε δεν «έρχεται» εύκολα.

Αντιθέτως, οι Αποτυχίες είναι αυτές που συναντάμε περισσότερο στα πρώτα ξεκινήματά μας.

Πως σε κάνει να αισθάνεσαι η λέξη Αποτυχία;

Όπως και να νιώθεις, στις μέρες μας η Αποτυχία είναι μια στενή και παρεξηγημένη έννοια, οπότε ας αρχίσουμε να δίνουμε μια πιο ευρεία έκταση σ’ αυτό το θέμα.

«Δεν μπορεί να υπάρξει Επιτυχία, δίχως Αποτυχία»

Σίγουρα, έχεις ακούσει αυτή τη φράση.

Από τη στιγμή που θα ξεκινήσεις να κάνεις κάτι καινούριο, κάτι που ποτέ πριν δεν έκανες, θα πρέπει ν’ αντιληφθείς ότι μια πιθανή Αποτυχία βρίσκεται δίπλα σε κάθε βήμα σου.

Η Επιτυχία δε συμβαίνει άμεσα – σύντομα – ΤΩΡΑ. Από την άλλη, η Αποτυχία μπορεί να συμβεί ακαριαία.

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τη φοβόμαστε. Ίσα ίσα θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι κάποια στιγμή θα αποτύχουμε.

Και ναι,  θα μας πονέσει, αλλά έχεις σκεφτεί τι σπουδαία μαθήματα έχει να προσφέρει για το μέλλον;

• Εμπειρία:

Αυτό που δοκίμασες, ίσως απέτυχε. Αναμφίβολα, όμως, σε εφοδίασε με πάρα πολλές γνώσεις και πληροφορίες για τη συνέχεια και την επόμενη προσπάθειά σου

• Αυτογνωσία:

Ανακάλυψες τα όριά σου και πιο συγκεκριμένα τα σημεία που είσαι καλός, τα σημεία που δεν είσαι τόσο καλός και τα σημεία που χρειάζεται να βελτιώσεις, ώστε να παρουσιαστείς δυνατότερος την επόμενη φορά

• «Μικραίνει» τον Εγωισμό σου

Οι Αποτυχίες πράγματι είναι δύσκολα διαχειρίσιμες.  Κι αυτό, διότι «χτυπούν» εκεί ακριβώς που πονάμε, δηλαδή στην αμφισβήτηση των δυνατοτήτων μας.

Πολλές φορές, όταν πετυχαίνουμε, δεν μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε μόνο μέσα από ήττες και αποτυχίες, γιατί πλήττεται ο εγωισμός μας και αναγκαζόμαστε να αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργούμε. Τότε είναι που πρέπει να ξαναγίνουμε «μαθητές» και να ξαναδούμε τη διαδικασία με τη σεμνότητα που απαιτείται, ώστε εν τέλει να πετύχουμε.

Προς αυτό το σκοπό μπορούν να μας βοηθήσουν ιστορίες ανθρώπων που ήδη έχουν πετύχει τους στόχους τους, έχοντας βέβαια πολλές φορές αποτύχει πριν την επίτευξή τους.

Στο βιβλίο «GROW 2 – Ιστορίες αποτυχίας από ανθρώπους που πέτυχαν» παρουσιάζονται τέτοιες ιδιαίτερα διδακτικές ιστορίες από κορυφαίες και πετυχημένες  προσωπικότητες στο χώρο τους πέτυχαν, ωστόσο αυτή η επιτυχία δεν συνέβη πάντοτε με ευκολίες.

Κλείνοντας, θα αναφέρω δύο φράσεις που συγκράτησα από τους συγγραφείς Θοδωρή Σπηλιώτη και Βαγγέλη Παπαδήμα:

«Η Αποτυχία είναι το φίλτρο για την Επιτυχία» και  «Όσα λάθη και να έχω κάνει, πάλι θα ξανακάνω πολλά. Απλά, βελτιώνομαι λίγο. Ίσως αυτό είναι το νόημα.»

Εύκολα, λοιπόν, καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει μόνο μια Αποτυχία.

Η παραίτηση.

Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

Συνέχισε!

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «GROW 2 – Ιστορίες αποτυχίας από ανθρώπους που πέτυχαν» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Επιτυχία: Αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Για τα ευχάριστα είμαστε ευγνώμονες, ενώ για τα δυσάρεστα ευχόμαστε να μην μας είχαν συμβεί ποτέ.

Από το να χάσουμε το πρωινό λεωφορείο και να αργήσουμε στη δουλειά μας, μέχρι το να μας συμβεί ένα ατύχημα ή να κολλήσουμε στην κίνηση και να χάσουμε τη συνέντευξη για τη δουλειά των ονείρων μας.

Πώς μπορούμε λοιπόν να μετατρέψουμε αυτές τις μικρές αναποδιές μας σε επιτυχία;

Την απάντηση την έχει ο Thomas Erikson στο βιβλίο του με τίτλο «Ανάμεσα σε εμπόδια». 

Τα εμπόδια που έχουμε να αντιμετωπίσουμε στο δρόμο για την επιτυχία είναι πολλά. Από την αρχή όμως πρέπει να αντιληφθούμε ότι εμείς έχουμε την ευθύνη για το πώς θα αντιδράσουμε σε όσα μας συμβαίνουν.

Ή σκέψη προηγείται των συναισθημάτων.

Όσο μια κακή σκέψη δημιουργεί άσχημα συναισθήματα τόσο και μια καλή δημιουργεί όμορφα. Αντίστοιχα εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι για όσα κάνουμε, για όσα δεν κάνουμε, για όσα δημιουργούμε και για όσα επιτρέπουμε να συμβούν στη ζωή μας.

Έτσι ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος στα παράπονα για τις δυσκολίες και τις αναποδιές και ν’ αναλαμβάνουμε δράση, στηριζόμενοι τα εξής εφόδια: θέληση και τη δεξιότητα.

Με αυξημένη θέληση έχουμε αυξημένο κίνητρο, ενώ με μειωμένη θέληση πρέπει να επιστρατεύσουμε την υπομονή μας. Όσο για τη δεξιότητα αν είμαστε αρκετά ικανοί στο στόχο να υπερπηδησουμε το εκάστοτε εμπόδιο, βοηθά να το πετύχουμε ευκολότερα. Από την άλλη πλευρά, αν δεν είμαστε τόσο ικανοί, τότε με επιμονή και δίνοντας χρόνο στον εαυτό μας θα καταφέρουμε να βγούμε νικητές. 

Η επιλογή αυτής της προσέγγισης: ότι είμαστε προσωπικά υπεύθυνοι για τις αντιδράσεις μας και ότι οφείλουμε να μάθουμε ν’ αναλαμβάνουμε την ευθύνη με θέληση και με χρήση των δεξιοτήτων, θα αποτελέσει την αφορμή για να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να διαβούμε ανάμεσα από τα εμπόδια με τελικό προορισμό την επιτυχία.

Έπειτα ο Thomas Erikson μας αναλύει το ευρέως διαδεδομένο μοντέλο «D.I.S.C.»

(D: κυριαρχία  Ι: έμπνευση S: σταθερότητα C: συμμόρφωση). Σε αυτές τις τέσσερις κατηγορίες χωρίζεται η ανθρώπινη συμπεριφορά και ειδικότερα:

Εντάσσοντας τον εαυτό μας σε κάποια από της παραπάνω κατηγορίες ή σε συνδυασμό αυτών , η εκτενή ανάλυση του συγγραφέα μας μας βοηθά να λάβουμε εύκολα και στοχευμένα συμβουλές που ταιριάζουν με τον τρόπο συμπεριφοράς μας , τις ιδιαιτερότητές μας και να έρθουμε αντιμέτωποι με τα θετικά και αρνητικά στοιχεία του εαυτού μας αυξάνοντας έτσι την αυτογνωσία μας.

Όπως τονίζει ο ίδιος, όλες αυτές οι συμβουλές-οδηγίες μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας μόνο προς το καλύτερο κι αν δεν εφαρμοστούν, απλά θα τοποθετηθούν στο «χρονοντούλαπο» και θα αποτελούν άλλη μια «καμμένη» προσπάθεια.

Γι’αυτό πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στην αναβλητικότητα και να μάθουμε να μετατρέπουμε την αποτυχία σε επιτυχία.

Κάπου στη διαδρομή για την επιτυχία ξεχνάμε πράγματα όπως το να σπάσουμε μοτίβα συμπεριφοράς, να βάλουμε τέλος στις κακές συνήθειες, να ξεκινήσουμε μια καινούργια ρουτίνα, να δουλέψουμε σκληρά με επιμονή και ότι η επιβράβευση πηγαίνει στο άτομο που είχε την υπομονή να την περιμένει. 

Ξεκινώντας τον δρόμο προς την επίτευξη του στόχου μας ας κάνουμε μικρές μα σωστές επιλογές. Χρειάζεται χρόνος, αλλά η ανταμοιβή θα έρθει.Αν κάνουμε λάθος επιλογές τότε θα έρθουν αρνητικές συνέπειες, όμως και πάλι χρειάζεται χρόνος για να αντιληφθούμε που βρισκόμαστε να μάθουμε και να το διορθώσουμε.

Η επιτυχία έχει υποκειμενική διάσταση πρέπει να βρούμε μόνοι μας τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει στην ευτυχία-επιτυχία. Πρώτα πρώτα η στάση ζωής θα πρέπει να είναι εναρμονισμένη με τους στόχους μας και φυσικά να ακολουθήσουμε τους εξής κανόνες ώστε να μην χαθούμε στην διαδρομή:

1. Να ξέρουμε γιατί το κάνουμε
2. Να έχουμε έναν σαφή στόχο
3. Προσπαθούμε να πετύχουμε έναν-έναν τους στόχους
4. Τα αποτελέσματα ίσως να μην είναι αρχικά ορατά (ελέγχουμε τακτικά την πρόοδο)
5. Δύναμη και Θάρρος να συνεχίσουμε
6. Μην υποτιμάμε τις δυσκολίες του στόχου
7. Να απομακρύνουμε τους λάθος ανθρώπους από γύρω μας
8. Να μη τα παρατήσουμε

Κλείνοντας, η επιτυχία είναι το αποτέλεσμα των πράξεων που κάνουμε. Γι’ αυτό ας αφιερώσουμε το πιο πολύτιμο αγαθό μας, το χρόνο, ώστε να συλλογιστούμε τι θέλουμε να κάνουμε και που θέλουμε να φτάσουμε.

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Ανάμεσα σε Εμπόδια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διόπτρα»

Ενισχυτικά Άρθρα

Ευγνωμοσύνη: Το αντίδοτο σε μια εποχή αρνητισμού

Δύναμη – Που κρύβεις τη δική σου;

Όχι μόνο σπουδαίο, αλλά το μέγιστο, θα μπορούσε να απαντήσει κάποιος.

Πράγματι, αν κάτι μας ξεχώρισε και μας επέτρεψε να δημιουργήσουμε λαμπρούς πολιτισμούς, να καταφέρουμε σπουδαία επιτεύγματα και να προοδεύσουμε ως είδος, αυτό είναι η Επικοινωνία.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν η Επικοινωνία μεταξύ μας «δεν πάει καλά»;

Στο βιβλίο «Μιλώντας σε αγνώστους» του Malcolm Gladwell γίνεται λόγος για τις περιπτώσεις και τις αιτίες που ενδεχομένως μια απλή καθημερινή συναναστροφή, μια σύντομη επικοινωνία με έναν άγνωστο, μπορεί να πάρει καταστροφικές διαστάσεις.

Είναι γεγονός πως η επαφή με έναν άγνωστο δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση.

Συνήθως, όταν αλληλεπιδρούμε με αγνώστους οδηγούμαστε στην παγίδα να πιστέψουμε ότι οι πληροφορίες που μοιράστηκαν μαζί μας είναι μοναδικές και πολύτιμες. Προσπαθούμε να τους «διαβάσουμε» από αυτά που ισχυρίζονται, όμως στην πραγματικότητα φαίνεται πως κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά με τα εργαλεία και τις τεχνικές που εφαρμόζουμε για να τους κατανοήσουμε με αποτέλεσμα να φτάνουμε σε σημείο να «πέφτουμε» από τα σύννεφα, όταν βλέπουμε στους άλλους συμπεριφορές που δεν είχαμε υπολογίσει ότι θα μας έδειχναν.

Γιατί, όμως, είναι τόσο δύσκολο να κατανοήσουμε έναν άγνωστο;

Σύμφωνα με το συγγραφέα, οι λόγοι που μας επηρεάζουν είναι τρεις:

1. Αυτόματη επιλογή αλήθειας

Οι άνθρωποι κατά βάθος πιστεύουμε εύκολα τους άλλους ανθρώπους. Τους εμπιστευόμαστε.

Αν για παράδειγμα σας παρουσιάσω ένα σύντομο βίντεο στο οποίο εκατό άνθρωποι αφηγούνται μια ιστορία και είναι χωρισμένοι σε πενήντα αληθινές ιστορίες και πενήντα ψευδείς, θα είστε σε θέση να αναγνωρίσετε τις ψευδείς;

Σπάνια μπορούμε να αντιληφθούμε τις ψευδείς ιστορίες λόγω της αυτόματης επιλογής αλήθειας που μας διακατέχει.

Αυτή ορίζει ότι συνηθίζουμε να πιστεύουμε ανθρώπους, όταν δεν υπάρχει κάτι που να μας κάνει να αμφιβάλλουμε.

2. Διαφάνεια

Δηλαδή με άλλα λόγια, ειλικρίνεια και εντιμότητα. Αυτό περιμένουμε από όλες μας τις αλληλεπιδράσεις.

Να είναι ειλικρινείς και να παρουσιάζουν αυτό που πραγματικά είναι.

Για παράδειγμα, ο συγγραφέας επισημαίνει ότι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα Διαφάνειας αποτελεί η διάσημη σειρά «Τα φιλαράκια». Απλώς, κοιτώντας τις εκφράσεις του προσώπου τους, γνωρίζεις τι λένε και τι συμβαίνει. Μπορείς να το παρακολουθήσεις χωρίς ήχο και πάλι να αντιλαμβάνεσαι πλήρως τις σκηνές.

Ωστόσο, στην πραγματική ζωή δε συμβαίνει αυτό. Δεν υπάρχει σε τόσο μεγάλο βαθμό η Διαφάνεια που πολύ εύκολα απεικονίζουν οι ηθοποιοί στην τηλεόραση και αυτό είναι κάτι που δυσκολεύει την αληθινή επικοινωνία μεταξύ μας.

3. Σύζευξη

Ο τελευταίος, μα πολύ ουσιαστικός λόγος μη ορθής επικοινωνίας.

Αποτυγχάνουμε να επικοινωνήσουμε σωστά και παρερμηνεύουμε τις ενέργειες κάποιου, επειδή δε λαμβάνουμε υπόψη το χώρο, το χρόνο και τα συμφραζόμενα.

Σύζευξη, λοιπόν, παρουσιάζεται όταν οι συμπεριφορές είναι συνδεδεμένες με κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες και περιστάσεις.

Για παράδειγμα, εντελώς διαφορετικά συμπεριφέρεται ένας υπάλληλος, όταν τυχαίνει να διανύει έναν μεγάλο έρωτα στη ζωή του και εντελώς διαφορετικά, αν η οικογένειά του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Πως αποφεύγουμε, λοιπόν, τα λάθη στην επικοινωνία;

Πως θα μιλήσουμε σε έναν άγνωστο;

Με ανθρωπιά και σεβασμό.

Με προσοχή και με μια προθυμία να εξετάσουμε πράγματα πέρα από το άγνωστο πρόσωπο, όπως οι περιστάσεις για τις οποίες επικοινωνείτε, το μέρος που λαμβάνει χώρα η αλληλεπίδραση και, φυσικά, η ώρα.

Μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα πιο ισχυρό πλαίσιο επικοινωνίας που θα μας επιτρέψει να αντιληφθούμε περισσότερα για κάθε άγνωστο άτομο που ερχόμαστε σε επαφή.

• Το βιβλίο «Μιλώντας σε αγνώστους» του Malcolm Gladwell, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Ενισχυτικά Άρθρα:

Νοοτροπία Ανάπτυξης vs Σταθερή Νοοτροπία – Που ανήκεις;

Πως εμπιστεύομαι (ξανά) τον εαυτό μου;

Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων  ήρθε για να σε ταρακουνήσει, να σε ωθήσει στη δράση και να σε βοηθήσει ν’ αναδείξεις τον καλύτερο εαυτό σου.

Όλοι μας έχουμε βιώσει στιγμές που διστάζουμε να εκφραστούμε, ντρεπόμαστε να πούμε την άποψή μας, δειλιάζουμε να δοκιμάσουμε κάτι νέο, αναβάλλουμε κάτι που γνωρίζουμε πως πρέπει να γίνει, αποφεύγουμε να πάρουμε αποφάσεις, διπλοσκεφτόμαστε και υπεραναλύουμε τις σκέψεις μας. Σωστά;

Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων και η εντυπωσιακά απλή τεχνική του βάζουν έναν φραγμό σε όλα αυτά που σε κρατούν καθηλωμένο σε μια συμπεριφορά αρνητισμού· γεμάτη φόβο, ανασφάλεια και δικαιολογίες.

– Τι είναι ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων;

– Η αντίστροφη μέτρηση 5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!

Οι πιο προφανείς πραγματικότητες είναι και αυτές που δυσκολευόμαστε να δούμε, να εξηγήσουμε και να κάνουμε. Θες να ξεκινήσεις γυμναστική; Γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις κι όμως δεν το κάνεις! Θες να πεις την ιδέα σου στον προϊστάμενο; Γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις κι όμως δεν το κάνεις! Θέλεις ν’ αποχωρήσεις από μια σχέση ή να την βελτιώσεις; Γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις κι όμως δεν το κάνεις.

Στα παραπάνω παραδείγματα ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε κι όμως δεν το κάνουμε. Δεν δρούμε. Για κάποιο λόγο το αναβάλλουμε. Αφήνουμε τη στιγμή να «χαθεί». Παραμένουμε παθητικά στη ζώνη άνεσής μας. Κι έπειτα, αυτή η αναβολή γίνεται συνήθεια που σταδιακά παγιώνεται σε κάθε καινούριο πράγμα που θέλουμε να δοκιμάσουμε.

Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων σε ενεργοποιεί.

Πέντε δευτερόλεπτα αρκούν. Με την αντίστροφη μέτρηση «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!», συμβαίνουν πραγματικά θαύματα στον εγκέφαλο. «Απογειώνεσαι σαν πύραυλος της NASA», όπως αναφέρει και η συγγραφέας, Mel Robbins. Στην ουσία αυτό που συμβαίνει με την αντίστροφη μέτρηση είναι ότι διακόπτεις το μοτίβο της συνεχόμενης ροής των σκέψεών σου και δημιουργείς ένα νέο μοτίβο που είναι υποστηρικτικό προς αυτό που θέλεις να κάνεις.

Όταν θέλουμε να δοκιμάσουμε κάτι νέο, ο εγκέφαλός μας θα προσπαθήσει να μας αποτρέψει, επειδή λατρεύει τη συνήθεια και το γνώριμο. Καθετί καινούριο που θα διαταράξει τη μέχρι πρότινος ισορροπία, αντιμετωπίζεται από τον εγκέφαλο ως απειλή. Οπότε, θα χρησιμοποιήσει όλες τις δικαιολογίες και τα αρνητικά σενάρια για να σε αποθαρρύνει να αλλάξεις. Θα πρέπει να παρέμβεις πριν σ’ επηρεάσουν αυτές οι σκέψεις και ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων επινοήθηκε ακριβώς γι’ αυτό!

Για παράδειγμα, εάν ξυπνάς αργά και θέλεις να υιοθετήσεις τη συνήθεια να ξυπνάς νωρίτερα, αυτό που πρέπει να κάνεις μόλις ακούσεις το ξυπνητήρι είναι να μετρήσεις: «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!» και να σηκωθείς αυτόματα, δίχως να δώσεις το περιθώριο στον παλιό εαυτό σου να πατήσει αναβολή ή να απενεργοποιήσει το ξυπνητήρι. Παρόμοια διαδικασία μπορεί να λάβει χώρα και στη διαδικασία της γυμναστικής «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!» και σηκώνεσαι από τον καναπέ, ξεκινάς το τρέξιμο ή παίρνεις θέση για κάμψεις. Είναι σαν να δρας πριν καν προλάβεις να σκεφτείς. Σαν να ενεργοποιείσαι πριν εμφανιστούν οι δικαιολογίες της βαρεμάρας και του «ξεβολέματος».

Για τη συγκεκριμένη τεχνική δεν απαιτείται να έχεις κίνητρο. Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων σου προσφέρει το χρονικό πλαίσιο και τη μεθοδολογία να αλλάξεις άμεσα αυτό που σε κρατάει στάσιμο. Χρειάζεται μόνο να γνωρίζεις τι ακριβώς πρέπει να κάνεις, όταν η αντίστροφη μέτρηση φτάσει στο 1 και να ενισχύσεις αυτή τη διαδικασία με όλο σο το κουράγιο.

Πως θα αξιοποιήσεις τον Κανόνα των 5 Δευτερολέπτων υπέρ σου;

Η απλότητα αυτού του Κανόνα είναι και αυτό τον κάνει ξεχωριστό και αποτελεσματικό. Όταν πρόκειται να κάνεις κάτι σημαντικό, όπως να πραγματοποιήσεις μια κλήση που σε αγχώνει, να κάνεις μια δύσκολη κουβέντα με το σύντροφό σου, να πάρεις μια σημαντική απόφαση στην εργασία σου, να ξεκινήσεις δυναμικά μια νέα συνήθεια και οι πρώτες σκέψεις σου είναι να το αναβάλλεις επειδή βαριέσαι, φοβάσαι ή ντρέπεσαι, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να μετρήσεις αντίστροφα «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!» και να δράσεις. Να «απογειωθείς». Χωρίς δεύτερες σκέψεις. Χωρίς δικαιολογίες. Χωρίς δυσανασχέτηση. Μετράς και σηκώνεσαι!

Η αντίστροφη μέτρηση εξυπηρετεί δύο σκοπούς:

Πρώτον, επικεντρώνει απόλυτα τη συνειδητή προσοχή σου στο αντίστροφο μέτρημα απομακρύνοντας ταυτόχρονα άλλες σκέψεις που κάνεις ασυνείδητα και δεύτερον, εστιάζει στον αριθμό 1 ως σημείο έναρξης της νέας προσπάθειας. Μια κανονική μέτρηση από το 1 έως το 5 δεν θα μπορούσε να έχει αυτό το χαρακτήρα, αφού μετά το 5 έρχεται το 6, μετά το 7 και πάει λέγοντας. Ενώ, μετά το 1, σειρά έχουν οι πράξεις σου.

Τι αποτελέσματα θα δεις χρησιμοποιώντας τον Κανόνα;

Η σημαντικότερη αλλαγή που θα σου επιφέρει είναι ότι θα δεις τον εαυτό σου δραστήριο και αποφασιστικό. Παράλληλα με τη δράση και την αποφασιστικότητα, θα χτίζεται η αυτοπεποίθησή σου και θα αυξάνεται η εμπιστοσύνη που θα έχεις στον εαυτό σου. Η αναβλητικότητα δεν θα αποτελεί πλέον μέρος της συμπεριφοράς σου και η ανασφάλεια σταδιακά θα δίνει τη θέση της στη σιγουριά. Η χαρά και η διάθεσή σου θα επανέλθουν κι όσο περνάει ο καιρός τόσο θ’ απολαμβάνεις τη χρησιμότητα αυτού του Κανόνα σε πολλές πτυχές τις ζωής σου.

Και ολοκληρώνοντας να σου υπενθυμίσω:

Ποτέ δεν θα νιώσεις απόλυτα έτοιμος να επιχειρήσεις μια αλλαγή ή ξεκινήσεις κάτι νέο.

Γι’ αυτό σταμάτα να εύχεσαι

και άρχισε να πραγματοποιείς.

* Το βιβλίο «Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων» της Mel Robbins κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά άρθρα:

ΕΛΠΙΖΩ: Η λέξη που σε παγιδεύει στην απραξία

Ανάλαβε Δράση – Πως η Πράξη σε οδηγεί σε μονοπάτια που η Απραξία αγνοεί

Κανένας άνθρωπος δε γίνεται επιτυχημένος απλά και αβίαστα. Καμία σχέση δε λειτουργεί αρμονικά χωρίς προσπάθεια. Και κανένα επίτευγμα δε συμβαίνει, δίχως κόπο, χρόνο και επιμονή.

Όλα τα σπουδαία έρχονται δύσκολα… όμως, μήπως μέσα στη δυσκολία «κρύβεται» κάτι σπουδαίο;

Στο ταξίδι που κάνουμε για τη δημιουργία μιας ζωής, όπως την επιθυμούμε, για την πρόοδό μας και την κατάκτηση των ονείρων μας, ενδεχομένως να συναντήσουμε εμπόδια, κακοτυχίες, αναποδιές, απώλειες, απρόσμενες συνθήκες, ανυπολόγιστες αλλαγές ή παράξενες συμπεριφορές. Εν γένει συγκυρίες που μπορεί να μας κάνουν να στεναχωρηθούμε, να πληγωθούμε ή ακόμα και να χάσουμε προς στιγμήν την πίστη στον εαυτό μας.

Όλες αυτές οι καταστάσεις μας προκαλούν πόνο. Σωματικό πόνο, ψυχικό πόνο, πνευματικό πόνο. Και φυσικά θ’ αφήσουν το «σημάδι» τους. Όταν η ζωή σε φέρνει αντιμέτωπο με τέτοιες προκλήσεις, αναρωτήσου το εξής:

Θα επιτρέψεις να γίνει ένα «σημάδι» ήττας

ή θα φροντίσεις να γίνει ένα «σημάδι» νίκης;

Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

Να συνεχίσεις και να καλωσορίσεις κάθε εμπειρία που σου προσφέρεται ως «καύσιμο» που θα σε ενισχύσει. Είναι η ευκαιρία σου να δείξεις πόσο πολύ το θέλεις. Ένα όνειρο δεν «έσβησε» σε μια αναποδιά ούτε «χάθηκε» σε έξι μήνες αλλαγών ή ένα χρόνο γεμάτο απρόοπτα. Το καλύτερο αύριο μπορεί να έρθει για σένα μέσα από μια στοχευμένη προσπάθεια δύο ή τριών χρόνων, μόνο αν επιλέξεις να αναμετρηθείς θαρραλέα με όσα σου δημιουργούν πόνο.

Η στιγμή που νιώθεις «πληγωμένος»

είναι η στιγμή που ανακαλύπτεις

τα όριά σου!

Μόλις εντοπίσεις ένα αδύναμο σημείο σου, τότε μπορείς και να το γιατρέψεις. Να το επουλώσεις και να το ενδυναμώσεις. Κάνε «βουτιά» σε αυτό που νιώθεις. Άντλησε πληροφορίες για τον εαυτό σου. Εξερεύνησε πως και γιατί σε επηρεάζει. Μάθε από αυτό. Αναζήτησε τρόπους να το χρησιμοποιήσεις ως κίνητρο.

 Ίσως, ο πόνος ν’ αποτελεί για κάποιους ανθρώπους μια ευκαιρία για να τα παρατήσουν. Για σένα δεν ισχύει αυτό. Για σένα είναι μια ευκαιρία για να χτίσεις χαρακτήρα. Να βγεις δυνατότερος, ανθεκτικότερος, εξυπνότερος. Με μία λέξη, καλύτερος!

Είναι η ευκαιρία σου να δείξεις στον κόσμο από τι είσαι φτιαγμένος.

Όταν αρχίσεις να «εξυψώνεις» τον εαυτό σου πάνω από αυτό που ήσουν και σταδιακά παίρνεις τη μορφή αυτού που θα έπρεπε να είσαι, θ’ αντιληφθείς ότι είσαι ασταμάτητος.

Μέσα από κάθε σκέψη, μέσα από κάθε πράξη, μέσα από κάθε «εσωτερική διαμάχη», θα ωριμάζεις έναν εαυτό που θα αξιοποιεί όλες τις δυσμενείς συνθήκες που βρίσκονται απέναντί του υπέρ της δικής του ανάπτυξης.

Αυτό που σε πληγώνει, είναι αυτό που σε διαμορφώνει.

Ό,τι έγινε, δεν σε καθορίζει.

Ό,τι θα κάνεις στη συνέχεια, όμως, ναι!

Ενισχυτικά άρθρα:

Σεβασμός προς τους άλλους – Ασεβής προς τον εαυτό σου;

Νοοτροπία Ανάπτυξης vs Σταθερή Νοοτροπία – Που ανήκεις;

Φέτος, θα ήταν η χρονιά που θα έδινες τον καλύτερο εαυτό σου. Τον πιο υπεύθυνο. Τον πιο πειθαρχημένο. Τον πιο σοβαρό. Υποσχέθηκες σε σένα ότι θα ήσουν πιο επιμελής από ποτέ, ότι θα ακολουθούσες το πρόγραμμα μέχρι τέλους και ότι δεν θα άφηνες τίποτα να επηρεάσει την πορεία σου.

Μόνο που έφτασε ο Απρίλιος. Κι ακόμα δεν γνωρίζεις ακριβώς πότε και με ποιον τρόπο θα εξεταστείς. Εσύ που προετοιμαζόσουν για την τελική ευθεία, έμαθες, τελικά, πως ο τερματισμός θα «βρίσκεται» λίγα μέτρα μακρύτερα.

Έχεις αντοχές;

Η κατάσταση που βιώνουμε, άλλαξε τα δεδομένα. Τον τρόπο που ζούμε, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τον τρόπο που επικοινωνούμε. Δεν υπάρχει τίποτα που να είχαμε υπολογίσει και να παρέμεινε όπως ακριβώς το σχεδιάζαμε. Αυτή η υγειονομική κρίση έτυχε να συμβεί κατά τη διάρκεια της πιο κρίσιμης χρονιάς σου. Τη χρονιά που δεν ήθελες να συμβεί τίποτα που να σου αποσπάσει την προσοχή και τίποτα που να πάει «στραβά».

Όμως, σου έχω νέα. Η χρονιά δεν τελείωσε. Η χρονιά παρατάθηκε. Όπως και η υπόσχεση που έδωσες στον εαυτό σου.

«Γιατί σε μένα;», «Έπρεπε να γίνει τώρα;», «Πάλι τα ίδια», «Δεν με θέλει με τίποτα», «Όλα γίνονται για να μην πετύχω», «Πόσο άτυχος είμαι πια;» σου θυμίζουν κάτι αυτές οι φράσεις; Τις σκέφτηκες; Τις είπες; Τις πίστεψες;

Αν ναι, να τις ξεχάσεις. Να τις διαγράψεις από το λεξιλόγιο και τη νοοτροπία σου, γιατί δε θα σε οδηγήσουν πουθενά. Στη ζωή μας συμβαίνουν διάφορες καταστάσεις που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Καταστάσεις που δεν «τυχαίνουν μόνο σε σένα», αλλά είναι κοινές για όλους.

Αυτό που θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις οποιαδήποτε κατάσταση που είναι ίδια για όλους είναι να καθορίσεις την αντίδρασή σου. Αυτή είναι η μόνη που ελέγχεις. Η αντίδρασή σου σε μια κατάσταση είναι αυτή που καθορίζει το αποτέλεσμα των ενεργειών σου. Η συνηθισμένη αντίδραση φέρνει συνηθισμένα αποτελέσματα κι εσύ βρίσκεσαι στο σημείο που τα συνηθισμένα αποτελέσματα δεν ικανοποιούν την προσπάθεια, τις φιλοδοξίες και τα όνειρά σου.

Θέλεις κάτι δραστικότερο, κάτι παραγωγικότερο, κάτι που να σε ωθήσει να κάνεις τη διαφορά. Και αυτό μπορεί να γίνει με τρία βήματα:

1. Όπου κρίση και ευκαιρία

Αυτό που πρέπει να γνωρίζεις είναι ότι δεν ήρθε το τέλος του κόσμου. Ήρθε μια μικρή καθυστέρηση. Μια κρίση που θα περάσει. Και σε περιόδους κρίσεων παρουσιάζονται οι κατάλληλες ευκαιρίες, αρκεί να τις εντοπίσεις και να τις εκμεταλλευτείς. Τώρα έχεις πλέον περισσότερο χρόνο να εστιάσεις στο διάβασμά σου και κυρίως να επαναπροσδιορίσεις τα δυνατά και αδύνατα σημεία σου. Μπορείς να θεμελιώσεις όσα ήδη ξέρεις, ώστε να σιγουρευτείς και ν’ αποκτήσεις περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και από την άλλη πλευρά μπορείς να επανεξετάσεις θέματα που δεν είχες κατανοήσει πλήρως με αποτέλεσμα να σε κάνουν να νιώθεις ανασφαλής όλο το προηγούμενο διάστημα.

2. Θετικός εσωτερικός μονόλογος

Οφείλεις στον εαυτό σου να προσέχεις αυτά που σκέφτεσαι και αυτά που πιστεύεις για τον εαυτό σου. Τον εσωτερικό μονόλογό σου. Οι σκέψεις του τύπου: «Διαβάζω για τις εξετάσεις, αλλά κανείς δεν ξέρει πότε θα γίνουν, τα θέματα θα είναι δύσκολα και δεν πρόκειται να γράψω καλά», γνωρίζεις ότι δεν βοηθούν. Επίσης, αυτές οι σκέψεις δείχνουν ότι αφήνεις να εξαρτηθεί η Επιτυχία σου από εξωτερικούς παράγοντες, όπως η τύχη ή οι συνθήκες, ενώ η Επιτυχία ξεκινάει πρώτα από σένα.

Πως;

Μια σκέψη του τύπου: «Διαβάζω για τις εξετάσεις, γιατί αυτή τη στιγμή αυτό είναι που έχει σημασία για μένα. Θα δώσω τον καλύτερο εαυτό μου στην προετοιμασία μου και προσμένω τα καλύτερα αποτελέσματα» λειτουργεί με υποστηρικτικό τρόπο για την ψυχολογία σου, διότι μ’ αυτά τα λόγια εκφράζεις την πίστη στον εαυτό σου. Παίρνεις την ευθύνη για το μέλλον σου. Ωριμάζεις. Δυναμώνεις.

3. Υπομονή, το κρυφό σου όπλο

Ζούμε σε μια εποχή ανυπομονησίας. Όλοι ανυπομονούν να τελειώσει αυτή η κατάσταση. Ανυπομονούν να επανέλθουν σ’ αυτά που γνωρίζουν. Μόνο που η ανυπομονησία οδηγεί στην αδράνεια· σε μια σπατάλη χρόνου που φεύγει ανεκμετάλλευτος και δε γυρνάει πίσω.

Η Υπομονή αποτελεί αρετή σ’ αυτή την εποχή. Το διάστημα που οι υπόλοιποι περιμένουν αδρανείς, εσύ αναλαμβάνεις να κυριαρχήσεις στους στόχους σου. Η Υπομονή και η προσήλωση στο πρόγραμμά σου είναι αυτά που θα σε κάνουν να ξεχωρίσεις, όταν έρθει η ώρα των αποτελεσμάτων. Τίποτα σπουδαίο, τίποτα εξαίρετο, τίποτα αξιοσημείωτο δεν έγινε ποτέ χωρίς υπομονή. Είναι ο σύμμαχός σου σε όλη αυτή τη διαδικασία.

Αυτή είναι η στιγμή να δείξεις πόσο πολύ θέλεις να πετύχεις. Να δείξεις ότι κανένα εμπόδιο δε μπορεί να σε σταματήσει. Καμία κατάσταση δε μπορεί να σε «φρενάρει».

Όταν έρθει η ώρα για τη «μάχη»,

εσύ θα είσαι προετοιμασμένος!

Ενισχυτικά άρθρα:

Αυτοπεποίθηση – Μάθε την σαν προπαίδεια

«Όχι!» – Η πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου

Σ’ όλες τις ασχολίες μας υπήρχε ένας κοινός παρονομαστής: το Παιχνίδι. Έτσι, το πρωινό ξύπνημα ήταν Παιχνίδι, το σχολείο ήταν Παιχνίδι, το διάβασμα ήταν Παιχνίδι, η βόλτα ήταν Παιχνίδι, ακόμα και το φαγητό ήταν Παιχνίδι.

Μόνο που όταν ξεπερνούσαμε τα όρια στη συμπεριφορά μας, τις συνήθειές μας, τις συμφωνίες με τους γονείς μας ή τις σχολικές επιδόσεις μας, εφαρμοζόταν η γνωστή σε όλους μας: «Τιμωρία».

Είναι πραγματικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι μπορεί να υπάρξουν καταστάσεις στη ζωή μας που να μην αντέχουμε να τις βιώνουμε σε κάποια συγκεκριμένη περίοδο, αλλά, αντίθετα, σε μία διαφορετική περίοδο να τις έχουμε ανάγκη και να προσπαθούμε να τις κάνουμε τρόπο ζωής.

Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι αν χρησιμοποιήσεις μια παιδική «τιμωρία» στην ενήλικη ζωή σου μπορεί ν’ αποτελέσει σπουδαίο παράγοντα για την Επιτυχία σου;

Ας αναλύσουμε τρεις:

Α. «Πήγαινε νωρίς για ύπνο»

Μετά από μια απαιτητική και γεμάτη από υποχρεώσεις μέρα το μυαλό μας κουράζεται και οι περισσότεροι νιώθουμε ότι «χρωστάμε» λίγη χαλάρωση στον εαυτό μας. Το άσχημο είναι ότι πολλές φορές βρίσκουμε παρηγοριά στην τηλεόρασηꞏ στα σόου, τις σειρές και τις ταινίες που συνήθως δεν μας προσφέρουν τίποτα και μας ξαγρυπνούν με αποτέλεσμα αυτό που νομίζουμε πως μας χαλαρώνει να μας στερεί ηρεμία και επαρκή ξεκούραση.

Ο βραδινός ύπνος καθορίζει τη διάθεση και την αποδοτικότητά μας την  επόμενη μέρα.  Αν κοιμηθούμε νωρίς, τότε θα μπορέσουμε εύκολα να ξυπνήσουμε νωρίς, με ανανεωμένη και φρέσκια διάθεση.

Αν κάποιος ξυπνάει το πρωί και το πρώτο πράγμα που σκέφτεται είναι πότε θα επιστρέψει στο σπίτι για να κοιμηθεί ξανά, τότε σίγουρα δεν έχει φροντίσει την ξεκούρασή του το προηγούμενο βράδυ!

Ζούμε σε μια εποχή που όλα πρέπει να γίνονται νωρίς και γρήγορα, οπότε το να έχουμε ξυπνήσει νωρίτερα και ξεκούραστα, μας δίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα για να αποδώσουμε το καλύτερο δυνατό στην καθημερινότητά μας. Γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε;

Β. «Δεν θα βγεις από το σπίτι»

Σε όλους μας έχουν υπάρξει στιγμές που δεν αντέχουμε να μένουμε στο σπίτι και συνεχώς ψάχνουμε αφορμές να λείπουμε απ’ αυτό.

Ωστόσο, όταν εργαζόμαστε πάνω σ’ ένα αντικείμενο που μας αρέσει, μας παθιάζει και μας κρατάει προσηλωμένους, δεν έχουμε καμία ανάγκη να βγούμε από το σπίτι. Στην πραγματικότητα, οι ίδιοι αναζητούμε ιδιωτικότητα προκειμένου να εξελίξουμε το έργο μας όσο περισσότερο μπορούμε.

Το σπίτι μας αποτελεί πλέον το «ιερό» μας. «Μεταμορφώνεται» σ’ έναν προσωπικό χώρο, μέσα στον οποίο μεγαλουργούμε, προοδεύουμε και ακμάζουμε. Με την κατάλληλη ατμόσφαιρα μπορεί να μετατραπεί στο κατάλληλο «εργαστήρι», έτοιμο να προστατεύσει και να υποστηρίξει κάθε ιδέα σου!

Γ. «Δεν θα πας στο πάρτι»

Υπάρχει κάποιος που δεν έχει ζήσει μια ξέφρενη περίοδο στη ζωή του, στην οποία να πηγαίνει στην κυριολεξία «από πάρτι σε πάρτι»; Από τη μία γιορτή στην άλλη;

Όμως, είναι χρήσιμο ν’ αντιληφθούμε ότι πολλές φορές ένα πάρτι που μπορεί να είμαστε καλεσμένοι, μια συνάντηση στην οποία πρέπει να παραστούμε, ένας καφές με την παρέα, ένας δεύτερος καφές με άλλη παρέα, ίσως, στερούν ώρες από την Επιτυχία μας.

Αν σε αντίθεση με το να λέμε σε όλα «ΝΑΙ» και να πηγαίνουμε παντού, εξοικονομούσαμε προς όφελός μας τρία ή τέσσερα μαγικά δίωρα την εβδομάδα, θα μπορούσαμε πραγματικά ν’ αλλάξουμε επίπεδο στη ζωή μας, καθώς θα βρίσκαμε επαρκή χρόνο να επενδύσουμε στην προσωπική ανάπτυξή μας, τις γνώσεις μας, τη γυμναστική μας ή το χόμπι μας.

Κάποιες παιδικές τιμωρίες μας στερούσαν την ελευθερία.

Τώρα που ως ενήλικες έχουμε την ελευθερία των κινήσεών μας,

μήπως να τις κάνουμε στόχους μας;

Ενισχυτικά άρθρα:

Για μια νέα Πραγματικότητα απαιτείται μια νέα Προσωπικότητα

«Όχι!» – Η πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου

Ήδη από την παιδική ηλικία μας ξεκινάμε δυναμικά να ονειρευόμαστε το μέλλον. Όλοι κάποτε θέλαμε να γίνουμε αστροναύτες, σούπερ-σταρ αθλητές και γιατροί. Όχι απλοί γιατροί, αλλά «οι καλύτεροι του κόσμου»!

Ωστόσο, μεγαλώνοντας, βάζουμε τα Όνειρά μας σε «καλούπια». Τ’ αφήνουμε να μικραίνουν και να μικραίνουν, μέχρι να φτάσουν στο μέγεθος που μας βολεύει.

Το μεγάλος λάθος που κάνουμε είναι να προσαρμόζουμε το Όνειρό μας στην πραγματικότητα, ενώ θα έπρεπε να προσαρμόζουμε την πραγματικότητα στο Όνειρό μας.

Όλοι ζούμε στην ίδια πραγματικότητα. Και όλοι έχουμε Όνειρα. Είναι δική μας επιλογή ν’ αποφασίσουμε αν θα ζήσουμε την πραγματικότητα ή το Όνειρό μας. Και όπως είπε ο Walt Disney:

«Αν τ’ ονειρευτείς, μπορείς και να το κάνεις!»

Αν επιλέξεις να ζήσεις το Όνειρό σου, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι χρειάζεται την ίδια φροντίδα μ’ ένα μικρό παιδί. Να το «ταΐζεις» διαρκώς με νέες ιδέες και σκέψεις, να του αφιερώνεις χρόνο, να το στηρίζεις στα πρώτα βήματά του και να το βοηθάς να μεγαλώσει, να ακμάσει, να θριαμβεύσει.

Όταν οι κοινές υποχρεώσεις τελειώνουν, ξεκινάει ο δικός σου αγώνας για το Όνειρο. Οφείλεις να δημιουργήσεις ένα μικρό χώρο, ένα ασφαλές περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα μπορείς ν’ αναπτύξεις το Όνειρό σου με προσήλωση, χωρίς να επηρεάζεσαι από εξωτερικές συνθήκες. Αυτός ο μικρός χώρος ξεκινάει πρώτα απ’ το μυαλό σου και επεκτείνεται στη συμπεριφορά σου, τις πράξεις σου, το γραφείο σου, τη ζωή σου.

Οι συνθήκες δεν θα είναι ποτέ ιδανικές, για να γίνουν όλα όπως ακριβώς επιθυμείς. Οπότε, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να κρατάς αναμμένη τη σπίθα του Ονείρου σου. Κάνε κάτι κάθε μέρα που θα σε φέρνει πιο κοντά στο Όνειρο σου.

Αν μπορείς ν’ αφοσιωθείς σ’ αυτό για δύο ώρες, τότε κάν’ το! Αν μια μέρα μπορείς μόνο για δέκα λεπτά, κάν’ το! Αν πρέπει να συναντηθείς με κάποιον κάν’ το, αν πρέπει να πάρεις ένα τηλέφωνο κάν’ το κι αν πρέπει να διαβάσεις ένα βιβλίο που θα σε βοηθήσει σ’ αυτό κάν’ το! Αν πρέπει να ξυπνήσεις νωρίτερα, κάν’ το! Αν πρέπει να κοιμηθείς αργότερα, κάν’ το! Κατάγραψε κάθε ιδέα σου, φτιάξε μια σημείωση ή βάλε μια υπενθύμιση! Μην αφήνεις ούτε μία μέρα να πηγαίνει χαμένη, χωρίς να κάνεις κάτι που εξελίσσει το Όνειρό σου.

«Αν αφήσεις κάτι, σε αφήνει

κι όσο του δίνεις, σου δίνει.»

Δεν είναι λίγες οι φορές που η επιλογή να κυνηγήσεις τ’ Όνειρό σου, σημαίνει στέρηση. Στερείσαι ελεύθερο χρόνο, στερείσαι ώρες ξεκούρασης, στερείσαι διασκέδαση, γιορτές, συναντήσεις με φίλους, διακοπές. Στερείσαι ηρεμία, διότι το σκέφτεσαι συνεχώς. Στερείσαι ανεμελιά, καθώς σε κάνει να νιώθεις υπεύθυνος για να το πραγματώσεις.

Γιατί;

Γιατί έχεις ένα Όνειρο!

Κι αυτές οι γλυκές στερήσεις προκύπτουν από την επιλογή σου να θυσιάσεις την τωρινή «άνεση» και «ευκολία» για κάτι μελλοντικά καλύτερο, αξιόλογο και μοναδικό. Για κάτι δικό σου.

Αν μετά από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, μετά από μια ατυχία, μετά από μία απόρριψη ή μετά από μια βόλτα, εξακολουθείς να σκέφτεσαι το Όνειρό σου, τότε σίγουρα αξίζει να το ρισκάρεις!

Ένα Όνειρο γεννιέται μέσα σου

για να το εκπληρώσεις!

Βρίσκεσαι εδώ για να κάνεις το Όνειρό σου πραγματικότητα. Ν’ αφήσεις το στίγμα σου στον κόσμο και να μεταδόσεις την «αλήθεια» σου με τον καλύτερο τρόπο που μπορείς.

Πρόσφερε το μεγαλειώδες δώρο στον εαυτό σου να μην παγιδεύεται σε «θολές» καταστάσεις και «μικρά» μυαλά που προσπαθούν να τον πείσουν ότι τα Όνειρά που κάνει είναι μεγάλα και υπερβολικά.

Είναι δικά σου Όνειρα.

Δική σου ζωή.

Ζήσε την όπως ονειρεύεσαι!

Ενισχυτικά άρθρα:

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Στοχοθεσία – Η διαδικασία που προσθέτει αξία στη ζωή σου

Στο άκουσμα του Αυγούστου, οι πρώτες σκέψεις που έρχονται στο μυαλό σου είναι θάλασσα, ξεκούραση, διακοπές, χαλάρωση, ύπνος.

Οι περισσότεροι άνθρωποι τα καλοκαίρια μένουν πνευματικά αδρανείς! Απολαμβάνουν τις διακοπές τους, δίχως να εκμεταλλευτούν λίγο Χρόνο για να σκεφτούν το μέλλον τους, τους στόχους τους, τη ζωή τους ή τη δουλειά τους, με αποτέλεσμα να γυρνούν πίσω στην καθημερινότητά τους ίδιοι με πριν. Στάσιμοι. Χωρίς κάποια νέα ιδέα, χωρίς κάποια εξέλιξη, χωρίς κάτι να τους παθιάζει.

Είναι οι ίδιοι που λένε «από Σεπτέμβρη… » και ύστερα «από Οκτώβρη…», μέχρι να φτάσουν πάλι τα Χριστούγεννα και να απογοητευτούν που δεν ξεκίνησαν νωρίτερα.

Όμως, πιστεύεις ότι οι πιο επιτυχημένοι άνθρωποι στον κόσμο σκέφτονται έτσι;

Την περίοδο που οι περισσότεροι άνθρωποι αφήνουν τις μέρες του Αυγούστου να περνούν ανεκμετάλλευτες, υπάρχουν κάποιες ομάδες ανθρώπων που αναγνωρίζουν, ότι αν προσπαθήσουν παραπάνω σε μια περίοδο που οι περισσότεροι επιλέγουν να μείνουν στάσιμοι, θα έχουν χαρακτηριστικό προβάδισμα στη σεζόν που ακολουθεί.

Είναι οι άνθρωποι που έχουν όραμα για το μέλλον τους, πίστη στον εαυτό τους και «δίψα» για να καταφέρουν όσα έχουν στοχεύσει.

Οι κορυφαίοι αθλητές χρησιμοποιούν τον Αύγουστο ως μήνα προετοιμασίας προκειμένου ν’ ανταπεξέλθουν στα φθινοπωρινά τουρνουά, οι ομάδες κάνουν προετοιμασία τον Αύγουστο για να παρουσιαστούν έτοιμες στα πρωταθλήματα που συμμετέχουν, οι μαθητές που σε δέκα μήνες δίνουν Πανελλήνιες εξετάσεις και έχουν φιλοδοξίες,  φροντίζουν τον Αύγουστο να «καλύψουν» τα κενά τους, για να ξεκινήσουν δυναμικά τον «αγώνα» τους, οι επιμελείς φοιτητές εκμεταλλεύονται τον Αύγουστο για να ρυθμίσουν τυχόν απώλειες του εξαμήνου που πέρασε κι ένας μεγαλοεπιχειρηματίας κανονίζει συναντήσεις που θα τον ωφελήσουν την περίοδο που ακολουθεί ν’ αναπτύξει την επιχείρησή του.

Είσαι εδώ, γιατί πιστεύεις ότι αξίζεις, γιατί επιθυμείς κάτι διαφορετικό από αυτό που τώρα έχεις και γιατί θες ο αυριανός εαυτός σου να είναι πολύ καλύτερος του χθεσινού.

Είσαι εδώ, για να δώσεις μια νέα διάσταση στον Αύγουστο.

Είσαι εδώ, για να ξεχωρίσεις.

Οι μέρες του Αυγούστου αποτελούν την ιδανική περίοδο για να ενδυναμώσεις το όραμά σου, ώστε να σχεδιάσεις τις νέες ενέργειές σου και να είσαι ένα «βήμα» μπροστά.

Τη στιγμή που οι άλλοι ξεκουράζονται, εσύ αναζητάς ευκαιρίες.

Τη στιγμή που οι άλλοι κάνουν διακοπές, εσύ διαβάζεις βιβλία που θα σε βοηθήσουν ν’ αναπτυχθείς στον τομέα σου.

Τη στιγμή που οι άλλοι βουτούν στη θάλασσα, εσύ κάνεις «κατάδυση απολογισμού» στο εσωτερικό του εαυτού σου για ν’ αντιληφθείς τι λειτουργεί, τι όχι και πως πρέπει να προχωρήσεις.

Τη στιγμή που οι άλλοι κοιμούνται, εσύ αφιερώνεις χρόνο στο project σου και επενδύεις στο προσωπικό σου στοίχημα.

Τη στιγμή που οι άλλοι αναλώνονται, εσύ καλλιεργείς τον εαυτό σου.

Πως μπορεί να γίνει αυτό;

Με θέληση, οργάνωση και πράξη.

Τίποτα από αυτά που ονειρεύεσαι δεν θα επιτευχθούν, αν πρώτα δεν μετατρέψεις την απλή επιθυμία σου σε ισχυρή θέληση. Αν εκφράζεις την επιθυμία σου μ’ ένα απλό «Θα’ θελα να… », «Θα προτιμούσα να…», «Θα ήταν ωραία να… », τότε, δεν κάνεις τίποτα παραπάνω από το να ελπίζεις πως κάποια αόριστη στιγμή, ίσως να γίνει αυτό που θες. Παραμένεις ανενεργός σε ένα συνηθισμένο «σήμερα», δίχως να κάνεις κάτι που θα αλλάξει το «αύριο».

Ενεργοποιείσαι και κινείσαι προς τους στόχους σου, όταν το «Θα’ θελα να… » γίνεται «Θέλω να… » κι όταν το «Θα ’πρεπε να… » γίνεται «Πρέπει να… » κι έπειτα συμπληρώνεις τη φράση: «Και αρχίζω από σήμερα!»

Όσο η θέλησή σου να κάνεις κάτι είναι ζεστή και «σιγοβράζει» μέσα σου, οφείλεις να της δημιουργήσεις χώρο για να έρθει στην «επιφάνεια». Οφείλεις να της δώσεις «πνοή». Κι αυτό επιτυγχάνεται μόνο με την Οργάνωση.

Καμία ιδέα σου δεν θα πετύχει, αν πρώτα ΕΣΥ δεν την οργανώσεις για να πετύχει. Οργάνωση σημαίνει καθορισμός ενός πλαισίου προετοιμασίας. Είναι η δημιουργία του πλάνου που θα ακολουθήσεις, το σχεδιάγραμμα που απεικονίζει τις κινήσεις σου, οι σημειώσεις σχετικά με το «τι» θα κάνεις για να φτάσεις εκεί που επιθυμείς και «πως».

Τεράστια σημασία στην Οργάνωση παίζει ο Χρόνος και αυτό, ίσως, αποτελεί το σπουδαιότερο σημείο του άρθρου, διότι κανείς δεν μας μαθαίνει πώς να κάνουμε σύμμαχό μας το Χρόνο. Πώς να τον «τεμαχίζουμε», πώς να τον «δημιουργούμε» και πώς να τον «πολλαπλασιάζουμε».

Απλά μαθηματικά!

Στη χρονική διάρκεια του Αυγούστου έχουμε 31 ημέρες, δηλαδή 744 ώρες το μήνα. Στην περίπτωση που κάποιος εργάζεται 8 ώρες τη μέρα για 28 μέρες το μήνα και κοιμάται 8 ώρες τη μέρα όλο το μήνα, τότε του απομένουν 272 ώρες πραγματικού Χρόνου.

Αν από αυτές αξιοποιήσει κάποιος μόνο 1 ώρα αφοσίωσης την ημέρα σ’ αυτό που πραγματικά επιθυμεί να κάνει, στο τέλος του μήνα το άθροισμα των ωρών θα έχουν γίνει 31. Οπότε, έχεις σκεφτεί πόσο καλύτερος μπορείς να γίνεις, εάν διαθέσεις 31 ώρες;  Πόσα βιβλία θα μπορούσες να διαβάσεις και πόσες γνώσεις να αποκτήσεις πάνω στο αντικείμενό σου, αν αφιέρωνες 31 ώρες; Πόσο καλύτερα αποτελέσματα θα είχες στην προπόνησή σου, αν της αφιέρωνες 31 ώρες παραπάνω;

Επίσης, αν κάποιος αποφάσιζε να αξιοποιήσει 2 ώρες τη μέρα με σκοπό να γίνει καλύτερος σ’ αυτό με το οποίο ασχολείται, θα κέρδιζε 62 ώρες απόλυτης βελτίωσης. Για παράδειγμα, πόσο θα βελτιωνόταν ένας μουσικός, αν αφιέρωνε 62 ώρες για εξάσκηση στα κομμάτια του;

Οι 3 ώρες απασχόλησης τη μέρα υπολογίζονται σε 93 ώρες το μήνα, ενώ οι 4 ώρες σε 124. Αντιλαμβάνεσαι ότι αυτές οι ώρες είναι ικανές και αρκετές για να σε βοηθήσουν να διακριθείς, να ξεχωρίσεις, να πετύχεις!

Πόσο καλύτερα θα μάθαινες μια ξένη γλώσσα, αν αφιέρωνες 93 ώρες για την εκμάθησή της; Σε μια εύκολη γλώσσα, όπως π.χ. τα ισπανικά, σε 93 ώρες θα μπορούσες να καλύψεις ανάλογη ύλη ενός οκτάμηνου προγράμματος που προσφέρουν τα φροντιστήρια!

Πόσο καλύτερα προετοιμασμένος θα ήσουν για την εξεταστική του Σεπτεμβρίου, που ενδεχομένως έχουν απομείνει κάποια μαθήματα για την απόκτηση του πτυχίου σου, αν αφιέρωνες 4 ώρες τη μέρα, δηλαδή 124 ώρες το μήνα, για να πετύχεις τους στόχους σου;

Όλα τα ανωτέρω παραδείγματα απαιτούν από σένα πράξη! Να οργανώσεις ένα πρόγραμμα που θα το τηρείς καθημερινά, διότι μόνο μέσα από την καθημερινή πράξη έρχονται τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Κανείς δεν θα το κάνει για σένα, εκτός αν ΕΣΥ δεν το κάνεις για ΣΕΝΑ. Και ποτέ καμία Επιτυχία δε θα συμβεί για σένα, αν ΕΣΥ δεν κάνεις πράξεις που θα προκαλέσουν αυτή την Επιτυχία. Όταν πράττεις, ενεργοποιείσαι και γίνεσαι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα.

Ο Αύγουστος μπορεί να σου προσφέρει το πολυτιμότερο δώρο που έχεις κάνει ποτέ στον εαυτό σου, ωστόσο θα χρειαστεί Χρόνο για να το αντιληφθείς.

Τα αποτελέσματα της προσωπικής δουλειάς που έκανες τον Αύγουστο, του προγράμματος που έβαλες, των ωρών που αφιέρωσες, των θυσιών που έκανες, δε θα φανούν άμεσα.

Αυτό δεν πρέπει να σε απογοητεύει ούτε σημαίνει ότι θα είναι μάταιη η προσπάθεια. Αντιθέτως, θα πρέπει να σε πεισμώνει να ξεκινήσεις και να έχεις πίστη ότι τα αποτελέσματα, ακόμα κι αν καθυστερήσουν, θα σε ανταμείψουν.

Τα αποτελέσματα θα φανούν,

όταν θα έρθει η ώρα να λάμψεις!

Καλό καλοκαίρι!

Ενισχυτικά άρθρα:

Χρόνος: Τον χαραμίζεις ή τον αξιοποιείς;

Η ιδέα σου: Εκτύπωσέ την…

Για παράδειγμα, ο -Α- άξιζε να πετύχει στις εξετάσεις, να κερδίσει το βραβείο ή να πάρει τη δουλειά και αντιστοίχως, ο -Β- δεν άξιζε τέτοια τύχη, δεν άξιζε την απόλυση ή  δεν άξιζε τέτοια σύντροφο.

Κατά έναν περίεργο τρόπο έχουμε συνηθίσει σ’ έναν μεταγενέστερο τρόπο εκτίμησης της αξίας μας. Συνήθως, κρίνουμε την αξία, μεταγενέστερα του γεγονότος. Σπανιότερα δε, συμβαίνει ν’ αποτιμούμε την αξία μας επί του παρόντος, δηλαδή παράλληλα με τη στιγμή ή την περίοδο που συμβαίνει ένα γεγονός.

Ωστόσο, έχετε σκεφτεί ποτέ πόση σημασία έχει να εκτιμούμε την αξία μας προγενέστερα μια κατάστασης; Πόσο πιστεύεις ότι αξίζεις ως εαυτός, πριν μπεις σε οποιαδήποτε διαδικασία να δοκιμαστείς για να εξακριβώσεις αν αξίζεις ή όχι; Γνωρίζεις την πραγματική αξία του εαυτού σου; Πόσο αξίζεις να ζήσεις κάτι στο μέλλον;

Στη ζωή δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε,

αλλά αυτό που αξίζουμε να πάρουμε.

Και αυτό που αξίζουμε, αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό αυτό που είμαστε.

Αξίζω σημαίνει πως έχω θετικές ιδιότητες, πως έχω γνώσεις, πως έχω προτερήματα. Αξίζω σημαίνει πως έχω προσόντα για τα οποία διακρίνομαι και χαίρω της εκτίμησης των άλλων. Όμως πάνω απ’ όλα, αξίζω σημαίνει ότι αναγνωρίζω και υποστηρίζω, πριν από οποιοδήποτε άλλον, ότι έχω αξία ως άνθρωπος και ως προσωπικότητα.

Το θέμα της Αυταξίας, της αξίας του εαυτού μας, είναι πολύ ιδιαίτερο και αγγίζει πολλές φορές πτυχές του χαρακτήρα και της ζωής μας που μπορεί ηθελημένα να αφήναμε ανεπηρέαστες.

Ίσως, το ότι δεν μάθαμε ν’ αναφερόμαστε στην έννοια του «ΑΞΙΖΩ» αναφορικά με το μέλλον να οφείλεται στον τρόπο που μεγαλώσαμε και σε όσα μας «πέρασαν» οι γονείς μας.

Όμως, μετά από κάποια ηλικία αντιλαμβανόμαστε πως το να είμαστε σε θέση να ξυπνάμε και να λέμε: «Αξίζω μια καλύτερη δουλειά», «Αξίζω μια καλύτερη σχέση», «Αξίζω ένα καλύτερο σπίτι», «Αξίζω καλύτερη αντιμετώπιση», «Αξίζω να ζήσω μια όμορφη μέρα», «Αξίζω το σεβασμό», «Αξίζω να περάσω τις εξετάσεις», «Αξίζω να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα», «Αξίζω τα καλύτερα», «Αξίζω να…» με το νου μας καρφωμένο σ’ ένα καλύτερο για μας μέλλον, είναι αποκλειστικά δική μας ευθύνη.

Τίποτα δεν μπορείς να απολαύσεις στη ζωή, αν πρώτα δεν έχεις την επίγνωση ότι το αξίζεις!

Ωστόσο, δεν είναι λίγες οι φορές που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας σαν κάτι που δεν έχει αξία. Μιλάμε και φερόμαστε στον εαυτό μας με τρόπο που δεν του αξίζει. Είναι στιγμές που βρίζουμε αισχρά τον εαυτό μας· σε κάποια ατυχία, σε κάποιο πρόβλημα, σε κάποια απόρριψη ή αρνητική κατάσταση. Και μάλιστα βρίζουμε τον εαυτό μας με τρόπο και ύφος που ποτέ δε θα βρίζαμε άλλο πρόσωπο.

Έχεις πει ποτέ κατάμουτρα σε κάποιον ότι είναι «τόσο ηλίθιος», με τέτοιο πάθος και οργή, όπως π.χ. το λες και ξαναλές στον εαυτό σου;

Η αξία μας δε θα φτάσει ποτέ σε ανώτερο επίπεδο από την πεποίθηση που έχουμε σχηματίσει οι ίδιοι για την αξία μας.

Το να γίνει κάποιος άξιος άνθρωπος είναι μια διαδικασία εξάσκησης και όχι εκ γενετής χαρακτηριστικό. Οφείλουμε να προσέχουμε πολύ τον εαυτό μας. Πιο πολύ απ’ όσο έχουμε συνηθίσει, ακόμα κι ας θεωρηθούμε ελαφρώς εγωιστές. Όχι να γίνουμε σφετεριστές ούτε εγωπαθείς, αλλά να θρέψουμε μια υγιή αγάπη, ένα ενδιαφέρον και μια φροντίδα του εαυτού μας αναφορικά με όσα σκεφτόμαστε για μας, για όσα λέμε για μας και για όσα κάνουμε.

Το θέμα της Αυταξίας μας πρέπει να «δουλευτεί» από εμάς τους ίδιους περισσότερο από το θέμα των επιθυμιών μας, το θέμα των οικονομικών μας, το θέμα των επαγγελματικών μας, το θέμα των συναισθηματικών μας και εν γένει περισσότερο από κάθε άλλο θέμα που μας απασχολεί.

Κι αυτό, γιατί το να προσδιορίσουμε την αξία μας πριν απ’ όλα αυτά, «ανοίγει» το δρόμο προς την απόκτησή τους. Σε αντίθετη περίπτωση, καταλήγουμε να τοποθετούμε ημερομηνία έναρξης στην αξίας μας, γεγονός που είναι ιδιαίτερα εμφανές στις νεότερες ηλικίες.

Τότε είναι που ξεκινούν οι σκέψεις: «Θα αξίζω μόνο αν…», «Θα αξίζω μόνο όταν…», «Θα αξίζω μόνο όσο έχω…» ή «Άξιζα τότε που ήμουν…»

Πόσες τέτοιες περιοριστικές φράσεις έχουμε πει και ακούσει;

«Θα αξίζω μόνο όταν βγάλω λεφτά», «Θα αξίζω μόνο όταν χάσω κιλά», «Θα αξίζω μόνο αν πάρω εκείνο το ρούχο», «Θα αξίζω μόνο όταν βρω ταίρι», «Θα αξίζω όταν όλοι στη δουλειά με αναγνωρίσουν», «Θα αξίζω μόνο αν οι γονείς μου με αποδέχονται», «Θα αξίζω μόνο όταν οι φίλοι μου με υπολογίζουν», «Θα αξίζω μόνο όσο είμαι Διευθυντής», «Θα αξίζω όταν αποκτήσω το πτυχίο», «Θα αξίζω μόνο αν τα παιδιά μου γίνουν επιτυχημένα», «Θα αξίζω μόνο αν μπορέσω να καταφέρω τα πάντα»

Αν η αξία σου μπορούσε να παρομοιαστεί με μπάλα, αυτές οι φράσεις το μόνο που καταφέρνουν είναι να την ξεφουσκώνουν και να την αχρηστεύουν.

Φράσεις «γεμάτες» με έλλειψη, απελπισία, ανάγκη, περιορισμούς, επαιτεία. Σε κάποιο στάδιο της ζωής μας, δεν έχουμε όλοι ζητιανέψει λίγη αξία; Σε έναν άνθρωπο; Σε μια εργασία; Σ’ έναν προϊστάμενο; Σε μια σχέση;

Μόνο που η ευτυχία, η επιτυχία, η αφθονία, η χαρά μεσ’ τη ζωή μας δεν έρχεται όταν απομακρυνόμαστε από τον εαυτό μας και γινόμαστε «επαίτες» της  αξίας, αλλά όταν γνωρίζουμε την αξία μας και γινόμαστε «διεκδικητές» της ουσίας.

Για να βιώσεις στη ζωή αυτά που θα σε γεμίσουν σαν άνθρωπο, θα πρέπει να κάνεις μια «βουτιά» στον εαυτό σου και ν’ αναγνωρίσεις την αξία σου, ν’ αναγνωρίσεις αυτά που πιστεύεις εσύ για σένα και όχι όσα σου επιβάλλουν άλλοι και, έπειτα, να καλλιεργείς καθημερινά αυτό το αίσθημα ότι αξίζεις να ζήσεις τα πάντα.

«Μη δώσεις στον εαυτό σου την άδεια να «χωρέσει» σε μια μικρή ζωή.

Δεν μπορείς να «χωρέσεις» ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ σε μα μικρή ζωή.»

Les Brown

Οι πτυχές της ζωής σου είναι τόσο πολλές που δεν μπορείς να λες ότι δεν αξίζεις. Απαγορεύεται! Είσαι γιος ή κόρη. Είσαι πατέρας ή μητέρα. Είσαι αδερφός. Είσαι σύντροφος ή σύζυγος. Είσαι φίλος. Είσαι η εργασία σου. Είσαι οι γνώσεις σου. Είσαι η επιχείρησή σου και το νοικοκυριό σου. Είσαι το χόμπι σου. Είσαι η αλήθεια σου. Είσαι οι ιδέες σου. Είσαι το όραμά σου. Είσαι η βοήθεια που δέχτηκες και έδωσες. Είσαι η νοοτροπία σου. Είσαι οι εμπειρίες σου. Είσαι τα ταξίδια σου.

Είσαι τα πιστεύω σου.

Και σε καμία περίπτωση δεν μπορείς ν’ αφήσεις τα δικά σου πιστεύω να σαπίζουν, να καταπατούνται, να χάνονται.

Να θεωρούνται ότι δεν αξίζουν.

Το μονοπάτι για την ανακάλυψη της αξίας μας πρέπει να «ανοιχτεί» και να διαβεί από εμάς τους ίδιους. Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει σε μας την αξία μας παρά μόνο εμείς οι ίδιοι. 

Αν έχεις μάθει να ορίζεις την αξία σου σύμφωνα με τις γνώμες και τις πράξεις των άλλων, τότε θα πρέπει να κάνεις ένα βήμα «πίσω» και να επαναπροσδιορίσεις την αξία σου χωρίς όλα αυτά.

Και αυτό γίνεται με μια συνειδητή προσπάθεια αναγνώρισης και αποδοχής του εαυτού μας ως σπουδαίο, μα ατελή, λόγω ανθρώπινης φύσης. Με τίποτα, όμως, ανεπαρκή ή ανάξιο.

Πάντοτε θα αξίζουμε όσο έχουμε φροντίσει να πείσουμε το μυαλό μας ότι αξίζουμε. Εμείς γνωρίζουμε τα βιώματά μας, τα όνειρά μας και τον τρόπο σκέψης μας, οπότε εμείς καθορίσουμε την αξία μας.

Αν αφήσουμε άλλους να καθορίσουν την αξία μας, το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρα υποτιμημένο.

Και η δική σου ζωή δε χωράει τίποτα υποτιμημένο…

Γιατί αξίζει…

Σωστά;

Ενισχυτικά άρθρα:

1% της ημέρας αρκεί για να νιώσεις παντοδύναμος

Η ανάγκη σου για «αποδοχή» θα σε κάνει αόρατο

Σίγουρα ήταν όταν έπραξες κάτι. Όταν έδρασες. Όταν κινήθηκες.

Συνήθως, οι άνθρωποι αισθανόμαστε γεμάτοι και επιτυχημένοι, όταν τα αποτελέσματα που έχουμε στη ζωή μας προέρχονται από δικές μας πράξεις.

Όταν έχουμε «βάλει» το λιθαράκι μας.

Κι αυτό, γιατί όταν πράττεις, νιώθεις σημαντικός. Νιώθεις πως έχεις αξία. Πως μοιράζεις την αξία σου. Πως προσφέρεις ένα κομμάτι από σένα στον κόσμο.

Μπορεί κανείς να νιώσει το ίδιο σημαντικός, όταν δεν αναλαμβάνει δράση;  Μπορεί να νιώσει κάποιος ότι έχει αξία, μένοντας άπραγος;

Γνωρίζεις την απάντηση… για όλους τους άλλους. Για σένα γνωρίζεις;

Πόσο ενισχύεις με Δράση τα όνειρά σου;

Όταν λαμβάνεις καθημερινή Δράση προς την αξιοποίηση των στόχων σου, κερδίζεις πολλά περισσότερα από ένα βέβαιο προβάδισμα ή πλεονέκτημα που θα σε φέρει πιο κοντά στο στόχο που έχεις θέσει.

Κερδίζεις αυτοσεβασμό, καθώς σέβεσαι τον εαυτό σου ως προς τον στόχο που έχεις ορίσει και προβαίνεις στις πράξεις που απαιτούνται για την κατάκτησή του.

Κερδίζεις αυτοεκτίμηση, καθώς λαμβάνοντας δράση προσδίδεις ο ίδιος αξία στον εαυτό και τις ενέργειές σου και αυτό είναι κάτι που ενισχύει την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου.

Κερδίζεις αυτοπεποίθηση, καθώς μέρα με τη μέρα αρχίζεις να πιστεύεις ολοένα και περισσότερο στον εαυτό και τις δυνατότητες που έχεις για να υλοποιήσεις το στόχο σου.

Κερδίζεις εμπειρία, καθώς μέσα από ένα καθεστώς συνεχούς Δράσης αντιλαμβάνεσαι τι είναι αυτό που βοηθάει, τι είναι αυτό που λειτουργεί και τι εξυπηρετεί το σκοπό που έχεις βάλει.

Κερδίζεις «ζωντάνια», καθώς μέσα από το κυνήγι των στόχων σου και τη διεκδίκηση ενός καλύτερου μέλλοντος για σένα παραμένεις ζωντανός, ενεργητικός, δραστήριος και αφοσιωμένος στην Επιτυχία σου.

Είναι σημαντικό να γνωρίζεις είναι ότι αναλαμβάνοντας Δράση, δείχνεις ότι είσαι σίγουρος για τον εαυτό σου και γι’ αυτό που θες να πετύχεις. 

Η Δράση σου επιτρέπει να ελέγχεις τη ζωή σου. Τα γεγονότα είναι γεγονότα. Έγιναν και δεν αλλάζουν. Σ’ αυτά δεν ασκείς κανέναν έλεγχο.

Αυτό που μπορείς να ελέγξεις, όμως, ανά πάσα στιγμή είναι η αντίδρασή σου στα γεγονότα. Αυτό είναι που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τη μελλοντική σου Επιτυχία.

Μια αναβολή, μια αποτυχία, μια απόρριψη, μια καθυστέρηση, μια άρνηση, μια διαφωνία, μια απάτη, ένα λάθος, μια ρήξη, ένας τραυματισμός ή ένα ατύχημα ενδέχεται ν’ αποτελέσουν γεγονότα που συμβαίνουν στη ζωή σου και φαίνεται να σε απομακρύνουν από το στόχο. Συμβαίνουν και σου μαθαίνουν.

Ωστόσο, ο χαρακτήρας που θα επιδείξεις και η Δράση σου, ήδη από την επόμενη μέρα, είναι αυτά που θα σ’ επανεστιάσουν στο «δρόμο» της επίτευξης αυτών που επιθυμείς.

Μπορείς να επιλέξεις να συμβιβαστείς μ’ αυτό που δεν σου αρέσει, δηλαδή να παραμείνεις αδρανής και στάσιμος ή να επιλέξεις να παραμείνεις πιστός στη διαδικασία του να ενεργείς μέχρι να φέρεις την κατάσταση στα δικά σου «μέτρα».

Όταν αναλαμβάνεις Δράση αποκτάς το δικό σου μερίδιο ευθύνης και γίνεσαι υπεύθυνος για το αποτέλεσμα που επιθυμείς.

Γίνεσαι υπεύθυνος, διότι λαμβάνοντας Δράση αποκτάς έναν ενεργητικό ρόλο και κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις για να πετύχεις· συγκεντρώνεσαι στο διάβασμα· κάνεις το πρόγραμμα ασκήσεων· ολοκληρώνεις την εργασία· συμπληρώνεις την αίτηση· τηρείς την προθεσμία· στέλνεις το μήνυμα· τηλεφωνείς στον υπεύθυνο· επικοινωνείς για πληροφορίες· γνωρίζεις τον αρμόδιο· συναντάς την ομάδα· ζητάς μια δεύτερη γνώμη· εξειδικεύεις τις γνώσεις σου· διευρύνεις το πεδίο σου· ορίζεις το ραντεβού…

Δίχως εκδήλωση ενεργειών, δεν υπάρχει εκδήλωση ευκαιριών!

Με λίγα λόγια, με τη Δράση δημιουργείς νέες ευκαιρίες. Δημιουργείς ένα νέο πλαίσιο ενεργειών, μια νέα προσέγγιση της κατάστασης που θα σε βοηθήσει να επιτύχεις όσα θες για τον εαυτό και το μέλλον σου.

Η Απραξία είναι το ακριβώς αντίθετο της Δράσης. Σε βαλτώνει σ’ ένα στάσιμο και παθητικό περιβάλλον που υπερισχύει ο φόβος, η ατολμία, η ανευθυνότητα, η αδυναμία και αυτά είναι χαρακτηριστικά που δεν σε βοηθούν ν’ αναπτυχθείς σαν άτομο.

Και το χειρότερο είναι ότι όσο παραμένεις άπραγος, τόσο θα σου φαίνεται οικείο αυτό το περιβάλλον Απραξίας, γεγονός που θα σε οδηγήσει να πιστεύεις πως αυτό είναι το σωστό.

Λάθος. Αυτό είναι το γνώριμο. Αυτό που έχεις συνηθίσει. Αυτό που πίστεψες για σωστό. Όμως, η Δράση είναι το σωστό.

Η Δράση έχει στενή σχέση με την Επιτυχία.

Είναι το συστατικό που διαφοροποιεί τους Επιτυχημένους από αυτούς που δεν πετυχαίνουν. Κι αυτό συμβαίνει, διότι οι Επιτυχημένοι είναι άτομα που δρουν, που πράττουν, που προσπαθούν, που δοκιμάζουν, που κάνουν λάθη, όμως, δεν τα παρατούν. Επιστρέφουν στο «στόχο» τους ακολουθώντας διαφορετικές διαδικασίες μέχρι να πετύχουν!

Οι Επιτυχημένοι είναι αυτοί που θα προτιμήσουν να στοχεύσουν τ’ αστέρια κι ας αστοχήσουν, από το να μη στοχεύσουν καθόλου· είναι αυτοί που θα κυνηγήσουν με πάθος τους στόχους τους, ακόμη κι αν δεν τους «βγει», από το να μην τους κυνηγήσουν καθόλου· είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν να κάνουν αυτό που επιθυμούν κι ας αποτύχουν, από το να μην προσπαθήσουν καθόλου· είναι αυτοί που δεν σταματούν να «κινούνται».

Η Επιτυχία δεν είναι ένα πιάτο που σερβίρεται μπροστά σου, απλώς, επειδή το «παράγγειλες». Ούτε επειδή έχεις «όρεξη»! Θα πρέπει να δράσεις με τρόπο που θα φέρει την Επιτυχία που επιθυμείς πιο κοντά σου.

Η Επιτυχία δε βρίσκεται σ’ αυτά που έχεις, αλλά σ’ αυτά που κάνεις.

Οπότε ας επανέλθουμε….

Πόσο ενισχύεις με Δράση τα όνειρά σου;

Τι χώρο καταλαμβάνει η Απραξία στη ζωή σου;

Τι περιμένεις και δεν ενεργείς;

Να σου πει κάποιος το ΟΚ; Να ανάψει πράσινο φως; Να πάνε όλα τέλεια;

Να έρθει η κατάλληλη στιγμή;

Να διαβάσεις άλλο ένα άρθρο ή ακόμη ένα βιβλίο; Να το ξανασκεφτείς;

Περιμένεις κάποιον να σου πει πότε να ξεκινήσεις και τι ακριβώς να κάνεις;

Φοβάσαι την αποτυχία; Την έκθεση; Το ρίσκο;

Γνωρίζεις κάποιον να πέτυχε χωρίς να χρειαστεί να ρισκάρει ή να θυσιάσει κάτι;

Τι είναι αυτό που θες να κάνεις; Που γνωρίζεις πως πρέπει να το κάνεις, όμως, για κάποιο λόγο παραμένεις σε αδράνεια;

Νομίζεις πως οι συνθήκες θα γίνουν ευνοϊκότερες στο μέλλον;

Υπάρχει κάποιος που μπορεί να ξέρει τι πρέπει να κάνεις ΕΣΥ στη ζωή σου καλύτερα από ΕΣΕΝΑ;

Υπάρχει καλύτερη περίοδος να ξεκινήσεις αυτό που θες από τώρα; Κάνε ένα βήμα μπροστά! Κάνε το πρώτο βήμα! Πράξε!

Κάθε ατελής πράξη που κάνεις σήμερα «στρώνει» το δρόμο για κάθε τέλεια πράξη που θα κάνεις αύριο.

Μετάφρασε την ιδέα σου σε πραγματικότητα! Μην την αφήνεις απλή σκέψη.

Τη στιγμή που έχεις μια ιδέα  που «σιγοκαίει» μέσα σου, οργανώσου και πράξε. Τότε είναι η κατάλληλη ώρα να δράσεις!

«Ζωντάνεψέ» την ιδέα σου ακόμα κι αν είναι αρχικά ημιτελής.

Το «μισό» και το «ένα» είναι καλύτερα απ’ το «μηδέν» και το «κανένα».

Κι αν η Απραξία, ο Φόβος ή  η Αναβλητικότητα αποτελούν το «μηδέν» και το «κανένα»,

πόσο χώρο αφήνεις στη ζωή σου για τη Δράση

που θα σε κάνει να νιώσεις «ένα»;

Ενισχυτικά άρθρα:

ΕΛΠΙΖΩ: Η λέξη που σε παγιδεύει στην απραξία

«Όχι!» – Η πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου

Να πας κάπου που δεν θες, να μιλήσεις με κάποιον που δεν θες, να δεις κάποιον που δεν θες, να ακούσεις κάποιον που δεν θες, να κάνεις τη χάρη σ’ ένα συνάδελφο ή το αφεντικό, να κάνεις την αγγαρεία του σπιτιού, να πάρεις το τηλέφωνο που σου ζήτησαν, να απαντήσεις στα μηνύματα που έλαβες…

Η εποχή μας «πνίγεται» από μια συνεχή ροή επικοινωνίας. Πολλές φορές συμβαίνει να θεωρούμε ότι όλος ο κόσμος που επικοινωνεί μαζί μας, θέλει συνεχώς κάτι από εμάς.

Και το ερώτημα που προκύπτει είναι το εξής:

Είσαι εδώ για να ικανοποιήσεις τις δικές σου προτεραιότητες ή τις προτεραιότητες των άλλων;

Όταν λες σε όλα «ΝΑΙ» και είσαι πρόθυμος να ικανοποιήσεις τους πάντες, τότε γίνεται ξεκάθαρο ότι υπολογίζεις περισσότερο τις προτεραιότητες των άλλων παρά τις δικές σου.

Μιλώντας για προτεραιότητες, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να σκεφτείς αν έχεις θέσει προτεραιότητες στη ζωή σου κι αν ναι, τι είδους και πόσο τις τηρείς;

Είναι γεγονός πως οι προτεραιότητες παίζουν σπουδαίο ρόλο για την Επιτυχία σου.

Αρκεί ν’ αναλογιστείς ότι για την Επιτυχία σου στις πανελλήνιες εξετάσεις έθεσες προτεραιότητες, για την απόκτηση του πτυχίου σου έθεσες προτεραιότητες, για την ανάδειξη των ταλέντων σου στο χώρο εργασίας σου έθεσες προτεραιότητες, για την απόκτηση ενός βραβείου ή μιας διάκρισής σου έθεσες προτεραιότητες, για την αγορά ενός οχήματος ή για ένα ταξίδι στο εξωτερικό έθεσες προτεραιότητες.

«Θέτω προτεραιότητες» σημαίνει «Βάζω όρια».

Κι όταν «βάζεις» όρια έχεις περισσότερη ελευθερία να πετύχεις αυτά που θες.

Για την επίτευξη των στόχων και των επιθυμιών σου, αλλά και για τη δημιουργία ενός τρόπου ζωής που σε καλύπτει και δεν σε καταπιέζει, θα πρέπει να εξοικειωθείς με τη λέξη «ΟΧΙ».

Θα πρέπει ν’ αναπτύξεις το σθένος να λες «ΟΧΙ» σε όλες τις καταστάσεις, πράγματα και ανθρώπους που προσπαθούν ν’ αποσπάσουν την προσοχή σου και να εστιάσουν πάνω τους όλο το ενδιαφέρον σου.

Το να λέμε «ΟΧΙ» είναι αρκετά δύσκολο. Κι αυτό συμβαίνει, διότι δεν έχουμε εκπαιδευτεί να λέμε «ΟΧΙ», αλλά «ΝΑΙ». Όταν ήμασταν μικροί, μας μάθαιναν πώς να γίνουμε «καλά παιδιά» και τα «καλά παιδιά» δεν λένε «ΟΧΙ».

Αντιθέτως, επειδή φοβούνται ίσως μήπως η άρνησή τους προκαλέσει δυσαρέσκεια, προσπαθούν να ικανοποιήσουν τους πάντες, π.χ. βοηθώντας τη μαμά στις δουλειές του σπιτιού, το μπαμπά στο πλύσιμο του αυτοκινήτου ή τα αδέρφια στο διάβασμα. Κι επαινούνταν γι’ αυτό από το οικογενειακό περιβάλλον. Το «ΟΧΙ» δεν αποτελούσε μια αποδεκτή απάντηση και δεν ήταν λίγες οι  φορές που μπορεί να οδηγούσε σε μια μικρή τιμωρία.

Έτσι, μεγαλώνοντας, μάθαμε να υπολογίζουμε περισσότερο τις προτεραιότητες των άλλων παρά τις δικές μας, όπως και να ιεραρχούμε τις ανάγκες τους σε υψηλότερη θέση έναντι των δικών μας.

Λέγοντας συνεχώς «ΝΑΙ» σε μια προσπάθεια να κρατήσουμε τους πάντες ευχαριστημένους, αυτό που καταφέρνουμε είναι να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας πως είμαστε καλοί και ευγενικοί άνθρωποι, ενώ στην πραγματικότητα δεν γνωρίζουμε πώς να φροντίσουμε τον εαυτό και τις δικές μας ανάγκες.

Μάλιστα, η αλήθεια είναι πως αν δεν βρεθεί κάποιος να σου εξηγήσει ή αν δεν αντιληφθείς ο ίδιος τη σπουδαιότητα που έχουν οι δικές σου προτεραιότητες στη διαμόρφωση της ζωής σου, το πιθανότερο είναι να περάσεις μια ζωή εξ- υπηρετώντας ανάγκες, προτεραιότητες, εγωισμούς κι απωθημένα άλλων.

Για να είσαι «εξωτερικά» καλά, θα πρέπει να είσαι «εσωτερικά» άριστα.

Η ζωή σου έχει τόσο τεράστια σημασία για σένα όσο δεν έχει για κανέναν.  Η σχέση που έχεις γίνεται ομορφότερη μόνο όταν μέσα σου νιώθεις καλά, η επαφή με την οικογένειά σου γίνεται στενότερη μόνο όταν μέσα σου νιώθεις καλά, η επιτυχία στη δουλειά σου έρχεται μόνο όταν μέσα σου νιώθεις καλά.

Και μέσα σου νιώθεις καλά, όταν δεν αφήνεις τον εαυτό σου πίσω. Όταν γνωρίζεις τι αξίζει για σένα και τι όχι, όταν θέτεις προτεραιότητες και βάζεις όρια. Όταν υπάρχει ισορροπία.

Το «ΝΑΙ» ανοίγει πόρτες. Το «ΟΧΙ» τις κλείνει. Ωστόσο, τα αποτελέσματα τους είναι παρόμοια. Αν υπάρχουν μόνιμα «ανοιχτές πόρτες», τότε γνωρίζεις ότι παράλληλα με τις ευκαιρίες που θα εμφανίζονται, θα υποδέχεσαι και δύσκολες καταστάσεις στη ζωή σου, ακριβώς, επειδή δεν θα λες «ΟΧΙ». Από την άλλη πλευρά, οι μόνιμα «κλειστές πόρτες» χτίζουν «τείχη» και σε απομονώνουν, ακριβώς, επειδή δεν λες καθόλου «ΝΑΙ».

Σε μια ζωή γεμάτη από αβίαστα «ΝΑΙ», το «ΟΧΙ» σου προσφέρει ισορροπία.

Αν πεις «ΝΑΙ» σε κάτι που εκ των προτέρων γνωρίζεις ότι σε αποπροσανατολίζει από τα σχέδιά σου, γνωρίζεις ότι σου στερεί πολύτιμο χρόνο ή  γνωρίζεις ότι ταράζει την ψυχική ηρεμία σου, τότε με ένα «ΟΧΙ» θα νιώσεις πολύ πιο ανάλαφρος.

Μετά το πρώτο «ΟΧΙ» αντιλαμβάνεσαι ότι πολλές φορές μπορεί να έχεις άγχος και ανησυχία για μερικά πράγματα που δεν ισχύουν και ότι βάζεις τον εαυτό σου σε μια κατάσταση, την οποία το άλλο πρόσωπο δεν σκέφτεται για σένα.

Συχνά, τις πρώτες φορές που αρνούμαστε, αισθανόμαστε μια ανάγκη ν’ απολογηθούμε, αντί απλώς να πούμε: «Μην το παίρνεις προσωπικά. Θα νιώσω καλύτερα αν δεν το κάνω.»

Ωστόσο, όσο πιο σύντομα μάθεις να χρησιμοποιείς κατάλληλα τη λέξη «ΟΧΙ», θα διαπιστώσεις ότι αποτελεί την πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου.

Πες «ΟΧΙ» …

σε μια συμπεριφορά που δεν σου αξίζει·

σε μια συνήθεια που σε καταστρέφει·

σε μια συνάντηση που σε «ρίχνει»·

σ’ έναν τρίτο καφέ την εβδομάδα με τα ίδια άτομα, όπου θ’ ακούσεις τα ίδια πράγματα·

σ’ ένα τέταρτο ποτό, όταν ήδη από το τρίτο ζαλίζεσαι·

σ’ έναν συγγενή που σου προσθέτει το δικό του φορτίο·

σε μια κατάσταση που σε πληγώνει·

σ’ αυτό που έχεις ξανακάνει και έχεις επανειλημμένα μετανιώσει που το έπραξες·

σε κάτι που φαίνεται καλό, αλλά πιστεύεις πως, αν αρνηθείς, θα έρθει κάτι καλύτερο.

Γνωρίζοντας απόλυτα σε ποιον θα δώσεις αξία, χρόνο, χρήμα, προσοχή, συναίσθημα ή βοήθεια, αλλάζει όλο το νόημα της ζωής σου, διότι αναλαμβάνεις την ευθύνη να πράξεις όσα εσύ επιθυμείς και όχι αυτά που οι άλλοι επιθυμούν για σένα.

Αντί να θυμώσεις με τον εαυτό σου για το χρόνο, την ενέργεια, την υπομονή, το χρήμα, την ηρεμία και τις βλέψεις σου που έχεις ξοδέψει και θυσιάσει ως τώρα, ανάλαβε την ευθύνη να πεις «ΟΧΙ» σε ό,τι δεν σε εξελίσσει.

 Οι επιτυχημένοι άνθρωποι λένε «ΟΧΙ» σε όλα.

Warren Buffet

Αρνήσου αυτό που σε «κρατάει» πίσω. Αξιοποίησε αυτά τα «ΟΧΙ» για να επικεντρωθείς στα σημαντικά «ΝΑΙ» της ζωής σου.

Πες «ΟΧΙ»

σε όσα δεν ταιριάζουν στη ζωή σου…

για να δώσεις χώρο

σ’ αυτά που θα την απογειώσουν…

Ενισχυτικά άρθρα:

Νοοτροπία Ανάπτυξης vs Σταθερή Νοοτροπία – Που ανήκεις;

Μετριότητα: Η μανία να συντασσόμαστε με το Μέσο Όρο