Ζούμε σε μια θαυμάσια, αλλά υπεραπαιτητική εποχή.

Όσο μεγαλώνουμε, οι ευθύνες δεν μειώνονται• αυξάνονται, οι υποχρεώσεις πολλαπλασιάζονται και τα προβλήματα δε σταματούν ποτέ να εμφανίζονται!

Και τι σημαίνει αυτό;

Ότι θα τα παρατήσουμε; Ότι θα αδρανοποιηθούμε;

Ή ότι θ’ «αφήσουμε» τους Στόχους και τα Όνειρά μας στην άκρη;

Κανείς δεν μας υποσχέθηκε μια ζωή χωρίς προβλήματα και κανείς δεν μας είπε ότι θα έρθουν όλα με τον καλύτερο τρόπο στη διαδρομή που «χτίζουμε» τη ζωή μας.

Ωστόσο, όλα τα άτομα που θαυμάζουμε, όλα τα άτομα που έχουν πετύχει σπουδαία πράγματα και έχουν γράψει τη δική τους ιστορία, βίωσαν ομοίως τις δυσκολίες τους. Δεν είχαν πάντοτε υποστηρικτικές συνθήκες ούτε ένα ενθαρρυντικό περιβάλλον.

Μπόρεσαν, όμως, να εντοπίσουν τον τρόπο που θα τους βοηθούσε να σχεδιάσουν τα μελλοντικά βήματά τους παράλληλα με όσα διαδραματίζονταν στη ζωή τους εκείνη την περίοδο.

Βρήκαν, δηλαδή, τον τρόπο να αναγνωρίσουν καλύτερα τους εαυτούς και τις ανάγκες τους κι έπειτα να προχωρήσουν στις αντίστοιχες ενέργειες που θα μεταμόρφωναν τη συνηθισμένη και τυπική ζωή τους σε μια ζωή όπως οι ίδιοι την είχαν φανταστεί.

Αυτό είναι «ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ».

Είναι ο χώρος και ο χρόνος μέσα στον οποίο γίνεσαι ο Ρυθμιστής των δικών σου συνθηκών και ο Δημιουργός ενός ειδικού πλαισίου εντός της καθημερινής ζωής σου, ώστε να μπορέσεις να συμπεριλάβεις μέσα σ’ αυτή κάποια καλοσχεδιασμένα «ΔΙΑΛΕΙΜΜΑΤΑ» που θα κρατούν σε εγρήγορση την Αυτογνωσία σου, θα γεμίζουν πίστη και αισιοδοξία τις σκέψεις σου και θα σου υπενθυμίζουν ποιος πραγματικά είσαι, αλλά και ποιος θες να γίνεις!

Όλα ξεκινούν απ’ το μυαλό μας και απ’ αυτά που επιλέγουμε να εστιάσουμε, αλλά πολλές φορές παρασυρόμαστε από τη ρουτίνα και δεν επιτρέπουμε στον εαυτό μας να βρει χώρο να αναπνεύσει και να σκεφτεί καθαρότερα.

Αυτή τη δυναότητα σου παραχωρεί «ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ»

Μέσα από την ιστορία – διδαχή δύο αδερφών που ξετυλίγεται στις σελίδες του βιβλίου αναδύεται μια ευφυής, πρακτική θεωρία, η Θεωρία των Διαλειμμάτων, η οποία σχεδιάστηκε για να σε βοηθήσει να εντάξεις στην καθημερινότητά σου τις συνθήκες που απαιτούνται για να πετύχεις αυτά που επιθυμείς. Χωρισμένη σε τρεις τομείς, η Θεωρία των Διαλειμμάτων σου παρουσιάζει τους τρόπους για να καλλιεργήσεις Αυτογνωσία, να επεκτείνεις την Αντίληψή σου και να κάνεις Αναδιοργάνωση της ζωής σου, πραγματοποιώντας αντιστοίχως τρία είδη Διαλειμμάτων: το μικρό Διάλειμμα, το Μεγάλο Διάλειμμα και το ΜΜακρύ Διάλειμμα.

Αυτό το βιβλίο έχει σκοπό ν’ αποτελέσει έναν «Φάρο» προσωπικής ενδυνάμωσης και έναν «Φωτεινό Οδηγό» που θα σε καθοδηγήσει στο καλύτερο δυνατό μέλλον σου.

 Άλλωστε, αν δεν κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να δημιουργήσουμε μια ζωή που να έχει Νόημα, να μας αρέσει και να μας γεμίζει . . .

τι στο καλό ήρθαμε να κάνουμε εδώ;

Βρες «ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ» από τις Εκδόσεις Έσοπτρον εδώ: Το «ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ»

Ενισχυτικά Άρθρα

Σεβασμός προς τους άλλους – Ασεβής προς τον εαυτό σου;

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Αν αμελήσουμε να επικεντρωθούμε στα σωστά πράγματα και σε αυτά που έχουν πράγματι σημασία για τη ζωή και την εξέλιξή μας, το μυαλό μας αυτομάτως θα στρέψει την προσοχή του στα προβλήματα.

Είναι στοιχείο της ανθρώπινης φύσης μας ν’ αναζητεί το μυαλό μας τους κινδύνους και τα προβλήματα ΠΡΩΤΑ κι έπειτα να σκέφτεται πιθανές λύσεις.

Μάθε, όμως, το εξής:

Αυτό στο οποίο συγκεντρώνεσαι, ΠΟΛΛΑΠΛΑΣΙΑΖΕΤΑΙ!

Έχεις δει την ικανότητα που έχει ένας μεγεθυντικός φακός να «ανάβει» σπίθες, όταν εκτεθεί με συγκεκριμένο τρόπο στις ακτίνες του Ήλιου; Η εστίαση των ακτινών σε ένα συγκεκριμένο σημείο μέσω του γυαλιού, δημιουργεί μια πολύ μεγάλη δυναμική, η οποία προκαλεί ασυνήθιστα αποτελέσματα.

Αδιαμφισβήτητα, αν συγκεντρώνεσαι μόνο στα προβλήματα ή όσα δεν πάνε καλά στη ζωή σου, τότε αργά ή γρήγορα αυτά θα σε κατακλύσουν. Θα σε πιέσουν τόσο πολύ και θα σε καταστήσουν ανήμπορο να αντιδράσεις, ανήμπορο να σκεφτείς με ηρεμία και να δημιουργήσεις καλύτερες συνθήκες. Όσο επιτρέπεις στα προβλήματα να έχουν «δυνατότερη φωνή» μέσα στο μυαλό σου από τις σκέψεις λογικής, ηρεμίας και εξεύρεσης λύσεων, τόσο θα «χάνεις» επαφή με τη πιθανότητα να αντιστρέψεις μια προβληματική κατάσταση ΥΠΕΡ σου.

Βέβαια, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα προβλήματα.

Είναι μέρος της ζωής μας και δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν.

Συγκεκριμένα, ποτέ στη ζωή μας δεν θα περάσουμε μια εποχή, χωρίς ένα πρόβλημα. Αν δεν έχουμε πρόβλημα στη σχέση, θα έχουμε στην εργασία. Αν δεν έχουμε στην εργασία, θα χαλάσει το αυτοκίνητο. Κι αν δεν έχουμε ούτε αυτό, τότε, ίσως, έχουμε πονόδοντο ή χάσουμε το κινητό μας.

Στην ενήλικη ζωή δεν υπάρχει «problem-free» στιγμή.

Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να είναι κάτι που θα μας αποθαρρύνει. Δεν μας εγγυήθηκε κανείς ποτέ μία ζωή χωρίς προβλήματα. Εδώ ήταν και θα είναι το πεδίο της «μάχης» μας. Η αρένα μας. Και η συμπεριφορά μας, αν δηλαδή θα αντιμετωπίσουμε δυναμικά τα προβλήματα ή αν θα μείνουμε να τα παρακολουθούμε άβουλα και παθητικά, είναι αυτό που θα μας καθορίσει σε Νικητές ή χαμένους.

Οφείλουμε ν’ αναγνωρίσουμε το γεγονός ότι κανένα καλό δεν θα προκύψει με την υπερβολική εστίαση σε οτιδήποτε «κακό» συμβαίνει στη ζωή μας.

Και να σου πω το καλύτερο;

Κανένα πρόβλημα δεν δημιουργήθηκε για να σε κάνει χειρότερο. «Έρχονται» όλα για να σε κάνουν καλύτερο, αν και μόνο αν, συγκεντρώσεις όλη σου την ενέργεια και όλες σου τις πράξεις σε αυτό που πράγματι θα σε κάνει καλύτερο.

Και η συγκέντρωση στα προβλήματα, σίγουρα δεν θα σε κάνει!

Ενισχυτικά Άρθρα

Προετοίμασε το μυαλό σου για το μέλλον

Τρεις παιδικές «τιμωρίες» ως παράγοντες Επιτυχίας στην ενήλικη ζωή

Ή αντίθετα: μπορείς να φτάσεις πάντοτε τόσο «μακριά» όσο πιστεύεις ότι μπορείς.

Όλα ξεκινούν από σένα και αυτά που πιστεύεις για τον εαυτό σου. Είναι πάρα πολλά πράγματα που θες να κάνεις, να δοκιμάσεις, να πετύχεις, αλλά οι σκέψεις που κυριαρχούν στο Νου σου είναι ότι δεν θα τα καταφέρεις, ότι θα αποτύχεις ή χειρότερα πως «είσαι άχρηστος».

Μάντεψε!

Δεν είσαι!

Είσαι απλώς ένας άνθρωπος που παρασύρεται από τις αρνητικές σκέψεις και δεν έχει βρει ακόμα τον τρόπο να «ξεμπλοκάρει» τον εαυτό του από αυτές και να καθοδηγήσει τις σκέψεις του σ’ ένα παραγωγικό γι’ αυτόν περιβάλλον.

Μέχρι σήμερα!

Γιατί εδώ μαθαίνεις πως να αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο και τις δυνατότητές σου διαφορετικά.

Όπως είδες, όλα ξεκινούν από όσα πιστεύουμε. Αυτά που πιστεύουμε «εσωτερικά» για τον εαυτό και τις δυνατοτητές μας, αντικατοπτρίζονται στον «εξωτερικό» κόσμο με τη συμπεριφορά και τις πράξεις μας. Αυτό που πιστεύουμε, «βγαίνει» προς τα έξω!

Άρα, αν πιστέψεις ότι δεν μπορείς να τα καταφέρεις, το πιθανότερο είναι ότι αυτό θα συμβεί. Δεν θα τα καταφέρεις. Διότι, αν από μέσα σου ξεκινάει η πεποίθηση: «Δεν μπορώ…» ή «Δεν είμαι ικανός…», τότε όλες οι «εξωτερικές» ενέργειές σου θα πάρουν τη μορφή που δίνουν οι σκέψεις σου.

Μάθε ένα μυστικό: όλες μας οι πράξεις έχουν το χαρακτήρα που τους δίνουν οι σκέψεις μας και οι σκέψεις μας πηγάζουν από αυτά που πιστεύουμε!

Άλλαξε το «Δεν μπορώ» και καν’ το «Προσπαθώ… », καν’ το «Δοκιμάζω… », καν’ το «Μπαίνω στη διαδικασία να… »

Άλλαξε την ιστορία που λες συνεχώς στο εαυτό σου, αναφέροντας όλες τις αδυναμίες σου και όσα δεν μπορείς να διαχεριστείς. Δημιούργησε μια δυναμική και υποστηρικτική ιστορία για σένα. Φρόντισε ο εσωτερικός μονόλογός σου να σε ενισχύει, όχι να σε αποθαρρύνει!

Μια πεποίθηση δε μεταβάλλεται άμεσα.

Χρειάζεται συνέπεια, χρόνο, καλλιέργεια υγιών «πιστεύω» και μικρών πράξεων που δείχνουν ότι παίρνεις στα σοβαρά τον εαυτό και την ανάπτυξή σου.

Όλα τα «Δεν μπορώ… » που τώρα σκέφτεσαι, μπορείς να τα αλλάξεις, ξεκινώντας από κάποιο απλό και μικρό, όπως π.χ. το πρωινό ξύπνημα ή μια άλλη συνήθεια που θες να εντάξεις στη συμπεριφορά ή το πρόγραμμά σου.

Φτάνουμε τόσο μακριά όσο επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δει και να πιστέψει. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να το «δούμε» στο μυαλό μας και να το πιστέψουμε. Κι αυτό αρκεί για να περάσουμε σε πράξεις που θα το «φέρουν» το πιο κοντά μας.

Γιατί αν το πιστέψουμε, θα το δούμε και «έξω» από το μυαλό μας.

Μην αυτοπεριορίζεσαι. Μη θέτεις όρια στη σκέψη σου, όταν εναλλακτικά μπορείς να τα αφαιρέσεις και να προωθήσεις τη σκέψη σου σε αυτά που επιθυμείς.

Εσύ ορίζεις που μπορείς να φτάσεις και που όχι.

Πήγαινε μ’ αυτά που μπορείς! Πίστεψέ το και δωσ’ του χρόνο.

Στο τέλος, θα δεις πως δεν είναι ότι τόσο καιρό δεν μπορούσες, αλλά ότι δεν είχες δημιουργήσεις τις κατάλληλες συνθήκες στο μυαλό σου που να σε κάνουν να το πιστέψεις!

Ενισχυτικά Άρθρα:

«Τάισε» τ’ όνειρο σου σαν να’ ναι μικρό παιδί!

Αυτοεκπληρούμενη Προφητεία – Πώς οι λέξεις που χρησιμοποιούμε καθημερινά διαμορφώνουν το μέλλον μας;

Ο μινιμαλισμός αποτελεί μια τάση που έχει γνώμονα να σκεφτόμαστε και να ενεργούμε με βάση την ουσία• την αληθινή ουσία των πραγμάτων.

Βέβαια, ας ξεκαθαρίσουμε ότι σαν έννοια δεν προϋποθέτει ότι ήρθε η ώρα να αδειάσουμε τα σπίτια μας και να ζήσουμε με τα απολύτως αναγκαία.

Αντιθέτως, η φιλοσοφία του επινοήθηκε για να μας ταρακουνήσει, υποστηρίζοντας ότι την ευτυχία, το νόημα της ζωής και τη χαμένη μας αυτοπεποίθηση δεν θα την βρούμε μέσα από τα υλικά αγαθά, αλλά από τα άυλα.

Ουσιαστικά εστιάζει στη δημιουργία χώρου για περισσότερα: περισσότερο χρόνο, περισσότερη δράση, περισσότερες φιλίες, περισσότερη συναισθηματική και ψυχική υγεία, δίνοντας έτσι μεγαλύτερη αξία σ’ αυτά που ήδη έχουμε και τα οποία εξυπηρετούν ένα σκοπό ή μας δίνουν χαρά.

Η συσσώρευση υλικών αγαθών δεν μπορεί να γεμίσει το κενό στις ζωές μας και πρέπει να πάρουμε απόφαση ότι το να αγοράζουμε όλο και περισσότερα, χωρίς σκοπό, δεν θα μας κάνει καλύτερους ούτε ευτυχισμένους.

Ως απόδειξη τούτου, οι συγγραφείς του βιβλίου «Κράτα την Ουσία» αναφέρουν τις προσωπικές ιστορίες τους, βάσει των οποίων, αν και είχαν εξαψήφιο ετήσιο εισόδημα, ρετιρέ 180τ.μ., αυτοκίνητα και την τελευταία «λέξη» της τεχνολογίας να τους περιβάλλει, δεν μπορούσε τίποτα από αυτά να γεμίσει το κενό που υπήρχε μέσα τους.

Η κοινωνία μπορεί να μας παρασύρει στο ότι έχουμε ανάγκη όλα αυτά τα πράγματα, αλλά οφείλουμε να ρωτήσουμε τον εαυτό μας: «ΓΙΑΤΙ;» Μας εξυπηρετούν κάποιο σκόπο ή μας δίνουν χαρά;

Τα αντικείμενα, όσο και πολύτιμα ή σημαντικά και αν είναι, δεν κάνουν και εμάς τους ίδιους τους κατόχους τους σημαντικούς και πολύτιμους. Η αξία του ανθρώπου δεν θα πρέπει να «μετριέται» σε χρηματικό ποσό και σε καμία περίπτωση δεν είναι ανάλογη με το ύψος του εισοδήματός του. Αυτά που τελικά «μετράνε» είναι εκείνα που δεν μπορούμε να αγοράσουμε ή να μετρήσουμε.

Είναι χρήσιμο ν’ αναλογιστούμε το εξής: Η απλότητα δεν ισοδυναμεί με έλλειψη και ο μινιμαλισμός δε σημαίνει στέρηση. Και τα δύο οδηγούν στη μεγάλη «εικόνα», στο περισσότερο νόημα.

Τα υλικά αγαθά αποτελούν μέρος της καθημερινότητάς μας, αλλά όχι την ίδια την πραγματικότητά μας. Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει ως άνθρωποι να μην γινόμαστε υποχείρια του υλισμού και της καταναλωτικής μανίας.

Οπότε, ας μην ξεχνάμε ότι είμαστε υπεύθυνοι να δημιουργήσουμε οι ίδιοι τις ζωές μας με τρόπο που μας αποδίδει Νόημα και Ουσία.

*Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Κράτα την ουσία – Κάνε τον μινιμαλισμό τρόπο ζωής» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

1% της ημέρας αρκεί για να νιώσεις παντοδύναμος

Προετοίμασε το μυαλό σου για το μέλλον

Ξεκίνησε χωρίς καμία προδιαγραφή και χωρίς καμία βοήθεια και το μοναδικό του κίνητρο ήταν να τα καταφέρει, ώστε κάνει ευτυχισμένους τους γονείς του. Στα παιδικά του χρόνια πάσχιζε αυτός και τα αδέρφια του όλη μέρα και όλη νύχτα να μπορέσουν να βγάλουν τα προς το ζην. Η προσπάθεια του ξεκίνησε με σκοπό την επιβίωση. Με σκληρή δουλειά και πείσμα για ένα καλύτερο μέλλον.

Αν τον ρωτούσε κάποιος τι ήθελε και τι χρειαζόταν, η απάντηση του θα ήταν: ήθελε πολλά, δεν χρειαζόταν όμως τίποτα παρά μόνον την οικογένεια του. Έχοντας, λοιπόν, ως εφόδιο τις αξίες που του μεταλαμπάδευσαν οι γονείς του, ξεκίνησε τα πρώτα βήματα μέσα στο παρκέ, μαθαίνοντας τα πρώτα κόλπα με την πορτοκαλί μπάλα.

Προσπάθεια, σκληρή δουλειά, υπομονή, άνευ συμβιβασμών και αναλαμβάνοντας πάντα την ευθύνη των πράξεων του με την παράλληλη αξιοποίηση της κάθε στιγμής αποτέλεσαν τη συνταγή για την επιτυχία του και την άνοδο του στην κορυφή του NBA.

Παράλληλα, ο ρατσισμός και η ξενοφοβία τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Αμερική στα πρώτα του βήματα ήταν ο σιωπηλός φόβος του. Οι κακές οι γλώσσες και το μίσος μερικών ανθρώπων δεν κατάφεραν να τον κυριέψουν. Κοιτάζοντας μπροστά για το καλό το δικό του και της οικογένειας του συνέχισε την προσπάθεια χωρίς να υπερυψώνει τα εμπόδια που έβρισκε μπροστά του.

Το ταλέντο αρχίζει να ξετυλίγεται.

Ο Γιάννης βρίσκει τα πατήματα του στον αγωνιστικό χώρο και τα πρώτα συμβόλαια του χτυπούν την πόρτα. Η πρώτη του προσφορά, ένα συμβόλαιο για αρκετές χιλιάδες ευρώ, αλλά και ένα ταξίδι που έπρεπε να κάνει μόνος του, μακριά από την οικογένειά του. Αυτό όμως, δεν ήταν “στα ψιλά γράμματα” του συμβολαίου για τον Γιάννη, στα χείλη του οποίου αποτυπώνεται χαρακτηριστικά “Δεν πάω πουθενά χωρίς την οικογένεια μου”.

Η σκληρή δουλειά και ο ιδρώτας που άφηνε καθημερινά στο παρκέ έφτασε η ώρα να ανταμειφθούν. Και το NBA του χτυπάει την πόρτα. Τα όνειρα του εκπληρώνονται και συνεχίζει να κάνει αυτό που είχε μάθει να κάνει καλά. “Άδραξε την μέρα, δούλεψε σκληρά, προσπάθησε συνεχώς κανένα συμβιβασμό”. Η προσήλωση στους στόχους του και το πείσμα του δεν αφήνουν τίποτα να τον αποπροσανατολίσει.

Τα κατορθώματα ακολουθούσαν το ένα μετά το άλλο, η φήμη του εξαπλωνόταν, ωστόσο ο Γιάννης δεν ξέχασε ποτέ από που ξεκίνησε και τι πέρασε αποδίδοντας τις νίκες του πάντα στην οικογένεια του. Ο Γιάννης λοιπόν, που πλέον έχει εκτοξευθεί στα αστέρια, ζει το απόλυτο όνειρο.

Κλείνοντας, η παρακάτω φράση του σε μία συνέντευξη τύπου “έρχεται” να επισφραγίσει με τον καλύτερο τρόπο τη νοοτροπία του, αυτή της ταπεινότητας και της Επιτυχίας:

“Όταν θυμόμαστε το χθες και πανηγυρίζουμε μιλάει το εγώ μας

Όταν μελετούμε το αύριο πριν την ώρα του μιλάει η έπαρση

Ο μοναδικός δρόμος προς την σεμνότητα είναι να αδειάσουμε το μυαλό μας από τα περιττά και να σκεφτόμαστε το τώρα”

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο « ΓΙΑΝΝΗΣ – Εκτόξευση στα αστέρια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Αυτοαντίληψη: Τι εικόνα έχεις για τον εαυτό σου;

Και ξεκινάμε να σχεδιάζουμε τα πλάνα μας, έχοντας στο νου μας ότι όλα θα γίνουν όπως ακριβώς τα έχουμε σκεφτεί και ότι η επιτυχία θα είναι δεδομένη.

Όμως, συχνά η Επιτυχία που προσδοκούμε δεν «έρχεται» εύκολα.

Αντιθέτως, οι Αποτυχίες είναι αυτές που συναντάμε περισσότερο στα πρώτα ξεκινήματά μας.

Πως σε κάνει να αισθάνεσαι η λέξη Αποτυχία;

Όπως και να νιώθεις, στις μέρες μας η Αποτυχία είναι μια στενή και παρεξηγημένη έννοια, οπότε ας αρχίσουμε να δίνουμε μια πιο ευρεία έκταση σ’ αυτό το θέμα.

«Δεν μπορεί να υπάρξει Επιτυχία, δίχως Αποτυχία»

Σίγουρα, έχεις ακούσει αυτή τη φράση.

Από τη στιγμή που θα ξεκινήσεις να κάνεις κάτι καινούριο, κάτι που ποτέ πριν δεν έκανες, θα πρέπει ν’ αντιληφθείς ότι μια πιθανή Αποτυχία βρίσκεται δίπλα σε κάθε βήμα σου.

Η Επιτυχία δε συμβαίνει άμεσα – σύντομα – ΤΩΡΑ. Από την άλλη, η Αποτυχία μπορεί να συμβεί ακαριαία.

Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να τη φοβόμαστε. Ίσα ίσα θα πρέπει να συμφιλιωθούμε με την ιδέα ότι κάποια στιγμή θα αποτύχουμε.

Και ναι,  θα μας πονέσει, αλλά έχεις σκεφτεί τι σπουδαία μαθήματα έχει να προσφέρει για το μέλλον;

• Εμπειρία:

Αυτό που δοκίμασες, ίσως απέτυχε. Αναμφίβολα, όμως, σε εφοδίασε με πάρα πολλές γνώσεις και πληροφορίες για τη συνέχεια και την επόμενη προσπάθειά σου

• Αυτογνωσία:

Ανακάλυψες τα όριά σου και πιο συγκεκριμένα τα σημεία που είσαι καλός, τα σημεία που δεν είσαι τόσο καλός και τα σημεία που χρειάζεται να βελτιώσεις, ώστε να παρουσιαστείς δυνατότερος την επόμενη φορά

• «Μικραίνει» τον Εγωισμό σου

Οι Αποτυχίες πράγματι είναι δύσκολα διαχειρίσιμες.  Κι αυτό, διότι «χτυπούν» εκεί ακριβώς που πονάμε, δηλαδή στην αμφισβήτηση των δυνατοτήτων μας.

Πολλές φορές, όταν πετυχαίνουμε, δεν μαθαίνουμε. Μαθαίνουμε μόνο μέσα από ήττες και αποτυχίες, γιατί πλήττεται ο εγωισμός μας και αναγκαζόμαστε να αλλάξουμε τον τρόπο που λειτουργούμε. Τότε είναι που πρέπει να ξαναγίνουμε «μαθητές» και να ξαναδούμε τη διαδικασία με τη σεμνότητα που απαιτείται, ώστε εν τέλει να πετύχουμε.

Προς αυτό το σκοπό μπορούν να μας βοηθήσουν ιστορίες ανθρώπων που ήδη έχουν πετύχει τους στόχους τους, έχοντας βέβαια πολλές φορές αποτύχει πριν την επίτευξή τους.

Στο βιβλίο «GROW 2 – Ιστορίες αποτυχίας από ανθρώπους που πέτυχαν» παρουσιάζονται τέτοιες ιδιαίτερα διδακτικές ιστορίες από κορυφαίες και πετυχημένες  προσωπικότητες στο χώρο τους πέτυχαν, ωστόσο αυτή η επιτυχία δεν συνέβη πάντοτε με ευκολίες.

Κλείνοντας, θα αναφέρω δύο φράσεις που συγκράτησα από τους συγγραφείς Θοδωρή Σπηλιώτη και Βαγγέλη Παπαδήμα:

«Η Αποτυχία είναι το φίλτρο για την Επιτυχία» και  «Όσα λάθη και να έχω κάνει, πάλι θα ξανακάνω πολλά. Απλά, βελτιώνομαι λίγο. Ίσως αυτό είναι το νόημα.»

Εύκολα, λοιπόν, καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει μόνο μια Αποτυχία.

Η παραίτηση.

Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

Συνέχισε!

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «GROW 2 – Ιστορίες αποτυχίας από ανθρώπους που πέτυχαν» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Επιτυχία: Αποτέλεσμα Τύχης ή Σκληρής Δουλειάς;

Για τα ευχάριστα είμαστε ευγνώμονες, ενώ για τα δυσάρεστα ευχόμαστε να μην μας είχαν συμβεί ποτέ.

Από το να χάσουμε το πρωινό λεωφορείο και να αργήσουμε στη δουλειά μας, μέχρι το να μας συμβεί ένα ατύχημα ή να κολλήσουμε στην κίνηση και να χάσουμε τη συνέντευξη για τη δουλειά των ονείρων μας.

Πώς μπορούμε λοιπόν να μετατρέψουμε αυτές τις μικρές αναποδιές μας σε επιτυχία;

Την απάντηση την έχει ο Thomas Erikson στο βιβλίο του με τίτλο «Ανάμεσα σε εμπόδια». 

Τα εμπόδια που έχουμε να αντιμετωπίσουμε στο δρόμο για την επιτυχία είναι πολλά. Από την αρχή όμως πρέπει να αντιληφθούμε ότι εμείς έχουμε την ευθύνη για το πώς θα αντιδράσουμε σε όσα μας συμβαίνουν.

Ή σκέψη προηγείται των συναισθημάτων.

Όσο μια κακή σκέψη δημιουργεί άσχημα συναισθήματα τόσο και μια καλή δημιουργεί όμορφα. Αντίστοιχα εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι για όσα κάνουμε, για όσα δεν κάνουμε, για όσα δημιουργούμε και για όσα επιτρέπουμε να συμβούν στη ζωή μας.

Έτσι ήρθε η ώρα να βάλουμε τέλος στα παράπονα για τις δυσκολίες και τις αναποδιές και ν’ αναλαμβάνουμε δράση, στηριζόμενοι τα εξής εφόδια: θέληση και τη δεξιότητα.

Με αυξημένη θέληση έχουμε αυξημένο κίνητρο, ενώ με μειωμένη θέληση πρέπει να επιστρατεύσουμε την υπομονή μας. Όσο για τη δεξιότητα αν είμαστε αρκετά ικανοί στο στόχο να υπερπηδησουμε το εκάστοτε εμπόδιο, βοηθά να το πετύχουμε ευκολότερα. Από την άλλη πλευρά, αν δεν είμαστε τόσο ικανοί, τότε με επιμονή και δίνοντας χρόνο στον εαυτό μας θα καταφέρουμε να βγούμε νικητές. 

Η επιλογή αυτής της προσέγγισης: ότι είμαστε προσωπικά υπεύθυνοι για τις αντιδράσεις μας και ότι οφείλουμε να μάθουμε ν’ αναλαμβάνουμε την ευθύνη με θέληση και με χρήση των δεξιοτήτων, θα αποτελέσει την αφορμή για να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας και να διαβούμε ανάμεσα από τα εμπόδια με τελικό προορισμό την επιτυχία.

Έπειτα ο Thomas Erikson μας αναλύει το ευρέως διαδεδομένο μοντέλο «D.I.S.C.»

(D: κυριαρχία  Ι: έμπνευση S: σταθερότητα C: συμμόρφωση). Σε αυτές τις τέσσερις κατηγορίες χωρίζεται η ανθρώπινη συμπεριφορά και ειδικότερα:

Εντάσσοντας τον εαυτό μας σε κάποια από της παραπάνω κατηγορίες ή σε συνδυασμό αυτών , η εκτενή ανάλυση του συγγραφέα μας μας βοηθά να λάβουμε εύκολα και στοχευμένα συμβουλές που ταιριάζουν με τον τρόπο συμπεριφοράς μας , τις ιδιαιτερότητές μας και να έρθουμε αντιμέτωποι με τα θετικά και αρνητικά στοιχεία του εαυτού μας αυξάνοντας έτσι την αυτογνωσία μας.

Όπως τονίζει ο ίδιος, όλες αυτές οι συμβουλές-οδηγίες μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας μόνο προς το καλύτερο κι αν δεν εφαρμοστούν, απλά θα τοποθετηθούν στο «χρονοντούλαπο» και θα αποτελούν άλλη μια «καμμένη» προσπάθεια.

Γι’αυτό πρέπει να βάλουμε ένα τέλος στην αναβλητικότητα και να μάθουμε να μετατρέπουμε την αποτυχία σε επιτυχία.

Κάπου στη διαδρομή για την επιτυχία ξεχνάμε πράγματα όπως το να σπάσουμε μοτίβα συμπεριφοράς, να βάλουμε τέλος στις κακές συνήθειες, να ξεκινήσουμε μια καινούργια ρουτίνα, να δουλέψουμε σκληρά με επιμονή και ότι η επιβράβευση πηγαίνει στο άτομο που είχε την υπομονή να την περιμένει. 

Ξεκινώντας τον δρόμο προς την επίτευξη του στόχου μας ας κάνουμε μικρές μα σωστές επιλογές. Χρειάζεται χρόνος, αλλά η ανταμοιβή θα έρθει.Αν κάνουμε λάθος επιλογές τότε θα έρθουν αρνητικές συνέπειες, όμως και πάλι χρειάζεται χρόνος για να αντιληφθούμε που βρισκόμαστε να μάθουμε και να το διορθώσουμε.

Η επιτυχία έχει υποκειμενική διάσταση πρέπει να βρούμε μόνοι μας τι είναι αυτό που θα μας οδηγήσει στην ευτυχία-επιτυχία. Πρώτα πρώτα η στάση ζωής θα πρέπει να είναι εναρμονισμένη με τους στόχους μας και φυσικά να ακολουθήσουμε τους εξής κανόνες ώστε να μην χαθούμε στην διαδρομή:

1. Να ξέρουμε γιατί το κάνουμε
2. Να έχουμε έναν σαφή στόχο
3. Προσπαθούμε να πετύχουμε έναν-έναν τους στόχους
4. Τα αποτελέσματα ίσως να μην είναι αρχικά ορατά (ελέγχουμε τακτικά την πρόοδο)
5. Δύναμη και Θάρρος να συνεχίσουμε
6. Μην υποτιμάμε τις δυσκολίες του στόχου
7. Να απομακρύνουμε τους λάθος ανθρώπους από γύρω μας
8. Να μη τα παρατήσουμε

Κλείνοντας, η επιτυχία είναι το αποτέλεσμα των πράξεων που κάνουμε. Γι’ αυτό ας αφιερώσουμε το πιο πολύτιμο αγαθό μας, το χρόνο, ώστε να συλλογιστούμε τι θέλουμε να κάνουμε και που θέλουμε να φτάσουμε.

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Ανάμεσα σε Εμπόδια» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Διόπτρα»

Ενισχυτικά Άρθρα

Ευγνωμοσύνη: Το αντίδοτο σε μια εποχή αρνητισμού

Δύναμη – Που κρύβεις τη δική σου;

Μ’ αυτά τα λόγια, ο Hal Elrod μας ωθεί να σκεφτούμε τους τομείς στη ζωή μας που χρειάζονται βελτίωση και πως μπορούμε εμείς να δράσουμε διαφορετικά προκειμένου να τους εξελίξουμε.

Πως, όμως, θα μπορούσαμε να κάνουμε κάθε πτυχή της ζωής μας καλύτερη ή να πετύχουμε τους στόχους μας, αν συνεχώς τους αναβάλλουμε;

Αυτά τα ερωτήματα αντιμετώπισε ο Hal Elrod μετά από ένα σοβαρότατο ατύχημα που του συνέβη και εμπνεύστηκε «Το Πρωινό Θαύμα».

Εδώ και πολλά χρόνια, «Το Πρωινό Θαύμα» αποτελεί την αιτία επιτυχίας χιλιάδων ανθρώπων ανά τον κόσμο, προβάλλοντας μια δυναμική πρωινή ιεροτελεστία, η οποία στηρίζεται στα εξής επιχειρήματα:

Α. Είμαστε ικανοί να πετύχουμε όσο κάθε άλλος άνθρωπος στη γη

Β. Για να κατακτήσουμε τους στόχους μας χρειάζεται να σταματήσουμε να συμβιβαζόμαστε με κάτι λιγότερο από τον αρχικό στόχο μας.

Γ. Είναι απαραίτητο να έχουμε ένα πρωινό πρόγραμμα στην αρχή της μέρας μας, το οποίο τηρούμε με συνέπεια κι επιμονή, ώστε να βλέπουμε την πρόοδο μας ως προς τους στόχους που θέτουμε.

Ωραία μέχρι εδώ, αλλά η πρωινή ιεροτελεστία τι περιλαμβάνει;

Ο συγγραφέας του βιβλίου «Το Πρωινό Θαύμα» καθιέρωσε 6 βήματα – συνήθειες που χρειάζεται να ενσωματώσουμε στην καθημερινότητά μας προκειμένου να δούμε τη ζωή μας να αλλάζει δραστικά, ήδη από τα πρώτα λεπτά της μέρας.

Πιο συγκεκριμένα, τα βήματα – πρακτικές που προτείνονται για να μας οδηγήσουν σε μια ζωή μέγιστου δυναμικού και αναφέρονται εκτενέστερα στο βιβλίο είναι:

1. Η Σιωπή

Το πρώτο λεπτό που ξυπνάμε, δε χρειάζεται να αναλωνόμαστε σε κάτι που διαταράσσει την ηρεμία μας, όπως το διαδίκτυο ή τα κοινωνικά δίκτυα. Φοράμε σιωπηρά τα ρούχα μας, βούρτσιζουμε τα δόντια μας και πίνουμε ένα ποτήρι νερό.

2. Οι δηλώσεις προς τον εαυτό μας

Αν δεν μιλήσουμε εμείς θετικά στον εαυτό μας, δε θα το κάνει κανείς. Ξεκίνα να αναφωνείς ή να ψιθυρίζεις δηλώσεις που είναι υποστηρικτικές προς εσένα και απαντούν στο «Ποιος θες να γίνεις;», «Τι θες να κάνεις;» και «Γιατί το θες;»

3. Η νοερή απεικόνιση – Οραματισμός

Αφιέρωσε λίγα λεπτά στο να φανταστείς πως ακριβώς θες να είσαι με πλήρη λεπτομέρεια. Αν πρώτα κάνεις εικόνα αυτό που θες να γίνεις, τότε είναι πολύ πιθανότερο να στραφείς με αξιώσεις προς την κατάκτηση αυτού που φαντάστηκες.

4. Η Γραφή

Σημείωσε σκέψεις, στόχους, δηλώσεις, ραντεβού ή γενικά τα σχέδιά σου. Η γραφή σε στυλ σημειωματαρείου βοηθάει στο να μείνεις εντός του προγράμματος που έχεις ορίσει για σένα και σε κρατά σε εγρήγορση αναφορικά με τα αποτελέσματα, αφού μπορείς να σημειώνεις την πρόοδό σου.

5. Η Ανάγνωση

Όπως είπε ο Μαρκ Τουέην: «Αυτός που δε διαβάζει δεν έχει κανένα πλεονέκτημα σε σχέση με αυτόν που δεν ξέρει να διαβάζει», κι αυτό γιατί διαβάζοντας αποκτούμε γνώση, μαθαίνουμε από τις εμπειρίες άλλων, αντλούμε συμβουλές από ειδικούς και εν γένει γινόμαστε σοφότεροι.

6. Η Άσκηση

Το σώμα μας είναι το μοναδικό όχημα που θα μας κουβαλάει για πάντα, οπότε χρειάζεται να το φροντίζουμε καθημερινά με άσκηση που θα μας κρατά υγιείς και σε φόρμα.

Τεράστιο ρόλο στην εφαρμογή αυτών των βημάτων παίζει η επιλογή μας να είμαστε δραστικοί και όχι αναβλητικοί και στο βιβλίο παρέχονται αξιοσημείωτες συμβουλές σχετικά με την αντιμετώπιση της αναβλητικότητας.

Και πριν ολοκληρώσουμε, να αναφέρουμε το εξής:

Μπορεί τα λάθη μας ή η ίδια η ζωή να μας έφερε αντιμέτωπους με δυσκολίες και ανεπιθύμητες καταστάσεις.

Όμως, κάθε μέρα που ξυπνάμε, έχουμε την ευκαιρία να αντιστρέψουμε αυτές τις καταστάσεις από αρνητικές σε θετικές, υποστηρίζοντας τον εαυτό μας ήδη από τα πρωινά του βήματα.

Ξύπνησε νωρίτερα. Βάλε σε τάξη τη ζωή σου.

Και θα εκπλαγείς με το πόσα μπορείς να πετύχεις πριν τις 08.00

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «To Πρωινό Θαύμα» του Hal Elrod που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα:

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Στοχοθεσία – Η διαδικασία που προσθέτει αξία στη ζωή σου

Τότε, ήρθε η ώρα να γνωρίσεις τι πραγματικά συμβαίνει μέσα στο μυαλό σου.

Όσο ακόμα βρισκόμαστε εντός της μήτρας, αναπτύσσονται μέσα μας και ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον δύο διαφορετικοί εγκέφαλοι: ο μετωπιαίος (λογικός) και ο μεταιχμιακός (συναισθηματικός), οι οποίοι οδηγούν σε δύο διαφορετικούς τρόπους σκέψης και αντίδρασης. Όσο μεγαλώνουμε αρχίζουμε να συμπεριφερόμαστε και με τους δύο τρόπους, οπότε γίνονται περισσότερο αισθητές οι μεταξύ τους διαφορές.

Ο συναισθηματικός εγκέφαλος (ζωώδης τρόπος σκέψης) μας βοηθάει να επιβιώσουμε, ενώ ο λογικός εγκέφαλος (ανθρώπινος τρόπος σκέψης) μας ωθεί να ακμάσουμε και να εξελιχθούμε.

Αυτό σημαίνει ότι ο ζωώδης τρόπος σκέψης στηρίζεται στο συναίσθημα. Όταν ένας άνθρωπος συμπεριφέρεται βάσει του ζωώδους τρόπου σκέψης, τότε εκφράζει βιαστικά συμπεράσματα κα απόψεις, είναι απόλυτος, πολλές φορές παράλογος και καταστροφικός. Η πρώτη αντίδρασή του είναι η συναισθηματική έκρηξη, ενώ αποτελεί τον κυριότερο λόγο που κάποιος αισθάνεται ανασφαλής.

Από την άλλη πλευρά, ο ανθρώπινος τρόπος σκέψης στηρίζεται στη λογική. Εξετάζει τα γεγονότα και αναζητά την αλήθεια για να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα, επομένως έχει αναπτυγμένη και την κριτική ικανότητα. Είναι ισορροπημένος και διαλλακτικός, ενώ παραμένει κατά κύριο λόγο ήρεμος και ψύχραιμος.

Είναι σπουδαίο να κατανοήσουμε ότι αυτοί οι δύο εγκέφαλοι συνυπάρχουν μέσα μας. Όταν έχουμε συναισθήματα, σκέψεις και συμπεριφορές που δεν θέλουμε, τότε ο ανθρώπινος τρόπος σκέψης έχει νικηθεί από τον ζωώδη. Αντιθέτως, όταν σε ένα γεγονός πάρουμε χρόνο για να σκεφτούμε και να το αξιολογήσουμε ήρεμα, ώστε να βρούμε την καλύτερη δυνατή λύση, τότε η λογική δεν έχει αφήσει το συναίσθημα να τη συνεπάρει.

Ο ζωώδης τρόπος σκέψης δεν είναι από μόνος του καλός ή κακός. Απλώς, είναι. Απλώς, υπάρχει. Και αφού υπάρχει μας προσφέρεται ως επιλογή.

Εμείς αποφασίζουμε κάθε στιγμή πως θα ενεργήσουμε βάσει της λογικής μας. Μπορούμε πολύ εύκολα να θυμώσουμε, να ξεσπάσουμε, να φωνάξουμε, να εκραγούμε. Όλα αυτά είναι απότοκα του ζωώδους τρόπου σκέψης. Ωστόσο, εμείς είμαστε απόλυτα υπεύθυνοι για τη χαλιναγώγηση των παρορμήσεων και των ενστίκτων μας, αλλά και την αναζήτηση τρόπων αντίδρασης που στηρίζονται στη λογική μας.

Αυτό, άλλωστε, ονομάζεται αυτοκυριαρχία∙ ο έλεγχος που ασκούμε στις αντιδράσεις και τα συναισθήματά μας.

Γιατί, όπως έχουν πει οι αρχαίοι Ρωμαίοι αρκετά χρόνια πριν, «Vincit, qui se vincit», δηλαδή, κυριαρχεί όποιος κυριαρχεί στον εαυτό του.

Και για να κυριαρχήσεις στον εαυτό σου, θα πρέπει να μάθεις να κυριαρχείς στα συναισθήματά σου.

Με δύο τρόπους κυριαρχούμε στα συναισθήματά μας, όταν αυτά εκρήγνυνται: είτε στρέφεις την προσοχή σου σε κάτι άλλο, για παράδειγμα σε μια εργασία είτε τα εξωτερικεύουμε τα συναισθήματά μας σε κάποιον φίλο, κάποιον που είναι πρόθυμος να μας ακούσει, ώστε να ξεσπάσουμε και να ηρεμήσουμε.

Θυμήσου, ότι δεν είσαι τα συναισθήματά σου, αλλά είσαι οι αποφάσεις σου. Τα συναισθήματα βρίσκονται μέσα μας ως παραδείγματα για το πώς να ενεργήσουμε. Είναι μια πρόταση που εμείς επιλέγουμε, αν θα την αποδεχτούμε.

Κάνε τη σωστή επιλογή.

• Εμπνευσμένο από το βιβλίο «Το Παράδοξο του Χιμπατζή» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά Άρθρα:

Πως οι Αποφάσεις διαμορφώνουν τη ζωή μας κατά τον Steve Jobs;

Μετριότητα: Η μανία να συντασσόμαστε με το Μέσο Όρο

Όχι μόνο σπουδαίο, αλλά το μέγιστο, θα μπορούσε να απαντήσει κάποιος.

Πράγματι, αν κάτι μας ξεχώρισε και μας επέτρεψε να δημιουργήσουμε λαμπρούς πολιτισμούς, να καταφέρουμε σπουδαία επιτεύγματα και να προοδεύσουμε ως είδος, αυτό είναι η Επικοινωνία.

Τι συμβαίνει, όμως, όταν η Επικοινωνία μεταξύ μας «δεν πάει καλά»;

Στο βιβλίο «Μιλώντας σε αγνώστους» του Malcolm Gladwell γίνεται λόγος για τις περιπτώσεις και τις αιτίες που ενδεχομένως μια απλή καθημερινή συναναστροφή, μια σύντομη επικοινωνία με έναν άγνωστο, μπορεί να πάρει καταστροφικές διαστάσεις.

Είναι γεγονός πως η επαφή με έναν άγνωστο δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση.

Συνήθως, όταν αλληλεπιδρούμε με αγνώστους οδηγούμαστε στην παγίδα να πιστέψουμε ότι οι πληροφορίες που μοιράστηκαν μαζί μας είναι μοναδικές και πολύτιμες. Προσπαθούμε να τους «διαβάσουμε» από αυτά που ισχυρίζονται, όμως στην πραγματικότητα φαίνεται πως κάτι δεν πηγαίνει καθόλου καλά με τα εργαλεία και τις τεχνικές που εφαρμόζουμε για να τους κατανοήσουμε με αποτέλεσμα να φτάνουμε σε σημείο να «πέφτουμε» από τα σύννεφα, όταν βλέπουμε στους άλλους συμπεριφορές που δεν είχαμε υπολογίσει ότι θα μας έδειχναν.

Γιατί, όμως, είναι τόσο δύσκολο να κατανοήσουμε έναν άγνωστο;

Σύμφωνα με το συγγραφέα, οι λόγοι που μας επηρεάζουν είναι τρεις:

1. Αυτόματη επιλογή αλήθειας

Οι άνθρωποι κατά βάθος πιστεύουμε εύκολα τους άλλους ανθρώπους. Τους εμπιστευόμαστε.

Αν για παράδειγμα σας παρουσιάσω ένα σύντομο βίντεο στο οποίο εκατό άνθρωποι αφηγούνται μια ιστορία και είναι χωρισμένοι σε πενήντα αληθινές ιστορίες και πενήντα ψευδείς, θα είστε σε θέση να αναγνωρίσετε τις ψευδείς;

Σπάνια μπορούμε να αντιληφθούμε τις ψευδείς ιστορίες λόγω της αυτόματης επιλογής αλήθειας που μας διακατέχει.

Αυτή ορίζει ότι συνηθίζουμε να πιστεύουμε ανθρώπους, όταν δεν υπάρχει κάτι που να μας κάνει να αμφιβάλλουμε.

2. Διαφάνεια

Δηλαδή με άλλα λόγια, ειλικρίνεια και εντιμότητα. Αυτό περιμένουμε από όλες μας τις αλληλεπιδράσεις.

Να είναι ειλικρινείς και να παρουσιάζουν αυτό που πραγματικά είναι.

Για παράδειγμα, ο συγγραφέας επισημαίνει ότι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα Διαφάνειας αποτελεί η διάσημη σειρά «Τα φιλαράκια». Απλώς, κοιτώντας τις εκφράσεις του προσώπου τους, γνωρίζεις τι λένε και τι συμβαίνει. Μπορείς να το παρακολουθήσεις χωρίς ήχο και πάλι να αντιλαμβάνεσαι πλήρως τις σκηνές.

Ωστόσο, στην πραγματική ζωή δε συμβαίνει αυτό. Δεν υπάρχει σε τόσο μεγάλο βαθμό η Διαφάνεια που πολύ εύκολα απεικονίζουν οι ηθοποιοί στην τηλεόραση και αυτό είναι κάτι που δυσκολεύει την αληθινή επικοινωνία μεταξύ μας.

3. Σύζευξη

Ο τελευταίος, μα πολύ ουσιαστικός λόγος μη ορθής επικοινωνίας.

Αποτυγχάνουμε να επικοινωνήσουμε σωστά και παρερμηνεύουμε τις ενέργειες κάποιου, επειδή δε λαμβάνουμε υπόψη το χώρο, το χρόνο και τα συμφραζόμενα.

Σύζευξη, λοιπόν, παρουσιάζεται όταν οι συμπεριφορές είναι συνδεδεμένες με κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες και περιστάσεις.

Για παράδειγμα, εντελώς διαφορετικά συμπεριφέρεται ένας υπάλληλος, όταν τυχαίνει να διανύει έναν μεγάλο έρωτα στη ζωή του και εντελώς διαφορετικά, αν η οικογένειά του αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Πως αποφεύγουμε, λοιπόν, τα λάθη στην επικοινωνία;

Πως θα μιλήσουμε σε έναν άγνωστο;

Με ανθρωπιά και σεβασμό.

Με προσοχή και με μια προθυμία να εξετάσουμε πράγματα πέρα από το άγνωστο πρόσωπο, όπως οι περιστάσεις για τις οποίες επικοινωνείτε, το μέρος που λαμβάνει χώρα η αλληλεπίδραση και, φυσικά, η ώρα.

Μ’ αυτό τον τρόπο θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε ένα πιο ισχυρό πλαίσιο επικοινωνίας που θα μας επιτρέψει να αντιληφθούμε περισσότερα για κάθε άγνωστο άτομο που ερχόμαστε σε επαφή.

• Το βιβλίο «Μιλώντας σε αγνώστους» του Malcolm Gladwell, κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Ενισχυτικά Άρθρα:

Νοοτροπία Ανάπτυξης vs Σταθερή Νοοτροπία – Που ανήκεις;

Πως εμπιστεύομαι (ξανά) τον εαυτό μου;

Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων  ήρθε για να σε ταρακουνήσει, να σε ωθήσει στη δράση και να σε βοηθήσει ν’ αναδείξεις τον καλύτερο εαυτό σου.

Όλοι μας έχουμε βιώσει στιγμές που διστάζουμε να εκφραστούμε, ντρεπόμαστε να πούμε την άποψή μας, δειλιάζουμε να δοκιμάσουμε κάτι νέο, αναβάλλουμε κάτι που γνωρίζουμε πως πρέπει να γίνει, αποφεύγουμε να πάρουμε αποφάσεις, διπλοσκεφτόμαστε και υπεραναλύουμε τις σκέψεις μας. Σωστά;

Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων και η εντυπωσιακά απλή τεχνική του βάζουν έναν φραγμό σε όλα αυτά που σε κρατούν καθηλωμένο σε μια συμπεριφορά αρνητισμού· γεμάτη φόβο, ανασφάλεια και δικαιολογίες.

– Τι είναι ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων;

– Η αντίστροφη μέτρηση 5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!

Οι πιο προφανείς πραγματικότητες είναι και αυτές που δυσκολευόμαστε να δούμε, να εξηγήσουμε και να κάνουμε. Θες να ξεκινήσεις γυμναστική; Γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις κι όμως δεν το κάνεις! Θες να πεις την ιδέα σου στον προϊστάμενο; Γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις κι όμως δεν το κάνεις! Θέλεις ν’ αποχωρήσεις από μια σχέση ή να την βελτιώσεις; Γνωρίζεις τι πρέπει να κάνεις κι όμως δεν το κάνεις.

Στα παραπάνω παραδείγματα ξέρουμε τι θέλουμε να κάνουμε, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε κι όμως δεν το κάνουμε. Δεν δρούμε. Για κάποιο λόγο το αναβάλλουμε. Αφήνουμε τη στιγμή να «χαθεί». Παραμένουμε παθητικά στη ζώνη άνεσής μας. Κι έπειτα, αυτή η αναβολή γίνεται συνήθεια που σταδιακά παγιώνεται σε κάθε καινούριο πράγμα που θέλουμε να δοκιμάσουμε.

Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων σε ενεργοποιεί.

Πέντε δευτερόλεπτα αρκούν. Με την αντίστροφη μέτρηση «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!», συμβαίνουν πραγματικά θαύματα στον εγκέφαλο. «Απογειώνεσαι σαν πύραυλος της NASA», όπως αναφέρει και η συγγραφέας, Mel Robbins. Στην ουσία αυτό που συμβαίνει με την αντίστροφη μέτρηση είναι ότι διακόπτεις το μοτίβο της συνεχόμενης ροής των σκέψεών σου και δημιουργείς ένα νέο μοτίβο που είναι υποστηρικτικό προς αυτό που θέλεις να κάνεις.

Όταν θέλουμε να δοκιμάσουμε κάτι νέο, ο εγκέφαλός μας θα προσπαθήσει να μας αποτρέψει, επειδή λατρεύει τη συνήθεια και το γνώριμο. Καθετί καινούριο που θα διαταράξει τη μέχρι πρότινος ισορροπία, αντιμετωπίζεται από τον εγκέφαλο ως απειλή. Οπότε, θα χρησιμοποιήσει όλες τις δικαιολογίες και τα αρνητικά σενάρια για να σε αποθαρρύνει να αλλάξεις. Θα πρέπει να παρέμβεις πριν σ’ επηρεάσουν αυτές οι σκέψεις και ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων επινοήθηκε ακριβώς γι’ αυτό!

Για παράδειγμα, εάν ξυπνάς αργά και θέλεις να υιοθετήσεις τη συνήθεια να ξυπνάς νωρίτερα, αυτό που πρέπει να κάνεις μόλις ακούσεις το ξυπνητήρι είναι να μετρήσεις: «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!» και να σηκωθείς αυτόματα, δίχως να δώσεις το περιθώριο στον παλιό εαυτό σου να πατήσει αναβολή ή να απενεργοποιήσει το ξυπνητήρι. Παρόμοια διαδικασία μπορεί να λάβει χώρα και στη διαδικασία της γυμναστικής «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!» και σηκώνεσαι από τον καναπέ, ξεκινάς το τρέξιμο ή παίρνεις θέση για κάμψεις. Είναι σαν να δρας πριν καν προλάβεις να σκεφτείς. Σαν να ενεργοποιείσαι πριν εμφανιστούν οι δικαιολογίες της βαρεμάρας και του «ξεβολέματος».

Για τη συγκεκριμένη τεχνική δεν απαιτείται να έχεις κίνητρο. Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων σου προσφέρει το χρονικό πλαίσιο και τη μεθοδολογία να αλλάξεις άμεσα αυτό που σε κρατάει στάσιμο. Χρειάζεται μόνο να γνωρίζεις τι ακριβώς πρέπει να κάνεις, όταν η αντίστροφη μέτρηση φτάσει στο 1 και να ενισχύσεις αυτή τη διαδικασία με όλο σο το κουράγιο.

Πως θα αξιοποιήσεις τον Κανόνα των 5 Δευτερολέπτων υπέρ σου;

Η απλότητα αυτού του Κανόνα είναι και αυτό τον κάνει ξεχωριστό και αποτελεσματικό. Όταν πρόκειται να κάνεις κάτι σημαντικό, όπως να πραγματοποιήσεις μια κλήση που σε αγχώνει, να κάνεις μια δύσκολη κουβέντα με το σύντροφό σου, να πάρεις μια σημαντική απόφαση στην εργασία σου, να ξεκινήσεις δυναμικά μια νέα συνήθεια και οι πρώτες σκέψεις σου είναι να το αναβάλλεις επειδή βαριέσαι, φοβάσαι ή ντρέπεσαι, τότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να μετρήσεις αντίστροφα «5, 4, 3, 2, 1 … Πάμε!» και να δράσεις. Να «απογειωθείς». Χωρίς δεύτερες σκέψεις. Χωρίς δικαιολογίες. Χωρίς δυσανασχέτηση. Μετράς και σηκώνεσαι!

Η αντίστροφη μέτρηση εξυπηρετεί δύο σκοπούς:

Πρώτον, επικεντρώνει απόλυτα τη συνειδητή προσοχή σου στο αντίστροφο μέτρημα απομακρύνοντας ταυτόχρονα άλλες σκέψεις που κάνεις ασυνείδητα και δεύτερον, εστιάζει στον αριθμό 1 ως σημείο έναρξης της νέας προσπάθειας. Μια κανονική μέτρηση από το 1 έως το 5 δεν θα μπορούσε να έχει αυτό το χαρακτήρα, αφού μετά το 5 έρχεται το 6, μετά το 7 και πάει λέγοντας. Ενώ, μετά το 1, σειρά έχουν οι πράξεις σου.

Τι αποτελέσματα θα δεις χρησιμοποιώντας τον Κανόνα;

Η σημαντικότερη αλλαγή που θα σου επιφέρει είναι ότι θα δεις τον εαυτό σου δραστήριο και αποφασιστικό. Παράλληλα με τη δράση και την αποφασιστικότητα, θα χτίζεται η αυτοπεποίθησή σου και θα αυξάνεται η εμπιστοσύνη που θα έχεις στον εαυτό σου. Η αναβλητικότητα δεν θα αποτελεί πλέον μέρος της συμπεριφοράς σου και η ανασφάλεια σταδιακά θα δίνει τη θέση της στη σιγουριά. Η χαρά και η διάθεσή σου θα επανέλθουν κι όσο περνάει ο καιρός τόσο θ’ απολαμβάνεις τη χρησιμότητα αυτού του Κανόνα σε πολλές πτυχές τις ζωής σου.

Και ολοκληρώνοντας να σου υπενθυμίσω:

Ποτέ δεν θα νιώσεις απόλυτα έτοιμος να επιχειρήσεις μια αλλαγή ή ξεκινήσεις κάτι νέο.

Γι’ αυτό σταμάτα να εύχεσαι

και άρχισε να πραγματοποιείς.

* Το βιβλίο «Ο Κανόνας των 5 Δευτερολέπτων» της Mel Robbins κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Ενισχυτικά άρθρα:

ΕΛΠΙΖΩ: Η λέξη που σε παγιδεύει στην απραξία

Ανάλαβε Δράση – Πως η Πράξη σε οδηγεί σε μονοπάτια που η Απραξία αγνοεί

Αν αυτή τη στιγμή γνωρίζεις πολύ καλά αγγλικά, είναι, γιατί σταδιακά έμαθες τη γλώσσα, προσαρμόστηκες στους κανόνες της και έκανες χρήση της, ώσπου η όλη διαδικασία έγινε συνήθεια. Και η γλώσσα έγινε «κτήμα» σου.

Αν αυτή τη στιγμή διατηρείς το σώμα σου γυμνασμένο, είναι, γιατί έμαθες να αθλείσαι, προσαρμόστηκες στις απαιτήσεις (τήρηση προγράμματος, διατροφή κ.α.) και συνέχισες να γυμνάζεσαι, ώσπου η διαδικασία έγινε επαναλαμβανόμενη. Και η γυμναστική έγινε μέρος της καθημερινότητας σου.

Σε πόσα ακόμη πράγματα παίζει τόσο σπουδαίο ρόλο η συνήθεια στη ζωή μας;

Ζεις τη ζωή που θες; Εργάζεσαι στη δουλειά των ονείρων σου; Οδηγείς το αυτοκίνητο που σου αρέσει; Κάνεις τα ταξίδια που ήθελες να κάνεις στη ζωή σου;

Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν κάνουν πραγματικότητα αυτά που επιθυμούν και αυτό οφείλεται στις συνήθειες τους. Συγκεκριμένα, υπάρχει μια συνήθεια που οι περισσότεροι εξασκούν συνεχώς, δίχως να το αντιλαμβάνονται και αυτή είναι η συνήθεια του να μην αποφασίζουν.

Η αναποφασιστικότητα είναι μια συνήθεια που αναπτύσσεται όταν είμαστε νέοι. Ειδικά στη γενιά μας, έχουμε μάθει να επιλέγουν και να αποφασίζουν άλλοι για μας. Όσο προχωρούν τα χρόνια στην εκπαίδευση, από το σχολείο μέχρι το πανεπιστήμιο, η συνήθεια της αναποφασιστικότητας μονιμοποιείται, διότι ποτέ δε μας διδάσκεται η αξία της ικανότητας λήψης ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ.

Η Αποφασιστικότητα, η ικανότητα να αποφασίζεις γρήγορα, είναι κάτι που καλλιεργείται. Κάτι που μπορεί να αναπτύσσεται διαρκώς και να γίνει συνήθεια μέσω της μάθησης της ουσίας της, της προσαρμογής σου σε στιγμές που απαιτούν λήψη Αποφάσεων, της εξάσκησης της και της πίστης στον εαυτό σου ότι μπορείς να τα καταφέρεις.

Είμαστε οι αποφάσεις μας.

Ακόμα και η μη λήψη αποφάσεων συνιστά, ίσως, μια βολική απόφαση για κάποιον, αφού επιλέγει να παραμείνει αμέτοχος.

Το να μην σηκώνεσαι στην ώρα σου είναι μια Απόφαση. Το να μένεις σε μια δουλειά που δεν σε καλύπτει είναι μια Απόφαση.  Το να μην τρως υγιεινά είναι μια Απόφαση. Το να μιλήσεις απότομα στα παιδιά σου είναι μια Απόφαση. Το να παραμένεις σε μια σχέση που δε σε σέβεται ή δε σου αξίζει είναι μια Απόφαση. Το να μην τηλεφωνήσεις στους γονείς σου είναι μια Απόφαση. Το να μην πεις την ιδέα σου σε μια διάσκεψη είναι μια Απόφαση.

Αυτό που αλλάζει τη ζωή μας είναι η δράση. Και η δράση είναι προϊόν της Απόφασης για δράση. Θα πρέπει να διασφαλίσεις ότι θα πιέσεις συνειδητά τον εαυτό σου να αποφασίσει τι θέλει και να δράσει. Γιατί η συνήθεια σε βαλτώνει στο ίδιο γνώριμο περιβάλλον και σε ωθεί να κάνεις τα ίδια με χθες.

Ο σπουδαιότερος λόγος που οι άνθρωποι δεν παίρνουν Αποφάσεις είναι επειδή δεν ξέρουν πως να φτάσουν στο αποτέλεσμα που επιθυμούν. Άρα, συνεχίζουν να κάνουν πράξεις που γνωρίζουν ποιο αποτέλεσμα θα έχουν και γι’ αυτό η ζωή τους δεν αλλάζει ποτέ.

Πριν τη λήψη Αποφάσεων, οφείλεις να γνωρίζεις τι αποτελέσματα θες να έχεις. Έπειτα, να προβαίνεις σε πράξεις που οδηγούν προς την κατεύθυνση των αποτελεσμάτων που επιθυμείς και όχι προς άλλες άσχετες κατευθύνσεις. Και, τέλος,  να απαιτείς από τον εαυτό σου να αναμένει τα αποτέλεσμα. Οι πράξεις σου θα πρέπει να ενισχύουν την αναμονή των αποτελεσμάτων σου και η αναμονή τις επόμενες πράξεις σου.

«Δεν μπορείς να ενώσεις τις τελείες της ζωής σου κοιτάζοντας μπροστά, αλλά μόνο κοιτάζοντας προς τα πίσω. Επομένως, πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη ότι οι τελείες θα ενωθούν με κάποιο τρόπο στο μέλλον σου. Γι’ αυτό θα πρέπει να πιστεύεις σε κάτι · το ένστικτο, το πεπρωμένο, τη ζωή, το κάρμα, οτιδήποτε»

Steve Jobs

Παρομοιάζοντας τις τελείες με σταθμούς της ζωής σου, στους οποίους έφτασες με τις επιλογές και τις αποφάσεις σου, ο Jobs ορίζει με πανέμορφο τρόπο τη δυναμική που έχουν οι αποφάσεις στην πορεία της ζωής μας.

Το σημείο που συμβαίνει κάθε αλλαγή είναι η Απόφαση.  Όλα όσα επιθυμείς στη ζωή σου, έρχονται μέσω της Απόφασης να τα αποκτήσεις.

Μια Απόφαση, για να είναι επιτυχημένη, οφείλει να έχει σαφήνεια και να καθορίζει επακριβώς αυτό που θες να πετύχεις με αυτή.

Η πραγματική Απόφαση είναι το στάδιο στο οποίο τερματίζεις την ύπαρξη κάθε πιθανότητας να συμβεί κάτι άλλο πέρα από αυτό που αποφάσισες.

Μια πραγματική Απόφαση συνδυάζεται με την Αφοσίωση.

Με την έννοια Αφοσίωση, εννοούμε την πλήρη στήριξη της Απόφασης σου από την πλευρά σου, για όσο διάστημα διαρκεί, αρκεί να έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Η υγιής δήλωση που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου προκειμένου να παραμείνεις αφοσιωμένος στην Απόφαση σου είναι:  «Είτε αυτό που επέλεξα είναι δύσκολο, είτε είναι εύκολο, θα γίνει από εμένα, γιατί το αποφάσισα.»

Παίρνοντας μια Απόφαση συντελείς μια τομή στην πορεία της ζωής σου. Είναι σαν να τέμνεις την έως τώρα «οριζόντια» ευθεία της ροής των γεγονότων με μια «κάθετη», δημιουργώντας έτσι νέα δεδομένα.

Όταν παίρνεις μια Απόφαση σημαίνει ότι παραβλέπεις τις διάφορες «γνώμες» που σχολιάζουν την επιλογή σου. Αν οι «γνώμες» ήταν προϊόντα, η τιμή τους θα ήταν εξευτελιστική. Εάν επηρεάζεσαι από τις «γνώμες» των άλλων, ενώ καταλήγεις σε Αποφάσεις, δεν θα τα καταφέρεις στο εγχείρημα σου, διότι δεν θα έχει τη δική σου προσωπική «ταυτότητα». Εξέτασε ποιες «γνώμες» προσφέρουν «υγεία» σε αυτό που θες να κάνεις και ποιες το καταδικάζουν, δίχως λόγο και, το κυριότερο, απόφυγε να «αγοράσεις» τις δεύτερες.

Έχεις το δικό σου νου. Το δικό σου μυαλό. Χρησιμοποίησέ τα για να καταλήξεις σε στις δικές σου Αποφάσεις.

Προσωπικά, υπήρξαν δύο σημαντικές Αποφάσεις που έλαβα και άλλαξαν πλήρως την πορεία της ζωής μου.

1^η Απόφαση: Να ζήσω τη ζωή στο δικό μου «επίπεδο» · όχι στο «επίπεδο» των άλλων.

Αποφάσισα να ζήσω τη ζωή σύμφωνα με τα δικά μου θέλω, τα δικά μου πιστεύω, να ικανοποιήσω τα δικά μου όνειρα, να αναπτύξω το δικό μου τρόπο επικοινωνίας και διασύνδεσης με τους ανθρώπους, να ορίσω την καθημερινότητά μου με τέτοιο τρόπο, ώστε ν’ ανυπομονώ να σηκωθώ το πρωί νωρίς για να κάνω όλα αυτά που θέλω, να δω όσους θέλω να δω και να εργαστώ με τον τρόπο που αποδίδω καλύτερα.

2^η Απόφαση: Πρώτα να γνωρίζω τι είμαι, έπειτα να δείχνω τι είμαι και τέλος να λέω τι είμαι.

Θεωρώ ότι η αυτογνωσία είναι το παν και η φλυαρία το απόλυτο τίποτα. Στο ενδιάμεσο, επιτρέπω στις πράξεις να αναδείξουν αν όσα λέω ταυτίζονται με όσα είμαι.

Η διαδικασία, εύκολη ή δύσκολη, αλλά απόλυτα συνειδητή κράτησε δυο χρόνια και ακόμα συνεχίζεται.

Σε ορισμένα σημεία της ζωής μας έρχεται μια στιγμή που αυτό που δεν σου έμαθε ποτέ κανείς, οφείλεις να το διδάξεις ο ίδιος στον εαυτό σου. Ενθάρρυνε τον εαυτό σου να αναπτύξει τη συνήθεια της Απόφασης. Μην τον αφήνεις να «πλέει» μέσα σε διλήμματα και πιθανές εκδοχές. Ακόμα και η λήψη μιας λανθασμένης Απόφασης είναι καλύτερη από τη μη λήψη της, διότι σου προσφέρει εμπειρία. Αποφάσισε και δράσε.

Ενίσχυσε την προσωπική σου ικανότητα λήψης Αποφάσεων…

Ξεπέρασε τα αδιέξοδα που έχουν δημιουργηθεί…

Και αποφάσισε να ορίσεις νέα τροχιά στη ζωή σου…

Ενισχυτικά άρθρα:

Αναβλητικότητα – Σπάσε τη συνήθεια

Αυθεντικότητα – Ζεις όπως θέλεις ή όπως «πρέπει»;

Φέτος, θα ήταν η χρονιά που θα έδινες τον καλύτερο εαυτό σου. Τον πιο υπεύθυνο. Τον πιο πειθαρχημένο. Τον πιο σοβαρό. Υποσχέθηκες σε σένα ότι θα ήσουν πιο επιμελής από ποτέ, ότι θα ακολουθούσες το πρόγραμμα μέχρι τέλους και ότι δεν θα άφηνες τίποτα να επηρεάσει την πορεία σου.

Μόνο που έφτασε ο Απρίλιος. Κι ακόμα δεν γνωρίζεις ακριβώς πότε και με ποιον τρόπο θα εξεταστείς. Εσύ που προετοιμαζόσουν για την τελική ευθεία, έμαθες, τελικά, πως ο τερματισμός θα «βρίσκεται» λίγα μέτρα μακρύτερα.

Έχεις αντοχές;

Η κατάσταση που βιώνουμε, άλλαξε τα δεδομένα. Τον τρόπο που ζούμε, τον τρόπο που σκεφτόμαστε, τον τρόπο που επικοινωνούμε. Δεν υπάρχει τίποτα που να είχαμε υπολογίσει και να παρέμεινε όπως ακριβώς το σχεδιάζαμε. Αυτή η υγειονομική κρίση έτυχε να συμβεί κατά τη διάρκεια της πιο κρίσιμης χρονιάς σου. Τη χρονιά που δεν ήθελες να συμβεί τίποτα που να σου αποσπάσει την προσοχή και τίποτα που να πάει «στραβά».

Όμως, σου έχω νέα. Η χρονιά δεν τελείωσε. Η χρονιά παρατάθηκε. Όπως και η υπόσχεση που έδωσες στον εαυτό σου.

«Γιατί σε μένα;», «Έπρεπε να γίνει τώρα;», «Πάλι τα ίδια», «Δεν με θέλει με τίποτα», «Όλα γίνονται για να μην πετύχω», «Πόσο άτυχος είμαι πια;» σου θυμίζουν κάτι αυτές οι φράσεις; Τις σκέφτηκες; Τις είπες; Τις πίστεψες;

Αν ναι, να τις ξεχάσεις. Να τις διαγράψεις από το λεξιλόγιο και τη νοοτροπία σου, γιατί δε θα σε οδηγήσουν πουθενά. Στη ζωή μας συμβαίνουν διάφορες καταστάσεις που δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Καταστάσεις που δεν «τυχαίνουν μόνο σε σένα», αλλά είναι κοινές για όλους.

Αυτό που θα σε βοηθήσει να ξεπεράσεις οποιαδήποτε κατάσταση που είναι ίδια για όλους είναι να καθορίσεις την αντίδρασή σου. Αυτή είναι η μόνη που ελέγχεις. Η αντίδρασή σου σε μια κατάσταση είναι αυτή που καθορίζει το αποτέλεσμα των ενεργειών σου. Η συνηθισμένη αντίδραση φέρνει συνηθισμένα αποτελέσματα κι εσύ βρίσκεσαι στο σημείο που τα συνηθισμένα αποτελέσματα δεν ικανοποιούν την προσπάθεια, τις φιλοδοξίες και τα όνειρά σου.

Θέλεις κάτι δραστικότερο, κάτι παραγωγικότερο, κάτι που να σε ωθήσει να κάνεις τη διαφορά. Και αυτό μπορεί να γίνει με τρία βήματα:

1. Όπου κρίση και ευκαιρία

Αυτό που πρέπει να γνωρίζεις είναι ότι δεν ήρθε το τέλος του κόσμου. Ήρθε μια μικρή καθυστέρηση. Μια κρίση που θα περάσει. Και σε περιόδους κρίσεων παρουσιάζονται οι κατάλληλες ευκαιρίες, αρκεί να τις εντοπίσεις και να τις εκμεταλλευτείς. Τώρα έχεις πλέον περισσότερο χρόνο να εστιάσεις στο διάβασμά σου και κυρίως να επαναπροσδιορίσεις τα δυνατά και αδύνατα σημεία σου. Μπορείς να θεμελιώσεις όσα ήδη ξέρεις, ώστε να σιγουρευτείς και ν’ αποκτήσεις περισσότερη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου και από την άλλη πλευρά μπορείς να επανεξετάσεις θέματα που δεν είχες κατανοήσει πλήρως με αποτέλεσμα να σε κάνουν να νιώθεις ανασφαλής όλο το προηγούμενο διάστημα.

2. Θετικός εσωτερικός μονόλογος

Οφείλεις στον εαυτό σου να προσέχεις αυτά που σκέφτεσαι και αυτά που πιστεύεις για τον εαυτό σου. Τον εσωτερικό μονόλογό σου. Οι σκέψεις του τύπου: «Διαβάζω για τις εξετάσεις, αλλά κανείς δεν ξέρει πότε θα γίνουν, τα θέματα θα είναι δύσκολα και δεν πρόκειται να γράψω καλά», γνωρίζεις ότι δεν βοηθούν. Επίσης, αυτές οι σκέψεις δείχνουν ότι αφήνεις να εξαρτηθεί η Επιτυχία σου από εξωτερικούς παράγοντες, όπως η τύχη ή οι συνθήκες, ενώ η Επιτυχία ξεκινάει πρώτα από σένα.

Πως;

Μια σκέψη του τύπου: «Διαβάζω για τις εξετάσεις, γιατί αυτή τη στιγμή αυτό είναι που έχει σημασία για μένα. Θα δώσω τον καλύτερο εαυτό μου στην προετοιμασία μου και προσμένω τα καλύτερα αποτελέσματα» λειτουργεί με υποστηρικτικό τρόπο για την ψυχολογία σου, διότι μ’ αυτά τα λόγια εκφράζεις την πίστη στον εαυτό σου. Παίρνεις την ευθύνη για το μέλλον σου. Ωριμάζεις. Δυναμώνεις.

3. Υπομονή, το κρυφό σου όπλο

Ζούμε σε μια εποχή ανυπομονησίας. Όλοι ανυπομονούν να τελειώσει αυτή η κατάσταση. Ανυπομονούν να επανέλθουν σ’ αυτά που γνωρίζουν. Μόνο που η ανυπομονησία οδηγεί στην αδράνεια· σε μια σπατάλη χρόνου που φεύγει ανεκμετάλλευτος και δε γυρνάει πίσω.

Η Υπομονή αποτελεί αρετή σ’ αυτή την εποχή. Το διάστημα που οι υπόλοιποι περιμένουν αδρανείς, εσύ αναλαμβάνεις να κυριαρχήσεις στους στόχους σου. Η Υπομονή και η προσήλωση στο πρόγραμμά σου είναι αυτά που θα σε κάνουν να ξεχωρίσεις, όταν έρθει η ώρα των αποτελεσμάτων. Τίποτα σπουδαίο, τίποτα εξαίρετο, τίποτα αξιοσημείωτο δεν έγινε ποτέ χωρίς υπομονή. Είναι ο σύμμαχός σου σε όλη αυτή τη διαδικασία.

Αυτή είναι η στιγμή να δείξεις πόσο πολύ θέλεις να πετύχεις. Να δείξεις ότι κανένα εμπόδιο δε μπορεί να σε σταματήσει. Καμία κατάσταση δε μπορεί να σε «φρενάρει».

Όταν έρθει η ώρα για τη «μάχη»,

εσύ θα είσαι προετοιμασμένος!

Ενισχυτικά άρθρα:

Αυτοπεποίθηση – Μάθε την σαν προπαίδεια

«Όχι!» – Η πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου

Σ’ όλες τις ασχολίες μας υπήρχε ένας κοινός παρονομαστής: το Παιχνίδι. Έτσι, το πρωινό ξύπνημα ήταν Παιχνίδι, το σχολείο ήταν Παιχνίδι, το διάβασμα ήταν Παιχνίδι, η βόλτα ήταν Παιχνίδι, ακόμα και το φαγητό ήταν Παιχνίδι.

Μόνο που όταν ξεπερνούσαμε τα όρια στη συμπεριφορά μας, τις συνήθειές μας, τις συμφωνίες με τους γονείς μας ή τις σχολικές επιδόσεις μας, εφαρμοζόταν η γνωστή σε όλους μας: «Τιμωρία».

Είναι πραγματικά ενδιαφέρον το γεγονός ότι μπορεί να υπάρξουν καταστάσεις στη ζωή μας που να μην αντέχουμε να τις βιώνουμε σε κάποια συγκεκριμένη περίοδο, αλλά, αντίθετα, σε μία διαφορετική περίοδο να τις έχουμε ανάγκη και να προσπαθούμε να τις κάνουμε τρόπο ζωής.

Έχεις σκεφτεί ποτέ ότι αν χρησιμοποιήσεις μια παιδική «τιμωρία» στην ενήλικη ζωή σου μπορεί ν’ αποτελέσει σπουδαίο παράγοντα για την Επιτυχία σου;

Ας αναλύσουμε τρεις:

Α. «Πήγαινε νωρίς για ύπνο»

Μετά από μια απαιτητική και γεμάτη από υποχρεώσεις μέρα το μυαλό μας κουράζεται και οι περισσότεροι νιώθουμε ότι «χρωστάμε» λίγη χαλάρωση στον εαυτό μας. Το άσχημο είναι ότι πολλές φορές βρίσκουμε παρηγοριά στην τηλεόρασηꞏ στα σόου, τις σειρές και τις ταινίες που συνήθως δεν μας προσφέρουν τίποτα και μας ξαγρυπνούν με αποτέλεσμα αυτό που νομίζουμε πως μας χαλαρώνει να μας στερεί ηρεμία και επαρκή ξεκούραση.

Ο βραδινός ύπνος καθορίζει τη διάθεση και την αποδοτικότητά μας την  επόμενη μέρα.  Αν κοιμηθούμε νωρίς, τότε θα μπορέσουμε εύκολα να ξυπνήσουμε νωρίς, με ανανεωμένη και φρέσκια διάθεση.

Αν κάποιος ξυπνάει το πρωί και το πρώτο πράγμα που σκέφτεται είναι πότε θα επιστρέψει στο σπίτι για να κοιμηθεί ξανά, τότε σίγουρα δεν έχει φροντίσει την ξεκούρασή του το προηγούμενο βράδυ!

Ζούμε σε μια εποχή που όλα πρέπει να γίνονται νωρίς και γρήγορα, οπότε το να έχουμε ξυπνήσει νωρίτερα και ξεκούραστα, μας δίνει ένα σημαντικό πλεονέκτημα για να αποδώσουμε το καλύτερο δυνατό στην καθημερινότητά μας. Γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε;

Β. «Δεν θα βγεις από το σπίτι»

Σε όλους μας έχουν υπάρξει στιγμές που δεν αντέχουμε να μένουμε στο σπίτι και συνεχώς ψάχνουμε αφορμές να λείπουμε απ’ αυτό.

Ωστόσο, όταν εργαζόμαστε πάνω σ’ ένα αντικείμενο που μας αρέσει, μας παθιάζει και μας κρατάει προσηλωμένους, δεν έχουμε καμία ανάγκη να βγούμε από το σπίτι. Στην πραγματικότητα, οι ίδιοι αναζητούμε ιδιωτικότητα προκειμένου να εξελίξουμε το έργο μας όσο περισσότερο μπορούμε.

Το σπίτι μας αποτελεί πλέον το «ιερό» μας. «Μεταμορφώνεται» σ’ έναν προσωπικό χώρο, μέσα στον οποίο μεγαλουργούμε, προοδεύουμε και ακμάζουμε. Με την κατάλληλη ατμόσφαιρα μπορεί να μετατραπεί στο κατάλληλο «εργαστήρι», έτοιμο να προστατεύσει και να υποστηρίξει κάθε ιδέα σου!

Γ. «Δεν θα πας στο πάρτι»

Υπάρχει κάποιος που δεν έχει ζήσει μια ξέφρενη περίοδο στη ζωή του, στην οποία να πηγαίνει στην κυριολεξία «από πάρτι σε πάρτι»; Από τη μία γιορτή στην άλλη;

Όμως, είναι χρήσιμο ν’ αντιληφθούμε ότι πολλές φορές ένα πάρτι που μπορεί να είμαστε καλεσμένοι, μια συνάντηση στην οποία πρέπει να παραστούμε, ένας καφές με την παρέα, ένας δεύτερος καφές με άλλη παρέα, ίσως, στερούν ώρες από την Επιτυχία μας.

Αν σε αντίθεση με το να λέμε σε όλα «ΝΑΙ» και να πηγαίνουμε παντού, εξοικονομούσαμε προς όφελός μας τρία ή τέσσερα μαγικά δίωρα την εβδομάδα, θα μπορούσαμε πραγματικά ν’ αλλάξουμε επίπεδο στη ζωή μας, καθώς θα βρίσκαμε επαρκή χρόνο να επενδύσουμε στην προσωπική ανάπτυξή μας, τις γνώσεις μας, τη γυμναστική μας ή το χόμπι μας.

Κάποιες παιδικές τιμωρίες μας στερούσαν την ελευθερία.

Τώρα που ως ενήλικες έχουμε την ελευθερία των κινήσεών μας,

μήπως να τις κάνουμε στόχους μας;

Ενισχυτικά άρθρα:

Για μια νέα Πραγματικότητα απαιτείται μια νέα Προσωπικότητα

«Όχι!» – Η πιο θετική λέξη για την Επιτυχία σου

Ήδη από την παιδική ηλικία μας ξεκινάμε δυναμικά να ονειρευόμαστε το μέλλον. Όλοι κάποτε θέλαμε να γίνουμε αστροναύτες, σούπερ-σταρ αθλητές και γιατροί. Όχι απλοί γιατροί, αλλά «οι καλύτεροι του κόσμου»!

Ωστόσο, μεγαλώνοντας, βάζουμε τα Όνειρά μας σε «καλούπια». Τ’ αφήνουμε να μικραίνουν και να μικραίνουν, μέχρι να φτάσουν στο μέγεθος που μας βολεύει.

Το μεγάλος λάθος που κάνουμε είναι να προσαρμόζουμε το Όνειρό μας στην πραγματικότητα, ενώ θα έπρεπε να προσαρμόζουμε την πραγματικότητα στο Όνειρό μας.

Όλοι ζούμε στην ίδια πραγματικότητα. Και όλοι έχουμε Όνειρα. Είναι δική μας επιλογή ν’ αποφασίσουμε αν θα ζήσουμε την πραγματικότητα ή το Όνειρό μας. Και όπως είπε ο Walt Disney:

«Αν τ’ ονειρευτείς, μπορείς και να το κάνεις!»

Αν επιλέξεις να ζήσεις το Όνειρό σου, θα πρέπει να γνωρίζεις ότι χρειάζεται την ίδια φροντίδα μ’ ένα μικρό παιδί. Να το «ταΐζεις» διαρκώς με νέες ιδέες και σκέψεις, να του αφιερώνεις χρόνο, να το στηρίζεις στα πρώτα βήματά του και να το βοηθάς να μεγαλώσει, να ακμάσει, να θριαμβεύσει.

Όταν οι κοινές υποχρεώσεις τελειώνουν, ξεκινάει ο δικός σου αγώνας για το Όνειρο. Οφείλεις να δημιουργήσεις ένα μικρό χώρο, ένα ασφαλές περιβάλλον, μέσα στο οποίο θα μπορείς ν’ αναπτύξεις το Όνειρό σου με προσήλωση, χωρίς να επηρεάζεσαι από εξωτερικές συνθήκες. Αυτός ο μικρός χώρος ξεκινάει πρώτα απ’ το μυαλό σου και επεκτείνεται στη συμπεριφορά σου, τις πράξεις σου, το γραφείο σου, τη ζωή σου.

Οι συνθήκες δεν θα είναι ποτέ ιδανικές, για να γίνουν όλα όπως ακριβώς επιθυμείς. Οπότε, θα πρέπει με κάποιο τρόπο να κρατάς αναμμένη τη σπίθα του Ονείρου σου. Κάνε κάτι κάθε μέρα που θα σε φέρνει πιο κοντά στο Όνειρο σου.

Αν μπορείς ν’ αφοσιωθείς σ’ αυτό για δύο ώρες, τότε κάν’ το! Αν μια μέρα μπορείς μόνο για δέκα λεπτά, κάν’ το! Αν πρέπει να συναντηθείς με κάποιον κάν’ το, αν πρέπει να πάρεις ένα τηλέφωνο κάν’ το κι αν πρέπει να διαβάσεις ένα βιβλίο που θα σε βοηθήσει σ’ αυτό κάν’ το! Αν πρέπει να ξυπνήσεις νωρίτερα, κάν’ το! Αν πρέπει να κοιμηθείς αργότερα, κάν’ το! Κατάγραψε κάθε ιδέα σου, φτιάξε μια σημείωση ή βάλε μια υπενθύμιση! Μην αφήνεις ούτε μία μέρα να πηγαίνει χαμένη, χωρίς να κάνεις κάτι που εξελίσσει το Όνειρό σου.

«Αν αφήσεις κάτι, σε αφήνει

κι όσο του δίνεις, σου δίνει.»

Δεν είναι λίγες οι φορές που η επιλογή να κυνηγήσεις τ’ Όνειρό σου, σημαίνει στέρηση. Στερείσαι ελεύθερο χρόνο, στερείσαι ώρες ξεκούρασης, στερείσαι διασκέδαση, γιορτές, συναντήσεις με φίλους, διακοπές. Στερείσαι ηρεμία, διότι το σκέφτεσαι συνεχώς. Στερείσαι ανεμελιά, καθώς σε κάνει να νιώθεις υπεύθυνος για να το πραγματώσεις.

Γιατί;

Γιατί έχεις ένα Όνειρο!

Κι αυτές οι γλυκές στερήσεις προκύπτουν από την επιλογή σου να θυσιάσεις την τωρινή «άνεση» και «ευκολία» για κάτι μελλοντικά καλύτερο, αξιόλογο και μοναδικό. Για κάτι δικό σου.

Αν μετά από μια δύσκολη μέρα στη δουλειά, μετά από μια ατυχία, μετά από μία απόρριψη ή μετά από μια βόλτα, εξακολουθείς να σκέφτεσαι το Όνειρό σου, τότε σίγουρα αξίζει να το ρισκάρεις!

Ένα Όνειρο γεννιέται μέσα σου

για να το εκπληρώσεις!

Βρίσκεσαι εδώ για να κάνεις το Όνειρό σου πραγματικότητα. Ν’ αφήσεις το στίγμα σου στον κόσμο και να μεταδόσεις την «αλήθεια» σου με τον καλύτερο τρόπο που μπορείς.

Πρόσφερε το μεγαλειώδες δώρο στον εαυτό σου να μην παγιδεύεται σε «θολές» καταστάσεις και «μικρά» μυαλά που προσπαθούν να τον πείσουν ότι τα Όνειρά που κάνει είναι μεγάλα και υπερβολικά.

Είναι δικά σου Όνειρα.

Δική σου ζωή.

Ζήσε την όπως ονειρεύεσαι!

Ενισχυτικά άρθρα:

Αφοσίωση – Πώς παραμένεις προσηλωμένος στα όνειρά σου;

Στοχοθεσία – Η διαδικασία που προσθέτει αξία στη ζωή σου